Vrijdag 18 september 2026
Deze blog beoogt een duplicaat en/of een voortzetting van de blog Tisallemaiet (https://www.bloggen.be/tisallemaiet ) - © J. Bauwens, Serskamp
Archief
Donderdag 17 september 2026
Omsk Van Togenbirger over Cofnas
|
Omsk Van Togenbirger over Cofnas Omsk Van Togenbirger, wat moet men nu gaan denken over die hele Cofnas-affaire aan de Universiteit van Gent: een professor ethiek wijst op de vrijheid van het wetenschappelijk onderzoek en hij wordt uitgejouwd? OVT: Behoor jij niet tot de groenen? Die beweging lijkt mij inderdaad heel zinvol. OVT: En is het daar niet een grondstelling dat we in onze activiteiten rekening moeten houden met de eindigheid van de grondstoffen, de middelen? Inderdaad, er zijn grenzen aan de groei en wie die in de wind slaan, riskeren een toren van Babel te gaan bouwen. OVT: En geldt dat dan ook niet met betrekking tot de middelen voor wetenschappelijk onderzoek? Het geldt voor alle middelen, ook voor de financiële, die immers de andere vertegenwoordigen. OVT: En betekent dat niet dat wij keuzes moeten maken? Zeker, we kunnen niet alles onderzoeken, we moeten selecteren. OVT: En welke selectiecriteria moet men hanteren? Dat is een moeilijke vraag maar alvast moet men kijken naar de mogelijke opbrengst van het onderzoek in kwestie: men moet geen onderzoek opstarten dat helemaal geen resultaten kan opleveren. OVT: En wat dan gezegd van fundamenteel onderzoek? Levert geen resultaten op korte termijn maar de lange termijnuitkomsten zijn misschien heel belangrijk? Er bestaat een grondige kritiek op het 'weten omwille van het weten', er wordt gezegd dat kennis omwille van de kennis een onding is en dat, als puntje bij paaltje komt, de wetenschap in de schaduw staat van de technologie. OVT: Maar men weet nooit waarvoor het goed kan zijn? Op de keper beschouwd niet, maar als men sowieso moet selecteren, moet men toch wel een inschatting maken met betrekking tot de relevantie van de zaak. OVT: We kunnen niet exact voorspellen wat een onderzoek zal opleveren maar we moeten het wel inschatten? Dat geloof ik wel, ja. OVT: En als we iets willen onderzoeken, moeten we dan niet in de eerste plaats heel goed weten wat we willen onderzoeken? Wat bedoelt u? OVT: Als we bijvoorbeeld zeggen dat we de intelligentie van een zeker individu willen onderzoeken, moeten we dan eerst niet heel goed weten wat we onder 'intelligentie' verstaan? Uiteraard... OVT: Er bestaan verschillende definities van intelligentie en er bestaan ook tests die de aldus gedefinieerde intelligenties proberen te meten maar bestaat er definitie die verkieslijker is dan een andere? Wat bedoelt u? Een Belg zal beweren dat men in de test zaken zoals leesvaardigheid en rekenvermogen moet incalculeren maar een Bosjesman zal veeleer denken aan vaardigheden die te maken hebben met de jacht, zo vermoed ik. Of gelooft u dan dat de westerse beschaving sowieso de maatstaf moet zijn voor de rest van de wereld? Zeker niet, dat lijkt mij overigens een zeer gevaarlijke stelling. OVT: Tests uitgevonden door blanke mensen en toegepast op zwarte hadden indertijd in de V.S. als uitkomst dat zwarten minder slim waren maar uiteraard hadden die resultaten alles te maken met het feit dat zwarten achtergesteld waren, denk aan de misdaad van de slavernij doorheen de eeuwen: met vergelijkbare ontwikkelingskansen bestaan die verschillen helemaal niet en dat is nog steeds zo. Je bedoelt dat objectieve metingen van de intelligentie onmogelijk zijn? OVT: Om te beginnen is de definitie van intelligentie arbitrair en daaruit volgt dat men die dingen gaat meten die men graag meet. En wat denk je dat men het liefste meet, mijn beste? Geen idee. OVT: Als je je met iemand anders wil vergelijken middels een spel dat je wil winnen, en je mag het spel zelf kiezen, kies je dan voor een spel waarvan je weet dat de ander er sterker in is? Uiteraard niet. OVT: Ik wil maar zeggen dat onderzoek naar intelligentie, precies zoals onderzoek naar het bestaan van god, een absurde bedoening is: in de twee gevallen weet men niet precies wat men gaat onderzoeken, maar dat is wel een vereiste om zinvol aan onderzoek te kunnen doen, daarover waren we het eens? Inderdaad... OVT: En als onze middelen beperkt zijn, als we sowieso een selectie