WONEN IN DE CALDERA DE TABURIENTE

Gisteren hing midden in het dorp een Zuid-Amerikaanse vlag aan een gevel. Voor de vlag van
Colombia en Venezuela zijn het de juiste kleuren maar de volgorde klopt niet. Waarschijnlijk
een remigré met een slecht geheugen De Colombiaanse mafia was wel aanwezig














Gisteren: Tussentijdse verkiezingen in Venezuela moeten vandaag een opvolger aanwijzen voor
de in maart overleden president Hugo Chávez. Favoriet is zijn politieke protegé Nicolás Maduro,
die de socialistische revolutie van Chávez belooft voort te zetten.
 
Update:
De vijftigjarige Nicolás Maduro heeft de presidentsverkiezingen in Venezuela nipt gewonnen.
Met 50,76 procent van de stemmen won hij van zijn centrumrechtse tegenstander Henrique
Capriles. Het verschil is zo miniem dat de stemmen waarschijnlijk zullen herteld worden. 


Ook de farc was incognito aanwezig

Als Maduro verkozen wordt, zal dat de FARC in elk geval het vertrouwen geven dat Venezuela
een van de landen blijft die garant staan voor een goed verloop van de onderhandelingen, aldus
politiciloog Ronal Rodríguez van het Venezuela-observatorium van de Universiteit El Rosario in
Bogotá.

Maar ook als oppositiekandidaat Henrique Capriles wint, zal Venezuela het vredesproces blijven
steunen, zegt hij, omdat dat proces voor Venezuela "een structureel thema, een staatsthema" is,
dat de tegenstelling Chavisme-oppositie overstijgt.

De jarenlange gewapende strijd in het buurland heeft ook de onveiligheid in Venezuela verhoogd,
zeker in de grensgebieden. In grenssteden Ureña, San Antonio en San Cristóbal zijn trouwens nog
steeds restanten actief van extreemrechtse paramilitaire bendes uit Colombia. Ze persen
plaatselijke handelaars af.

Ochtengloren

Pebbles & Beach stones project (6)

*** 

De noord-west kust van La Palma heeft een ruige en grillige kustlijn met hier en daar een baai
en mini strand. De branding kan erg wild zijn en maakt van rotsblokken de mooiste ronde keien.

Pebbles & Beach stones project (5)

***

De " Epoché "



De fenomenologie is een aantrekkelijke methode om het verschijnsel kunst te benaderen.
De nadruk leggen op het begrip 'waarneming' is uiteraard veelbelovend bij het benaderen
van fenomenen die voor de visuele zintuiglijkheid gecreëerd werden. De vraag rijst natuurlijk
hoe 'aanwezig' het waargenomene is, en welke garantie dit aanwezig stellen, de waarnenemings-
act zelf dus , biedt . Voor wie kunstfilosofie wil bedrijven is het ook verleidelijk om de
' logos ' (vormbepalende code) van het fenomeen kunst te gaan zoeken in de zo adequaat
mogelijke beschrijving van wat zich aan het bewustzijn voordoet, los van puur geredeneer.
Deze beschrijving steunt op het feit dat niemand zich ten volle bewust wil worden van wat er te
zien is. Vermits we de openheid van het kunstwerk vooropstellen, is ook de gedachte dat die
adequate beschrijving nooit te voltooien is, belangijk met betrekking tot de toepasbaarheid
van de fenomenologische reductie. Het kunstwerk wordt dan de bron voor een oneindigheid
van adequate beschrijvingen. De beschrijving zelf is dan de noodzakelijke voorwaarde voor
een bewustzijnsverdieping. Het object wordt echter herleid tot de betekenis die het aan het
bewustzijn biedt. Het onderscheid met andere fenomenen wordt benadrukt. Wat iets 'is'
en wat het 'betekent' wordt gelijkgesteld. Dat gebeurt door wat deze filosofen het 'tussen
haakjes plaatsen' noemen bij de fenomenologische reductie. 'Wat is' valt dan ook samen
met wat door iemand beleefd wordt. Het intentioneel stellen van het bewustzijn kan leiden
tot een esthetische blik. Het Griekse woord 'epochè' betekent: opschorting van het oordeel,
afwachtende houding, het afstand nemen van alle vooringenomenheid ten aanzien van het ik
en de wereld. De 'epochè', als het tussen haakjes plaatsen van de wereld, versterkt de bewust-
zijnsact door haar te beperken tot het (esthetische) 'feit', zonder het te bezwaren met vroegere
interpretaties of ideeënconstructies.

