VOLLE MAAN - LA PALMA

Op een dag zoals deze was het zalig de zon zien opkomen over de hoofdstad van het eiland.

Vakantie moet, vacantie doet goed.
Heeft u zin in een vakantie Egypte vol zon, zee, strand en cultuur?
Liefst met het 'oog' op de wereld van de Arabische renaissance.


My eye ! 

ZON-dag

Dubbele zonsondergang

Aangespoelde schoenenmysterie (5)

Op de Nederlandse kust spoelen veel linkerschoenen aan, terwijl op de stranden van de Schotse
Shetland eilanden juist veel rechterschoenen aanspoelen (zie bijlage).  

Op de kusten van La Palma zijn het merendeels rechterschoenen die aanspoelen.

Volgens de theorie (zie bijlage) zouden de schoenen dus afkomstig zijn van Mauretanië, Senegal
of nog verder The Gambia en Guiné-Bissau. Via de North Equatorial Counter Current (een
oppervlakte stroming) zouden ze op de kusten van ons eiland bereiken. 

De schoenen zouden ook afkomstig kunnen zijn van de westkust van de Verenigde Staten die
daar in zee terechtkomen en via de Gulfstream en de North Atlantic Current in de Canary Curent
drijven om dan op de westkust van La Palma aan spoelen. 









































































Allemaal schoenen en één handschoen ;-)

Regelmatig ga ik naar de zoutpannen in het uiterste zuidpuntje van het eiland om onze voorraad
"Flor de Sal" (bloem van zout) aan te vullen. Ik wandel daar dan wat rond en maak foto's .
Toen een ander soort flor (bloem) mijn aandacht trok. Dit kleine struikje stond in bloei en leeft
in feite op zout! Alvorens er een log over te maken moest ik toch eerst meer weten over dit
duurzame plantje. "Mooi bloemeke" als titel meegeven was voor mij niet voldoende ;-).  Van
mijn buurman kwam ik te weten dat in de volksmond de naam van het bloempje "Siempreviva
de Mar" was. Vrij vertaald: Eeuwig leven aan zee. Met dit gegeven en de hulp van Google kwam
ik tot de latijnse naam: Limonium Pectinatum.

 

Bij deze foto zijn goed de veschillende kleuren te zien van de zoutpannen.
Als gevolg van de verschillende concentraties algen ontstaan levendige kleuren in de zoutpannen,
variërend van lichtgroen tot helderrood. De kleur laat ook zien hoe zout de pannen zijn. Micro
organismes veranderen hun kleurentinten wanneer de saliniteit van de zoutpan wordt verhoogd.
In licht- tot middelzoute pannen overheersen groene algen zoals Dunaliella salina, hoewel deze
algen ook een oranje tint kunnen aannemen. In middel- tot zeer zoute pannen veranderen
Halobacteriën de kleur naar paars, rood en oranje. Andere bacteriën zoals Stichococcus kunnen
ook de tinten veranderen.



Een halve kilo vers gewonnen zeezout kost amper een euro, leuk voor mee te nemen als
geschenkje, Maar het neusje van de zalm is natuurlijk een sierlijk potje met 'flor de Sal'. Dit is
het bovenste laagje dat alleen bij bepaalde weersomstandigheden wordt gevormd en bij valavond
wordt geoogst. Het zijn kleine kristallen die op je tong smelten.









Dit is de achterkant en opslagplaats voor zeezout van de kleine artisanale inpakcentrale. In
principe niet bereikbaar voor foto's te maken, maar ja de deur stond open ... De potjes en zakjes
zout zijn te verkrijgen aan de voorkant.








La Siempreviva de Mar - Limonium Pectinatum.
Is een meerjarige kruidachtige groenblijvende struik die endemisch is voor Macaronesië (zie
bijlage) die kan worden gevonden op de rotsachtige kusten van Gran Canaria, Tenerife, La
Gomera, El Hierro en ons eiland La Palma. Meer informatie zie bijlage. 























  Meer foto's en info over de zoutpannen van Fuencaliente, zie hier:
https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1341439201&stopdatum=1341525601

's Ochtends vroeg om 07:00 hours spreken we af aan de kade in Puerto de Tazacorte om te gaan
vissen. Vóór dageraad varen we uit de haven. Terwijl ik geniet van de schemering en het licht dat
achter de Cumbre Nueva komt piepen is mijn compañero op weg naar zijn speciaal stukje zee
waarvan hij weet dat er vis zit. Ikzelf zit met mijn camera in aanslag om zo goed mogelijk de
eindigheid, de melancholie, de luchthartigheid en de weemoed van het momento te fotograferen,
maar ook de lichtheid die 'zwaar' komt aanzetten. Er valt niet te treuzelen want het ochtendgloren
is zo voorbij en morgen is het "weer" helemaal anders ...





















































Vanaf een afstand bezien komt er meer reliëf in het eiland - La Palma ontwaakt.