moeten maken van de kwesties welke kunnen worden onderzocht... je begrijpt dat hun aantal ontelbaar is? Ja... OVT: Moet men dan geen voorrang geven aan zaken waarvan men weet wat men er onder verstaat? Lijkt mij logisch, ja. OVT: Stel eens dat men aan een universiteit een beurs besteedt aan een onderzoek naar het bestaan van god: denkt u niet dat dan de belastingenbetalers in opstand komen tegen de manier waarop met hun zuur verdiende centen omgesprongen wordt? Dat lijkt mij de logica zelf, ja. OVT: Het probleem is dat lui die er warmpjes in zitten en die zich nooit materiële zorgen moeten maken, niet direct denken aan die beperktheid van middelen en dat zij ervan uitgaan dat principieel alles kan en mag onderzocht worden. Ook denkt men er niet aan dat de keuzes dienaangaande de uitkomsten mede bepalen. Wat bedoel je daarmee? OVT: Chomsky en Herman hebben erop gewezen dat men niet noodzakelijk hoeft te liegen om te kunnen desinformeren: het selecteren van de gewenste ware informatie volstaat. En het verzwijgen van de ongewenste. Op de keper beschouwd, liegt men dan niet, nietwaar? Maar verloopt het spel dan eerlijk? En dat geldt ook voor de selectie van onderzoeksonderwerpen? OVT: Dat vermoed ik inderdaad. (J.B., 17 september 2026) |
Donderdag 17 september 2026
Verlichte geesten
|
Verlichte geesten "Het is nooit bewezen dat racisten ongelijk hebben": met dit ongevraagd commentaar op de handelwijze van de Gentse Universiteit in de zaak Cofnas, jaagt een professor emeritus in de Ethiek, zijn publiek de deur uit op 16 september 2026 en, aldus verhinderd om zijn stelling verder uit te leggen, lijkt ook hijzelf zich nu verongelijkt te voelen, wat in feite betekent dat hij lijkt te vinden dat met de sponsoring van Cofnas zijn onderzoek, ons belastingengeld goed besteed wordt.1 Uiteraard horen wij hier de aan de geestelijke vader van de spreker in kwestie toegeschreven uitroep dat deze er zijn leven veil voor had om zijn opponenten aan het woord te laten maar helaas is dat de kwestie niet, zoals lang geleden Noam Chomsky opmerkte met de oratorische vraag naar de finaliteit van dergelijk onderzoek. Het is nooit bewezen dat het onjuist is om te beweren dat mensen die zwarter zijn, ook dommer zijn maar het is ook nooit bewezen dat als men aan uilen tien jaar lang dictieles geeft, zij dan niet zullen kunnen praten. Het is nooit bewezen dat mollen, indien die zouden kunnen studeren, geen professor in de ethiek zouden kunnen worden en zo kan men nog uren doorgaan. Het is ook nooit bewezen dat subsidies voor pogingen om al deze onbewezen zaken alsnog te bewijzen, slecht besteed belastingengeld zijn. En wat nu wel bewezen is, behoeft geen verder commentaar. (J.B., 16 september 2026) 1https://www.nieuwsblad.be/regio/oost-vlaanderen/regio-gent/gent/professor-uitgejouwd-nadat-hij-begint-over-rassenrealist-cofnas-bij-proclamatiespeech-op-universiteit-gent/161555147.html
|
Woensdag 16 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 5)
|
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 5) Omdat de basis van alle kennis zelfkennis is, moeten we, teneinde het gedrag van tirannen goed te kunnen begrijpen, kijken naar ons eigen gedrag: wat deden wij ten tijde van de roof van eerst ivoor en daarna rubber in de gewezen Belgische kolonie, aanvankelijk persoonlijke eigendom van koning Leopold II, die aan zo'n twaalf miljoen Congolezen het leven kostte?1 Keur(d)en we de uitroeiing van de olifant af alsook de wrede slavernij in de rubberplantages of pronken we op tentoonstellingen met de ivoren sieraden, de olifantenbeeldjes, en reden we zingend rond met, op de wielen van onze Heidewitzka2, rubberen banden? Wat doen we ter gelegenheid van acties tegen de honger in de wereld: geven we wat we teveel hebben, terug (aan degenen van wie we het stalen,) of gooien we het over de balk? En zetten we een handtekening om te protesteren tegen de schendingen van mensenrechten of zappen we als een hazewind naar plezantere oorden? Er bestaat nog altijd negationisme inzake de holocaust waar nazi's op industriële wijze zes miljoen eigen burgers, merendeels joden maar ook andere gedemoniseerde bevolkingsgroepen, hebben vergast en uitgerekend vandaag zijn er weer raids tegen homo's in Turkije en wel onder de