Archief

Steeds meer kinderen hebben moeite met schrijven, maar zo kunnen ouders helpen

Verschillende kinderartsen en specialisten zijn bezorgd omdat steeds meer kinderen moeite hebben met schrijven. De grootste boosdoener is het overmatig gebruik van smartphones en tablets op jonge leeftijd. Dat zorgt ervoor dat de spieren in de vingers onvoldoende ontwikkelen, waardoor kinderen er niet in slagen om pennen en potloden vast te houden. Maar oefening baart kunst.

“Kinderen komen niet meer naar school met dezelfde kracht en behendigheid in de handen als dat ze tien jaar geleden hadden”, zegt Sally Payne, hoofd van de afdelingen pediatrie en ergotherapie bij de Engelse NHS (National Health Service). “Op school krijgen de kinderen vrijwel meteen een potlood in de hand, maar ze slagen er niet in om het goed vast te houden omdat ze gewoon niet meer over die vaardigheid beschikken. Kinderen hebben dan ook heel wat oefening nodig om die spieren te ontwikkelen.”

De schuld ligt overigens niet alleen bij de ouders, ook steeds meer scholen integreren de tablet in het leerplan. “Dat is niet erg,” zegt Mellissa Prunty, pediatrische ergotherapeut en specialist in handschriften bij kinderen, “maar het wordt wél een probleem als de kinderen ook buiten de school veel tijd doorbrengen op het toestel.”

Oefening baart kunst

Hoewel spelletjes op tablet of smartphone best wel educatief kunnen zijn, is het niet het juiste speelgoed om te leren schrijven. “Om een potlood of pen vast te nemen en te verplaatsen, heb je een sterke controle over de fijne spieren in je vingers nodig. Het is gemakkelijk om een kind een iPad te geven, maar het is niet hetzelfde als blokken stapelen, tekenen of knip- en plakwerk”, waarschuwt Payne.

De beste oefeningen voor kleine kindervingertjes blijven dus nog steeds de ouderwetse speelmethodes: graven in het zand, sculpturen met Play-Doh, knutselen, enzovoort. Belangrijk is dat je jouw kind van jongs af aan methodes aanreikt om hun fijne motoriek te ontwikkelen. Heeft je kind desondanks moeite met schrijven en tekenen, dan raden leraren en ergotherapeuten de volgende oefeningen aan.

De sokmethode

Knip twee kleine gaten in het teengedeelte van de sok. Schuif vervolgens de schrijfhand van je kind in de sok. Laat de wijsvinger door het ene gat glijden en de wijsvinger door het andere. De overige vingers zitten opgekruld in de sok. Plaats vervolgens een potlood tussen de duim en wijsvinger, en laat het potlood rusten op de verstopte vinger. Stel voor aan je kind om op deze manier een tekening te maken.

De knijp- en flipmethode

Laat je kind de punt van een potlood stevig vastnemen tussen duim en wijsvinger. Duw met de vrije hand het potlood totdat het rust in de juiste schrijfpositie.

De zakdoekjesmethode

Verfrommel paar zakdoekjes en plaats het in de handpalm van je kind. Zorg ervoor dat je kind de zakdoekjes vasthoudt met ringvinger en pink. Laat vervolgens je kind een potlood vasthouden zoals geoefend met de sokmethode. (br.hln)

Wereldberoemde standbeelden op Paaseiland verdwijnen onder de stijgende zee

Paaseiland en zijn mysterieuze geschiedenis verdwijnen langzaam onder de stijgende zee. In de komende jaren kunnen de oude en wereldberoemde reusachtige sculpturen langzaam worden opgeslokt door de golven. Het raadsel achter de beelden blijft zo misschien wel voor altijd onopgelost.

De geheimzinnige beelden - de moai - behoren tot de beroemdste sculpturen ter wereld. De metershoge beeldhouwwerken uit vulkanisch gesteente maken Paaseiland een van de meest fascinerende plekken op aarde.

De beelden, die aan de kust van het klein eiland in de Stille Oceaan staan, herinneren aan de bloeiende civilisatie die er eeuwen geleden bestond. Polynesiërs bevolkten het eiland en bouwden honderden sculpturen tussen de 12de eeuw en 15de eeuw. Maar nu zou het allemaal vernietigd kunnen worden, waarschuwen de Verenigde Naties in een bericht. De oorzaak is de klimaatverandering. Sommige klimaatmodellen voorspellen dat de zeespiegel tussen de 1,5 en 1,8 meter zal stijgen tegen 2100. Volgens een artikel in de New York Times vrezen bewoners en wetenschappers het einde van de moai en de historische graven. Stormen en golven vormen een bedreiging zoals nooit tevoren.

