Vossen in Vlaanderen

         Processierups - Eikenprocessierups

Momenteel worden diverse gemeenten in Limburg en Vlaams Brabant geteisterd door een overvloed van processierupsen, meer bepaald de eikenprocessierupsen, rupsen die zich waarschijnlijk de komende weken massaal zullen verspreiden over meerdere Gemeenten in Vlaanderen.
De eikenprocessierups (Thaumetopoea processionea) is de rups van een nachtvlinder die in Nederland rond 2004 vooral in Noord-Brabant en  Limburg en soms in Gelderland voorkomt.
In Vlaanderen komt de rups overal voor.
De vlinder heet eikenprocessierupsvlinder.
Het is een bladvretende rups die zoals de naam al zegt vooral op eiken voorkomt.
De eitjes van de rups komen uit in het voorjaar, zodra de eerste jonge eikenbladen te voorschijn komen.
In Nederland en Vlaanderen ontwikkelt de rups zich af en toe in zulke grote aantallen dat van een plaag gesproken kan worden.
De processierups zit vooral aan de zonnige zuidkant van de eikenstammen in eikenlanen.
De nesten bestaan uit een dicht spinsel van vervellingshuidjes, met (brand)haren en uitwerpselen.
De rups wordt vooral gesignaleerd in zomereiken langs lanen in steden en dorpen, erfbeplantingen op campings en landgoederen in bosrijke omgeving.
In bosgebieden zelf wordt de rups ook waargenomen, maar hier lijkt er een biologisch evenwicht te bestaan met zijn natuurlijke vijanden (de sluipwesp, sluipvlieg en de grote poppenrover).
Hierdoor leidt de eikenprocessierups in bosgebieden nauwelijks tot problemen.
De rupsen verplaatsen zich 's nachts, op zoek naar voedsel, waarbij zij kruipen in lange stroken dicht bij elkaar, wat doet denken aan een processie van mensen.
Overdag keren de rupsen terug naar hun nesten. De rupsen eten eikenbladeren, met als zichtbaar gevolg kaalgevreten eikenbomen.
De soort is in Nederland niet inheems maar hoort thuis in Oost- en Zuid-Europa.

Brandharen
De brandharen van de rups vormen voor de mens een gevaar voor de gezondheid. De haren zijn 0,2 tot 0,3 millimeter lang.
Elke rups heeft er honderdduizenden tot een miljoen van.
Het zijn pijlvormige haren, die bij een bedreiging worden afgeschoten.
De haren kunnen dan makkelijk de huid, de ogen en de luchtwegen binnendringen.
De stoffen die van de haren afkomen veroorzaken een op allergie lijkende huiduitslag, zwellingen, rode ogen en hevige jeuk, die tot twee weken kan aanhouden.
In de meeste gevallen verdwijnen de klachten vanzelf.
Niet alle personen zijn even gevoelig voor de brandharen.
Zonder behandeling kunnen de haren als ze het oog binnendringen blindheid veroorzaken.
Dit komt echter niet vaak voor.
In zeldzame gevallen kunnen andere verschijnselen ontstaan, namelijk braken, duizeligheid, koorts en algehele malaise.
De rupsen hoeven niet te worden aangeraakt om in contact te komen met de brandharen.
De haartjes verspreiden zich met de wind en kunnen zo in contact komen met wandelaars of fietsers.
De haren verschijnen half mei tot eind juni op de rupsen.
De brandharen blijven ook na het vertrek van de rupsen in de nesten aanwezig, die aan de stammen en dikke takken hangen.
Jaren later kunnen deze nesten bij aanraking nog overlast veroorzaken.
Ook dieren, met name honden, kunnen last hebben van de brandharen van de rups.
De behandeling van brandharen begint met het zo goed mogelijk afspoelen van de huid, en het uitspoelen van geïrriteerde ogen.
Krabben of wrijven verspreidt de haren, wat de klachten nog verergert.
Ook kleding moet goed worden gewassen en uitgespoeld.

Levenscyclus
De eitjes komen in april of mei uit, tegelijk met de eerste bladeren van de waardplant, de eik.
De rupsen zijn dan oranjeachtig gekleurd.
De kleur van de rupsen verandert in een grijsgrauw met lichtgekleurde zijden.
Na de derde vervelling krijgen de rupsen de donkere brandharen op de rug.
De rupsen zijn tot 3,5 cm lang.
De rupsen vervellen wel zes of zeven keer voordat ze een onopvallende nachtvlinder worden.
Begin september zetten de vrouwtjesvlinders hun eitjes af in de toppen van eikenbomen.
Natuurlijk vijanden van de rups zijn de sluipwesp en de sluipvlieg.
Ook een kever, de grote poppenrover is een natuurlijke vijand.
Deze kever is in Nederland in de jaren 50 van de twintigste eeuw uitgestorven.