gemene brandmerkende slogan "Mijn gezin is veilig"3, wat herinnert aan de tirannieke manipulatie van het hormoon oxytocine in onze hersenen waardoor weliswaar de samenhang van de groep versterkt wordt maar dan wel middels de demonisering van vijanden4, in casu subgroepen die, waar lafheid heerst, altijd de minoriteiten zullen zijn5: migranten, ouderen, andersvaliden, holebi's, de minderheden in de menselijke neurodiversiteit en uiteindelijk alle burgers omdat elke mens uniek is en dus de enig bestaande norm, de afwijking ervan is: normaliteit bestaat enkel en alleen in de zieke hoofden van tirannen die immers wensen dat alle mensen ontmenselijkt worden, allemaal gelijk, zoals robots, bestemd als verlengstukken van machines of van wapentuig. In een maatschappij waar je bent wat je hebt, worden medemensen zonder geld in feite beschouwd als onmensen, getuige wat historicus en filosoof Michel Foucault beschreven heeft inzake de politiek met betrekking tot de bevolking van gestichten: "Naar de bezitslozen of de machtelozen wordt (...) niet geluisterd alsof zij niet zouden beschikken over rede en verstand en zij worden derhalve behandeld als redelozen - als dieren - en opgesloten in tehuizen - de latere krankzinnigengestichten."6 En hoe behandelen mensen de andersoortigen wiens taal zij niet verstaan (terwijl het omgekeerde vaker wel het geval is) en waarvan zij zich onderscheiden als hun overheersers onder de verkappende benaming 'herders'?7 Hoe behandelt het dier 'mens' de andere dieren? Andermaal: indien, overeenkomstig de gang van zaken in de pikorde, de bezitslozen als redeloos worden beschouwd en derhalve als vee: hoe behandelt de mens het vee, zijnde het gedomesticeerde deel van de wilde, vijandelijke en dus uit te roeien of te verslaven, te temmen dieren? Primitieve samenlevingen kan men het niet kwalijk nemen als zij op wilde dieren jagen door wie zij vaker worden bedreigd, ofschoon er voorbeelden te over zijn van volkeren die het leven van bijvoorbeeld de runderen sparen en die in nood vrede nemen met het aftappen van een deel van hun bloed en die, zoals destijds zekere Indianenstammen, hierbij smeken om vergiffenis bij de beschermgoden van deze soorten? Waar de Bijbel, die zichzelf het woord Gods noemt, het fiat geeft voor de vleesconsumptie8 en waar de aldaar optredende Heiland een visser is, verrijzen vandaag veganisten met een heel andere moraal die de oude herleidt tot ware barbarij. Is het immers geen onverbloemd kannibalisme waar men in de wekelijkse herdenkingen nog steeds het lichaam en het bloed van de Redder van de mensheid ongestoord tot zich neemt? Wat gezegd van de religie waar tot aan het geslacht van Abraham het de eis was van de godheid Jahweh dat in elk gezin de oudste zoon geslacht werd en geofferd op een brandstapel om de gunst van de jaloerse God niet te verliezen? Het is algemeen bekend dat militairen die niet sneuvelden aan het oorlogsfront, getraumatiseerd terugkeren en dikwijls niet meer kunnen aarden in de samenleving waar zij geboren zijn: voor de rest van hun dagen zitten zij onder de pillen omdat nachtmerries en gruwelijke angsten hun leven helemaal zijn gaan beheersen. Het is een benauwende werkelijkheid die door de welvaartsmaatschappij die daarvoor verantwoordelijk is, angstvallig wordt weggestopt, desnoods met de afzondering van de slachtoffers, met hun gevangenneming onder het mom van psychiatrische verzorging, zo niet met de beëindiging van hun leven - zij zijn immers mogelijke klokkenluiders die wel eens op tournee zouden kunnen gaan met het relaas van hun belevenissen, opgeluisterd met een uitleg die het ware gelaat van onze beschaving aan het licht kon brengen en wat doet de politiek met klokkenluiders? Maar nog minder bekend zijn de traumata van wie om den brode en met hard labeur hun leven moesten slijten in slachthuizen of abattoirs en die, eenmaal met pensioen, alleen nog in instellingen voor geesteszieken kunnen voortbestaan - ten prooi aan behandelingen die geen aarde aan de dijk brengen en onder allerlei verwoestende therapieën want er is geen kruid gewassen tegen onverteerde moord in opdracht of in het teken van een 'hoger doel'. Bij de nazi's was dat hoger doel het superras dat heersen moest over de hele wereld maar het hoger doel van arbeiders in slachthuizen is het lof van exquise restaurants met zeven sterren waar prinsen, baronessen, kardinalen en al wie hun leven hebben vergooid met het oppotten van gestolen eigendommen, hun verzetjes gaan zoeken. Omdat de basis van alle kennis zelfkennis is, moeten we, teneinde het gedrag van tirannen goed te kunnen begrijpen, kijken naar ons eigen gedrag.9 (J.B., 16 september 2026) 3Cf. het VRT-nieuws d.d. vandaag, 16 september 2026. 