Uit het boek: Tekens aan de Wand
Met als ondertitel: Hedendaagse Stromingen in de Kunstfilosofie
Onder hoofdstuk 4: Existentiële fenomenologie en Hermeneutiek
Geschreven door Willem Elias
Uitgeverij: VUBPRESS
Herziene uitgave 2011.

Ik raad iedereen aan die met kunst bezig is dit boek te lezen.
"Er gaat een wereld voor je open"

Beach stones project (4)

***

Het flessenrek, de urinoir en het fietswiel van Marcel Duchamp zijn goede voorbeelden van,:
"Hoe het bepalen van kunst", afhankelijk wordt gemaakt van de uitspraak van de kunstenaar
die objecten als kunst aanwijst. Als men de voorwerpen dan nog situeert binnen de kunstgalerij
of het museum krijgen ze commerciële waarden. Een gewone steen die men op het strand vindt
kan in de kunstgalerij een symbolische functie verkrijgen en daardoor een kunstwerk worden.
Daarom is het nog geen erkende kunst. De galerij, het museum en de kunstverzamelaar zijn de
hoofdzakelijke en determinerende componenten die een gemanipuleerd spel spelen en
uiteindelijk bepalen wat, wanneer en hoe kunst is.























De wandelaar op het strand is een van de weinigen die ik 's morgens tegenkom. Ik vermoed dat
het een Palmero is want we groeten mekaar in het voorbijgaan.
Misschien zegt dat wel voldoende ...

Beach stones project (3)

***

Het creatieve proces is mysterieus.
Tijdens de wandeling begint de verkenning en met een beetje geluk de herkenning in de
ontdekking. De verschillende dingen begrijpen en in gedachten samenvoegen en tenslotte
de dwingende behoefte 'het' te realiseren, veruit de moeilijkste faze volgens het gezegde:
"1% inspiratie en 99% transpiratie".

Het is duidelijk dat buiten de kunstwereld het gaat om een kei en spijkers maar er binnen
functioneerd het als kunstwerk. Denk maar aan het fietswiel, het flessenrek en de urinoir
van Marcel Duchamp.
























Spijkers met koppen slaan.

























Wordt vervolgd ...

Beach stones project (2)

***

Experiment

Zien hoe de foto aanvoelt.
Voelen hoe de foto er uit ziet.

See how the picture feels.
Feel how the picture looks. 
  



Letters spoelen aan op het strand.
Verscheurde bladzijden zuchten bitter;
'Overdek me niet met jammeren in de wind'

Words wash ashore.
Torn pages weep bitterly;
'Don't cover me with wailings and broken words'

Raapzaad

*** 

Meer weten over raapzaad zie:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Raapzaad

Illegaal gebouwd, zonder vergunning of afgeweken van de normen?!
Wordt afgebroken. Er stond vroeger een kleine kiosko, een gebouw met een verdiep was te veel
van het goede   

Zes verschillende deemsteringen van de laatste tijd

***

Lente in de wei

***

Slangenkruid

***

Een van de vele mooie attracties op La Palma is de vegetatie. De maanden april en mei zijn de
beste maanden om van de bloemenpracht op het eiland te genieten. Ook iemand die nooit
interesse had voor bloemekes staat perplex van de kleurenpracht van het landschap.



Een van de hoogtepunten van de Palmese vegetatie is tijdens de bloei van het slangenkruid in
deze vallei aan de voet van de berg Bejenado net voor de tunnel doorheen de Cumbre Nueva
die het oosten met het westen van het eiland verbindt.