Nederlander 

Drie van de beroemdste toeristische attracties op het eiland zijn bedreigd, zo stelt de New York Times. Het ceremonie-platform Tongariki met vijftien moai, die landinwaarts kijken. Anakena; een strand met wit koraalzand waar volgens de overlevering een Polynesische hoofdman met zijn gevolg landde en dat eiland koloniseerde. En Akahanga, waar de eerste koning van de Rapa Nui, de inheemse bevolking, is begraven in een tombe.

Nog steeds is niet opgehelderd hoe de sculpturen, die tot 200 ton wegen, werden gebouwd en waardoor de bevolking is gedecimeerd nadat de Nederlander Jacob Roggeveen het eiland op paaszondag 1722 ontdekte.

Muur

Volgens de New York Times proberen de eilandbewoners tegen de natuur te vechten. Zij bouwden een muur als bescherming tegen de golven. Als die niet de erosie stopt, moeten zij de sculpturen van de kust weghalen om ze te redden. Een wetenschapper waarschuwt hiervoor: “Dat kan je doen, maar dan verlies je hun geschiedenis.” (br.hln)

Alleen met 2 katten in kasteel en 113 miljoen euro: zo leeft zangeres Enya nu

Je hoort haar muziek zelden tot nooit bij ons op de radio, ze treedt niet (meer) op en ook interviews laat ze aan zich voorbijgaan. Toch verkocht Enya (56) wereldwijd tachtig miljoen platen, en is ze de rijkste vrouw van Ierland met een geschat vermogen van 113 miljoen euro. Ze geniet alleen met haar twee katten van dat fortuin, want Enya kiest bewust voor een bestaan ver weg van de spotlights. 

Sinds ze in 1988 doorbrak met ‘Orinoco Flow’ is Enya Brennan (in haar Ierse moedertaal Eithne Ni Bhraonáin) uitgegroeid tot een wereldberoemd fenomeen. Ze werd de pionier binnen haar genre, won al vier keer een prestigieuze Grammy Award, en verkocht wereldwijd inmiddels ruim 80 miljoen platen. 

Enya gaf nu en dan een optreden, maar ging evenwel nog nooit op tour. Ze bracht ook maar om de vijf à zeven jaar een nieuwe plaat uit. “Mijn fans moeten altijd enorm veel geduld hebben en daar ben ik hen oprecht dankbaar voor. Maar ze weten, gelukkig, dat ik veel tijd en moeite in een nieuw project investeer”, zei ze daar ooit zelf over. Het had geen invloed op de verkoop, want Enya is goed voor een vermogen van 130 miljoen euro, waarmee ze het nog altijd (iets) beter doet dan wereldster Adele. 

Alleen in haar kasteel

Toch zien we Enya ondanks haar monstersucces nooit op tv of op de covers van glossy magazines. Hoe Enya op materieel vlak dan ook van een sterrenstatus mag genieten, een leven als jetsetter is niet aan haar besteed. Al kocht ze met haar fortuin wel een gigantisch kasteel - op een boogscheut van Bono’s verblijfplaats - in Killiney, het ‘Bel-Air van Ierland’, én staat er een vakantieverblijf in Frankrijk op haar naam. 

Daar, aan de Baai van Dublin, voelt Enya zich volledig thuis. Ze kocht het kasteel in 1997 voor bijna 3 miljoen euro en liet het volledig renoveren. Ze noemde de burcht, die door een Engelse landeigenaar in 1840 werd gebouwd om er ooit Koningin Victoria te ontvangen, Manderley Castle. "Het is een kasteel aan de buitenkant, maar het is echt wel een thuis binnen. Het is eigenlijk een heel klein kasteel en ik ben er verliefd op”, vertelde de zangeres daar ooit over. 

Het kasteel wist dus haar hart te veroveren. Iets waar nog geen mens in is geslaagd. Want voor zover geweten is, gaat Enya al jaren als vrijgezel door het leven. Ze woont evenwel niet moederziel alleen in haar ‘versterkte burcht’, want de Ierse wordt omringd door haar twee katten.

“Saai leven”

Ook de levensstijl van Enya kan je niet bepaald vergelijken met die van sommige andere wereldsterren. “Iedereen weet inmiddels wel dat ik een leven leid dat in vele ogen ongetwijfeld saai is. Er valt bij mij geen sensatie te halen. Ik arriveer ’s ochtends om 10.00 uur in de platenstudio en ga om 17.00 uur naar huis. ’s Avonds eet ik thuis een hapje met vrienden. Of ik lees een boek. Of ben ik op reis om inspiratie op te doen. Daar vul je bepaald de roddelrubrieken niet mee”, klonk het eerder.

