Berichten van 1 mei 2009 tot 31 mei 2009

We zijn er goed aan bezig, al vanaf ze niet meer in hun pamper doen moeten ze al denken aan wat ze later willen worden. Zeker geen bouwvakker, of dokwerker, al is boer worden de laatste tijd wat opgewaardeerd. In de kleuterschool moeten ze minstens kunnen lezen en ook al een kleine computer hebben. Ook aan sport moet er gedaan worden, liefst tennis, daar word ge rijk en beroemd van. Tussendoor kan het kind toch naar de muziekschool viool -of pianolessen volgen, dat staat chique.

'Helikopter Ouders', ik had er nog nooit van gehoord, die controleren hun kinderen tot het uiterste. Ik denk dat ze in de toekomst een chip laten inplanten, zodat ze de kinderen kunnen volgen op het scherm van hun GSM. Nu bellen ze gans de dag, waar bent U? Wat bent U aan het doen? De vriendjes of vriendinnetjes worden door de ouders gekozen. Zo een overbezorgde jeugd lijkt niet op mijn jeugd, maar ons moeder was ook bezorgd, want ze gaf ons een kruisje op ons voorhoofd. We kregen ook een appel mee en ze zei "We eten om 5 uur, zie dat ge er zijt, en goed opletten in de klas hé!" Als de Meester niet content was over mij, kreeg ik thuis nog een pandoering bij, mijn mening werd niet gevraagd. Nu komen de ouders naar de school. Ook voor een ruw gebaar of als een slecht rapport wordt meegegeven, dan moet de onderwijzer zich verantwoorden, want "onze Sven doet zoiets niet!"

Maar het kunnen toch allemaal geen geleerden zijn hé. Oké, de tijden veranderen, maar laat kinderen kind zijn. Eén ding moeten ze precies niet van hun Ouders leren: seks, dat kennen ze allemaal, en ze beginnen er dedju vroeg aan, vind u niet?

Tot gauw

rocor

…op de voorpagina bekijkt vind ik dat een ramp. Als ge het nieuws bekijkt, op televisie, is dat een sein om in je hof een atoom schuilkelder te laten ingraven. Zo afschuwelijk van moorden en oorlog, ruzie, kinderporno, verkeersongevallen, branden, aanslagen, diefstallen, moet ik nog verder gaan? Er zijn ook nog rampen en crisissen als U wil. Ik word daar ziek van.

Soms, maar dat is uiterst zeldzaam, iets plezierig, zoals het olifantje 'Baby K' in de Zoo van Antwerpen. Mijn krant, GVA, heeft het record tot vijf keer de voorpagina halen, dat is straf voor een olifantje, bladzijden vol, aangenaam om volgen. 27500 mensen wilden dat lelijkaardje zien. Zo een lief diertje en de burgemeester is peter, dat vind ik nog eens nieuws brengen.

De politiekers hebben daar geen tijd voor, die moeten smerig doen tegen elkaar. Ik weet het niet goed meer, zo juist voor de verkiezingen. Ik ben al 50 jaar trouw aan mijn partij, nu ben ik zo ontgoocheld in die knapen. Als er geen politieker bij mij thuis komt om mij te overtuigen geef ik het op, ik heb zelfs zin om niet te gaan stemmen. Ik die altijd vond dat iemand die niet ging stemmen iemand was zonder mening, zo ver is het gekomen met mij.

Ik wil een neutrale, wijze raad die de problemen aanpakt, die er nu al zijn. Gewoon hard en rechtvaardig, geen partijen, aan het loon van een geschoolde eerste graad beginnen, eerste taak, justitie, durft dat niemand?

Verontschuldig mij, ik was afgeweken. Vind U ook niet dat bij ieder nieuws toch eens iets leuks mag zijn, en eens wat over ons mooi land waar ik fier op ben, want het is lente en het kriebelt.

Tot gauw

rocor

We bezochten Amsterdam, een mooie stad, veel te bezoeken en vol verrassingen. Toen mijn vrouw ging winkelen hoefde ik niet mee te gaan, ze had alleen mijn bankkaart nodig. “Ga een pint drinken”, zei ze. In Holland een pint drinken, laat me niet lachen. Enfin, ik een herberg binnen, het was er proper en netjes, ik vroeg ‘een bakkie koffie’.

Toen ik eens rondkeek, zag ik mensen van alle leeftijden, op mijn tafel stond een palletje waar we vroeger pingpong mee speelden. Er stond iets opgeschreven dat vanuit mijn kijkrichting ondersteboven stond. U kent dat wel, zo een houten palletje, maar ik zag geen speeltafels staan, dus ik lette er verder niet op. Plots kwam er een Amsterdamse schone naar mij, U weet hoe oud ik ben, maar dit ter zijde. Ze kwam aan mijn tafel zitten. “Ik mot die jonge gozers niet!”, zei ze, “…en U lijkt me wel een aangename vent!”, ze kwam mij nogal vrijpostig over.

Ze had een mooi figuur, ze etaleerde haar twee vooraanstaande figuren met een buitengewoon ruim en diep inzicht. Ik keek al eens ongerust naar buiten of mijn vrouw me niet kon verlossen, maar die was zich van geen kwaad bewust en winkelde rustig verder. Ze werkte voor ‘HET LEGER DES GEILS’, zei ze. Toen begreep ik het, ze wilde met mij een geile namiddag doorbrengen en toen ik haar vroeg wat haar op die gedachte had gebracht en waarom ze mij had uitgekozen nam ze het palletje van mijn tafel, draaide het om en ik las ‘IK ZOEK EEN DATE M/V’. Toen werd mij alles duidelijk, ik had mijzelf aangeboden.