Bollywood fetisjen

***

De fetisjen die ik gemaakt heb bezitten geen magische krachten. Ik ben geen sjamaan.
De beeldjes hebben geen aura en zijn niet "echt". De aura die een fantoomkenmerk is van
authentieke fetisj beeldjes ontbreekt, net zoals bij de vele gereproduceerde fetisjen op de
toeristen markten in Afrika. De 'aura' is in feite onuitspreekbaar, het toont zich en dan alleen
maar aan de kenner gelover van het mystieke. " Wovon man nicht sprechen kann, darüber
muss man schweigen." Schreef Wittgenstein als slotzin van zijn Tractatus Logico.
Uiteindelijk toont kunst zich alleen maar en schiet elke uitleg te kort. Ook al proberen
kunstcritici dat meestal in bombastische en onbegrijpbare taal.


















De oorbellen van deze fetisj zijn gemaakt van de tandschelp (Scaphopoda).
Tandschelpen ook wel stoottanden genoemd zijn een klasse van weekdieren die uitsluitend in zee
voorkomen. De schelp heeft de vorm van een olifantstand: een gebogen porseleinachtige holle
buis die aan de top smaller is dan aan het andere einde. De afmetingen van de schelpen variëren
naar gelang van de soort van 25 tot 150 mm (de tandschelpen op de foto zijn 9 cm). Het dier leeft
ingegraven in de zeebodem, waarbij het smalle uiteinde uit het zand steekt. Hier wordt water
aangezogen waardoor de ademhaling mogelijk wordt. Stoottanden leven vrijwel uitsluitend in
diep tot zeer diep water.









De kauri (Engels cowrie) ook wel porseleinslak genoemd, gebruikt als oog om het Boze Oog te
trotseren. Met enige verbeelding is de eivormige kauri wel te vergelijken met het zichtbare deel
van het menselijk oog. In deze hoedanigheid werden kauri's dan ook wel in oogkassen van
overledenen geplaatst, zodat deze blijvende, niet rottende ogen kregen, waarmee ze ook in het
leven na de dood hun gezichtsvermogen bleven behouden. Deze gewoonte was alom verbreid
en bekend in verschillende streken, waaronder Egypte, West Afrika, Borneo en Nieuw Zeeland.
In Nigeria werden cermoniële hoofdbedekkingen dikwijls voorzien van een groot aantal kauri-
schelpen, waardoor een zee van strak kijkende ogen werd gevormd, die hun blik in alle richtingen
lieten rusten.
Uit het boek, De Magische Kracht van Amulet, Mascotte en Talisman.
Geschreven door Desmond Morris.





















Echte antieke en "gebruikte" fetisjen halen hoge prijzen op veilingen. De kopers moeten vooral
kenners zijn om een fetisj die door een sjamaan tot voorwerp van zijn cultus is gemaakt van een
kopie te onderscheiden. Daarom noem ik de poppetjes die ik gemaakt heb
"Bollywood fetisjen"
Maar laat er geen twijfel over bestaan,: "Ik heb er veel plezier aan beleefd ze te maken"







 

'The making of ' Afrikaanse fetisjen (1)

***

Een fetisj is een object of beeldje met magische kracht. Bij de vele Afrikaanse stammen bestond
de overtuiging dat de fetisjen macht verworven door middel van het toegewijde rituele snijwerk.
Door het herhaaldelijk uitspreken van magische woorden, het aanbieden van offers en het toe-
voegen van speciale stoffen zou het de geesten activeren. De materialen die worden toegevoegd
aan het houten beeldje zijn zeer verscheiden, oa kruiden en kralen, nagels, veren, spiegeltjes,
doek, raffia, bont, metaal, touw, verf, horens, veren en schelpen. Alles wat maar enigszins macht
en magie aan de fetisj kan toevoegen.



Eerst worden de voetjes waarop de fetisjen komen te staan gelast. Een goede basis als
vertrekpunt voor het maken van de beeldjes is voor mij steeds belangrijk.