Enya heeft ook altijd moeite gehad met het stigma en alle stempels die ze heeft gekregen. “In de jaren ’80 en ‘90’ schaarden ze in de Verenigde Staten mijn muziek onder de noemer ‘New Age’. Ze wisten zich er geen raad mee, maar het moest wel gecategoriseerd worden”, aldus Enya destijds. “Maar ik noem mijn muziek eenvoudigweg ‘Enya’. Dat bespaart een hoop discussie.”  (br.hln)

Adidas verkocht al 1 miljoen sneakers gemaakt van oceaanafval

De Adidas-sneakers die bijna volledig gemaakt zijn uit gerecycleerd afval, verkopen een stuk beter dan gedacht. De Duitse sportgigant verkocht al een miljoen exemplaren van de duurzame UltraBoost sportschoen.

Adidas werkte voor de sneakers samen met Parley for the Oceans, een organisatie die zich inzet om de vervuiling van de oceanen tegen te gaan. Elk paar is gemaakt van 11 plastic flesjes die uit de oceaan werden gevist, en ook de veters en de voering zijn gemaakt van gerecycleerde materialen.

In eerste instantie was het niet de bedoeling om de sneakers ook echt te verkopen. “We wilden met deze actie vooral aantonen tot wat we in staat zijn als we de hoofden bij elkaar steken”, aldus een woordvoerder van het Duitse merk. Omdat er meteen zoveel interesse voor was van klanten, besloot Adidas ze uiteindelijk toch in productie te brengen. En met succes blijkt nu.

“We hebben 1 miljoen sneakers gemaakt, en die zijn ondertussen allemaal de deur uit,” laat Adidas CEO Kasper Rosted weten in een persbericht. Een duwtje in de rug voor andere merken om het voorbeeld van het sportmerk te volgen?  (br.hln)

Franse bakker moet 3000 euro boete betalen omdat hij te hard werkt

Cédric Vaivre uit Lusigny-sur-Barse, een dorp in de Aube, weigerde vorige zomer de verplichte wekelijkse sluitingsdag te respecteren. In juli en augustus stond hij élke ochtend vroeg op om de dorpsbewoners én de vele toeristen in de streek te voorzien van verse baguettes en croissants. Zo lapte hij een oud reglement uit 1920 aan zijn laars, dat trouwens alleen bakkers een wekelijkse sluitingsdag oplegt. De jaren voordien had Cédric Vaivre een afwijking verkregen omdat zijn zaak op een toeristische route ligt. Die permissie had hij vorige zomer niet. Toch deed hij zijn zaak alle dagen open: ’s zomers realiseert de man het grootste deel van zijn jaaromzet. De regionale ambtenarij bedacht hem met een boete van 3.000 euro. De bakker weigert voorlopig te betalen, zijn klanten steunen hem met een petitie. (br.hln)

Steeds meer medicijnresten in water: factuur dreigt duurder te worden

Eos schrijft dat drinkwaterbedrijven steeds meer geconfronteerd worden met nieuwe chemicaliën in het water. Naast de ‘traditionele’ vormen van vervuiling - zoals stikstof, fosfaten, zware metalen, pcb’s en dioxinen - bevat het water ook een hele reeks nieuwe stoffen. Vooral medicijnresten en bestrijdingsmiddelen (bijvoorbeeld pesticiden; nvdr) worden vaker dan voorheen aangetroffen.

De vervuiling vormt geen probleem voor de volksgezondheid, beklemtoont Aquaflanders, de koepelvereniging van de Vlaamse water- en rioleringsbedrijven. “Technisch is het perfect mogelijk om die stoffen uit het drinkwater te zuiveren. Maar daar is wel een kostenplaatje aan verbonden”, zegt algemeen directeur Carl Heyrman. 

“Pak probleem bij de bron aan”
Daardoor dreigt de waterfactuur van de consument dus opnieuw te verhogen, zo waarschuwen waterbedrijven. Hoe groot de kostprijs zou bedragen, is niet meteen duidelijk.

“We pleiten ervoor dat de overheid initiatieven neemt om het probleem bij de bron aan te pakken. Om het water betaalbaar te houden, moet zo veel mogelijk vermeden worden dat er medicijnen in het afvalwater terechtkomen”, zegt Heyrman nog. “Dat kan bijvoorbeeld door mensen via een sensibiliseringsactie erop te wijzen dat ze medicijnen niet door het toilet mogen spoelen. Er kunnen ook afspraken met de ziekenhuizen gemaakt worden.” (br.hln)

Achter de wetenschap: Hawking kende een woelig privéleven

Stephen Hawking met zijn 2de vrouw Elaine Mason op hun trouwdag.

