De nieuwe man
Mannen onder ons, verzamel U, men probeert van ons ‘verwijfde’ mannen te maken, nie mie mij hé. Wat hoor ik in mijn omgeving door de vrouwen die zeggen? “Ik kan nog een koffietje gaan drinken want mijnen Alex kookt van avond.” Ik denk van die mannen die dat doen, dat daar een hoek af is, dat doet u toch niet, dat zijn onderkruipers, al duizenden jaren word er gekookt ( en ze doen dat zeer goed) door de vrouwen. En nu proberen ze dat op onze nek te schuiven.
Nu komt er ne verwijfde zeggen dat de rollen omgekeerd worden, en dat WIJ, het sterke geslacht, achter het fornuis moeten gaan staan, en nog wel met een voorschoot aan. Er zijn er zelfs bij die kookles volgen, de mietjes. Er zijn grenzen aan toelaatbaarheid, zeker als men gaat tornen aan onze goedheid. Onlangs zei die vrouw tegen haren Alex: “Doe voor mij vanavond tomatensoep, en forel met witloof, de frietjes goed gebakken en zet een wit wijntje koel, want ik ga na het werk een pintje drinken met een vriendin.”
Die stoere bonk staat dan ja te knikken, en zegt: “Niet te laat hé schat.” HALLO. Kan dat zo maar, waar zijn die in godsnaam mee bezig? De wereld op zijn kop, binnenkort zeggen mannen tegen elkaar in ’t café: “Ik ben weg, want mijne strijk staat er nog en ik moet mijn ruiten nog kuisen.” Dat zijn dus de nieuwe mannen, die luiers vervangen die kookles volgen en aan bloemschikken doen. Nu hebben wij al een ribbe afgestaan om een vrouw te scheppen, en het mooiste van al u kunt niet zonder, maar onze Heer had alles toch netjes geregeld, en nu gaan die meiden dat veranderen, en alles ondersteboven halen.
Om onze goede inborst te tonen gaan we een afspraak maken: we willen wel met de hond gaan wandelen, en we beloven alle dagen de douche te kuisen, maar dan houdt het op. We zijn wel naïef en dromen van een betere wereld, maar niet achter de potten en pannen. Laten we duidelijk zijn, ik wil wel wat slijmen maar we gaan het bij het oude houden, ieder zijn ding. Néh!
Tot gauw
rocor