Naar Gent geweest, leuke, levendige stad in een mooi historisch decor. We hebben gewandeld. De "alsjeereengezienhebthebjezeallemaalgezien" Kerstmarkt bezocht en in een sneeuwbui in het reuzenrad op het Sint-Pietersplein gezeten. Het STAM bezocht, het stadsmuseum van Gent in de oude 14^e -eeuwse Bijlokeabdij. Waar wij, blij als twee kinderen, op een op de vloer  geprojecteerde luchtfoto  zijn straat en (want daar waren wij zeker van…..) zijn voor het huis geparkeerde auto op de vloer ontdekten. Gelachen. Plezier gehad. En hij vroeg mij weer eens, of wij ooit samen zouden wonen en waar?  Later! Als wij groot zijn en zonder onze kinderen kunnen……… Maar eerst zijn er nog die “vervelende” feestdagen die zo gezellig zouden kunnen zijn…Als…Indien...En waarover hij al een paar weken eerder aangekondigde, geen zin te hebben in gezeur dit jaar en dat komt mooi uit, want ook ik heb geen zin in gezeur.  Maar wie begon er eigenlijk altijd met gezeur?  En toen kregen we bijna ruzie. Want hij had natuurlijk gelijk, maar ik nog vele malen erger…..Rest ons alleen……. Wat gaan wij eten?

Voor alle bezoekers van mijn blog een hele fijne kerst!

John Lennon's Happy Xmas (War is Over) onder de foto

“Het Kelderke” op de Grote Markt, staat vooral bekend om vooral “echte stevige gerechten” zoals Stoemp met bloedworst, gestoofd konijn in Geuze of vleesballetjes uit de Marollen. Om dat wij nog een hele middag te gaan hadden, kozen wij voor iets “lichters”, scampi van het huis comme entrée en viswaterzooi als hoofdgerecht, die zeker niet slecht van smaak waren, maar “blame it on sunshine, blame it on moonlight,blame it on good times, blame it on the boogie, blame it on..de Grote Markt, blame it on... Plato, die mijn lepel op de grond liet kletteren en een glas wijn bijna omkeilde, toen onze handen elkaar op de tafel even raakten...
 Exit “Het Kelderke”. Heel even een visioen van een groot pak friet. Omdat het toch in de buurt was, zijn wij nog even bij Manneken Pis in de Stoofstraat langs geweest, en geconstateerd, dat dáár tenminste nog alles in orde was..."Bijna zo groot als de mijne" stoefte mijn maatje. Via de Lombardstraat, en de Zuidstraat liepen wij  langs De Beurs, staken wij de Anspachlaan over en gingen wij verder richting de Kerstmarkt op het St. Katelijneplein.

Kerstmarkten; ze staan vol  artisanale hebbedingetjes, vooral niet hebbedingetjes en andere prutsels, en kraampjes voor goede en minder goede doelen.Het stonk er naar Glühwein (mit umlaut)  en dat lust(t)en we niet, maar er was ook Hasseltse koffie met perenstroop en extra slagroom....  Zoals ieder jaar heeft de Brusselse Kerstmarkt ook een thema. Dit jaar is het aan Mongolië om de karakteristieken van hun land te presenteren en zo bleven wij even stil staan bij één van die kramen om een ietwat onduidelijke “hap” te aanschouwen. Vervolgens zijn wij de Sint-Katelijnekerk, een in zandsteen opgetrokken mengeling van verschillende stijlen bouwsel binnengegaan. Het interieur van deze kerk, maakt vergeleken met de rijkdom van  sommige andere kerken een kale, wat armetierige indruk. Wij konden het niet laten om een heel klein beetje heiligschennis te plegen door de biechtstoel eens uit te proberen.(..........) Na “de biecht” heb ik mij (nog maar eens) laten verleiden door mijn partner in crime. En hebben wij ons. (in het reuzenrad) Tot ongekende hoogten laten voeren....