1963 was een jaar vol veranderingen voor Hawking. Op een nieuwjaarsfeestje leerde hij Jane Wilde kennen, zijn eerste grote liefde. Niet veel later werd hun pril geluk al op de proef gesteld: het koppel kreeg te horen dat Stephen aan de vreselijke neurologische ziekte ALS leed. Jane stond hem echter bij, en het koppel trouwde binnen de twee jaar. Ze kregen drie kinderen: Robert in 1967, dochter Lucy in 1970 en negen jaar later zoontje Timothy.

De familie kwam in woelige wateren terecht na de publicatie van ‘A Brief History of Time’ in 1988, het boek waarin Hawking de volledige geschiedenis van het universum op een toegankelijke manier uitlegt. De man werd plotsklaps beroemd -inclusief veel bewonderaars - en daar leed zijn gezin onder. “Ik had het gevoel dat de familie achtergelaten werd”, aldus Wilde. “Voor mij was Stephen mijn man en de vader van mijn kinderen. En tegen je man zeg je niet ‘Oh, je bent zo slim. Ik moet de grond onder je voeten aanbidden’. Of in dit  geval: onder zijn wielen.”

Kruiperige fans

Vooral de vele vrouwelijke fans, die Wilde ‘kruiperig’ vond, stelden de relatie op de proef. “Het werd alleen maar erger toen we zorgpersoneel in dienst moesten nemen, omdat Stephens toestand achteruitging. De attitude van de mensen om ons heen was zo vermoeiend. Ik had verwacht dat ze in ons huis waren om mee te helpen zorgen voor een zieke persoon en dat ze de rest van de familie zouden respecteren, maar weinigen deden dat. Ik werd wanhopig, ik was zo uitgeput.”

In 1990 liep het huwelijk uiteindelijk op de klippen en begon Hawking een relatie met zijn verpleegster, Elaine Mason. In 1995 huwden de twee - een jaar nadat de scheiding met Jane officieel afgerond was. Maar ook deze relatie liep niet van een leien dakje. Er ontstonden problemen met de kinderen van Hawking, die vonden dat hun stiefmoeder zorgde dat ze hun vader nog zelden konden zien. In 2004 vertelde ex-vrouw Jane dat de relatie tussen Stephen en zijn kinderen helemaal verzuurd was. “Vroeger zag ik hem nog regelmatig op zijn kantoor en babbelden we over de kinderen. Maar nu weet ik niet eens of hij thuis is of in het ziekenhuis ligt, en de kinderen weten het evenmin.”

Mishandeling

In 2003 werd Mason ook beschuldigd van mishandeling door andere verpleegsters, die naar de politie stapten omdat Stephen volgens hen fysiek mishandeld werd door zijn vrouw. Het onderzoek werd echter stopgezet omdat Hawking alles met klem ontkende. Maar in 2006, na 11 jaar huwelijk, besloot het koppel uit elkaar te gaan. Mason diende de scheidingspapieren in, waarna dochter Lucy nog eens uithaalde naar haar ex-stiefmoeder. “Als in de rechtbank blijkt dat dit allemaal om geld draait, dan hoop ik dat ze erin stikt.”

Het einde van zijn huwelijk met Mason bracht wel veel vooruitgang in de relatie met Hawkings kinderen. Het drietal leefde de laatste jaren van zijn leven op goede voet met hun vader, en ook zijn eerste vrouw Jane kwam weer regelmatig over de vloer. In 2014 verscheen ze nog samen met de wetenschapper op de première van ‘The Theory of Everything’, de verfilming van zijn leven. Wilde heeft vooralsnog niet gereageerd op de dood van haar ex-man, maar hun kinderen lieten weten diep bedroefd te zijn. “Hij zei ooit dat het universum niet speciaal zou zijn mochten de mensen waar je van houdt er niet in wonen”, klonk het in een statement. “We zullen hem eeuwig blijven missen.” (br.hln)

Acteur ‘Bompa Lawijt’ (79) overleden

Acteur Bernard Verheyden is vandaag op 79-jarige leeftijd overleden. Hij werd vooral bekend als ‘Bompa Lawijt’, een rol die hij in de jaren 90′ vertolkte in de VTM-serie ‘Chez Bompa Lawijt’.

