Archief

Dit is de oudste vrouw ooit op de cover van Vogue

Elegantie en klasse kennen geen leeftijd, en dat hebben ze bij Vogue ook ontdekt. Op de cover van hun oktobernummer prijkt dan ook de oudste vrouw ooit in de hele geschiedenis van het magazine: de immer stijlvolle 73-jarige actrice Lauren Hutton.

Het Italiaanse oktobernummer is dan ook getiteld ‘De tijdloze editie’. De actrice werd gekleed door Valentino en op beeld vastgelegd door fotograaf Steven Klein. Zelf vindt ze het alvast een grote stap voorwaarts: “Deze cover kan de maatschappij veranderen,” vertelt Hutton aan de modewebsite Women’s Wear Daily. “Voor het eerst is er een vrouw van mijn leeftijd te zien. Iemand die nog steeds actief is en breed lacht.”
Uitgever Emanuele Farneti valt haar bij. “Tegenwoordig focussen meer en meer campagnes op vrouwen op leeftijd. Dat past volledig in het kader van diversiteit en inclusie, dé uitdaging van onze huidige samenleving. Dit gaat niet alleen over gender, maar ook over geslacht, ras en religie. Niemand zou zich uitgesloten mogen voelen.” (br.hln)

Vijftig jaar onterecht in de psychiatrie, maar toch een positieve boodschap in nieuw boek

Liliane Stynen, beter bekend als Rosalie Niemand, viert op 28 oktober haar 85ste verjaardag met een concert in het Mechelse Cultuurcentrum. Bijna vijftig jaar bracht ze onterecht gedwongen door in de psychiatrie, maar sinds ze op haar 49ste ‘mocht gaan’, omarmt ze het leven. Volgend jaar komt ook een derde boek van haar hand uit. Niet over “de hel” die ze doormaakte, wel over de periode daarna. De periode waarin Rosalie Niemand iemand werd.

De eerste vijftig jaar van haar leven waren voor Liliane Stynen een langgerekte nachtmerrie. Toen ze vijf jaar was, werd het ongewenste meisje door haar liefdeloze moeder in een gesticht voor achterlijke kinderen gestopt. Op haar twaalfde verhuisde ze naar een psychiatrische inrichting voor volwassen vrouwen, hoewel ze geestelijk gezond was. Een lijdensweg waar pas op haar 49ste een einde aan zou komen. En niet omdat ze ‘genezen’ was, maar omdat de subsidies voor gesloten instellingen teruggeschroefd werden. Ze was toen niemand - een identiteitskaart had ze niet. Tot schrijfster Elisabeth Marain haar levensverhaal optekende en de bestseller ‘Rosalie Niemand’ uitbracht in 1988. Sindsdien mocht Liliane overal gaan spreken, en kwam er zelfs een theatervoorstelling.

Je wordt deze maand 85. Meer dan de helft van al die jaren zat je in een instelling. Denk je daar nog vaak aan terug?

“Ik kijk niet om, nee. Of ik probeer dat toch zo weinig mogelijk te doen. Het verleden is het verleden. Op mijn 50ste is een nieuw leven gestart. Maar als ik op tv iets over kindermisbruik zie, dan krijg ik ‘het’.”

Het verhaal van je eerste levenshelft leest als een fictieroman. Hoe kon dit gebeuren?

“Het was oorlog, en zo nauw werd er niet gekeken in de psychiatrie. De verandering is er pas gekomen met de komst van personeel - al waren dat in het begin familieleden van de nonnen - en de opmaak van reglementen voor de sector, eind jaren 60. Natuurlijk waren er mensen die dan al gezien hadden dat er niets mis was met mij. Maar wie dat durfde aankaarten of te vriendelijk was, werd overgeplaatst. Ik was een harde werker, en moest onder meer kantklossen voor de priesters. Daarom hebben ze mij gehouden. Ik heb later nooit een vergoeding gevraagd, ik was al blij dat ik er weg was. Ik was ook niet de enige die daar onterecht zat. Zo herinner ik me de vrouw van een rijke advocaat, die daar tegen betaling door haar man gedumpt was. Maar ik heb er misschien wel het langst gezeten.”

