invloed

De inzet vierden wij met ons twee maar op nieuwjaar zelf naar de avond toe ontvangen we familie. Van traditie kan je niet spreken.  Het is een zoeken naar nieuwe vormen.

verwacht

de tafel
gedekt
wachtend op
de gasten

ondertussen
zelf op bezoek
de twee moeders
gewoontegetrouw

twee rusthuizen
niet ver uit mekaar
rustig weg
we hebben tijd

daarna terug in huis
de grote feesten
zijn voorbij
enkel familie
op bezoek
wat napraten
over het vieren
van de inzet
een ander jaar.

dala

Als ik dan zo spontaan ga schilderen weet ik nooit waar het naartoe gaat.  Elk schilderij is als een vreemde voor mij. Het gaat gewoon zijn eigen weg. Ik hoef nooit na te denken, enkel te volgen.

vreemd

jij bent

zo gesloten

waarom

zijn het niet

mijn zaken

haal jij begrip

op andere tijden

andere plaatsen

mij niet bekend

kon ik maar

en toch ben je

lief

zo vreemd

je bijt door

deel dan toch

zodat ik ook

iets dragen kan.

dala

In de zomer is Stalhille kleurrijk door panelen op straat. Het jaar door tooi ik mijn gevel met kleur

och     

teruggekeerd

op mijn stappen

qua kleur en vorm

schilder ik

vooral voor jou

maar ook voor allen

die heel even maar

verwonderd

of hoofdschuddend
blijven staan

kijkend naar

kleurrijke

blije of onverwachte

soms zotte werken

tentoon gehangen

gewoon zo maar

op straat

in weer en wind.

dala

Wij waren samen bij moeder die 96 werd en  telkens als wij gaan steeds stiller is.



moeder

heel stil

je leeft

in de stilte

van niet horen

enkel woorden

gelezen

op onze lippen

bereiken

jouw aandacht

de antwoorden

zijn een lach

van amper

tot breed

uit de diepte

of heel intens

stilletjes

doof je uit

vredig weg.

dala

Lege oesterschelpen, klaar voor de afvalbak. Een indruk van hoe ik er van geniet.


lekker

oesters

al dat slijm

en dat geslurp
niet voor mij

nee hoor

dank je wel

en toch

wat kaas erop

de pepermolen

heel even actief

in de oven

een minuutje

of wat meer

op het zicht

zijn ze klaar

toch lekker hoor

ook voor mij.

dala

Hoe kouder het weer buiten, hoe gezelliger in de warmte binnenshuis.


gelukkig      
 

rust in jouw ogen

verbergt verdoken pijn

in jouw hart

jouw glimlach

wijst op sterkte

wijken heeft geen zin

voor jouw toch niet

toch komt vroeg of laat

de ommekeer

misschien nu

reeds ingezet

de zon

een kinderlach

een hartelijk woord

telkens weer

een nieuw poëem

een zachte knuffel

je bent zo lief.

dala

Het was  koud. De schilderij bracht ik buiten voor een foto. Vlug ging ik terug binnen.


wegdromen           
 

je stond

stil en afwezig

staarde in het niet

ik wou graag weten

wat er gaande was

en vroeg

waar denk je aan

je schrok en zei

mag dat dan niet

ik wist genoeg

privaatdomein

geen toegang

je kwam wel

zwijgend

lachend

naar me toe.

dala

Je kan naar alles kijken en niets zien. Maar  alles kan ziende, poëzie opwekken.


het gedicht

de woorden

liggen

rijpend

op het blad

snoeiend

entend

zo nu en dan

kom ik even langs

niet elk gedicht

vloeit

volgroeid

uit het hart

zo nu en dan

genadig moment

is er toch

wel eentje bij

daar raak ik

nooit meer aan

ik schenk het jou

het komt van mij.

dala