In de haven van Tazacorte gaat het er nog artisanaal aan toe. Niet zoals op de grote trawlers waar
de sardines in drijvende fabrieken worden verwerkt. Slechts een 20 % van de sardines worden
ingeblikt. Men weet nu dat vette sardines veel ongewenste stoffen bevatten zoals PBC's en zware
metalen. Gaandeweg kunnen we op den duur niets meer eten ;-(  Een overgroot gedeelte van de
sardines wordt tot vismeel en visolie verwerkt en verdwijnt in de magen van met name varkens,
kippen en kweekvis.

 

De beroepsvissers komen na een nachtje vissen de haven binnen om hun sardines te verkopen.



Na de vangst worden de sardines snel ondergebracht in de koelruimtes van de haven, waarna ze
worden gedistribueerd.



Sardines voor consumptie worden meestal 's nachts gevangen. Sardines komen 's nachts naar de
oppervlakte om plankton te eten. De vissers weten waar en wanneer ze er zijn, gewoonlijk tussen
april en december wanneer door hun vetgehalte de smaak en textuur optimaal zijn.



Deze sardines zijn zeker 25 cm en sommigen wel 30 cm lang. Sardines kunnen variëren in
lengte van 10 cm tot 30 cm.



Tussen vijf en zes, lang voor het krieken van de dag is er een gezellige bedrijvigheid op de kade.

Fotoshoot tijdens de strandwandeling.
De zee maakt van de betonnen blokken abstracte kunstwerken.






























overvloedige algengroei 

Ocean fish farming - Puerto de Tazacorte - Tijarafe.

Offshore visteelt, ook wel bekend als open aquacultuur, wordt reeds een aantal jaren toegepast
voor de kust van Tazacorte en Tijarafe. Reuze kooien liggen een mijl of meer uit de kust. Iedereen
die regelmatig een visje eet is zeker op de hoogte van de tien problemen die er komen kijken
bij offshore aquacultuur in de oceaan.
 
Zie: http://www.foodandwaterwatch.org/fish/fish-farming/offshore/problems/
Zie bijlage: Nederlands vertaald door Google.

"Kop in't zand", een heersende trend van het maar niet willen weten, ook nu nog, (in een tijdperk
dat iedereen via sociale media en blogs alles aan iedereen verteld), komt nog veelvuldig voor.





































































Doradas y Lubinas - Zeebrasem en zeebaars.
Op La Palma wordt de lekkerste vis verkocht maar je moet wel juist geïnformeerd worden en
niet zoals aan de vistoog van een bepaalde supermarkt wordt geadverteerd:
Doradas fresco - Pesqueridos del Atlantico.
Verse zeebrasem - Gevangen in de Atlantische Oceaan.
Dit is in feite niet gelogen want de dorada en lubina vis wordt geschept uit de viskooien die in
de oceaan voor de kust liggen. Maar de achteloze toerist denkt dat hij een wild gevangen visje
uit de zee koopt en niet een gekweekte vis met de tien aangehaalde problemen op zijn kerfstok.

De zon op zondag (barok)

Alle goede dingen bestaan uit drie.
Onder booteigenaars wordt er tussen pot en pint al eens een grapje verteld zoals:
"Als blijmoedige bezitter van een boot heb je twee gelukkige dagen, de dag dat je hem koopt en
de dag dat je hem verkoopt" en "Als je een beetje tijd en een beetje geld hebt, koop dan een boot,
dan ben je beiden kwijt" of de reactie van een facebook vriend : "Here's the story of the three
F's ; If it flies floats or fornicates, always rent it, don't buy it!"




Mijn eerste bootje met 150 pk buitenboordmotor in het jaar 1998.







Ik rookte toen nog stinkstokken en had een buikje door het Zwitserleven gevoel 



Tijdens het binnenvaren in de haven van Tazacorte samen met Jan, mijn bootcompagnon en
Antwerpenaar die meer dan 20 jaar op La Palma heeft gewoond en nu terug in A'pen woont.
De haven van Tazacorte is sindsdien onherkenbaar veranderd.



Twee jaar later verkocht ik mijn eerste sloep en schafte ik mij een grotere boot aan met cabine
en een Volvo Penta inboard dieselmotor met staartstuk.













Enkele jaren later tijdens een storm is dit bootje 's nachts in de haven gezonken.



Bij het binnenvaren van de haven van Tazacorte (zie pijl). Rechts een sportvissersboot die
gebruikt werd om met toeristen op grote vissen te jagen (sleepvissen). 