De financiële gevolgen voel je nog steeds. Je woont in Mechelen in een klein sociaal

appartement en moet rondkomen met een minimumpensioen.

“Na mijn vrijlating ben ik meteen gaan werken in de linnendienst van Borgerstein en als naaister voor verschillende winkels in Zaventem. Maar de tijd was te kort om een pensioen op te bouwen. Dankzij de vele spreekbeurten die ik gegeven heb, kon ik wel wat geld opzij zetten. Het enige waar ik iets aan uitgeef, is muziek. Voor de rest heb ik niet veel nodig. Mijn instrumenten, waaronder drie mandolines en twee gitaren, gaan na mijn dood naar begaafde kinderen die zelf geen instrumenten kunnen betalen. Geld dat overblijft, gaat naar kinderen die te vondeling gelegd worden.”

Koester je wrok?

“Nee, al kan ik niet naar de kerk gaan. Daar heb ik te veel voor meegemaakt. De nonnen zeiden: ‘Ge krijgt wat ge kunt verdragen’. En dus heb ik veel moeten verdragen. Ik was te fier. Als ik gestraft werd, beloofde ik nooit om voortaan braaf te zijn. Ik ben altijd een koppige plantrekker geweest, maar ik geloof dat dit uiteindelijk ook mijn redding was.”

En je moeder? Geen wrok tegen haar?

“Ze is gestorven op 76-jarige leeftijd (haar vader heeft Liliane nooit gekend, red.). Het deed me niets. Ze was voor mij een vreemde vrouw, een stripteaseuse die me afgestaan heeft. Ik heb haar voor het laatst gezien op mijn plechtige communie. Die dag heeft ze me gezegd dat ze me nooit meer zou bezoeken. Dat was mijn cadeau. Als je moeders met hun kind ziet, dan lachen die. Ik heb de mijne nooit weten lachen.”

Een eigen gezin was voor jou ook geen optie?

“Als je pas op je 49ste vrijkomt, dan begin je daar niet meer aan. Al had ik heel graag kinderen gehad.”

Je bent lid van twee orkesten die zullen optreden tijdens je verjaardagsfeest, waar je ook zelf zal zingen. Muziek is je lange leven?

“Ja. Had ik dat niet gehad, dan zou ik het nooit overleefd hebben. Als ik op mijn kamertje zat, kon ik huilen en muziek spelen tegelijk. Ik heb alles zelf moeten leren, door op mijn gitaar Franse liedjes van Eurosong mee te spelen. Muziek brengt mensen samen. Als ik niet meer kan spelen, dan hoeft het voor mij niet meer.”

De theaterversie van ‘Rosalie Niemand’ wordt nog regelmatig opgevoerd. Is het belangrijk dat je verhaal nog altijd verteld wordt?

“Voor mij hoeven die voorstellingen niet, al blijft de boodschap wel belangrijk. Zoiets mag nooit meer gebeuren. Wie wantoestanden ziet in een bejaardentehuis, school of ziekenhuis: stop dat niet in de doofpot. Onlangs was er in het nieuws een bericht over een kind van 11 jaar dat ze in de psychiatrie gestoken hadden. ‘Dat dit nu nog kan’, dacht ik. Gelukkig zijn de tijden wel veranderd. Ik heb de folterbaden en elektroshocks nog meegemaakt... Al verkoos ik dat boven de medicatie. Ik was niet ziek, maar ik kreeg medicijnen die van mij een plant maakten. Ik stak mijn vinger in mijn keel om ze weer uit te braken.”

Volgend jaar komt er een derde boek uit over je leven, met als werktitel ‘Rosalie Iemand’. Delfin Vandenheede schrijft het in jouw opdracht. Wat wil je nog vertellen?

