Zondag 26 februari 2012
Sri Lanka (2)
Niemand is veel van zeggen want de vermoeiheid laat zich voelen. Enkelen knikkebollen en hier en daar zie je mensen languit op de harde stoelen liggen om temidden van al het tumult een poging te doen om een uiltje te vangen. M. kan dat zonder problemen. Verdenk hem ervan dat hij zelfs rechtopstaand kan slapen.,-))) Door het feit dat we een uur vertraging hadden hoeven we nu minder lang te wachten op de aansluiting naar Colombo. We hangen dus maar wat in die harde stoelen totdat het ogenblik aanbreekt om in te stappen. Het vliegtuig vertrekt om 02u10 plaatselijke tijd en arriveert in Colombo om 04u15. We worden er opgewacht door Lionel, onze plaatselijke gids, die vooral belgische groepen begeleidt en ook al verschillende malen in België te gast was. Als we eindelijk in het bezit zijn van onze bagage, begeleidt hij ons naar het wachtende busje, dat voor de komende veertien dagen ons vervoermiddel zal zijn. Een vaste chauffeur en bagagedrager, manusje van alles, zitten rustig op ons tewachten. Lionel spreekt een komisch engels en sommigen van de medereizigers, die niet zo goed overweg kunnen met de taal, hebben regelmatig moeite om te volgen wat hij zegt. Dan springt Tony, onze vlaamse begeleider in en vertaalt in het kort wat hij verteld heeft. Engels is een verplicht vak op school en Sri Lanka maar het valt me op dat ze bepaalde woorden op hun eigen manier schrijven! Night schrijven ze "Nite" en zo zijn er nog meer van die opvallende aanpassingen.Het gaat nu rechtstreeks van Colombo naar Negombo en we bezoeken daar een grote vismarkt. De vis ligt in hoopjes op een zeil op de grond en daar kan je dan
tussendoor wandelen. De geur van de vis is doordringend en penetrant in de hitte van de dag. Kan me niet voorstellen dat ik hier vis zou kopen en die dan voor consumptie zou klaar maken! Maar wij zijn qua hygiëne natuurlijk rotverwend en die is hier dus duidelijk zoek!
Aansluitend gaan we ergens lunchen en maken we echt kennis met de srilankese
keuken. Lionel verwittigt ons, welke gerechten héél pikant zijn en we maar beter links laten liggen. En zelfs de zogenaamde milde gerechten zetten je mond en lippen in brand! Kip curry, is een andere variante dan hier, want wij gebruiken milde curry en zij pikante en dat zul je geweten hebben!
Toch zijn al die kruiden, hoe pikant dan ook, mild voor de maag, want M. die op dat gebied snel maagproblemen krijgt, heeft nergens weet van gehad tijdens die veertien dagen.
Ik probeer om onze zoon een mailtje te sturen en ik heb totaal geen bereik meer en de simkaart doet het gewoon niet meer. Blijkbaar had ik roaming moeten aanvragen in België en dat heb ik niet gedaan, want dacht dat het niet nodig was, als je een abonnement hebt. Mis gedacht en ik kan dus niemand per gsm bereiken, noch telefonisch noch via sms. Daarvoor zal ik dus een andere oplossing moeten verzinnen. We bezoeken nog een batikfabriek, waar mooie frêle meisjes in sarong stoffen versieren met tekeningen en deze dan met de hand inkleuren en daarna in baden dompelen om die kleur te fixeren. Wat me opvalt is dat ze werken in het halfduister. Begrijp niet dat ze ook maar iets secuur kunnen presteren. Die vaststelling zal ik elke keer opnieuw maken. Er wordt licht ontstoken als wij het vragen omdat we nauwelijks wat zien en zij moeten op die manier werken, dag in dag uit, uren en uren. En dan vragen ze met hun liefste glimlach naar kauwgom, die ik niet heb, of snoepjes. Heb een klein doosje kruidenbonbons Ricola bij en geef het hen om te verdelen.
Na dit bezoek gaat het eindelijk richting hotel, waar we één nacht blijven om morgen weer verder te trekken. Maar we kunnen tenminste een uitgebreide douche of bad nemen en even op onze positieven komen voor het diner.
(Wordt vevolgd)