4Cf. het eerste deel van deze artikelenreeks (https://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3367611 ): "Het effect van oxytocine is echter paradoxaal of polariserend: het contrast van 'wij' tegenover 'zij' neemt toe; de intimiteit binnen de eigen groep stijgt maar tegelijk wordt de vijand ontmenselijkt; het versterkte wij-gevoel gaat gepaard met een versterkt vijandgevoel en zo begrijpt men deze chemie spontaan waar men weet dat niets meer bindt dan het hebben van gemeenschappelijke vijanden." 5Waar externe vijanden ontbreken worden subgroepen gemarginaliseerd. Cf. de vierde paragraaf van deze artieklenreeks: https://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3367808 6Zie de voetnoot 4 uit het vijfde deel van deze artikelenreeks (https://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3367839 ) alsook: Jan Bauwens, Panopticum Corona, pp. 549-551 (https://blogimages.seniorennet.be/tisallemaiet/attach/170161.pdf ). 7Dit misbruik heet 'paternalisme' en het functioneert onder de dekmantel van het herderschap als de ongemoeid gelaten overheersing uitbuiting en uitroeiing van derden, opnieuw meestal minderheden of zwakkeren, zoals kinderen, ouders, zieken, migranten, de inheemse bevolking van kolonies enzovoort. 8Cf.: Genesis 9:3: "Alles wat zich beweegt, waarin leven is, dient u tot voedsel; Ik heb het u allemaal gegeven, net zoals de groene planten." |
Dinsdag 15 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 4)
|
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 4) Beschaving, met daarin herkenbaar het woord 'schaaf', betekent verfijning maar niet alleen het goede wordt verfijnd, de verfijning betreft evenzeer het kwaad.1 Het brute geweld met de tanden en de klauwen lijkt te zijn verdwenen maar in wezen werd het verfijnd tot psychosociale foltering en verkapte genocide en dan nog onder de dekmantel van onder meer de zorg voor de gezondheid en voor de volksgezondheid. In zijn Histoire de la folie2 heeft de Franse filosoof Michel Foucault uitgelegd waar de volksgezondheidszorg vandaan komt3 en om zich daarvan te verzekeren dat de zorg voor de persoonlijke gezondheid tot een echte kermis is verworden, raadplege men Medical Nemesis4 van Ivan Illich, al kan men om zich daarvan te vergewissen, ook gewoon de eerste de beste apotheek naar binnen gaan. De A.I.-modus van Google zegt hierover onder meer het volgende: "Onder het mom van 'het beschermen van het leven' krijgt de staat een legitiem mandaat om diep door te dringen in de private sfeer van het individu.(...) Wie zich niet voegt naar de normen van de 'volksgezondheid' (of dat nu historisch de 'krankzinnige', de 'ongehoorzame' of de 'ongevaccineerde' is), wordt niet langer publiekelijk gemarteld, maar via administratieve, maatschappelijke en psychosociale weg buitengesloten. Het is een vorm van uitsluiting die als 'noodzakelijk en wetenschappelijk' wordt gepresenteerd, waardoor het morele verzet ertegen in de kiem wordt gesmoord." In een eerder artikel van 29 juli 2009 mochten we het reeds hebben over 'psychopolitiek'5, het betreft een handboek met voorschriften over politieke indoctrinatie uit de tijd van het communisme in Rusland. Sinds de aanvang van de twintigste eeuw hebben verschillende auteurs, met als meest bekende Noam Chomsky, aangetoond dat inzake hersenspoeling en manipulatie van de massa, het Westen van vandaag niet moet onderdoen voor de U.S.S.R. van destijds, vooral ook omdat met de digitalisering van ons hele bestaan, de middelen daartoe gigantisch werden. Tevens is de interiorisering van de dictatuur nu compleet: met onze PC nemen we niet alleen het werk over van de administratie van destijds maar voltrekken we nu ook zelf de manipulatie waaronder wij gebukt gaan: we straffen en belonen onszelf en daartoe houden we onszelf aan