“Het gaat over mijn leven na de psychiatrie. Voor ik ga, wil ik nog een positieve boodschap achterlaten. Hoezeer het leven ook tegenzit: probeer de draad weer op te pikken. Laat je hoofd niet hangen, maar omarm het leven. Kijk naar mij, ik ben nu gelukkig. Het boek vertelt over de goede dingen die ik tegengekomen ben. De vele vrienden, de muziekgroepen. Als die boodschap aankomt, dan heb ik niet voor niets geleefd.” (br.hln)

Droom je van wonen in adellijk kasteel? Grijp je kans

Het beschermde kasteel Ter Heyde in Vladslo bij Diksmuide staat te koop. Voor hoeveel wil makelaar Dewaele Vastgoedgroep niet zeggen maar dat het een bijzondere woonst is, staat buiten kijf. Het domein is 24 hectare groot, dat is 35 voetbalvelden, en telt naast het kasteel nog een koetshuis, kasteelhoeve en boswachtershuis allemaal omringd door bos en weides. “Dit pand is op vele vlakken uniek”, promoot Filip Dewaele, ceo van Dewaele Vastgoedgroep. “Het kasteel is acht eeuwen oud, beschermd en grotendeels instapklaar. De bekende Belgische architect Hendrik Vermoortel, die er tot zijn overlijden in de zomer van 2015 woonde, heeft het grondig onder handen genomen. De kelder en het gelijkvloers zijn nog authentiek maar de drie verdiepingen zijn hedendaags en strak ingericht. Naast het kasteel treffen we op het domein nog een koetshuis, kasteelhoeve en boswachtershuis aan. Die verdienen wel een opknapbeurt maar zijn daarna zeker bruikbaar als woonst. De vier panden kunnen afzonderlijk gedomicilieerd worden maar de site verkopen we wel in zijn geheel. Ook de tuin is uitzonderlijk. Vlakbij het kasteel hebben we een prachtig aangelegde tuin waar liefst 85 verschillende soorten rozen bloeien. De dreven die door het bos kronkelen, zijn in ere hersteld.”

Op verkenning

“Op het gelijkvloers hebben we twee leefruimtes, een eetzaal, kapel en keuken. In de inkomhal springt de imposante draaitrap in het oog”, leidt Filip ons rond. “De polyvalente ruimtes op de eerste verdieping zijn opsplitsbaar met verschuifbare wanden. Daarboven treffen we drie grote slaapkamers aan met elk hun badkamer. Op het hoogste verdiep hebben we nog een leefruimte, de master bedroom met badkamer, wellnessfaciliteiten en een kitchenette. Ondergronds kan je perfect een wijnkelder inrichten. De hoge deuren en gewelven hebben de geschiedenis overleefd.”

Mogelijkheden

“Goedkoop is zo’n domein uiteraard niet maar in overleg met de familie hebben we besloten de vraagprijs niet bekend te maken”, besluit Filip. “De mogelijkheden zijn enorm maar houd er rekening mee dat de natuur primeert. Een bestemming die veel verkeer aantrekt, zoals een hotel, kan niet. Kleinschalige vakantieverblijven, culturele initiatieven of bedrijven die een exclusief decor nodig hebben zijn perfect mogelijk. Dankzij een aangepast ruimtelijk uitvoeringsplan is een uitbreiding, tot 15 procent, van de bestaande panden mogelijk.”  (br.hln)

Uur beweging per week kan al depressie voorkomen

Een uur beweging per week kan al depressieve gevoelens voorkomen, stellen onderzoekers van het Australische Black Dog Institute. De intensiteit maakt daarbij niet uit. De studie in het American Journal of Psychiatry laat zien dat zelfs weinig beweging beter is dan geen beweging, als het gaat om bescherming tegen depressieve gevoelens. Dat geldt volgens de auteurs voor mensen van alle leeftijden.

Voor het onderzoek analyseerden de wetenschappers elf jaar aan gezondheidsdata over bijna 34.000 Noorse volwassenen, inclusief eventuele symptomen van depressie en angst. Het internationale onderzoeksteam constateerde dat 12 procent van de depressiegevallen voorkomen had kunnen worden, als de deelnemers slechts één uur fysieke activiteit per week ondernamen.
”We weten al enige tijd dat beweging een rol speelt bij de behandeling van depressieve symptomen, maar dit is de eerste keer dat we in staat zijn geweest conclusies te trekken over de preventieve kracht van fysieke activiteit bij het verminderen van toekomstige depressieve gevoelens”, zegt hoofdauteur Samuel Harvey.