Drijfhout en zwarte lava stenen dienen als basis.














Wordt vervolgd...

Afrikaanse medicijnbundels

***

De Noordamerikaanse Indianen maakten medicijnbuidels, gewoonlijk een zakje gemaakt uit
dierlijke huid. Sjamanen in Afrika maakten eerder (en maken nog steeds) medicijnbundels,
een verzameling van allelei voorwerpen samengebonden.

Tijdens het (na)maken van deze serie medicijnbundels begon ik door mijn Europese achtergrond
algauw te denken aan het artistieke proces. Wat ik me afvroeg was in hoeverre de Afrikaanse
sjamanen bezig waren met dit proces bij het maken van hun bundels of bekeken zij dergelijke
voorwerpen louter in hun maatschappelijke of religieuze context.

Een van de problemen heden ten dage is het verschil vastleggen tussen een vals en een authentiek
artefact. Voor veel mensen is er geen verschil in de esthetische werking tussen een vals en een
echt 'kunstwerk'. Dat bewijst het overaanbod van deze buidels en bundels op het net.

Iets is echt of is het niet. Iets is kunst of is het niet. Het een wordt bepaald door kunsthistorici,
het ander wordt bepaald door de kunstcritici. In het domein daartussen ligt het kunstachtige als
overgang tussen de twee en in dat domein ben ik met veel plezier verdwaald geraakt








De kaurischelp is een van de oudste valuta's. In vroeger tijden werden de kauri's gebruikt als
ruilmiddel. In West-Afrika was het gebruik van dit schelpengeld vrij gebruikelijk tot het midden
van de 19e eeuw. Voor de afschaffing van de slavenhandel werden er vaak grote hoeveelheden
schelpen vanuit de Britse havens vervoerd. Schelpen waren ook een ruilmiddel in het Koninkrijk
Kongo. Daar de waarde van schelpengeld in West-Afrika veel groter was dan in de regio’s waar
de schelpen vandaan kwamen, was de handel in de schelpen zeer lucratief. Soms werd er 500%
winst op behaald. Het gebruik van schelpengeld verspreidde zich van West-Afrika verder
landinwaarts. Rond 1850 kwam ontdekkingsreiziger Heinrich Barth schelpen als ruilmiddel tegen
in Kano, Kuka, Gando, en Timboekktoe. In landen aan de kust werden schelpen vaak geregen aan
kettingen van 40 of 100 schelpen. Schelpengeld werd in de meer afgelegen delen van Afrika nog
tot in de 20e eeuw gebruikt, maar moest uiteindelijk plaatsmaken voor moderne valuta.
Deze kauri soort spoelt heel af en toe aan op strand van Tazacorte, ik heb er nog maar twee
gevonden. 



















Er zijn meerdere interpretaties voor deze kleine zeeschelpen. Een van die interpretaties maakt van
de opening in de schelp de spleet van het geslachtsdeel van een vrouw. In vroegere geschriften
werd de kauri soms vermeld als 'de vrouwelijke poort van het leven'. In deze hoedanigheid werd
de kauri een machtig vruchtbaarheidssymbool en bood hij als gewaardeerde amulet bescherming
tegen onvruchtbaarheid en zware bevalling. In Japan was het ooit in zwang dat vrouwen tijdens
het baren een kaurischelp in hun hand hielden. Zo zou de bevalling voorspoedig verlopen. En in
verschillende culturen was het voor meisjes gemeengoed om kauri's op hun rok vast te spelden in
een poging zwangeschap te bevorderen. Vanwege hun vermeende invloed op vruchtbaarheid
werden kauri's vaak in graven geplaatst om de kans op wedergeboorte te vergroten.
In het oude Egypte waren ze zeer geliefd. In de pre-dynastieke tijd, meer dan 5000 jaar geleden,
gebruikte men de schelpen zelf, maar later, ongeveer 4000 jaar geleden, gebruikte men kauri's
van geglazuurd aardewerk, van kornalijn en kwarts. Al snel kwamen er ook kostbare kauri's
van goud en zilver. Deze amuletten werden bij voorkeur door vrouwen aan de gordel gedragen.
Zo bevonden deze voorwerpen zich dicht bij de plek van hun symbolische oorsprong.
Uit het boek "De Magische Kracht van Amulet, Mascotte en Talisman",
geschreven door Desmond Morris.




