Plaag bestrijden
De plaag van de eikenprocessierups begon in 1991 in Nederland met de ontdekking van enkele nesten in een wegbeplanting bij Hilvarenbeek.
De soort verspreidde zich daarna over de zuidelijke provincies.
De populaties bereikten hun hoogtepunt in 1996.
Een jaar later kwam de instorting en menigeen dacht dat dit uitheemse insect wel weer uit Nederland zou verdwijnen.
Dit bleek niet het geval en jaarlijks komen de meldingen over de rups weer terug.
De komst van de eikenprocessierups naar Nederland wordt waarschijnlijk veroorzaakt door de temperatuurstijging die samenhangt met het broeikaseffect.
Droge winters en droge, warme zomers, stimuleren de ontwikkeling van de rups.
Door vroegtijdig de rups te bestrijden wordt een plaag voorkomen.
Dit gebeurt door een bestrijdingsmiddel in de toppen van eikenbomen te spuiten, waar de nesten van de rups zijn aangetroffen.
In 2004 wordt hiervoor in Nederland als proef Xentari WG gebruikt.
Dit middel bevat een bacterie, Bacillus thuringiensis var. aizawai.
De bacterie produceert in het darmstelsel van de rups eiwitkristallen.
Bij de afbraak van deze kristallen in het darmkanaal komt een toxine vrij, dat de darmwand van de rups aantast. Een uur na opname van de bacterie stopt de rups met eten, omdat de kaakspieren verlammen.
Geïnfecteerde rupsen bewegen zich langzaam, ze verkleuren en tenslotte verschrompelen ze. 2 tot 5 dagen na de bestrijding zijn de rupsen dood.
De dode rupsen blijven met hun voorpoten aan de eikenbladeren hangen.
Een andere manier van bestrijding van de rups is het wegzuigen van de rupsen, waarna ze begraven, verbrand of verdronken worden. 
Bron: > Processierups – Eikenprocessierups (www.wikipedia.org)  
> Wat kan je doen bij irritatie door eikenprocessierups (www.gezondheid.be)  

Eikenprocessierups 

> Processierups – Eikenprocessierups (www.youtube.com)  

Wespen

> Wespen (www.youtube.com)   

Wespachtigen (Vespoidea) zijn een superfamilie van de onderorde Apocrita. Ook mieren behoren tot de wespachtigen, en er zijn nog een aantal andere superfamilies waarvan de soorten wespen worden genoemd. 
> Lees meer op wikipedia.org    
> Wespenfolder (pdf document)    

  

 

          Zwarte Weduwe (Spin)

De zwarte weduwe (Latrodectus mactans) is een spin die oorspronkelijk afkomstig is uit de Verenigde Staten, maar zich inmiddels over alle werelddelen heeft verspreid.
Het allereerste exemplaar in Europa dook op in Tervuren (België) in 1967.
In Nederland en België is het klimaat, naar men aanneemt, echter niet geschikt voor de spin om zich blijvend te vestigen.
De spin, die behoort tot de kogelspinnen en ongeveer 1,5 cm groot kan worden, is vooral bekend omdat het vrouwtje ervan lelijk kan bijten met soms ernstige gevolgen.

Voortplanting
Het mannetje is polygaam en paart dus met verschillende wijfjes. Voor hij op zoek gaat naar een partner, spint hij een klein web en bevrucht dit met een beetje sperma door het tegen zijn buik te wrijven. Vervolgens pakt hij dit spermapakketje beet met zijn pedipalpen (dit zijn de pootvormige organen nabij de bek) en gaat op zoek naar een wijfje. Wanneer hij een geschikt wijfje gevonden heeft, baltst hij voor haar door haar web te laten resoneren met zijn poten om aan te geven dat hij wil paren. Dit houdt in dat hij het spermapakketje overbrengt op het lichaam van het wijfje.
Na de paring eet het wijfje in sommige gevallen het mannetje op, waaraan de spin haar naam dankt.
Eén paring is voor het wijfje voldoende om verscheidene nesten met eieren te leggen, omdat zij het sperma in haar lichaam opslaat en het een aantal maanden kan gebruiken. Het wijfje legt de eieren in een grote, beige zijden cocon, die ze van tevoren heeft gesponnen. Ze heeft soms verschillende van die cocons en bewaakt ze zorgvuldig.
Ten slotte komen er drommen jonge spinnetjes tevoorschijn, die ondanks het feit dat ze piepklein zijn, al geheel onafhankelijk van de moeder zijn zo gauw ze uit het ei komen.