”We weten nog niet precies waarom beweging dit effect heeft, maar we vermoeden dat het komt door de combinatie van de verschillende fysieke en sociale voordelen die beweging met zich meebrengt.”

Angstgevoelens

Volgens Harvey kunnen de uitkomsten van het onderzoek van belang zijn voor publieke gezondheidscampagnes. “Als we manieren kunnen vinden om mensen zelfs maar een klein beetje meer te laten bewegen, leidt dat waarschijnlijk tot een substantiële verbetering van de fysieke en mentale gezondheid.”
Mensen die helemaal niet bewegen, hebben 44 procent meer kans om depressieve gevoelens te ontwikkelen dan mensen die één tot twee uur per week bewegen, zegt hij.

Er werd echter geen verband ontdekt tussen de mate en intensiteit van beweging en het ontwikkelen van angstgevoelens.

De deelnemers aan het onderzoek beantwoordden vragen over hoeveel ze bewegen, de intensiteit van de beweging en opkomende gevoelens van angst of depressie. Bij de beoordeling van die gegevens werd ook gekeken naar sociaaleconomische en demografische factoren, de mogelijke invloed van gebruik van middelen, gewicht, andere medische indicaties en sociale steun. (br.hln)

Klik op de foto om ze te beluisteren





 Alison Jane Moyet, (Billericay, 18 juni 1961) is een Brits singer-songwriter.

Vijf dingen die je niet mag doen als je met een dieet begint

Een nieuwe maand, een nieuwe poging tot gezonder eten? Dapper, maar bezint eer ge begint: deze vijf veelvoorkomende fouten zouden wel eens roet in het eten kunnen strooien bij jouw gezonde voornemens.

Met “dieet” bedoelen we overigens niet dat je naarstig in boeken van Dr. Atkins of Montignac moet gaan bladeren. Iedereen die wat op zijn voeding wil letten en daar mee begint, is gebaat bij deze tips. Wie zichzelf nieuwe gewoontes wil aanleren en die op lange termijn wil volhouden, doet er namelijk goed aan niet te hard van stapel te lopen.

1. Voeding(sgroepen) volledig schrappen

Een glutenvrij dieet of een voedingspatroon zonder lactose, met gewichtsverlies als belangrijkste motief? Geen goed idee. Heb je geen allergie aan één van deze producten, dan is het helemaal niet gezonder voor je om ze te schrappen. “Bovendien kan voedingsmiddelen schrappen ervoor zorgen dat je er net meer zin in krijg,” aldus diëtiste Adina Pearson. Wat er dan weer voor zorgt dat je er veel te veel van gaat eten op een moment waarop je dat dieet beu bent. Deze regel geldt trouwens ook voor die boterham met choco of dat zakje chips: laat jezelf af en toe een zondigmomentje toe, of je houdt die voornemens nooit vol.

2. Hongersignalen negeren

Minderen met porties is een goed idee als je wat kilo’s kwijt wil. Maar dat wil niet zeggen dat je met honger van tafel hoeft te gaan. Het gevoel hebben dat je niet genoeg mag eten, zal zelfs een diëter met het allersterkste karakter doen breken op een bepaald moment. “Leer te luisteren naar je eigen hongergevoel, en laat anderen niet bepalen wat een juiste portie is voor jou,” tipt Pearson. Eet rustig, kauw goed en weet dat het twintig minuten duurt voor jouw hersenen het signaal aan je maag geven dat je genoeg hebt gegeten. Maar ga niet met honger van tafel.