een ketting die nu 'smartphone' heet: dwang werd zelfdwang, de norm werd geïnternaliseerd samen met zijn tirannie die mislukking onvermijdelijk maakt maar we beschuldigen alleen onszelf. De 'explosie van de neocortex' lijkt geleid te hebben tot een alleenheerschappij van de rede met een verheerlijking van de Verlichting maar zoals de denktank van de Frankfurter Schule heeft opgemerkt, heeft die doorgedreven rationaliteit niet alleen gezorgd voor een technologische en wetenschappelijke vooruitgang: ook de nucleaire bewapening, de holocaust en de mogelijke zelfvernietiging van alle leven behoren evenzeer tot haar 'prestaties'. De ooit zozeer gevierde 'zuivere rede' heeft de belofte veranderd in een dreiging; onder de engelen van destijds verschuilen zich demonen. (J.B., 15 september 2026) 1Cf. Norbert Elias, Ueber den Prozesz der Zivilisation. Soziogenetische und Psychogenetische Untersuchungen; 1939. (Nederlandse vertaling: Het civilisatieproces. Sociogenetische en psychogenetische onderzoekingen, 1982). In dat werk wordt betoogd dat de beschaving het geweld 'onzichtbaar' heeft gemaakt maar niet heeft doen verdwijnen: het werd geïnternaliseerd. Volume 1: https://archive.org/details/umluberdenprozes0000elia/mode/2up ; volume 2: https://archive.org/details/isbn_3518277596/mode/1up 2Foucault, Michel, Geschiedenis van de waanzin, Boom/Amsterdam 2013. Oorspronkelijk: Histoire de la folie. Folie et Déraison. Histoire de la folie à l'âge classique, Plon 1961, voorafgegaan door: Maladie mentale et psychologie (1954). 3Cf.: Jan Bauwens, Panopticum Corona, pp. 549-551: "Op het ogenblik dat Hendrik IV zijn beleg van Parijs begint", zo schrijft Michel Foucault in zijn Geschiedenis van de waanzin, "telt de stad (die dan nog geen honderdduizend inwoners heeft) dertig duizend bedelaars. (...) er wordt dan besloten de leeglopers die niet opnieuw een plaats gevonden hebben in de maatschappij, te laten verdwijnen. Een uitspraak van het parlement, daterend uit 1606, stelt vast dat de Parijse bedelaars in het openbaar zullen worden gegeseld, op hun schouder gebrandmerkt en dan, kaalgeschoren, uit de stad verjaagd. (...) Het is de tijd van het oproer van Parijs (1621), dat van Lyon (1652) en dat van Rouen (1639)". (Foucault, 2013, pp. 64-65). De arbeiders zijn gedesorganiseerd, velen worden werkloos, zij verliezen hun rechten en krijgen verenigingsverbod. Dat laatste valt moeilijk te realiseren maar de kerk springt de staat in de verdrukking bij: "Daarom treedt ook de kerk nu op en stelt de geheime arbeidersgroeperingen op één lijn met 'het uitoefenen van tovenarij'. Een besluit van de Sorbonne (van 1655) verklaart allen die tot zulke boze gemeenschappen behoren tot 'heiligschenners' die bovendien nog 'in doodzonde verkeren'".(Foucault, 2013, pp. 65v.) De kerk hielp (en helpt) de machthebbers bij het onder de knoet houden van de arbeiders en bij het aan hen ontzeggen van mensenrechten avant-la-lettre. Maar hetzelfde deed zij met de arbeiders die ingevolge de nieuwe economische structuren werkloos werden en moesten bedelen: waar dezen tot omstreeks 1650 vrije mensen waren met een eigen waarde omdat zij het tenslotte zijn die voor de christenen de gelegenheid creëren tot het beoefenen van werken van barmhartigheid en dus tot het verdienen van het hemelse geluk, werden zij nadien opgepakt en opgesloten: deze armen werden van hun vrijheid beroofd alsof zij misdadigers waren. Naar de bezitslozen of de machtelozen wordt immers niet geluisterd alsof zij niet zouden beschikken over rede en verstand en zij worden derhalve behandeld als redelozen - als dieren - en opgesloten in te huizen - de latere krankzinnigengestichten. Het heeft er dan alle schijn van dat de kerk zorg draagt voor de sukkelaars terwijl zij alleen maar meewerkt aan een proces waarbij het op de schouder brandmerken van mensen die uit de boot vallen, vervangen wordt door stigmatisatie of het brandmerken op de ziel en de opsluiting of de vrijheidsberoving komt in de plaats van de verdrijving uit de stad. 4Ivan Illich, Medical Nemesis. The expropriation of Health (I. Illich, 1975) (Nederlandse vertaling van D. L. Uyt den Bogaard: Grenzen aan de geneeskunde: het medisch bedrijf - een bedreiging voor de gezondheid?, Wereldvenster, Bussum 1975.