Beten van zwarte weduwe
De spin is niet agressief en mensen worden meestal gebeten omdat ze de spin onbedoeld in het nauw brengen, bijvoorbeeld door op een toiletbril te gaan zitten waar de spin haar web heeft gesponnen. De beet wordt aanvankelijk nauwelijks gevoeld maar gaat na enige minuten hevig pijn doen en kan dan gepaard gaan met andere ziekteverschijnselen.
Een fatale afloop is wel beschreven hoewel dit geenszins zo vaak voorkomt als in sensatiebeluste media wordt gesteld.
In de hele VS zijn tussen 1950 en 1959 (voor de ontwikkeling van een antiserum) bijvoorbeeld slechts 63 fatale gevallen gemeld.
Bij toediening van antiserum in ernstige gevallen trad in een ziekenhuisserie van meer dan 2000 beten geen enkele fatale afloop op.
In een Australisch onderzoek naar 63 gevallen waarbij de roodrugspin (nauw verwant aan de zwarte weduwe) gevangen was en dus eenduidig kon worden geïdentificeerd trad pijn op in alle gevallen; hevige pijn bij 61% van de gevallen en pijn die meer dan 24 uur aanhield in 66% van de gevallen.
In 35% van de gevallen traden systemische verschijnselen op (algemeen onwelzijn, zweten, verlammingsverschijnselen in tegenstelling tot plaatselijke verschijnselen). De pijn duurde gemiddeld 48 uur (maximaal 96 uur). Slechts 6 patiënten hoefden met antigif te worden behandeld. Bij beten van de verwante L. Hasselti was er meer kans op systemische verschijnselen dan bij L. mactans. Er waren geen gevallen met fatale afloop.
De LD₅₀ voor Latrodectusgif voor muizen wordt opgegeven als 0,9 mg/kg. Ter vergelijking: voor wespengif is dit ongeveer 2,5 mg/kg.

Samenstelling van het gif 
Het gif bevat een aantal actieve bestanddelen, waaronder simpele organische stoffen zoals purine en inosine; kleinere polypeptiden die een directe invloed hebben op calciumkanalen in de celmembraan en eiwitten die selectief het vrijkomen van neurotransmitters in de synapsen en bij de motorische eindplaat beïnvloeden, waardoor verlammingsverschijnselen ontstaan.

Zwarte weduwe aangetroffen in België
Op 19 augustus 2009 waarschuwde de Belgische Arachnologische Vereniging, ARABEL, voor het gevaar van blijvende vestiging van de zwarte weduwe in  België.
Onderzoek wees uit dat de spinnen het land binnenraken via de handel in oldtimers vanuit de Verenigde Staten. Dit bericht kwam er nadat opvallend meer meldingen binnenkomen van zwarte weduwen en eicocons.

Zwarte weduwe aangetroffen in Nederland
De zwarte weduwe is een aantal keer in Nederland aangetroffen.
De spinnen worden veelal overgebracht naar reptielentuin Serpo te Delft.
Een recent geval deed zich voor in Nederland waar de spin werd ontdekt in een uit de Verenigde Staten geïmporteerde auto. Een medewerker van het importbedrijf werd gebeten. Na een paar uur traden er onregelmatige spieraanspanningen op, waardoor spoedeisende ziekenhuisopname noodzakelijk was. Na enkele dagen genas de betrokkene geheel. Veelal duidt dit op een allergische reactie, zoals iemand deze ook kan hebben bij bijvoorbeeld een wespensteek. Na onderzoek in Amerika werd duidelijk dat iedereen anders reageert op een beet van deze spin. Bij een verlaagde weerstand kun je er meer last van hebben, of zoals bovenstaand geval, als je er allergisch voor bent. Een persoon met een gemiddelde weerstand en conditie heeft vaak jeuk, uitslag of koorts. Er zijn ook gevallen bekend waar de gebeten persoon er totaal geen last van had en er enkel een rode plek op de bijtplek zichtbaar was.
Bron: > Zwarte weduwe (spin) www.wikipedia.org   

Zwarte weduwe maakt opmars in België 

> Zwarte weduwe – Spin (www.youtube.com)  

                     Wat doe ik tegen katten in mijn tuin!