3. Alles in één keer willen veranderen

Wil jij ook meteen stoppen met snoepen, elke dag vers koken en ook nog eens vier keer per week gaan sporten, vanaf vandaag? Dan is de kans reëel dat je tegen woensdagavond huilend in een hoekje een doos ijs naar binnen lepelt. Maak voornemens in fases, en weersta de verleiding om alles in één keer te willen aanpakken. Probeer bijvoorbeeld eerst eens drie weken vers en gezond te eten, voor je een sportschema aan die voornemens toevoegt. Wees je er bewust van dat het een paar maanden zal duren voor je verandering zal zien, maar dat dit de meest efficiënte manier en beste aanpak op lange termijn is.

4. Op slaap besparen

Gezond koken en regelmatig gaan sporten vraagt - helaas - heel wat tijd. In een eerste fanatieke fase zal je geneigd zijn om te beknibbelen op je uurtjes slaap, zodat je nog vroeg ’s ochtends kan gaan sporten of een gezonde lunch bereiden. Maar houd in je achterhoofd dat goed slapen minstens even belangrijk is voor een succesvol dieet. Onze honger- en verzadigingshormonen raken in de war als we te weinig slapen, waardoor we meer gaan eten en minder snel merken dat we verzadigd zijn. Voldoende slapen is dus extra belangrijk als je wat kilo’s kwijt wil. 

5. Een sport kiezen op basis van het aantal verbrande kcal

Met lopen zal je meer calorieën verbranden dan wandelen, maar als je er een hekel aan hebt zal je er snel de brui aan geven. En dan verbruik je nul calorieën. Kies altijd voor een sport die je leuk vindt, eerder dan een work-out die je probeert te verleiden met het aantal verbrande kcal per uur. (br.hln)

Een hele dag staan op het werk even ongezond als zitten

Feit: acht uur per dag op een bureaustoel doorbrengen is ongezond. Maar een staand beroep levert niet bepaald een garantie voor een betere gezondheid, zo wijst nieuw onderzoek uit. “Een job waarbij je regelmatig kan afwisselen tussen zitten, rechtstaan en bewegen, is ideaal voor je gezondheid,” klinkt het. Mensen met jobs waarbij je de hele dag moet rechtstaan - zoals winkelbedienden, obers, bewakingsagenten enzovoort - hebben een dubbel zo grote kans op een hartaandoening dan wie een hele dag op een stoel zit, zo wijst een studie van de American Journal of Epidemiology uit.
Harder werken
Wie uren na elkaar rechtstaat, verzamelt veel bloed in de benen. Je lichaam moet dan harder werken om het naar het hart te pompen, met meer druk in de aders tot gevolg, aldus hoofdonderzoeker Peter Smith. Vandaar het hogere risico op een hartaandoening. Zij trekken hun conclusies op basis van een enquête bij 7.300 werkende mensen met zittende en staande beroepen, die 12 jaar lang gevolgd werden.

Meer bewegen
Dit onderzoek mag geen excuus zijn om een hele dag te zitten, want ook dat is ongezond, zegt Smith. De ideale werkomstandigheden zijn die waarin je veel kan rechtstaan en bewegen, en gaan zitten als je moe bent. “Als je in een omgeving werkt waarbij je regelmatig kan afwisselen tussen zitten en staan, is dat positief. Een staand bureau zal bijvoorbeeld een gezondheidsvoordeel kunnen opleveren, maar verwacht er ook niet te veel van. Het kan helpen voor mensen die bijvoorbeeld rugpijn hebben, maar je doorbreekt er geen zittende levensstijl mee. De energie die je gebruikt bij het staan verschilt niet zoveel van het zitten. De echte tegenhanger van zitten is actiever zijn en meer bewegen, niet rechtstaan,” aldus Smith.

Wat als je veel moet rechtstaan?
Langdurig rechtstaan bij een job komt niet zo vaak voor als zitten: minder dan 10% van de mensen uit de studie staat een hele dag recht voor zijn werk, in vergelijking met 37% die voornamelijk zit. Het overige percentage had een job die een combinatie van zitten, staan en bewegen inhoudt, wat een ideale afwisseling is voor je lichaam. Moet jij toch veel rechtsaan voor je job? Ga dan zitten als jij je moe voelt, adviseert Smith. Wie omgekeerd veel moet zitten voor zijn werk, staat best elk halfuur even recht voor een minuutje.  (br.hln)

Waarom een herfstwandeling de perfecte sport is

De herfst is hét seizoen om urenlange wandelingen te maken in de natuur. “Wie een zittend beroep heeft, krikt er meteen zijn conditie mee op”, zegt sportdiëtiste Stephanie. “En neen: die Leffe of pannenkoek achteraf doet die inspanning niet teniet.”