|
Maandag 14 september 2026
Indoctrinatie, misleiding en psychopolitiek & Het plaatsgebrek en de duivel
Indoctrinatie, misleiding en psychopolitiek & Het plaatsgebrek en de duivel
(Om te lezen, klik op de flap!)
NB: Het handboek waar naar verwezen wordt, staat hier:
https://famguardian.org/Subjects/Communism/Communism/Brainwashing.pdf
Zondag 13 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg3)
Zondag 13 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg3)
Zaterdag 12 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 2)
|
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg 2) Vooreerst weze hier herhaald dat criminelen met sociale conditionering de hersenen van hun slachtoffer manipuleren: een loverboy brengt een meisje het hoofd op hol in een spel dat het echte liefdesspel nabootst... zoals de A.I. de intelligentie van een persoon nabootst. En uiteraard rijst hier de vraag naar het gevaar en naar de schuld of onschuld van A.I.: is nabootsing als zodanig zondige vervalsing of legitimeert het doel de middelen? Het is een huzarenstukje voor een mens om zich aan anderen voor te doen als iemand die hij niet is maar lekt het bedrog in kwestie, dan is het liedje van de bedrieger uitgezongen: hij wordt verbannen voor immer en drie dagen. Hoeveel te groter is dan niet het bedrog van wat er schuilgaat achter de schijn van een persoon als dit fantoom al helemaal geen mens is? En A.I. is beslist geen mens, het blijkt een louter instrument. Maar dan komt de kat op de koord: het is een instrument in handen van zekere mensen. Zijn de 'bestuurders' van A.I. dan criminelen zoals loverboys? Laatstgenoemden doen aan grooming en dat is een proces van verregaande conditionering, eerst met sociale middelen, daarna met drugs. Zoals bekend isoleert de loverboy zijn slachtoffer - bijvoorbeeld een jonge vrouw - van alle anderen uit haar vertrouwde kring terwijl hij zelf opvalt als controlefreak: hij heeft de absolute dominantie, ook financieel, neemt alle beslissingen in haar plaats en laat haar ook geen ogenblik alleen. In de ogen van de maatschappij lijken de pooier en zijn prooi het perfecte koppel maar het verborgen leed bij het slachtoffer is onbeschrijflijk daar het, ter ere van het gouden kalf, van haar vrijheid werd beroofd en dat zonder uitzicht op een einde aan de slavernij. Bij A.I. echter is de misdaad anders maar daarom helemaal niet minder desastreus. Om te beginnen gaat het niet om één slachtoffer maar om in principe de bevolking van de hele 'beschaafde' wereld: miljarden zielen! En de term 'zielen' mag hier gerust onbedoeld verwijzen naar de gouden eeuwen der religies die immers met een eigen primitief doch uiterst doeltreffend opium wereldmacht verwierven over quasi alle volkeren. Tot voor kort bestond er weliswaar geen afluisterapparatuur en geen privacy schendend internet maar de biecht bezorgde aan het centrale gezag van de paus - de trouwe partner van de wereldlijke macht - alle informatie die enkel aan het alziend oog van god kon toegeschreven worden. Ten tweede: de isolatie van het slachtoffer van zijn of haar vertrouwde kring is met betrekking tot de zelfverklaarde partner voor het verstrekken van informatie reeds gebeurd en wel omdat het recht op privacy van het slachtoffer als wapen tegen dat slachtoffer wordt ingezet: wie voor zijn pc zit, is sowieso geïsoleerd, het betaamt immers niet om mee te kijken op het scherm van een ander, neuzen in iemands personal computer is zoals kijken in iemands hoofd of afluisteren. Voor zijn of haar isolatie zorgt aldus het slachtoffer zelf: het wil geïsoleerd zijn of alvast gelooft het dat te willen. Vervolgens: dat het internet een controlefreak is, kan geen mens in twijfel trekken want wie online zijn (en dat geldt welhaast als een sociale plicht), worden op de voet gevolgd; alles wat zij op het net plaatsen, eraf halen of zelfs