Naar de inhoud

Mijn eigen wondere wereld.

Mijn persoonlijke belevingswereld.
akke.beakke.be
Lieve bezoekers van mijn blog. Ik wil jullie vragen om geen grote prenten als button te gebruiken omdat het mijn blog onnoemelijk langzaam maakt en slecht te openen, wat anderen dan weer afschrikt. Ik hoop op jullie begrip! Bedankt.

Berichten van 1 december 2006 tot 31 december 2006

Kerstwensen.

Lieve bezoeker van mijn blog.
Ik wil jou een vredige Kerst wensen en een héérlijk Nieuw Jaar, vol vreugde, goede gezondheid en liefde, voor jou en allen die je lief zijn.
En ik wil je bedanken voor je interesse in mijn schrijfsels. Ik hoop je nog heel dikwijls hier welkom te mogen heten.
Michelly


"Foto(c)Ruben Weytjens"

Geschreven door Michelly om 13:38 10 reacties Reageer op dit bericht

WAAR WAS JIJ?

Waar was jij,
toen ik je nodig had,
alleen en bang
in die grote lobby zat?

Waar was jij,
toen 'k in die kamer lag,
alleen en bang
en echt geen uitkomst zag?

Waar was jij
met al je mooie woorden,
toen die man in wit
mijn bange vlees doorboorde?

Waar was jij,
toen ik vele uren later
mijn ogen opende
en zachtjes vroeg om water?

Jij was er niet,
jij was er bijna nooit!
En als ik naar je kijk
dan vraag ik mij:
hoe heb ik het gerooid?
Geschreven door Michelly om 22:21 7 reacties Reageer op dit bericht

ZOALS IK JOU ZIE.

Jij bent mijn vlinder
in blauw, geel en rood
en mooier, véél mooier
dan de mooiste regenboog;

Mijn elfenkind
mijn zomerwind
mijn mooiste melodie.

Ziet ieder ander jou,
zoals ik jou nu zie???

Geschreven door Michelly om 17:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Muis!

Het gaat nu wel heel snel naar het einde van het jaar. Kerstmis en Nieuwjaar komen met rasse schreden dichterbij. En steeds méér valt het me op, hoe alles veranderd is in minder dan 50 jaren. In mijn jeugd, was er geen sprake van pakjes onder de kerstboom en al helemaal niet van overdadig eten en uitgaan tot in de vroege morgenuren of vuurwerk afsteken. Er waren wel andere gebruiken, die even, zoniet gezelliger waren. Familie en vienden deden echt de ronde bij elkaar om een gelukkig nieuw jaar te wensen. Zo ook de collega's van mijn pa. Ze maakten een stop bij elk van de douaniers thuis. Er werd een flinke borrel ingeschonken en er waren natuurlijk mannen bij, die er wel méér dan één lusten. Ik herinner me nog haarfijn zo'n dag, waarop de collega's van mijn pa allemaal in ons kleine huisje, kort bij de Maas, bijeen waren om hun nieuwjaarsborrel te halen. We waren duidelijk niet de eerste plaats, waar ze halt hielden en er werd luidruchtig verteld en gezongen. Wij, de kinderen, stonden van op enige afstand alles met grote ogen te bekijken. Eén van de douaniers, was een grote, forse man, met een behoorlijke buik en een héél dikke, grote donkere snor. Mijn tweede broertje stond hem zonder ophouden aan te staren. Hij was werkelijk gefascineerd door de man.
De persoon in kwestie had een zware bromstem en als hij praatte, humde hij na elke paar woorden. Plots kreeg hij in de gaten dat mijn broertje hem met grote ogen aankeek. Hij draaide zich naar hem toe en zei: Kom eens hum, hum... bij nonkel hum, hum.... en geef mij hum, hum.... eens een kus hum, hum... Mijn broertje zegde zonder verpinken : Neen!
Waarom hum, hum... dan niet, vroeg de man.
Mijn broertje antwoordde prompt: Jij hebt een "moes" (muis) onder je neus!
We begrepen meteen zijn fascinatie, maar hij begreep niets van de enorme hilariteit, die zijn antwoord had uitgelokt!
Geschreven door Michelly om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Mijn eigen wondere wereld.

↑ Terug naar de berichten