Leuke deurbel,

Villa Sarabodis [Bearbeiten]

Als Villa Sarabodis werden die Reste eines römischen Herrensitzes (Villa rustica) bezeichnet. Sie wurden 1907 bei Vorarbeiten zum Bau der Erlöserkirche gefunden. Die Überreste werden auf das 1. Jahrhundert nach Christus datiert. Der Kirchenbauverein Berlin, der auch die Erlöserkirche errichtete, legte die Funde frei: Fundamente und ein Hypokaustum (eine antike Fußbodenheizung) sind heute in einem Schutzbau zu besichtigen.

Romeinse Villa. Aangetroffen in 1907 bij de voorbereiding van de bouw van een kerk. Datum van de resten is 100 jaar na Christus.

Het zijn de fundamenten van een bodemverwarming en de ruimten er rond.

Stad van de bron voor mineraalwater.

Haar resten van de leeuwenburcht bovenop de top.

Haar vele culturele activiteiten.

Maken van deze stad het bezoeken waard.

Weidenbach een dorp op een heuvel, ons hotel in het dal.

Telkens je ging wandelen was het klimmen en gelukkig naar het hotel steeds dalend.

Mooi om zien zo een ganzen vlucht. Hun kreten galmden door de velden en waar ze naartoe vliegen zal het zeker warmer zijn.

Een rijke fauna en flora.

Rustige wandelpaden en prachtige vergezichten, begroeten ons elke dag. De rust en de vrede die de omgeving uitstraald brengt ook ons tot rust.

Geniet mee van deze heerlijke natuur.

Deze kerk wordt gerenoveerd.

Daarvoor heeft men een werklift in de kerk geplaats van 35 meter hoog, waarna men via een trap nog 21 meter moet klimmen om in de top van de kerk het plafond te kunnen bekijken.

Alles bijeen zo een 56 meter omhoog naar de wondere wereld van de  fresco's die ooit zijn aangebracht. Het moet dan ook wel een huzarenstukje geweest zijn voor de schilders in die tijd om dit te volmaken.

Prachtig en indrukwekkende kerk met dit uniek bijkomstigheidje dat men nu op handreikte van de fresco's op het plafond kwam.

Eekhoorns (Sciuridae) zijn een familie van de knaagdieren met 51 geslachten en 278 soorten, waarvan er elf in Europa voorkomen. Bekende geslachten zijn de boomeekhoorns (Sciurus), de marmotten (Marmota) en de prairiehonden (Cynomys).

In Europa is de eekhoorn (S. vulgaris) het bekendst. In Noord-Amerika leeft een aantal soorten, waaronder de grijze eekhoorn (S. carolinensis). Deze soort is ook ingevoerd op Groot-Brittannië en in Italië en heeft daar als invasieve soort de inheemse, veel schuwere eekhoorn goeddeels verdrongen. Eekhoorns zijn gewoonlijk overdag actief, maar vliegende eekhoorns zijn nachtdieren. Laatstgenoemde soort komt voor in het noordelijke gedeelte van Rusland en Finland.

Eekhoorns hebben over het algemeen een lang, rond lichaam en een lange pluimstaart. Ze komen voor in verscheidene habitats, van halfwoestijnen tot regenwouden, en sommige soorten zijn uitstekende boombewoners. Het gezichtvermogen is zeer goed ontwikkeld

Foto's Rik Van Beek:: Tekst  Wikipedia::

Hoe men op deze plek zoiets kon nabootsen is de vraag?

Maar dat in het hoofd van de eigenaars en de architekten de drang om heerser te zijn aanwezig was ziet men in alles.

De grootsheid van de hovingen en de kunstwerken is typerend voor hen.

Tuin

Bij Schloss Schönbrunn bevindt zich de Gloriette, een bouwwerk dat de slottuin afsluit. Ook veel gebouwen in het slotpark zijn van de hand van Hetzendorf, zoals de bijzonder Romeinse ruïne, de eerste kunstmatige ruïne van dit type. De sculpturen in het park zijn grotendeels van Wilhelm Beyer en enkele van Franz Anton Zauner en Johann Baptist Hagenauer.

Van grote betekenis voor de aanleg van de tuinen van Schönbrunn is de Leidse hovenier Adriaan Steckhoven geweest. Deze werd in 1753 - waarschijnlijk op aanraden van de eveneens uit Leiden afkomstige dr. Gerard van Zwieten (leerling van de beroemde Boerhaave), die de lijfarts was van keizerin Maria Theresia van Oostenrijk, benoemd tot directeur van de tuinen van Schönbrunn.

foto's Rik en Mik

Tekst Wikipedia.

Schloss Schönbrunn in Wenen is een van de belangrijkste culturele erfgoederen van Oostenrijk. Het is sinds de jaren 60 een van de drukstbezochte bezienswaardigheden in de hoofdstad.