Bernard Verheyden was in de jaren ’80 en ’90 een vaste gast op de planken van het Echt Antwaarps Teater van Ruud De Ridder. Zijn grote doorbraak in Vlaanderen kwam er dankzij Bompa Lawijt, het personage dat hij de eerste keer vertolkte in 1989 in ‘Den Bompa’ op VTM. Die reeks was een succes, en liep tot 1994.

Dat jaar werd vervolgens ‘Chez Bompa Lawijt’ in het leven geroepen, waarin Bernard Verheyden ook de hoofdrol heeft vertolkt. Van die reeks werden 60 afleveringen ingeblikt en uitgezonden op VTM. Verheyden was ook te zien in het moppenprogramma HT&D. Hij was getrouwd met Denise Zimmermann, zijn tegenspeelster in Bompa. Zij is in 2004 al overleden aan de gevolgen van een bloedvergiftiging.

Bernard Verheyden was tevens oom van Sandrine André, die ook actrice is. Bernard was de broer van actrice Mieke Verheyden, de schoonbroer van acteur Bert André.  (br.hln)

Plastics ontdekt in 90% van mineraalwater: ook bij topmerken als Evian en San Pellegrino

De plastic flessen van verschillende internationale watermerken zijn vervuild door zogenaamde microplastics, miniscule plastic deeltjes. Dat blijkt uit een woensdag gepubliceerde studie. De gevaren voor de gezondheid van die deeltjes zijn nog onduidelijk. 

In het grootste onderzoek van zijn soort werd water uit meer dan 250 flessen uit negen verschillende landen, van meer dan 11 grote merken getest. Onder meer Evian, Gerolsteiner en San Pellegrino werden onderzocht. Meer dan 90 procent van de onderzochte stalen bevatte microplastics. In de waterstalen werd vooral polypropyleen, nylen en polyethyleentereftalaat (PET) aangetroffen. Gemiddeld werden in elke liter water 325 partikels teruggevonden.

Sherri Mason, professor aan de State University van New York in Fredonia, leidde het onderzoek. Een samenvatting van de studie werd gepubliceerd op Orb Media.  “Ik denk dat dit in het water komt tijdens het bottelen”, aldus professor Mason aan AFP. “Het merendeel komt mogelijk van de fles zelf; van de dop, van het industriële bottelingsproces.” 

Uit het onderzoek blijkt verder dat ook in de glazen flessen microplastics voorkomen. Een eerdere studie die door Orb Media werd gepubliceerd had al aangegeven dat ook in kraanwater microplastics zitten.

Hoe riskant voor de gezondheid deze microplastics zijn, is nog onduidelijk. (br.hln)

Pensioenleeftijd naar 67? Leger en spoor krijgen uitstel tot 2039

Moet de pensioenleeftijd voor treinpersoneel en militairen pas tegen 2039 fors omhoog? Zo staat het in het plan van minister Bacquelaine, maar het is moeilijk te verantwoorden, vindt de Inspectie Financiën.

In 2030 gaat de wettelijke pensioenleeftijd naar 67 jaar. Maar voor militairen en treinbegeleiders en -bestuurders zal de pensioenleeftijd pas tegen 2039 fors opgetrokken worden. Althans: dat staat in het voorstel van minister van Pensioenen Bacquelaine (MR), die voor hen een overgangsperiode van 20 jaar voorziet. Maar de Inspectie Financiën toont zich in een advies dat uw krant kon inkijken erg kritisch. De overgangsperiode voor de andere ambtenaren is veel korter en een grote uitzondering maken voor trein-en militair personeel dreigt het gelijkheidsbeginsel te schenden, klinkt het. Ook binnen de regering wordt de kwestie nog uitgevochten. Volgens N-VA is een overgangsperiode van 20 jaar inderdaad nodig bij defensie - waar de partij de minister levert - maar niet voor het treinpersoneel. Daar staat de MR echter op een zeer geleidelijke overgang, want minister van Mobiliteit Bellot (MR) vreest voor stakingen.

Militairen kunnen vandaag op hun 56ste met pensioen, het zogenaamde ‘rijdend personeel’ bij de NMBS op 55. In het plan van Bacquelaine zou de pensioenleeftijd elk jaar met een half jaar worden opgetrokken. Pensioenspecialiste Ria Janvier (UAntwerpen) begrijpt die redenering. “Om het verschil te overbruggen tussen een pensioenleeftijd van 55 en één van 67, heb je tijd nodig. Je sloopt een heilig huisje nooit in één keer.” Al zullen de militairen en het treinpersoneel in de praktijk allicht nooit tot 67 werken: zij komen allicht op de lijst met zware beroepen, waardoor ze vroeger kunnen afzwaaien.(br.hln)