Als we aan een kat denken dan stellen de meeste mensen zich een lief schattig beestje voor.
Hoe lief en mooi ze ook zijn, sommige tuinliefhebbers hebben op sommige momenten een ander beeld van katten. Katten kunnen in kleine tuinen vaak een doorn in het oog zijn.
Hun putjes graven, omgraven of vernielen van planten, opeten of wegjagen van mooie vogeltjes; het kunnen allemaal redenen zijn om zich te ergeren aan poeslief.
Verder moet men er ook rekening mee houden dat indien katten in de moestuin hun ontlasting nalaten en dat hierdoor een aantal ziektes op mensen kunnen worden overgebracht.

Katten uit de tuin weg houden, weren, verwijderen, tegen houden.  
> Wat doe ik tegen katten in mijn tuin (https://www.milieucentraal.nl) 

Slakken in de tuin

Na de winter komen zijn ze er terug.
De volwassen slakken en hun eieren die de vorst hebben weten te overleven.
Ze komen dan van onder grote stenen of uit grondspleten gekropen en kunnen zich dan tegoed doen aan het verse groen dat overal verschijnt.
Spijtig genoeg is dat groen juist de sierwaarde van onze tuin of de jonge zaailingen uit de groentetuin.
Ze laten de planten achter met gaten in de bladeren en als je dan nog eens de resten van de glinsterende slijmsporen ontdekt, dan weet je zeker dat je niet met rupsen te maken hebt.
Het zijn vooral de naaktslakken die de meeste schade zullen toebrengen aan ons planten.
De huisjesslakken zijn minder schadelijk en leven vooral van plantaardig afval.
Soms durven ze de jonge naaktslakken of naaktslakken hun eieren te verorberen.

 > Slakken in de tuin bestrijden (https://www.milieucentraal.nl/)  
> Slakkenkorrels niet zonder risico (gezondheid.be)  

Mieren in huis en tuin

 

 

> Mieren bestrijden in tuin en huis (https://www.intratuin.be/inspiratie/mieren-bestrijden)  

Mollen in de tuin



Bekijk het filmpje en zie hoe je efficiënt een mollenklem plaatst

             Vogels in je tuin

Vogels 
> Tuinvogels (www.wikipedia.org)  
Bekijk de meest gangbare vogels die je tuin bezoeken, verneem er wat meer over.

Tuinvogels



> Tuinvogels (www.youtube.com)  

Zie eventueel ook: 
>  Natuur (op deze site)  

                De Ecologische voetafdruk

Onze dagelijkse manier van leven heeft een grote impact op de natuur en milieu.
Voor alles wat we consumeren en het produceren is er een hoeveelheid land nodig is om dit voort te brengen of te verwerken.
De Ecologische Voetafdruk geeft de oppervlakte aarde weer die nodig is om in de levensstijl van een persoon, stad of land te voorzien.
Die voetafdruk wordt uitgedrukt in hectaren.
De totale oppervlakte van de aarde bedraagt 51 miljard hectare.
Daarvan is ongeveer 14,5 miljard hectaren land, maar grote delen daarvan bestaan uit woestijnen, ijsvlakten, ... Voor de huidige 6,5 miljard mensen blijkt dat er 2,10 hectare land en visgrond is om van te leven.
Daarvan is 0,26 hectare echter gereserveerd voor het behoud van de natuur, van dieren- en plantenleven.
Dat wil zeggen dat er per persoon ongeveer 1.84 hectare beschikbaar is om van te leven, het eerlijk aarde-aandeel .
De gemiddelde Belg heeft een voetafdruk van 6,59 hectaren.
Iemand uit Senegal heeft een voetafdruk van 1,2 hectare terwijl een inwoner uit de VS een voetafdruk bezit van 12,46 hectare!
Niet echt rechtvaardig, want voor elke Belg die ruim drie keer zijn eerlijk aarde-aandeel consumeert, zijn er drie andere mensen die maar een derde van dat eerlijk aarde-aandeel ter beschikking hebben.
We kunnen ons alvast engageren om onszelf en het Zuiden dezelfde kansen geven voor een duurzame en ecologische ontwikkeling.
Dit kan door onze eigen voetafdruk te verlagen, ondermeer door preventief te zijn naar afval toe en door zuinig om te springen met energie en water, door bijvoorbeeld de wagen eens te laten staan en de fiets te nemen, door hemelwater te hergebruiken, door een energiezuinige woning. 
> Ecologische voetafdruk (www.wikipedia.org)  