Morgen gaan we verder met het maken van Afrikaanse fetisjen

Aprilvis

***

De beste tijd om op jacht te gaan naar zeeglas of speciale keitjes is vóór de zon er is of op
dagen dat het bewolkt is. Deze dagen zijn schaars op het strand van Tazacorte dat bekend staat
als het strand met de meeste zonuren van Europa. In volle zon of als de zon laag staat is het
moeilijk de kleuren te onderscheiden, alhoewel met een beetje oefening lukt het wel. Alle keien
zijn niet hetzelfde. Er zijn er keiharde waar men met een gewone steenboor bijna niet doorheen
kan en er zijn zachtere zandsteenachtige die makkelijker te bewerken zijn.

































Op deze foto's (onder en boven) had ik gisteren de visjes dichter bij de zee gelegd. Voor de foto
wou ik de visjes nat en laten zwemmen maar de branding van de oceaan is onbetrouwbaar, er
kwam een grotere golf aan en bij het terugtrekken nam ze de visjes mee. Ik heb achteraf nog een
half uur lopen zoeken en maar 2 van de acht teruggevonden. Wandelaars op het strand van
Tazacorte kunnen vandaag een keivisje vinden ;-) 


In vele landen van Europa is "één aprilgrap" een traditie waarbij mensen op 1 april mekaar voor
de gek proberen te houden. Op de Canarische Eilanden gebeurt dat niet op 1 april maar op de
dag van de Onnozele Kinderen, namelijk 28 december.

Vrolijk paasfeest

Geen ontbijt zonder een 'klein', zoet, aromatisch, Canarisch banaantje




Het bekendste werk van Magritte is zonder enige twijfel La Trahison des Images (1928-29) of
"Het verraad van de voorstelling" met de geschilderde tekst: Ceci n'est pas une pipe onder de
zeer realistische afbeelding van een pijp. In dit werk schildert René Magritte een pijp met vlak
daaronder de boodschap: "Dit hier is geen pijp" (Ceci n'est pas une pipe). Hij wil zichzelf en de
toeschouwer herinneren aan het feit dat het hier gaat om een met olieverf beschilderd doek,
oftewel een schilderij, en niet om een echte pijp. Elke verwijzing naar een echte pijp pleegt
verraad aan het feit dat een pijp eigenlijk een idee is en dus zijn oorsprong heeft in de geest.
In de reclamewereld knipoogt men even naar Magritte als men de volgende tekst op een Tshirt
plaatst: "Ceci n'est pas une pomme" met een realistische afbeelding van een appel daaronder.
Magritte schilderde overigens zelf een werk met deze titel in 1964.

Meer lezen over deze 'fantastische' kunstenaar, zie bijlage.










Geen Zon-dag zonder fameuze Palmese zonsondergang

Paaszaterdag.
Een kei vrolijke Pasen, een dag te vroeg maar ik ben er als de kippen bij

***








Bar Restaurante - Reyes - in Roque Faro




Een haan beschermd de voorraad in een pakhuis.
De haan was al overbekend bij alle volken als wekker, maar dat hij dienst kon doen als bel in
een almacén en zo de eigenaar verwittigde dat er klanten zijn was nieuw voor mij ;-)

Bij de buren is het gras altijd groener.

***

Maar dit is geen grasveldje bij de buren. Het is de tuin van Eden waar niemand je komt verjagen.
Archeologen en fortuinzoekers hebben de tuin van Eden nooit gevonden. De huidige locatie op
de wereldbol zou door allerlei factoren nooit meer gevonden worden, maar ik ben er zeker van
dat het "Isla La Palma" is



























Slangenkruid




Brem