Ik heb het geld van de pakjes sigaretten die ik niet gerookt heb de laatst tien jaren opgespaard
en kon er m'n derde bootje mee kopen (hieronder)

Sinds ik terug de 'gelukkige' bezitter ben van een bootje krijg ik natuurlijk tig verzoeken van
vrienden, vrienden van vrienden, kennissen en bekenden om mee te varen. Laat ik daar duidelijk
over zijn. "Mijn bootje en ikzelf zijn helemaal niet geschikt om met groepjes mensen te gaan
varen" Het is trouwens verboden zonder speciale vergunning en verzekering met passagiers te
varen en daar begin ik niet aan. Ik ben met pensioen en dat houd ik zo. In de haven van Tazacorte
zijn er veschillende mogelijkheden om de oceaan op te gaan. Er is ook voor elk wat wils tot en
met het huren van een bootje om met enkele kameraden de zee op te gaan.
Voor meer info, zie bijlagen :

Benahoare werd in het jaar 1492 gekerstend (lees ingelijfd bij de kroon van Castilië) door de
Spanjaarden. La Palma is daardoor een rooms katholiek eiland, alhoewel de meeste Palmero's
met gemengde gevoelens kijken naar kerk en geloof. De meeste verhalen en legendes hebben
te maken met dit katholieke geloof, maar tegenwoordig behoren zij tot de traditie en folklore. 

 






Er staat wel degelijk El Bine in de plaats van El Time. Niemand heeft mij tot hiertoe een zinnige
uitleg kunnen geven over deze "drukhout".



Er is een legende verbonden met dit kruis, welke vertelt hoe in een donkere nacht een moeder
een arm van het kruis gebruikte als fakkel om de klif van El Time af te dalen met haar zieke kind
op de arm. Toen het kind weer gezond was, ging de moeder terug naar de plek met een zwaar
kruis op haar schouders en richte het op in de plaats van de resterende paal. Bij de afdaling
verblinde een licht haar op het pad en zij werd vergeven voor het gebruiken van de arm als
toorts. De jaren gingen voorbij, maar de lokale bevolking bleef een zwevend licht zien op de
berghelling van de klif. 

PR paden
(Promenade et Randonnée) zijn wandelpaden bedoeld voor korte wandelingen, variërend van
1 tot maximaal 6 uur. De routes zijn voor iedere wandelaar geschikt. De wandelroutes zijn
gemarkeerd met geel. De routes bestaan naast de Grande Randonées GR-pad.


***

De PR-LP 15 is een hiking pad van 18 km dat loopt vanaf Tigalate aan de oostkant over de
Cumbre naar het dorpje Jedey aan de westkant van het eiland. Het is ook bereikbaar met 4x4
via Mendo voor wandelaars die kortere en dalende wandelingen willen maken. De foto's zijn
genomen vanaf het trail dat evenwijdig loopt met het wandelpad en ook gebruikt wordt om te
mountainbiken.   
 

 


























Reizen in de natuur hoeft persé niet te worden gezien als iets waar de mens centraal staat. Eerder
zou je als mens vereerd moeten zijn om van al die schoonheid rondom je heen te mogen genieten.
Wij als mens zijn verantwoordelijk voor de paar overgebleven mooie plekken op deze planeet.
De vallei van Aridane met de bananeteelt onder plastic behoort spijtig genoeg niet meer tot een
van deze plekken. Maar er is nog genoeg natuur op La Palma, zegt men ...



Take nothing but pictures, leave nothing but footprints, kill nothing but time.






Hieronder: Het zwarte gedeelte is de lavastroom afkomstig uit de vulkaan San Juan, Duraznero,
Hoyo Negro (1949).

Telkens ik van Santa Cruz de La Palma terug naar huis rij kom ik voorbij een bocht met een
indrukwekkend zicht op de hoofdstad van het eiland. In de bocht is geen mogelijkheid tot
stationeren om een foto te maken. Gewoonlijk ben ik aan het stuur op deze naar Palmese
begrippen drukste verkeersweg van het eiland. Ditmaal was ik niet de chauffeur en kon als
pasagier makkelijk enkele plaatjes schieten.

De voordeur van dit huis stond open en ik heb even naar binnen gegluurd om foto's te maken.









Tijdens de minishoot werd ik niet betrapt en kon ik gemakkelijk mijn gang gaan.



Af en toe ga ik wel eens kijken bij vrienden van vrienden op Facebook en dan bekruipt mij
hetzelfde gevoel van even naar binnen gluren, ook al staat de deur wagenwijd open.
Met skypen en de webcam aan kun je ook die typische gluurders lol beleven ;-)

La Palma heeft een grote verscheidenheid aan korstmossen.