Bereken jou ecologische voetafdruk
Hoeveel hectare heb jij nodig van onze planeet om je levensstandaard in stand te houden?
> Bereken je ecologische voetafdruk (https://voetafdruktest.wwf.nl/)  

> Ecologische voetafdruk (https://sustainablefootprint.org)   
> Ecologische voetafdruk (www.youtube.com)  

Zie eventueel ook: 
> Natuur (info op dit blog)  

 

                           Taxussnoeisel 
                 Breng je taxussnoeisel naar het containerpark!

Taxus 
Taxus is een geslacht van coniferen, meestal ingedeeld in de taxusfamilie (Taxaceae). Het zijn vrij traag groeiende bomen of struiken die zeer lang kunnen leven. De hoogte kan variëren van 1 tot 40 m en de boomstammen kunnen een doorsnede tot maar liefst 4 m bereiken. Ze hebben een roodachtige schors en lancetvormige, vlakke, donkergroene, lange naalden van 1-4 cm bij 0,2-0,3 mm. 
> Lees meer op www.wikipedia.org  

Kankerbestrijding en Taxus
Taxussnoeisel word aangewend in de strijd tegen kanker.
30 % van alle mensen krijgt ooit te maken met kanker.
Eén vierde daarvan wordt behandeld met een geneesmiddel op basis van taxus.
Dus 7,5% van de bevolking krijgt ooit een behandeling met taxus.
> Meer informatie op (https://www.taxustopper.nl/)  

> Taxussnoeisel (www.youtube.com)  

 Zie eventueel ook: 
> Kankerziekten (op deze site)   

 

          Streekproducten uit Vlaanderen

Streekproducten zijn voedingsmiddelen die met een specifieke naam in een bepaalde streek gemaakt worden.
Sommige streekproducten in de Europese Unie worden wettelijk beschermd: De beschermde oorsprongsbenaming (PDO) zorgt ervoor dat producten alleen in een bepaalde streek en volgens een bepaald proces gemaakt mogen worden.
Er zijn zo'n 600 wettelijk beschermde streekproducten in de EU.
Andere producten zoals de Friese Beerenburg en ook Goudse kaas zijn niet beschermd.
Deze producten hebben bijvoorbeeld qua receptuur onvoldoende onderscheidend vermogen of worden in meerdere regio's of in een te groot gebied geproduceerd.

Voorbeelden
Deze streekproducten worden niet noodzakelijk beschermt. 
> België: mattentaart, Liers vlaaike 
> Nederland: Beerenburg, Limburgse vlaai
> In Frankrijk zijn deze producten samengevat onder de noemer: "apellation d'origine contrôlée". champagne, cognac
> Italië: gorgonzola
> Duitsland: Spreewald-augurken
> Griekenland: Kalamata-olijven
> Engeland: Whitstable-oesters
Bron: www.wikipedia.org  