Mijn vrienden lachen me nu nog uit, mijn vrouw zei nog: “U kunt ge ook nooit eens alleen laten hé, ik ben een paar uur weg en dat zit al bij een ander.” “Was het een vrouw of een man?”, vroegen die lachers nog, “Hebt ge wel goed gekeken?” Toen was het hek volledig van de (amster) DAM, of was dat die Amsterdamse humor die nooit verloren gaat?

Tot Gauw

rocor

…zei mijn vrouw, we moesten ons klein geld samenschrapen om een consummatie te betalen, soms is dat eens nodig om dat koperen geld uit je beugel te verwijderen. Hebt U dat ook, er moet wat betaald worden en binnen de kortste keren heb ik dat omgerekend in die oude Belgische franken. En dan weet ik maar of het duur is of goedkoop, alhoewel, dat bestaat niet meer, dat woord ‘goedkoop’.

Die centen achter de komma tellen precies niet meer mee, dat heeft geen waarde, maar pas op, dat tikt wel aan hé. Eerlijk gezegd, ik blijf dat maar omrekenen en zeker als het grote bedragen zijn. Heel zelden staat het er nog eens bij in franken en dan ben ik altijd geïnteresseerd. Onlangs was er een laptop die 1000 euro kostte, dat is maar 40.000 frank reken ik dan maal vier en maal tien rappekes. Die ‘3399’ achter de komma maakt nog wel veel geld uit hé, of telt 339.9 frank niet meer voor U? Ik ga het nooit gewoon worden, mijn kleinkinderen kennen er alles van, zeker als het om hun wekelijkse pree gaat, dan moet het juist zijn ook achter de komma, de opuitegaards.

Toen ik mijn eerste loon kreeg, verdiende ik 6.2 frank per uur, een bouwgrond van 10 meter op 40 meter, kostte toen 1000 euro, gelooft gij dat nu? Daar hebt ge nu een laptop voor! En gij vindt dat het niet moeilijk is voor ons op 70 jaar om dat allemaal te begrijpen? Ik ga dat blijven doen om de waarde te schatten. Het voornaamste is dat een mens maar toekomt om zijn gewone leven verder te zetten, meer moet dat niet zijn, zolang ze hierboven er maar geen punt achter zetten in plaats van een komma is alles goed zo.

Tot gauw

rocor

Ja, en ik meen het, ik sla ze de kop in die smerige ondankbare kat. De kat waar ik gans het jaar vlees voor koop. Laat een klein geschil geen goede verstandhouding verwonden, dat besef ik, maar nu is ze te ver gegaan, dat is erover, ze gaat het aan de lijve ondervinden. Ik spaar een stukje van mijn dagelijks vlees of vis om madam te plezieren, ik snijd het ook nog in stukjes om het haar makkelijk te maken. Het is een zwerfkat, een mooi beest, maar nu is de liefde uit. Ze kan haar dagelijks kommetje melk vergeten, mijn vrouw zegt dan: “Doe de graatjes wat uit de vis, en warm die melk een beetje op.”

‘Wind U niet op’, zult U denken, wat kan er gebeurt zijn om zulke moordachtige plannen te hebben? Ze gaat er aan of anders ga ik ze vangen en voer haar tot op een boerderij, dan kan ze haar plan trekken. Dan zijn vogels nogal wat dankbaarder en ge krijgt er voor iets in de plaats, iedere morgen breek ik het oud brood in stukjes, de buren brengen hun brood ook, doe er wat randjes van kaas bij en nog wat vogelzaad, een gans bord vol. Iedere morgen is het feest, ook in de winter. Ze vliegen af en aan, een bonte mengeling van mussen, meesjes, merels, 2 eksters, Turkse tortels, ook een roodborstje, en een lijster.

Wat een plezier om dat te zien, ze hebben soms ruzie, maar zolang er eten is, is er vreugde en worden we beloont met de mooiste aria’s, ze doen het uit dankbaarheid. Het meest aangename is als een merel of lijster of een mees haar nest maakt in je hof en heel dicht bij je, haar jongen grootbrengt en constant af en aan vliegt met voer en insecten tot ge het gepiep hoort van de jongen. Bij het verlaten van het nest begeleid ik ze tot ze zelfstandig kunnen vliegen. Wie heeft daar een stokje voorgestoken? Juist ja. Toen ik in de hof kwam, had ons katje nog een piepend vogeltje in haar bek, de vuile moordenaar. Ze verdween onder de struiken omvlogen door de luid krijsende vader en moeder merel, het ging door merg en been.

Oordeel zelf, dat beest wordt door ons verwend, heeft niets tekort, wat doet dat beest? Juist geboren vogeltjes zonder veren uit hun wieg halen en opeten. Als dat niet smerig is, ik ben razend, ze komt er niet meer in, wat zou ze zelf voelen moest ik haar jong verzuipen of zo.

Wat zegt Simonne? Rocor nog nooit gehoord van overleven en instinct, laat dat beest haar leven leiden, U doet dat toch ook?

Weet ge wat ze kan vanaf nu, haar melk koud uitlikken. Ik warm ze niet meer op, wat denkt dat smerig beest wel!

Tot later

rocor