blijf ...

Dat de sterren aan de hemel staan is heel mooi.
 Dat ik om je geef is geen wonder,
maar onze vriendschap is heel bijzonder.

Het leven is als een bus en jij bent de bestuurder.
 Sommige mensen die instappen blijven.
Anderen vertrekken,
om nooit terug te keren.

Ik herinner me het geluk.
Het was zo groot dat het pijn deed.

Connie Palmen

Als zich een deur richting geluk sluit,
 opent zich een andere.
Vaak blijven we zolang treurig naar die gesloten deur staren
dat we het reeds geopende venster niet eens opmerken!

 

Gisterenavond zaten mijn vrouw en ik aan tafel
 zo over één en ander te praten tot het gesprek
op euthanasie kwam.
Bij dit delikate onderwerp over de keuze tussen
 leven en dood zei ik haar : "Laat mij nooit leven
 als een plant waarbij ik afhankelijk ben van een
 machine en gevoed word met een vloeistof
 uit een fles. Als je mij in die toestand ziet, koppel
dan die toestellen die mij in leven houden maar af."
Zij is rechtgestaan, heeft de stekker van de TV
en van mijn computer uitgetrokken en al
 mijn bier weggegoten.

Bloemen zijn langs elke weg te vinden,
 maar niet iedereen kan er een krans van winden.

Je kunt geven zonder lief te hebben,
maar je kunt niet liefhebben zonder te geven.

Wanneer een probleem je pad kruist,
verander dan je richting maar niet je bestemming

 

Deze mooie banner werd door Katrien
aangemaakt voor het oplossen van haar
wekelijkse puzzel echt de moeite om ook 
eens mee te doen hoor.

https://blog.seniorennet.be/katrien10usje/

Een generaal is op inspectie
 en informeert in de kazerne hoe het eten is.
 'We vechten erom, generaal,'
 antwoordt een der manschappen.
 'Een prima pot, dus?' vraagt de generaal.
'Integendeel, generaal.
Wie verliest moet het opeten.'

De goede kant van het verouderen is de vaststelling…
 … dat men steeds jonger is dan men ooit zal worden !

"Dromen” doe je alleen,
maar “leven” doe je met anderen.

“Wees uw vijanden dankbaar voor de les in tolerantie,
 zelfbeheersing en geduld!”

Dalai Lama

Een glimlach is als een stukje « hemel »…
Ik heb geleerd....
Dat geld geen klasse kan kopen.

 

Een hartchirurg komt te overlijden.
De familie laat een groot hart van bloemen maken,
waar de kist moet doorglijden op het einde van de plechtigheid in de kerk.
Tijdens de dienst nemen de aanwezigen in stilte afscheid van hun geliefde chirurg.
Het bloemenhart opent zich,
 de kist glijdt langzaam erdoor,
 waarna het bloemenhart zich sereen sluit.
Op dat moment begint een der aanwezigen luidop te lachen... Geïrriteerd vraagt de priester: "Waarom lacht u eigenlijk?"
 Man: "Ik denk nu al aan mijn eigen begrafenis..."
Priester: "Hoezo?"
Man: "Euh...ik ben wel gynaecoloog hé!"

Ik wil geen ruzie,
 Ik wil geen strijd,
Ik wil alleen maar
dat heel klein beetje eerlijkheid!

Vriendelijke woorden kunnen kort zijn en makkelijk uitgeproken worden maar
hun echo duurt eindelloos voort.

Vrienden heb je voor heel je leven ,
 maar niet voor even.

Om het hart te laten spreken…
Moet het verstand soms zwijgen.