maar bezoeken, is informatie die op dat eigenste ogenblik wordt buitgemaakt; zij wordt opgeslagen en verkocht om daarmee de hersens van de internetgebruikers te bewerken. En over financiële dominantie gesproken heeft inmiddels menigeen al moeten ondervinden dat Microsoft een ware slokop is, samen met al zijn mede-instituten. Zo bijvoorbeeld moet Windows 10 nu 'dringend' plaats maken voor Windows 11 en dat stelt zekere eisen aan de pc: wordt daaraan niet voldaan, dan dreigen warempel virale infecties om u tegen te zeggen, begin dus maar al te sparen voor een nieuwe! Internet neemt voortaan ook alle beslissingen in de plaats van zijn gebruikers: hoe bereidt men rodekool? A.I. weet het als geen ander en niemand trekt haar recepten in twijfel! Alleen is het helemaal niet zo zeker dat wij het zijn die internet gebruiken: ervaren gebruikers merken op dat internet ons gebruikt. Tenslotte laat ook deze virtuele pimp zijn slachtoffers geen ogenblik alleen: wie om zich heen kijken in het midden van ongeacht welke wereldstad, zien een massa mensen, de ogen allemaal gericht op hun persoonlijke telefoonscherm, de vingers naarstig tikkend, alleen heel eventjes opkijkend om een straat over te steken of om een voorbijganger niet omver te lopen. In de ogen van de maatschappij lijken deze superpooier en zijn miljarden prooien wel de meest perfecte koppels van de hele wereld maar het verborgen leed bij de slachtoffers die er alsnog blijken in te slagen om zichzelf daarvoor te verdoven, is in feite onbeschrijflijk daar het, ter ere van het gouden kalf, elk mens op aarde van zijn vrijheid berooft met in het vooruitzicht het almaar toenemen van die slavernij. En dat ware allemaal vergeeflijk indien de golem in kwestie ook nog de waarheid en niets dan de waarheid sprak maar reeds de voorgangers van Chomsky en Herman hebben zowat een eeuw geleden uitgemaakt wat onze media te betekenen hebben: onze menselijke toestemming is een fabricaat van de potentaat en dat staaft de allerergste diagnose: het mensdom is verworden tot een slavendom. (J.B., 12 september 2026) |
Zaterdag 12 september 2026
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg)
|
Macht, hersenchemie en politiek gedrag (vervolg) Zoals hoger gezegd kan tiranniek gedrag hersenchemisch worden 'verklaard' doordat bij strebers en bij uitstek bij potentaten de productie van het motivatiehormoon dopamine extra wordt gestimuleerd en die van oxytocine en serotonine geremd. Maar oxytocine werkt paradoxaal en polariserend: het contrast van 'wij' (de intimi) tegenover 'zij' (de vijand) neemt toe en politici weten dat een gemeenschappelijke vijand de beste banden smeedt: mensen gaan uit schrik samenhokken. Hersenchemie houdt verband met de pikorde zodat men zich beter voelt als men hoger zit - geluksgevoel blijkt met andere woorden een zaak van sociale vergelijking - maar zonder die sociale ladder, kan men ook met drugs het geluksgevoel bereiken omdat die de genoemde neurotransmitters na-apen. Vals spel uiteraard dat zich echter wreekt: de dader plaatst zichzelf buitenspel. En als machthebbers kampen met tanend succes, grijpen zij nogal eens naar die 'oplossing'.1 Als drugs in de plaats komen van sociale activiteit, vertroebelt de realiteitszin maar het omgekeerde kan ook: met specifieke sociale maneuvers kan het effect van drugs worden nagebootst. Dat gebeurt zeer uitgesproken bij manipulatie, bijvoorbeeld bij grooming, waar een dader aast op het vertrouwen van zijn slachtoffer met het oog op misbruik. De loverboy wint het vertrouwen van zijn slachtoffer door een vorm van conditionering die rechtstreeks haar hersenchemie aanstuurt. Dopamine wordt geproduceerd door de hersenen van een slachtoffer dat van de dader beloning verlangt en zet aan om daartoe alles in het werk te stellen en de beloning zelf maakt endorfines vrij, die genot opleveren. Bij straf treedt een heel andere chemie in werking. Die mechanismen zijn oeroud: ze zitten in de hersenstam als overlevingsmechanismen en eigenlijk zijn wij daaraan voor een groot stuk onderworpen. 