Maandag 1 september 2008
Cultuurbarbarisme
De Haram Boeddha' s van Bamyan
| |||||
door Ronald Milo
>
Archief
Zondag 31 augustus 2008
Pajottenland in BHV
L ' accord du participe passé1 | |||||
| . | Ze was de trotse bezitster van een flashy kapsel, dito BMW en het onstoffelijke vooroordeel dat zo boosaardig onverstaanbaar is dat het verplicht in één trek dient uitgesproken Zij deed alsof ze geen Vlaams verstond ! De hordeur van de persoonlijke materie door de kassierster met een vriendelijk goedenmorgen mevrouw (neen geen goedendag of andere verwijzing naar 1302) reeds half op een kier gezet werd meedogenloos gesloten Je ne comprends pas le Flamand 2 En in mijn subjectiefste subjonctif heb ik haar persoonlijk vriendelijk maar onweerstaanbaar boosaardig uitgelegd dat haar onwillige houding mij niet alleen weinig participerend maar wel helemaal passé3 très passé4om niet te zeggen trépassé5 leek Mais je crois qu ' elle ne comprennait pas non plus le français 6 1.de overeenkomst (in geslacht en getal) van het voltooid deelwoord 2. Ik versta geen Vlaams 3.voorbijgestreefd, verouderd. 4. erg voorbijgestreefd, verouderd 5.overleden 6.Maar ik geloof dat ze ook geen Frans verstond |
 |
| Muziek:Chi Mai ,The professional: Ennio Morricone | ||
Woensdag 27 augustus 2008
De denkende ( maar niet te veel) mens
Homo sapiens ( ma non troppo)
| |||||
Zondag 24 augustus 2008
Nare boswandeling van een nachtuilIk houd op dit vroege uur niet zo van natuur Links de lage zon uitgerafeld over de velden Rechts het vage bos met hoog bebladerde kopspelden als galgen van onterecht terecht gestelden Mijn gedachten die nog kleven als pieren aaneengeklit in het gras aangedreven door een dol gedraaide wind door wat ooit een konijnenpijp was Altijd, ook al als kind heb ik een ochtend-boswandeling een gruwel gevonden Vroeg opstaan en absoluut onopgewonden die vreemde omgeving loom verkennen bomen aan de vorm van hun nog vochtig blad herkennen Later een opstel erover schrijven Romantiek Over waaiende bomen Over wortels in aanslag Over dun door gebladerte geschilderd zonlicht neergestreken op een schilderachtig rottend blad Om niet na te moeten blijven Gauw nog enkele bloemen plukken Om gedroogd en opgedeeld in correct benoemde stukken In het dunne schriftje te plakken Vervolgens snel, heel snel via het riet langs de vijverkant de biezen pakken muziek:Chaplin Main Theme/Smile uit de film "Chaplin" |
Donderdag 21 augustus 2008
|
|
Maandag 18 augustus 2008
als de bliksem .....
Lijf, geest en een wonderlijke bliksem
De nacht verschuilt zich in het licht
wanneer zij als een dunbesnaarde harp
haar vochtige en nog warme noten voor mijn
bedauwde voeten veegt
met de ontslagbrief van mijn jeugd
opnieuw in haar linkerhand
De zuiderstormen reeds jaren zorgvuldig
op zolder opgeborgen
hullen zich in de ochtend
en gloren met hun handschrift van smaragd
over haar boezem
Het gordijn sluimert heel even
geheel geheven
in een delicaat raamakkoord
De gordel strategisch licht
schuingezakt
lijkt zij een wolk ontvlamd in satijn
en ik buk mij
bekwaam in prikkelen en klappen
van de zweep
verzwijg ik nu de ware reden niet
en verzeng de lavendel
van haar navel
in het zonlicht van deze nieuwe nacht
zo slapeloos doorgebracht
Zaterdag 16 augustus 2008
De rekening a.u.b.Men telt de eenzaamheid als uren in een dag Men tilt zichzelf op de schouders Koraaltanden bijten in het hart en iedere kleur zelfs het onwillig wit wordt zwart Men telt de sterren aan het tuig van elk firmament Men tilt zichzelf met verbrijzelde vingers uit het bad van onoverwinnelijk wachten Gedichten worden slangentanden gifspuitend in hongerig bloed De liefde begraaft zich als een mijnschacht in de nacht De piano is uitgepraat Mijn mensenhuid drenkt zich in wijn omdat de lentekleuren van je ogen voorgoed uit mijn leven verdwenen zijn |
Donderdag 14 augustus 2008
EscapismeWeemoedigheid die men met droefheid verwart vervult het hart licht en goedkoop maar fanatiek als een gevallen paard dat niet meer overeind wil komen Het is niet te stelpen Maar het hoeft ook niet Het valt mij licht zo bedroefd te zijn al word ik triest omdat ik niet nog bedroefder kan zijn |
Maandag 11 augustus 2008
Vermolmd binnenste naar buiten graag !Voor mij liggen de scherven van het grote feest Op iedere hoek van de tent de bodemloze eeuwigheid Maar ik zoek niet verder. Het is genoeg geweest Voetzolen knarsen in pijnlijke droogte van een eenzame eenzaamheid Het vooruitzicht op de dood geeft onvoldoende steun aan dit voortbestaan Ze ruist vermolmd in compost als gekwelde vogelzang bedaard en ongevaarlijk, dwingend maar zonder aandrang Achter mij liggen de scherven van het grote feest Het regent water dat nochtans wind en ontij moet ondergaan Is eerlijker dan de herinnering aan deze pas ontloken traan in één nacht uit mijn bloed zoals water uit sneeuw ontstaan Ik sleep mijn kielzog voor de lendenen uit Omklem verloren liefdes met een plagiaat van hartstocht als een boei van vlees een statig maar geducht gedrocht De grammofoon van het grenzeloos verdriet schreeuwt het luid Het waren de verkeerde papavers die ik in de buik der aarde zocht verontschuldig mij mijn lied is uit |
Zaterdag 9 augustus 2008
Aan haar verslaafdHet bezit van het afscheid kan men mij niet ontzeggen Al tracht de waarheid mij haar wetten op te leggen Het afscheid is gekomen het zal ook weer gaan Mij resten nog enkel dromen en de morfine van het voortbestaan |