Streekproducten zijn zoveel meer dan een heerlijke verwennerij.
Achter elk product schuilt een fascinerende geschiedenis.
Van lokale streekbiertjes tot heerlijk streekgebak, van Griekse olijven tot een Schotse zalm.
Ze hebben allemaal een verhaal dat moet verteld worden.
Zoals de naam "streekproduct" suggereert, zijn ze op een of andere manier verbonden aan een streek.
Ofwel zijn de ingrediënten afkomstig uit de streek, ofwel is de bereidingswijze streekgebonden.
Kortom, heerlijke producten met een rijke geschiedenis of traditie.
Om zeker te zijn dat deze kostbare producten niet zouden verdwijnen, zijn er verschillende labels in het leven geroepen.
Zij geven de producent de kans om zijn producten buiten de streek te promoten, én zorgen ervoor dat u ze (h)erkent als een eerlijk streekproduct.
Aan welke criteria moeten al deze producten als erkende producten voldoen?
1. Zij worden bereid met grondstoffen uit de streek.
Soms zijn de streekeigen grondstoffen niet meer voldoende voorradig, denk maar aan mosterdzaad of boekweit, en moeten dan ook ingevoerd worden.
Traditionele bereidingen met uitheemse ingrediënten zoals amandelen, cacao, koffiebonen, specerijen, ... komen ook in aanmerking.
2. Deze producten worden door de lokale bevolking of door een breder publiek aanvaard als een traditioneel streekeigen product.
Europa spreekt van producten met een faam.
Zulke producten zijn dan meestal ingeburgerd door traditionele naamgeving, vorm, gebruiken, ...
3. Traditionele streekproducten worden naar ambachtelijke wijze vervaardigd volgens de streektraditie. Productiemethodes evolueren, er worden hogere eisen gesteld, maar de producenten kiezen er wel voor om typische handelingen te behouden.
4. De traditionele streekproducten worden bereid in hun streek van oorsprong.
Soms is het moeilijk om de productie van een streekproduct in de streek te behouden, de producenten met een Vlaams of Europees erkend product kiezen echter voor een productie in eigen streek.
5. Traditie betekent een langdurige of historische bekendheid als streekspecialiteit.
Om erkend te worden moeten producten minimaal 25 jaar bestaan.
Indien een oude bereidingswijze terug opgenomen wordt, bijvoorbeeld bij de ontdekking van een vergeten bierrecept, kan dit product ook naar een erkenning dingen. 
> Lees meer op www.streekproduct.be   
> Vlaamse streekproducten, je herkent ze aan hun logo (www.nice-info.be)  
> Vlaamse steekproducten (www.lekkervanbijons.be)   
 > Alleen met een label ben je zeker van de herkomst (www.streekproduct.be)  

Vlaamse Streekproducten

West-Vlaanderen
> Algemeen West-Vlaamse streekproducten (www.streekproductenwestvlaanderen.be)   
> Kust streekproducten (https://www.google.be/)   
> Kazen - de oude kaasmakerij uit Passendale (www.deoudekaasmakerij.be)    
> Westhoek streekproducten (www.westhoekstreekproduct.be)   
 
Oost-Vlaanderen 
> Streekproducten uit Oost-Vlaanderen (https://www.google.be/)  
> Den ouden advocaat uit Sint-Niklaas (www.denoudenadvokaat.be)   
> Graanstokerij Filliers uit Deinze (www.filliers.be)   
> Likeurstokerij - De Valk (Deinze) (www.routeyou.com)  
> Likeurstokerij De Klok uit Serskamp (www.deklok.be)    
> Waasland Wolf - "Waase Wolf" bier uit Belsele (www.brouwerijboelens.be)  
> Streekgerechten uit het Waasland (https://blog.seniorennet.be/waasland_bericht)  

Provincie Antwerpen 
> Antwerpse Streekproducten (https://www.google.be/)  
> Abdijbier trappist Westmalle (www.trappistwestmalle.be)   

Vlaams Brabant
> Vlaams-Brabant diverse streekproducten (www.streekproductenvlaamsbrabant.be)  
> Streekproducten uit het Hageland en Vlaams-Brabant (www.fruitvanhellemont.be)  
> Biscuit Line - Biscuit uit Moen (www.petitfute.com)      
> Diverse streekproducten uit de groene gordel (www.wikipedia.org)   
> Hagelandse wijn (www.wijnbouw.com)   
> Brabantse streekproducten (https://www.google.be/)  

 
Limburg  
> Limburgse streekproducten (www.wikipedia.org)  
> Limburgse streekproducten (https://www.google.be/)    

 Traditionele Streekproducten 

 

> Streekproducten (www.streekproduct.be)  

> VLAM - Streekproducten (www.youtube.com)   
> Streekproducten Vlaanderen (www.youtube.com)  
> Streekproducten België (www.youtube.com)   

Allerlei
> Diverse weblinks streekproducten (www.startpagina.bes/treekproducten)  

Wijnen


 > Afbeelding wijnen (https://www.google.com/)   

Wijn is een alcoholhoudende drank die ontstaat na het vergisten van het sap van druiven.
De oenologie is de tak van de wetenschap die wijn maken bestudeert.
- Geschiedenis
- Wijn tegenwoordig
- Vruchtenwijn
- Wijnproducerende landen
- Enige wijnsoorten
- Stoffen die zich in wijn (kunnen) bevinden
- Gerelateerde onderwerpen
> Lees verder op www.wikipedia.org  
> Vlaamse wijngilde (www.vlaamsewijngilde.be) 
> Wijnetiket – Informatie over het wijnetiket (www.wikipedia.org)  

 Zie eventueel ook: 
> Vlaamse Streekgerechten (info op dit blog)   
> Gezonde voeding (info op dit blog)