Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Beste lezer,

dit zijn nagels met koppen uit bergkristal en chinazilver. De hypothenusa is hooggespannen , het ezelsbrugje ontoepasbaar, Charybdis slaapt onder een chloroformmasker en Charon rookt nu cigarillo's omdat hij werkloos is geworden. Het garnizoen van mijn liefde voor haar is aan het muiten geslagen, ik houd die  hondsbrutale begeerte nog nauwelijks in toom omdat ze  zo ooglijk en zwierig is want... 

 




liefde gaf  jou enkel namen
 


met een gespeende liefde

comfortabel over één schouder gedrapeerd

drink ik je vuurtong

die kleine klepel

die pleisters op mijn moegeklokte wonden verteert

ik wens me in jou voort te planten

onderhuids als schril geluid

dat toch zijn frequentie

beheerst beheert

onuitputtelijk

als  het gezanik van  kinderlawaai

in mijn stoutste, vertrouwdste dromen

zonder ontkomen 

zonder slaap

het doodste gewicht

van mijn wonden likken

en jouw diamanten

keurig in hun kluizen schikken

Geschreven door Ernst-Georg om 12:21 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

camille31 oktober 2010 om 14:21

Ik zie dat

Het klokje rustig verder tikt op het voorgeprogrammameerde tempo - de dubbele draad gesponnen in vampierendrank - verankert in het kernpunt - functioneert op de drijfkracht draaiende turbine.
Het is goed te weten dat je er weer bent!
Lore31 oktober 2010 om 14:03

Beste dichter

Hondsbrutale begeerten, onderhuidse voortplantingswensen, toch oersimpele behoeften? Waarom dichten dichters daar zoooo ingewikkeld over?
Een verzonken Boerke Naas zou zeggen: “daar roert etwat, daar loert etwat”. Alerte lezers voelen hier een kolkende vulkaanuitbarsting die geen puimsteen spuwt maar swarovskis, chinazilver tot diamanten toe. Gespeende liefdes moeten dichters wel stinkend rijk maken!
Beste dichter, schik toch haar diamanten zachtaardig in de watten. En op het ritme van deze hemelse muziek, zullen ‘s mans kroonjuwelen er wel bij varen en met wat geluk ook de wensen in vervulling gaan.



Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Bosbeklemmende hallucinatie


geen wakke stammen in dit wilde woud
waar wie zich vindt
zich hult in zwijgen
zich bedekt met kreupel hout
de ziel zich buigt als jeugdige twijgen
waarvan men heldere dromen weeft
langs dreven die hun schaduw villen
de dichtgetrokken hemel zich omgeeft
 met schimmen die naar buiten willen
een worm graaft zijn dagelijks brood
vol kruimels die geen honger stillen
over dit alles waakt een wulpse dood
mijn zaad nog klevend
aan haar gewillige billen

Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 Reageer op dit bericht

merel verliest wijfje in de groene ochtend

 

mist graast ernstig over het lijkje

dauw berust in zijn klaaglied

snel sprokkel ik

enkele woorden bij elkaar

sluit ze op in de naaktheid

van het gebaar

de schop blaast met haar tanden

kringen in de zwart geoliede aarde

grafje

ik kruis

de onschadelijke vlam

in  de gebroken ogen

sla de blik  neer

de dode vogel kijkt

wijsgerig weer

 

Mijn tuin,  oktober 2010

Geschreven door Ernst-Georg om 22:33 2 reacties Reageer op dit bericht


ongewenste effecten of bijwerkingen van een bezoek  !


kraakt oud leder dan zoveel harder
dan een jonge hertenbout
bedenk ik
terwijl ik de verkeerde gewrichten streel
bij gebrek aan anders of
bij gebrek aan luidkeelse huivering
in deze massa
kermende eenzaamheid die

JIJ

nu op je geweten hebt
wentel ik mij met de ademhaling van een welp
die zijn akela zoekt
ik weef zorgvuldig en weloverwogen
weer een kroon aan jouw feeënhals
zeven zonen had vader abraham

en zijn dochters dan
zwarte schapen ?

zij plooien verliefde vogels
in de leegte van mijn voorhoofd
en als een pendel
in lichtelaaie bewoon ik de echo
van jouw fijngevoelige meisjesschouders
 laat maar

IK

zal het wel dragen
tot aan het gesloten luik
en zeeziek worden
van de je onmiskenbaar zijdeachtige dauw
en sigarenkistjes hout
waarin ik mijn dromen opberg
voor later gebruik
misschien



Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 Reageer op dit bericht


Een avond met Rudi


gedachten die in goud veranderen

wenken als de lindebloesems

op het vasttapijt van jongensdromen

de avond hunkert

naar het geluid van onze stemloze stemmen

ideeën, half gerimpeld nog,

omdat nog één maatslag ontbreekt

tuimelen in onze glazen en baren

verhalen uitgeziekt van weemoed

ontdaan van de al te scherpe keukenmessen

van verkrampte herinneringen

versplinterde liefdes en blonde boerendochters

worden verward met in ons hoofd genestelde

walkuren

je bukt je en raapt nog snel

een wolk , een regenboog uit

de kantoorgebouwen van mijn verhaal

terwijl ik je herkomst monkelend

maar discreet naast de mijne schik

in een ongelooflijk verwilderd park

van ontroering

Geschreven door Ernst-Georg om 13:34 2 reacties Reageer op dit bericht


..
Veel te jong gestorven

een bloem bijna
gemorst in het haar
haar blik nu eens
van zijde dan weer

van kant gemaakt

een waarzegster
dwalend door dit land
met mijn
ganse geschiedenis geschreven
onophoudelijk in één datum
die bonkt en bonst in haar hand

de dag onmetelijk en wijd

loopt zij langs mij
met mij en de bloem
gespannen
van oksel naar oksel

in haar
en mijn ongeluk
gevlijd

in matten van algen en mossen

de bloemkelk
verspreid

in de te volstrekt
verleden
overleden

tijd


Geschreven door Ernst-Georg om 10:16 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten