Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

Schelpen zoeken in de avondzon...



"Bak"fiets even achtergelaten aan het strand...



De nok van dit bushokje was een rustplaats voor vogels allerhande



Meeuwen zoeken schelp- en schaaldiertjes in de waterplassen op het strand
 


Van je hobby je job of van je job je hobby maken... ;-)

.

Zware tuien klaar om de boot vast te maken na het aanmeren.





Heel veel mensen waren naar deze plek gekomen om de mooiste zonsondergang sinds weken te beleven
        

Onvoorstelbaar wat er hier allemaal te vinden was, curieus wat er ook allemaal aanspoelde in de loop der tijden....
Van schoeisel tot inpakmateriaal, van vesten tot veiligheidshelmen lagen gesorteerd binnen en buiten in de tuin.
Een gedeelte van het museum was ook bestemd om het boerenbestaan van de vorige eeuwen te tonen. Alkoven en leuvense stoven, lange onderbroeken en witte kanten gordijntjes... iets wat zelfs wij niet meer gekend hebben als kind!
 Het was nogal kleurrijk en rommelig maar soms wel heel amusant om te zien!  















 

Deze Rolklaver vinden we op grazige plaatsen in de natuur



Rode klaver is lekker veevoer



Zuring kleurde hier hevig roze



Dit hield het midden tussen Pinksterbloemen en Flox



Tulpen bloeiden hier nog volop



Klaprozen, zo fragiel, sierden de tuintjes






Witte Hondsroos langs wegeltjes in de duinen



Wondermooie blauwpaarse Akeleien

In Ameland, Friesland hebben een heleboel vogels en zoogdieren hun thuis! De leukste waren de robbetjes op de zandbank voor de westelijke kust. Groene weiden met  paarden en koeien lagen verspreid rond  de boerderijen. Schaapjes graasden op de talrijke dijken voor de stranden. Ook kleine vlinders fladderden rond in de duinen. Watervogels waren te spotten aan het strand, in poelen en in vijvers. Dit alles was een lust voor het oog en leende zich uitstekend voor een rist mooie foto's.



Lekker zonnen in het water rond de zandbank
 


Nieuwsgierig als ze zijn ...



In grijze en bruine tinten, naargelang de leeftijd wellicht



Schattig om te zien spelen in het water rond Robbeneiland



Lijkt wel een tweeling !



Kokmeeuwen en vele andere soorten meeuwen duiken naar kleine zeediertjes in ondiep water


 
Een scholekster wadend in de zee



Merrie en veulen kunnen elkaar niet missen...

 

  Drie schoonheden op een rij



Paardenliefde



Deze Sint-Jacobsvlinder vond ik in de duinen bij de vuurtoren



Kip brengt vredig eendenkuikens groot...



 In het bos van Hollum werd de eendenvijver bevolkt met zwanen, meerkoeten, waterhoentjes en allerlei soorten eenden  



Lycaena Phlaeas of Vuurvlindertje



Honderden Lieveheersbeestjes wriemelen in de taaie zeegrassen

Een warm welkom op Ameland, het mooiste Waddeneiland van Nederland !



Ameland is een écht fietsparadijs !



De vuurtoren, met zijn 256 traptreden, ligt aan de westkant van het eiland en wordt druk bezocht !



Gezellige restaurantjes en cafeetjes alom ...



Het mooie dorpje Hollum, schilderachtig en groen ! 



De oranjegekte heeft ook hier toegeslagen...



De molen van Hollum, mooibewaard en zo écht Hollands...

Het Schildehof is zó groot dat het zich leent voor een kilometerlange wandeling met veel variatie.
De grote vijver bevat allerlei waterdieren, al dan niet inheems. Het mooie loofbos met hoge rechte bomen lijkt wel een sprookjesbos voor reuzen.
Kleine paadjes leiden naar allerlei geheime plekjes zoals het badhuis waar indertijd de bewoners en gasten van het hof...
Grote zuilen sieren de vijver en in het bos zowel als in de " Dodoenstuin " vindt men allerlei mooie bloemen en planten.
 Het loonde zeker de moeite, want enkele van de vele foto's waren pareltjes, vooral de boterbloemenfoto is één van mijn favorieten


.

Idyllisch plekje aan de centrale vijver



Het overwoekerde badhuis bevat nog een beetje.....vuil water



Hier is het mijn domein...kom dus niet te dicht !



Gratis ganzenconcert... Daarna allen in de houding !



Ingevoerde redelijk grote schildpadden zwemmen hier vrij rond...



De Admiraalsvlinder of Vanessa Atalanta is een trekvlinder.
In de winter verblijft hij in het Middellandse Zeegebied, in de zomer veel meer noordelijk!  



De blauwe Korenbloem of "Kollebloem", zoals ze in de volksmond genoemd wordt, prijkte in de Dodoenstuin.



De giftige boterbloemen bloeien nu volop, ze worden niet door het vee opgegeten en blijven bij bosjes in de weiden pronken



De Polygonia c-album of de Gehakkelde Aurelia is waar te nemen in veel verschillende klimaten,
van Europa tot Noord Afrika en Oost-Azië.



Net reuzegrote tenen met eksterogen....

Een aalscholver droogt zijn vleugels nadat hij meermaals in het water dook naar visjes



Uit verschillende nesten, toch er is geen enkel lelijk eendje bij... 



Netjes op een kleurig rijtje neergezet... 



De Lijsterbes in bloei, later zal hij vuurrode bessen krijgen, daardoor wordt hij heel aantrekkelijk voor vogels.

Ja, ik had het bij het rechte eind: Vader merel kwam al vlug te hulp bij het voederen van de kleintjes. Ze groeien dan ook als kool. Elke dag worden hun tere lichaampjes meer en meer bedonsd en bevederd. Ze hebben ongewoon grote snavels die ze wagenwijd opensperren als mama en papa piertjes en ander voedsel mee naar 't nestje brengen. Een week geleden viel eentje van de vijf naar beneden, recht in mijn rieten mandje. Ik dacht het te kunnen redden door het terug te zetten maar waarschijnlijk hebben de andere dit piepkleine broertje verdrukt en verdrongen bij het blindelings happen naar eten!
Dié foto heb ik nog niet kunnen maken maar ik blijf proberen. Deze is genomen nadat ze iets langer dan een weekje waren uitgekomen, toen waren ze nog maar met vier...

Opnieuw kreeg ik deze lente het bezoek van een merel. Verfomfaaid als ze eruitzag, waarschijnlijk door een gevecht met één van de poezen in onze tuin, begon ze haar nestje te bouwen. Ladingen strootjes en grassprietjes werden aangevoerd, zelfs kleine stukjes plastiek raakten ertussen, als was het om de wind tegen te houden. Zij bevond mijn terras rustig en veilig genoeg om te verblijven en in haar nestje vijf blauwgroengespikkelde eitjes te leggen.
Tientallen keren per dag vliegt ze heen en weer om te eten en daartussenin broedt ze toegewijd de eitjes uit. Ik volg met mijn camera de hele bedoening maar een foto is moeilijk, ze zit steeds heel diep verdoken want de weersomstandigheden en temperaturen zijn niet optimaal. Volgende week komt meneer misschien al eens op bezoek om te kijken of er al nakomelingen zijn
 De klimopplant waar ze woont kan voorlopig niet gegoten worden maar gelukkig is deze sterk genoeg om de invasie te overleven.

De lente zette goed in maar verslapte zijn greep op de zomer vlug! De temperaturen zakten tot onder 10°, veel te fris voor deze tijd van het jaar. Tot overmaat van ramp zijn de ijsheiligendagen extra koud en nat geworden. Mijn hoop op een mooie lente heeft hiermee een hele deuk gekregen. Ik verdrijf de grijze kille gedachten dan maar met knutselen op de PC. Beter dat dan kniezen en piekeren. Ik vecht al een paar dagen tegen de drang om mijn dikke fleece en mijn  winterlaarzen weer tevoorschijn te halen. Wat heeft dat voorjaar ons weer goed bij de neus genomen, maar :...

wie laatst lacht , best lacht..

Bomen vol met rozerode Magnoliabloemen



Tweekleurige Pelargonium  of geurgeranium 



Dwergviooltjes bloeien weelderig



Wilde Hyacinten  maken lila tapijten in de bossen



Zachtruikende gestipte Lelie



Prachtige geelrode Orchideeën



Reuzegrote paarse Orchideeën



Heerlijke witte bloemen sieren de Magnoliaboom



Honderden knopjes moeten hier nog openbloeien



En als toetje een boeket Lelies gekregen op moederdag

Daarom dit verjaardagskaartje gemaakt met allerlei ingrediënten, maar waar vooral haar gelukkige glimlach de hoofdrol speelt. Houden zo !
 

EEN ZEER GELUKKIGE EN FIJNE ( ...................) VERJAARDAG  GEWENST LOUKE

Deze kleine vogeltjes vlogen vrij rond in de vlindertuin van "Berkenhof's Tropical Zoo" in Zeeland. Ze waren allemaal tegelijk dus moeilijk voor mijn cameragaatje te vangen. Er bestaan gelukkig mogelijkheden om ze samen in een kadertje te laten poseren...



.

Voor de tweede maal verdwijnt het gezinnetje van mijn dochter naar Marokko op vakantie. Een maand aan één stuk...Wat zal dat voor de achterblijvers weer lang duren. Wat zullen we de kindjes weer missen en blij zijn als ze weer geheel en al terug thuis zijn. Want het blijft toch een avontuur als je met de mobilhome reist...
Ze kennen het land al een beetje van verleden jaar maar het is groot en niet overal even herbergzaam ! Ik hoop dat ze een mooie reis maken en volop kunnen genieten van hun vakantie ! Dag Zoentje, dag Zepposje, Vicky en Geert, tot later....

We wandelden langs het Sint-Annabos de Scheldedijk op en maakten een rondje in de Blokkersdijk, een beschermd landschap! Er was druk scheepsverkeer op 't Scheld' zoals ze in Antwerpen zeggen. Een fazant poseerde lange tijd op het weggetje vóór ons en er bloeiden miljoenen kleine paarse hondsdrafbloempjes in de bermen en op de paadjes. Konijnenpijpen alom en ook resten van schelpjes die vanuit de zee meegevoerd waren met hoogtij en overstromingen...

Langs het Sint-Annabos kwamen we weer in het pas aangelegde  domein van Natuur en Bos en zó op de parking. We stapten tevreden in de wagen tot we in de file van de Kennedy-tunnel verzeild raakten, het was zo rond zes uur....

 Verdroogde Kaardebol langs de Scheldeoever

 Fanzantenmannetje op een tiental meter vóór ons

 Pas opengebloeide kaars van een wilde Kastanjelaar

Oostmalle, Westmalle, kortom MALLE  is zo groen als een Kempische gemeente maar kan zijn! We wandelden in het 's Herenbos en verwonderden ons over het nieuwe groen dat weer nét een tikkeltje groener geworden was. Ook de nieuwopengebloeide bloempjes in het bos en langs de bermen kregen weer onze volle aandacht. De bloesems van de Japanse kerselaars vielen op in bijna elke tuin, ze groeien dan ook onnoemelijk weelderig en in grillige vormen.

Het kasteel en park van Renesse, geen mooiere locatie voor een trouwpartij dan hier!

Eenden spelen en wassen zich in de grote vijver van het park

Een minuscuul wit bloempje met blaadjes als een klavertje vonden we doorheen heel het bos

Een groentje snoept van de nectar van een paardenbloem

Een bremachtige die plots midden in het bos stond te bloeien

De Lork is de enige DEN die zijn naalden verliest in de herfst

Viooltjes in alle kleuren verfraaiden de tuintjes

Straks geven deze knopjes  weer hun welriekende geur af...

Japanse Kerselaar in volle bloei!

Niet alleen heeft onze koninklijke familie een pracht van een tuin, immens groot en zó netjes onderhouden dat je je ogen er op uitkijkt, maar ook de serres die er middenin liggen zijn onwaarschijnlijk mooi van vorm en met wonderbaarlijke tropische planten gevuld. Ook onze inlandse soorten kregen een plaatsje, en wel meer dan één. Gangen vol Geraniums, hortensia's, azalea's en begonia's volgden elkaar op. Tropische varens, palmen en gewassen uit de  vreemde groeiden en bloeiden weelderig in de warme, vochtige glazen kasten in

Art Nouveaustijl !

Terwijl een massa mensen zich verlustigden aan al dat groen, waren de mensen van Child Focus, stichting waar Koningin Paola erevoorzitster van is, druk met het promoten van het gratis Europese noodnummer 116000. Dit nummer is reeds in gebruik in 10 Europese landen. Ik plaatste het al in mijn GSM, doet U het ook?

 Een groot deel van de orangerie was gevuld met 10.000 Vergeet-me-nietjes die dansten op zonne-energie. Een kunstwerk gemaakt door Alexandre Dang.

Het ‘Vergeet-mij-nietje’ is het internationale symbool van herinnering en hoop. Dezelfde hoop die Child Focus koestert om alle vermiste kinderen terug te vinden.

10.000 wiebelende Vergeet-me-nietjes

Grootse Azaleastruik in twee kleuren

De mooiste Paradijsvogelbekken of Strelitzia's die ik ooit gezien heb

Simpele Sleutelbloempjes in alle kleuren van de regenboog

Begonia in oranjegele tinten

Ontelbare Belletjes of Fuchsia's boven ons hoofd

Pelargoniums in felle en zachte kleuren, ook dubbelkleurige waren er te bewonderen

Bloeiende Reuzenasparagus

Binnenzicht met reusachtige tropische planten

De Camelia's of de Chinese Rozen stonden nog in volle bloei

Witte Ranonkels waren in prachtige bloemstukken geschikt

Deze lila schoonheden hebben zeker een naam, maar mij onbekend

Een bezoek aan de KONINKLIJKE SERRES en TUINEN te Laken, Brussel, leverde grandioze beelden op. 

 Het glooiende park lag er zó groen bij dat het bijna pijn deed aan de ogen.

 De duizende narcissen en honderde bloesemende en andere bomen stonden te pronken in het witgele licht, de meeste hadden jonge blaadjes, mals als boter, nog slaphangend en lichtgevend...

De serres, ontworpen door Alphonse Balat, leermeester van Victor Horta, lagen verspreid in het park en waren onderling verbonden door glazen gangen.

De omgeving van het Koninlijk domein is zeer groen en nodigt uit tot wandelen.

Een echte aanrader voor wie hier zijn voetsporen nog niet achterliet...     

De orangerie waar de ingang van de serres zich bevindt

.

 De prachtigronde, blauwgroene  koepel van de serres

Binnenzicht van de hoofdkoepel 

.

Drie enorme vogelkooitjes op het glazen dak

Een prieeltje in de weelderigbegroeide serres 

Duizende Paasbloemen bloeien her en der in het koninklijke park

Het paviljoentje waar Koningin Elisabeth beeldhouwde en boetseerde ...

Het Japans Paviljoen, overblijfsel van de wereldtentoonstelling in 1958

Monument in neo-gothische stijl ter ere van Leopold I, de eerste koning van België

Decoratieve toren met de symbolische kroon

Vlinder

Butterfly, Papillon, Mariposa, Kupu-kupu, Sommerfugl,

Schmetterling, Farfalla, Borboleta, Fjäril...

En deze insekten zíjn ook allemaal even mooi ! Soms oranje, soms blauw en zelfs zwart of rood, felgroen of doorschijnend, maar bijna allemaal even vlug en ongrijpbaar. Ze vliegen wel kalmer en zetten zich vlugger neer als er minder volk in de tuin is.

Je kan niet anders dan naar ze kijken en van ze houden. 

Morphus Deidamia 

Dryas Julia 

Attacus Atlas of Atlasvlinder

 Caligo Prometheus  

Heliconius 

Allerlei cocons worden in een glazen kast in de tuin gehouden tot ze ontpoppen tot vlinders

De Mechelse is een zeer imposant dier dat zeer rustig en vertrouwelijk is. Mits af en toe eens met de dieren bezig te zijn kan je er gewoon bijgaan zonder dat ze weglopen of schichtig zijn.

De bouw is die van een vleeshoen en hoort lang, groot, zwaar en breed te zijn met een goede diepe gespierde borst en een lange horizontale rug. Bij en volgroeide haan is de richtlijn voor lengte van de rug 2 maal een normale mannenhand. De staart word zo goed als horizontaal met de ruglijn meegedragen. Volwassenen hanen wegen meer dan 5kg en de hennen zijn meestel een kilo lichter. De vleugels zijn vrij klein en wordt horizontaal en dicht tegen het lichaam gedragen.

De klop is breed, zwaar en stevig met oranje-rode ogen. De snavel is vrij kort, krachtig en wit van kleur. De kam is klein en rechtopstaand met vier tot zes regelmatig gevormde kamtanden. De kamhiel (het achterste einde van de kam) is horizontaal. De kinlellen zijn langwerpig en middelgroot. Zowel kam als kinlellen moeten vurig rood zijn.

.

De voorjaarszon scheen uitbundig, maar een guur noordoostenwindje maakte dat het wat fris aanvoelde. Niettemin was het prachtig wandelweer en we hebben dan ook heel erg genoten. Het water in het moeras stond nog vrij hoog en tussen de hogerliggende bossen en velden door zagen we een vrolijk blauwwitte lucht. Dikke hommels en ontelbare vlindertjes fladderden en zoemden dat het een lieve lust was. Terwijl we ons verwonderden over zoveel nieuw leven en groen liepen we een heel eind uit de richting. Dit maakte echter niets uit want we vonden een hele berm Pinksterbloemen die hun kopjes allemaal naar het goudgele zonlicht wendden. Zoals ieder jaar  ontwaakte de natuur zowat onder onze ogen, maar telkenmale beleef je het wat intenser, wonderbaarlijker en kleuriger...

Pinksterbloemen bloeiden in de natte wegbermen

Wilde konijntjes sprongen dartel in de weide rond

Kraai trekt skiffer voort...

Prille voorjaarsbloeier

De gehakkelde Aurelia voedt zich met Hop, Iep en Brandnetels

De rustige thuishaven van Dries Van Noten

.

.

Jonge Runderen grazend in het malse gras van de Lierse beemden

Zotte woerden zich opmakend voor de komende lentefeesten...

Wat is dat daar met al dat geklik?

Veelbetekenende blikken voor hun belagers

Wat een schatje.... zijn baasje ook!

De Apentreiter, Apenboom of Slangenden in knop

De determinatie van deze soort is niet problematisch. De Apentreiter behoort tot de Araucariaceae. Dat is een primitieve oude plantenfamilie die al uit het Trias (213-248 miljoen jaar geleden) dateert, en toen ook op het noordelijk halfrond werd aangetroffen. Er is nu nog een beperkt aantal soorten uit die familie over die alleen voorkomen op het zuidelijk halfrond (Zuidoost-Azië, Nieuw-Zeeland, Australië en Zuid Amerika)

Marylou's tuin bekende al heel wat kleur. Maar zijzelf doet dat meestal ook...

Daarom een kleine ode aan haar moed, uithoudingsvermogen en sterke karakter.

Wees gerust, samen komen we er wel !!!

.

Ja, eer ik dít op mijn blogje had heb ik wel wat afgezocht. Een PC die niet goed werkt is een vloek voor zijn gebruiker, dat weten we allemáál. Maar als je alleen maar tekst zonder beeld krijgt is dat rondscharrelen als een blinde in een donkere kamer... Alles op de tast en nog érger. Eindelijk werd mij duidelijk hoe ik mijn collage'tje toch aan jullie kon tonen. Wat een gezweet en wat een gezwaaammmmm . . . . . .

Plaatsen waar kinderen nog in de natuur kunnen spelen, in welke buurt vind je ze nog? Zeppos was uiterst tevreden in zijn buggy meegevoerd te worden, volgend jaar houden we hem misschien niet meer uit de bomen...

Zoen op snuit van wolf ;-))

Kijk wat ik al durf !

Verstoppertje spelen

Dit is de derde bloem die uit mijn Amaryllisbol getoverd werd. Ik noem dit toveren want het is bijna niet te bevatten dat in één week tijd deze derde stengel dit viervoudige wondermooie resultaat gaf. De grootte, de kleur en de vormen even mooi als de twee vorige. Er zijn nog een aantal groeiende bladeren te zien, zou daar nóg iets van komen ???

Het waren er wel meer dan tién deze keer, en allemaal even mooi, even práchtig mag ik wel zeggen. Elke bloem hoe klein ook moet ik kunnen vereeuwigen met mijn camera'tje want ze zijn élk op hún manier aanbiddellijk! Ze geven het leven meer zin, zoals ook de muziek, een glimlach en ook kinderen dat doen...

Bedankt Moeder Natuur voor zoveel schoonheid

Ik maakte net de beschouwing dat mijn oudste kleindochter zowat 50 jaar jonger is dan ik. Toen ze geboren werd bijna 14 jaar geleden, was ik een halve eeuw oud (of jong, zoals je wil). In mijn hart en in mijn hoofd voelt dat niet zo, maar in mijn botten heel dikwijls wél! Ik doe voorzichtig wat oefeningen en wandel een stukje af en toe, zij moet  naar school, naar tekenschool, naar de voetbal, en dat alles gaat allemaal in een handomdraai.

Toch zijn we nog dikwijls, en doen we nog veel dingen samen. Ze heeft ook veel dingen met mij gemeen en is zelfs nog veel creatiever..

Haar eerste kinderboek is bijna klaar....Hopelijk ziet de uitgever het zitten, ze heeft er van haar acht jaar aan gewerkt. Dit wil zeggen: Tekst schrijven,  illustraties tekenen, overzetten op de computer bijwerken, herlezen en herlezen enz... 

Ik hoop voor haar dat het wat wordt. Voor mij al een eerste exemplaar a.u.b.?

Vandaag 10 maart wordt onze kleinste schat 1 jaar. We hebben het zaterdag al gevierd maar vandaag is dé dag!!!

Ik maakte met ons Zoentje een kroon en we bedachten samen een versje voor de leuke "ballonnen" verjaardagskaart :

Zepposje, Zepposje kleine schat ...

Je bent een lieverdje wist je dat ?

Vandaag is de dag dat je véél,

   bijna alles mag !

Ik wens je een leven vol zon en plezier.

Géén tranen, géén pijn,

    geen enkele zier...

. 

Zondagnamiddag was er één zoals we er maar weinig gehad hebben deze winter. Het deed deugd de zon nog eens op je huid te voelen, al woei er wel een koud briesje af en toe.

 Domein Roosendael wemelde al van de wandelaars, al of niet met hondjes...De Netedijk lag er prachtig bij onder een diepblauwe hemel. De sneeuwklokjes stonden in volle bloei en keken met halfgeopende kelkjes naar het bruine bladertapijt.

Er was wel grondig gesnoeid in het bomenbestand, zou dat in de zomer nog genoeg schaduw geven?

Dat zullen we gauw genoeg weten want in de waterplassen was er al nieuw groen, de wilgenkatjes stonden te glinsteren en de ezel in de weide stak zijn opwinding niet onder stoelen of banken.

Laat de lente maar komen !  

Gisteren vierden we een dubbele verjaardag: Zoen werd 4 en Zeppos 1 !!!

Iedereen deed zijn best om er een geslaagde dag van te maken.

De schoolvriendjes kregen een sprookjeswandeling in het bos aangeboden. Iedereen verkleed om de sfeer er goed in te brengen.

Warme wafeltjes en appelsap om de maagjes te strelen nadien.

Iedereen keek zijn ogen uit op de prachtige zelfgemaakte taarten in de vorm van een formule-1 wagen en een Barbiepop .

Zelf droeg ik mijn steentje bij om een gekke "oma rozenhoedje" te spelen, samen met een "moeke-petemoei" en "jonkvrouw Romy".

Ik denk dat er nog lang van die sprookjesdag zal nagedroomd worden in Zoens' en Zeppos' bedje...

.

.

Sinds 1987 is dit sierlijke beeldje te bewonderen op de Edegemse markt vlakbij het oude gemeentehuis. In 1998 was er een tweede tentoonstelling in Huis Hellemans gewijd aan deze kunstenaar en dit jaar van 13 maart tot 4 april stelt hij weer tentoon in het Gemeentelijk Kunstcentrum te Edegem! Een graaggeziene gast dus in mijn dorp !!! 

.

Mijn vriendin Marleen ging verleden jaar op reis naar Namibië en ze bracht prachtige foto's mee! Deze peuters zien er echt schattig uit en het was slim bekeken van hun moeders om ze in een ton te zetten, want natuurlijk is er in de brousse niet direct een box of kinderpark voorhanden. Kwestie van kleur kon je geen betere combinatie bedenken, de baby's gaan echt op in hun omgeving. Daarenboven zijn ze nét van chocolade en dus écht om op te eten..Gefeliciteerd met deze gewéldige foto Marleen !!!

Van kleins af aan heb ik een voorliefde voor zwartjes gehad, wellicht kwam die voort uit de alomtegenwoordige hulpmissies voor Congo in die tijd! We spaarden zilverpapier, plozen lapjes en zeurden aan moeders' oren om wat droge voeding voor de arme kindjes mee naar school te mogen nemen. We waren maar wat blij om bij de beenhouwer een kwartje in het buikje van het "ja"knikkende zwartje te mogen steken. Ik was toen al dol op de slechtgefilmde, ó zo vreemde maar voor mij uiterst interessante docu's die de missionarissen mee naar mijn school brachten. Hun ras is stilaan aan het uitsterven... Ik heb er altijd een grote bewondering voor gehad, en nog !!!

De intense schoonheid van de Amaryllis is met geen enkele andere bloem te vergelijken. In slechts enkele weken groeiden de stelen uit tot meer dan 40 centimeter hoogte en de vier knoppen ontvouwden zich in enkele dagen tot  ongeëvenaarde dieprode kelken met zes meeldraden en een stamper. Wat een beetje water en veel licht niet allemaal met planten kan doen.  Een derde stengel is nog aan het groeien, benieuwd of hij nog zo'n prachtige bloemen voort zal brengen...

.

Toen je plotseling begon mee te dansen met de kindjes op het podium, nam ik van pure verbazing direct een foto, die niet al te scherp was  door de afstand, de bewegingen van je hoofdje, je armpjes en je hele lichaam.Jij alleen had de maat en het ritme beet, het was gewoon gracieus zoals je met een ernstig gezichtje bewoog...Het was er aan te zien dat de dansmicrobe die ik in mij heb zich ook in jou genesteld heeft. Fantastisch!!!

Zo zie je maar dat ook een niet àl te goede foto in een ander kleedje een pareltje kan worden.

Slechts enkele dagen later en het hartje gaat open en de kleur begint te tanen.... misschien halen ze het weekend nog wel...

.

Tulpen staan niet al te lang, maar zijn in vele grootten, kleuren, vormen en niet al te duur overal en altijd te koop tegenwoordig.

Deze dubbele tulp heeft een warme kleur.Ze laat niet veel van haar binnenste zien, maar wordt omrand door een twintigtal gekrulde blaadjes in alle tinten oranje, geel en vermiljoenrood. Zelfs een vleugje groen in 't midden van de buitenste blaadjes werkt het geheel af! Ze staan warrig rond en tussen de meeldraden geschaard.

Meer dan de punten van de stelen onderwater zetten is niet nodig, wel alle dagen bijvullen a.u.b! De stengels groeien een ietsje door maar gaan niet alle kanten op hangen, alhoewel dat voor velen wel iets decoratiefs heeft...

Vandaag was niet zo'n heuglijke dag voor mij. Mijn moeder, die vóór 14 jaar gestorven is, zou vandaag 92 jaar zijn geworden. Deze dag vergeet ik nooit ... Het was ook mijn ouders' huwelijksverjaardag...

Een buurman die veel doorgemaakt had werd ook vandaag begraven...

Ik wens zijn weduwe, zoon en kleinzoon veel sterkte toe

Op zulke momenten besef je maar al te goed dat het leven té kort maar vooral dat het eindig is.

We zijn aan het leven verplicht er iets goeds van te maken en de geboden kansen waar te nemen, elkaar te steunen waar nodig en te helpen als het kan. Het is niet altijd even makkelijk maar vanaf nu ga ik nog meer proberen om alles te relativeren, vlugger te vergeven en er te zijn voor familie, vrienden en buren. Daar ikzelf vorig jaar veel hulp en geduld nodig had weet ik dat het immens goed doet als iemand aan je denkt, je eens opbelt of een bezoekje brengt. Een babbel of een praatje kan wonderen doen en aandacht op het juiste ogenblik is soms van onschatbare waarde. Aan elkeen die mij toen steunde wens ik het grootste geluk toe.

Daar ben ik hen eeuwig dankbaar voor ! 

.

Neen, geef mij maar de lente.

Spijtig genoeg is daar nog niet al te veel van te bespeuren.

Elke dag kijk ik of mijn blauwe hortensia nog geen sporen van nieuwe knopjes heeft gekregen, maar nee..

Februari kan óók nog berekoud zijn, dat is al meer dan eens bewezen maar maart...

Maart zal toch al hier en daar een stukje van de sluier oplichten, en april zal vlug genoeg een lichtgroene zweem tegen een blauwe lucht aftekenen.

Was het al maar zover dat gele, dikke paardenbloemen en witte margrieten de wegbermen sierden.

Dat tere madeliefjes hun hoofdjes samenstaken en grasperken en weiden opfleurden met hun witte kraagjes.

Mijmerende blauwe regens de gevels en bogen deden kreunen onder hun paarslila gewicht.

Langzaam, statig en fier de rozen gingen bloeien en de dahlia's in al hun variëteiten te bewonderen waren in de parken.

Overal de bloembakken met geraniums, vlijtige liesjes, primula's en lobelia's weer tevoorschijn kwamen

 Ja, laat 'm gauw komen die "lieve lente",  en de wereld weer omtoveren tot een groen paradijs vol lachende en opgeruimde mensen.

Mensen die, hooikoorts of niet, graag zullen tekenen voor een fris  nieuw seizoen met zonnige dagen en overal een zee van bloemen

Laten we eens een voorproefje nemen...

.

Aan iedereen die soms op dit blogje kijkt

De foto's en de tekstjes  vergelijkt

Wens ik een vreugdevol en gezond nieuw jaar

Met veel vertrouwen in elkaar

Met elke dag een straaltje licht

Een glimlach altijd op 't gezicht

Een gevoel van warmte in je hart

Een zak vol liefde voor mijn part

Geniet ervan en hou 't plezant

En bekijk het leven van de zonnige kant