Visputperikelen: Foefelarij op hoog niveau
Waar gebeurd: Een visput waar het op de ene plek beter vissen was dan 20 meter verder. De vissers die op de visput wilden vissen moesten eerst een bijdrage betalen. De genummerde plaats, een dertigtal, werd je aangewezen. Maar na een tijdje viel het op dat vrienden van het bestuur altijd de beste plaatsen kregen. Misnoegdheid alom!
Als je op de goede plaatsen zat was het een lust, je ving de één na de andere vis. Wat verder ving je kleine visjes die je uit medelijden teruggooide. Hoe kwam dat toch? Had het te maken met de zon, de begroeiing onder water, de diepte? Het kon veel redenen hebben. Werd er gefoefeld? Men ging er wat aan doen, niet met een geschreven compromis, maar op een eerlijke manier, kortom een beetje op z’n Belgisch.
Wat hadden ze er op gevonden? Het bestuurslid had 30 potjes. Je kent die wel, de potjes waar vroeger de filmrolletjes inzaten. Daarin stak hij de nummers van de visplaatsen en hij, als verantwoordelijke, grabbelde in de zak en gaf je een potje. Eerlijker kon toch niet, en toch…..
Wonder boven wonder zijn vrienden kregen opnieuw de beste plaatsen! Wat had die man bedacht? Hij stak de potjes met de goede visplaatsen in de diepvries, die waren ijs maar dan ook ijskoud. Hij grabbelde in de zak en gaf zijn goede vriend het koude potje en een toevallige visser een warmer potje!!!
Dat houdt U toch niet voor mogelijk! Hoe vindingrijk Belgen kunnen zijn! Ik denk dat ze ook zo van de methodes gebruiken in de voetbalwereld. Er komen nog al veel derby’s uit de zak…..
Tot gauw rocor