Je hoeft niet altijd tot het uiterste te gaan of een marathon te lopen om sportief te zijn. Je kan ook heel fit worden door regelmatig te wandelen. Voor heel wat mensen ‘voelt’ dit echter niet aan als sporten. “Onterecht, want wandelen is een van de beste vormen van beweging, met Nordic Walking wereldwijd op één”, zegt Stephanie. “Het is goed is voor je bloedvaten, gewrichten, botten en hart. En het is de ideale bewegingsvorm om blessures te vermijden.” Je verbrandt ongeveer 5 kcal per kilogram lichaamsgewicht per uur als je met een tempo van 6 km per uur wandelt. Iemand met een gewicht van 60 kilogram verbrandt dus 300 kcal per uur. Bergop wandelen of af en toe wat interval (snel/ traag) inlassen, zal dat getal nog wat de hoogte injagen.

Bij langere tochten waak je er het best over voldoende tussendoortjes bij de hand te hebben. “In principe is één banaan of energiereep per twee uur voldoende”, zegt Stephanie. “Probeer ook om de twee uur een halve liter water te drinken. Als je gaat wandelen, kan je voor je vertrek gerust nog een grote kom havermout of volkorenpasta eten. Omdat je bij wandelen minder schokbewegingen hebt dan bij lopen, kan je maag onderweg verder verteren. Drie uur vooraf eten, zoals bij andere sporten, is dus niet nodig.”

Ook de Leffe of pannenkoek aan het einde van je wandeling doen weinig kwaad. “De positieve effecten van een urenlange wandeling verdwijnen echt niet omdat je een biertje drinkt of ijsje eet. Het hoort erbij om zo’n tocht af te sluiten met een beloning en die pannenkoek vormt voor je kinderen meestal de motivatie om mee te gaan. (lacht) Tenzij je echt wandelt om af te vallen of aan wedstrijden deel te nemen. In die gevallen kan je de alcohol en de snacks beter laten staan.” (br.hln)

Dit jaar al 300 zieken door giftige paddenstoelen: “Wie geen kenner is, blijft er beter af”

Dit jaar heeft het Antigifcentrum al ruim 300 meldingen gekregen na het eten van paddenstoelen. Dat is bijna net zoveel als in heel 2016. Uitschieter was augustus, met 134 oproepen. Dat komt wellicht omdat paddenstoelen beter gedijen in een regenachtige zomer.
Het Antigifcentrum lanceert een campagne. “Wie geen kenner is van paddenstoelen, blijft er beter af”, klinkt het in tv-spots die vanaf vandaag lopen. “Wie een grote hoeveelheid eet, kan er flink ziek van worden. De meest courante symptomen zijn spijsverteringsstoornissen zoals braken en diarree, maar van de groene knolammoniet en nog wat andere giftige zwammen in ons land kan je zelfs sterven.” (br.hln)

“Kerstverlichting, twee stokken, spuuglelijk, schandalig”: Gentenaars allesbehalve tevreden met nieuwe kunstwerken

Daar zijn ze dan. De langverwachte kunstwerken op de Gentse Korenmarkt. En hoewel ze er maar sinds deze middag staan, worden ze nu al de grond ingeboord. “Belachelijk, schandalig, spuuglelijk”, klinkt het bij veel Gentenaars. “Een beetje groen en wat struikjes waren mooier geweest. Met dit geld had het stadsbestuur beter wat gedaan aan betaalbare woningen” of: “Een wasdraad die geknoopt rond een paal zit”, “een misplaatst stuk kerstverlichting” tot “twee stokken en wat prikkeldraad”. De Gentenaar is creatief.