Korstmossen (of lichenen) zijn symbiosevormen tussen een schimmel en een fotosynthetisch
organisme dat een bacterie of een alg is. Korstmossen zijn dus geen landplanten. Ze zijn het
resultaat van de innige mutualistische symbiose van twee verschillende typen van organismen:
een schimmel en een groenwier en/of een blauwalg. Vaak zijn deze zo sterk met elkaar verbonden
dat ze buiten het samenwerkingsverband geen overlevingsmogelijkheid bezitten.

Meer lezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Korstmos

Zonsondergang met schemerzone.

De "Real Nuevo Club Naútico de La Palma"  Gelegen aan de Avenida Los Indianos in Santa
Cruz de La Palma, is een private non-profit vereniging, opgericht in 1904.
  


Foto : http://emendezalvarez.blogspot.com.es/
De constructie van het zwembad van de "Club Naútico" werd aangevangen in 1961.




Foto : http://emendezalvarez.blogspot.com.es/




Foto : http://emendezalvarez.blogspot.com.es/




Foto : Facebook Historia de La Palma - zie bijlage.
Eind jaren '60 van verleden eeuw. Merk op dat het zwembad gebouwd is in zee en  dat er nog
een strand ligt voor de minder begoede bevolking van toen.




Foto : http://emendezalvarez.blogspot.com.es/
Privaat zwembad van de Club Naútico
Jaren '70 van verleden eeuw.





Foto's van heden.







De haven uitbreidingen over de jaren heen hebben het zwembad niet opgeslokt. Het is er nog
steeds en is privé gebleven.




Temidden van de bedrijvigheid in de haven van Santa Cruz de La Palma is het private zwembad
van de "Koninklijke Nautische Club" een oase van rust. Het is volledig ommuurd en gans
afgeschermd voor blikken van buitenaf.

Om te weten wat de activiteiten zijn en wat er op het programma staat, lees hier:
http://rncnlapalma.blogspot.com.es/

In 1513 verwerft de Vlaming Jácome Groenenberg (Grunenberg of Grünenberg zeggen de Duitse
residenten hier , zij willen oh zo graag dat het een Duitser was maar in feite was het een Vlaming.
Vlaanderen was toen de Bourgondische Nederlanden en omvatte grote delen van wat nu Duitsland
is) de Barranco de Las Angustias met alle land en water voor 8ooo gouden Florijnen. Water dat
hij nodig had voor zijn suikerriet plantages op de berghellingen van Argual.



In de ravijn is duidelijk te merken dat de eilandbewoners intensief gebruik hebben gemaakt van
de mogelijkheid tot bananenteelt. Elk stukje platte grond is in cultuur gebracht. 



Bij de ingang van de kloof ligt het kerkje van "Nuestra Señora de Las Angustias" (Onze Lieve
Vrouw van de Smarten).De kerk werd door Jácome Monteverde (Verspaansing van Groenenberg)
gebouwd ter nagedachtenis van 39 door zeerovers onthoofde Spaanse edellieden.








De oranje pijplijn op deze foto vervoert het broodnodige water dat rechtstreeks vanuit een galerij
in de berg de bananenvelden bevloeid.























De Heer en Mevrouw Jácome Groenenberg die behoorden tot Palmese aristocratie uit die tijd
kwamen hier elke week een eredienst bijwonen. Enkele decennia terug werd de kapel volledig
gerestaureerd met de toen nog gulle steun van de Europese Unie.Twee nonnen waren luid aan het
bidden. Ik kon mij voorstellen dat de geest van señor Monteverde hier 's nachts herinneringen
komt ophalen aan de 'gouden' tijden van zijn suikerriet plantages.








De suiker, geproduceerd door de suikerfabrieken van Jácome Monteverde in Argual en Tazacorte
was een van de belangrijkste producten die de schepen uit die tijd naar de haven van Antwerpen
vervoerden en op de terugweg brachten zij uit de ateliers van Brussel, Antwerpen , Brugge en
Gent uit hout gesneden altaren en andere kunstvoorwerpen mee. Deze commerciële uitwisseling
was nauw verbonden aan de bevolking van het eiland die bestond uit vele Vlaamse migranten,
zoals  Lodewijk (Luis) van de Walle en Van Praet, Pablo Van Dale en andere karakteristieke
namen zoals Van Gemert (Wangüemert), Van Patris, Guisla of Ghiselin, Brier enz...  



Door de nauwe zakelijke banden met Vlaanderen, heeft het eiland een uniek erfgoed van
Vlaamse kunst verworven, waar de huidige Palmeros met recht erg trots op zijn.



De vergulde Maria, een werkstuk uit een Brabants of Antwerps atelier, draagt een stervende
Christus in haar armen. Een piëta in typisch piramide vorm. De madonna kijkt gelaten. Ze heeft
het ergste gehad, bij de dood van haar zoon valt alle leed in het niets. Al in 1522 werd het door
de bisschop van La Palma geïnventariseerd en is daarmee het oudste beeld van op het eiland.