gastgedicht van Claire Q: Een echo terug
Een echo terug
Tussen het gras en droog woestijn
gaven Wijzen haar de naam tumble weed
achterstevoren kijkend rolde zij vluchtig
over gebroken steen
en nestelde zich gauw in zonlicht
wanneer deze haar aanraken wou
niet denkend aan de soorten en verschillen
welk werelddeel of achtergrond zij droegen
wild golvend door de straten van de wind
en verblind in één mans dracht
door de nerven van haar hart
als woeste oceanen elke groef vulden
steeds hoger gedragen over wolken tillend
en de diepere betekenis tot stil zwijgend legden
ergens zal haar verweven bol rusten en ademen
zoals 'n bloeiende bloem die het leven roept
zonder enig kabaal of illusie dichterbij
Claire Q ©
heel erg bedankt voor jouw mooie Echo !