Het paleis ligt in het westen van de stad in de wijk Hietzing. Tot 1642 stond hier de Katterburg, een landgoed van de Weense burgemeester. De naam Schönbrunn zou terug gaan naar Keizer Matthias, die hier tijdens de jacht een mooie bron gezien zou hebben. Tegenwoordig telt het paleis 1441 kamers in alle soorten en groottes.

In 1996 werden paleis en tuinen door de UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

Geschiedenis

In 1559 liet keizer Maximiliaan II een klein jachtslot bouwen dat in de tijd die volgde meerdere malen afbrandde en uiteindelijk in 1683 tijdens het Beleg van Wenen door de Turken verwoest werd. Dit was reden voor Leopold I om de beroemde architect Johann Bernhard Fischer von Erlach opdracht te geven tot de bouw van een nieuw paleis. In 1688 had Fischer von Erlach zijn plannen klaar en tussen 1692 en 1713 werd het, zij het in gereduceerde vorm, uitgevoerd. Van deze bouw zijn slechts de slotkapel en de Blaue Stiege met een dakfresco van Sebastiano Ricci behouden.

Karl VI was niet geïnteresseerd in Schönbrunn. Zijn dochter Maria Theresia maakte er echter de zomerresidentie van de Habsburgers van, wat het tot 1918 zou blijven. In haar regeerperiode zou het, onder leiding van Nikolaus von Pacassi ingrijpend worden verbouwd. Von Pacassi leidde ook de verbouwing van de Hofburg. Ook het overgrote deel van de inrichting van het paleis stamt uit deze periode en geldt als enige voorbeeld van de Oostenrijkse rococo.

In 1765 neemt Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg, een vertegenwoordiger van het vroege classicisme, de bouwleiding. Zijn meeste bijzondere werk is de Gloriette. Tussen 1817 en 1819 wordt de façade van het paleis in zijn beroemde Schönbrunn-geel geschilderd. Een kleur die in de daaropvolgende honderd jaar een kenmerk zal zijn voor Oostenrijk-Hongarije, en een voorbeeld zal blijken voor veel stations- en regeringsgebouwen. In een zijvleugel bevindt zich het beroemde Slottheater. Naast optredens van Joseph Haydn en Wolfgang Amadeus Mozart is het theater bekend als kweekvijver voor nieuw talent.

In 1945 werden het hoofdgebouw en een deel van de Gloriette door geallieerde bommen beschadigd. Tijdens de bezetting van Oostenrijk, door de vier geallieerde machten, werd het slot hoofdkwartier van de Britten. Destijds begon ook de restauratie.

In 2004 volgde een renovatie van de zuidzijde.

Foto's Rik en Mik

Info Wikipedia

Er is een konijneplaag in het park.

Daarom mag op enkele dagen van het jaar een groep valkeniers de strijd aanbinden met het verdelgen van de konijnen.

Er moeten strikte regels gevolgd worden en de dagen zijn op voorhand bepaald.

Dan moet de woestijnbuizerd nog willen jagen ook.

Hopelijk zijn jullie niet te zeer geschokt door de beelden. Maar daar waar een overdaad ontstaat is ingrijpen noodzakelijk.

Het met opensperde vleugels over het wild zitten noemt men mantelen.

De Buizerd is altijd op zijn hoede en dichtbij komen was dan ook oppassen.

Dank u wel Frieda en al diegene die hebben meegewerkt aan de voorbereiding en het mooie resultaat dat wij weer mochten beleven op de blogmeeting.

Het was weer een geslaagde dag die ons veel genoegen bracht.

Verzorg je nu maar goed Frieda want je was de ster van de avond maar gezondheid is ook een onontbeerlijk iets.

Lieve groeten Rik en Mik

Het museum was zo groot dat je niet op elkaars tenen liep.

De pracht en praal is een uniek element dat vele mensen dagelijks daar komen bewonderen.

Maar de rust en de sfeer die er hangt is zo, dat men als het ware opgeslokt wordt door de kunstwerken en je je alleen voelt als bewonderaar.

Dit museum is ongelooflijk groot.

Het herbergt schatten van Egypte, Romeinen en etc.

De schilderkunstafdeling was ook wondermooi.

Men kan daar dagen in vertoeven om alles nauwkeurig te bekijken.

Geniet van een kleine eerste selectie. 

Naast de academie voor wetenschap,

vroeger behorend aan de Jezuieten.

Lag de kerk in al haar eenvoud.

Van buitenaf gezien toch, geen foto waard.

En moeilijk om ze in haar geheel te fotograferen.

Maar de binnenzijde kan jezelf zien is prachtig.

Wij hadden het geluk dat de conservator aanwezig was die ons bereid was de sacristie te tonen.

Elke priester had er vroeger zijn kastje.

En al de gewaden werden in kasten gelegd.

Je kan moeilijk om de rijke versiering van de kerk heen.

Maar indrukwekkend was het wel.