'Temmers', manipulatoren of criminelen kunnen met sociale conditionering de hersenen van hun slachtoffer(s) manipuleren en zo weet een loverboy een meisje het hoofd (dus ook letterlijk) op hol te brengen in een spel dat het echte liefdesspel nabootst zoals de A.I. de intelligentie van een persoon nabootst. Eenmaal verliefd, speelt de loverboy met de gevoelens van zijn slachtoffer en trekt hij haar over de streep om zaken te doen die zij eigenlijk helemaal niet wil. De hersenchemie van de jonge vrouw geraakt helemaal in de war en hetzelfde gebeurt met haar sociaal leven. Maar daar houdt het niet op want de loverboy schakelt voor de (hersenchemische) bevrediging van zijn slachtoffer alras over op drugs en op die manier verkrijgt hij over haar een direct en absoluut commando, waarbij de rede (en derhalve eveneens de maatschappij met haar moraal) volledig buiten spel worden gezet. De dader bestuurt zijn slachtoffer dan letterlijk met de toediening of de onthouding van zekere chemische stoffen (die zij van hem kan krijgen). Het slachtoffer wapent zich tegen schaamte door de eigen productie in de hersenen van sterk verdovende stoffen en alweer kunnen die worden vervangen door of aangevuld met drugs. Alles in het hoofd van het slachtoffer geraakt in de war, het is een welbekende weg naar de hel. Loverboys en kinderlokkers bedienen zich van grooming teneinde zich te kunnen vergrijpen aan hun slachtoffers maar ook commerçanten, waarvan (het merendeel van de) politici een bijzondere subgroep vormen, delen die verregaande methoden van legale of illegale maar hoe dan ook 'niet weldadige' conditionering en om die reden worden sommige politici 'volksmenners' genoemd. Schijnbaar met alleen maar woorden smeden zij hun toehoorders om tot een massa: een groep van gedepersonaliseerde en derhalve allemaal 'gelijke' individuen waarvan zij dan makkelijk elk individu kunnen bereiken en besturen. In de praktijk echter worden de woorden, de redevoeringen van de demagogen (stiekem) begeleid door potentieel geweld, wat meebrengt dat die woorden als een trigger werken voor het aan de gang brengen van een proces dat (door eerdere conditionering, bijvoorbeeld grooming) opgelopen trauma's weer openrijt. Ook dat is een fysiek chemisch gebeuren waarbij de wil geheel buiten spel gezet wordt zoals ook het geval is bij allergie voor bijvoorbeeld bijensteken: na herhaaldelijk het gif te hebben toegediend gekregen, heeft de zieke daartegen zoveel 'weerstand' opgebouwd dat een volgende portie hem door het optreden van zijn eigen weerstand, fataal wordt. De volksmenner weet dan de scheikunde van de hersenen van elk individu dat tot zijn massa behoort, en wel zonder dat dit individu het goed beseft, te bespelen zoals 'puppets on a string'. Opvallend daarbij is dat de slachtoffers van de praktijk in de illusie verkeren dat zij zelf willen wat zij doen. Onlangs nog kwam een kennis hier zijn hart luchten over het reeds halverwege de maand in zicht komen van de bodem van zijn portemonnee: mijn vrouw koopt ons arm aan kleren maar als ik haar vraag om het abonnement op haar modeblad stop te zetten, blijkt zij het verband met haar koopgekte niet te kunnen leggen, zo klaagde hij: ik ben het die een tandje moet gaan bijsteken! De dupe beschuldigt iedereen behalve de dader en op die manier boeken volksmenners succes na succes. Zelfs als zij openlijk het volk africhten, worden zij met rust gelaten en een verbijsterend actueel voorbeeld is nu Trump zijn gezwaai met een pak geld voor elke burger bij herverkiezingswinst. (J.B., 12 september 2026) 1Cf.: Macht, hersenchemie en politiek gedrag: https://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3367611 |