PUERTO NAOS VANAF MIJN BOOTJE

Gisteren zondag zijn we nog eens op zeeglas gaan jagen aan het strand van Puerto Tazacorte.

Jagen en verzamelen is een oerdrift en zit in de genen van de mens.

Bij aankomst op het strand zag ik "het plaatje". Boven ons hoofd was er voor de zon een wolk, alleen de

nieuwe havendam in de verte werd beschenen.

***

Midden juli, 10 uur in de ochtend (niet zo heel vroeg meer) en we hadden het strand voor ons alleen.

Waar vindt je dit nog midden in de vakantieperiode!

***

Mijn "Wanenonlie" is keigoed in het jagen en verzamelen van zeeglas.

***

Eureka! Een ket! Neenee, niet een Brussels Ketje (bijnaam voor straatjongen uit Brussel)

Ket is Antwerps dialect voor knikker

***

Vroeger werd het huisvuil gedumpt vanaf de kliffen in de oceaan. Ook waren er plaatsen aan zee waar men

glas gewoon dumpte. Dit is gelukkig verleden tijd. Het verpakkingsglas wordt nu (vrijwillig) voor recyclage

verzameld in de welbekende glasbakken. Glas hoort in de glasbak. Goed gescheiden glas kan opnieuw worden

verwerkt tot flessen, potjes of ander glazen verpakkingsmateriaal.

***

Glas heeft zeven levens

El vidrio puede tener muchas vidas (Het glas kan vele levens hebben)

***

Door het recycleren is het zeeglas schaarser geworden. Tenzij een strandgast zijn lege bierflesjes tegen de

keien kapot slaat en de rommel achterlaat Het duurt jaren alvorens de zee de scherpe kantjes heeft

afgerond en er de gewilde zeeglas edelstenen van heeft gemaakt.

***

***

Voor sommige mensen is het zeeglas gewoon troep. "Wat doe je er mee?" Vraagt men me vaak. Ha! Van

alles, teveel om hier in klein bestek te beschrijven... Onder andere vul ik er lege flessen mee en geef ze af en

toe aan vrienden en kenissen .

***

***

ZON dag

***

***

My home is my castle

***

Het betekent gewoon dat je op La palma nog van je huis je droomplek kunt maken. De grootte van je huis

heeft er niets mee te maken. Het zijn de mensen die er in leven en zich de koning te rijk voelen. Vaak staan

de huizen op uitzonderlijke plaatsen waar velen niet zouden willen wonen omdat ze te geïsoleerd en te ver

 verwijderd zijn van de zogenaamde civilisatie, te koud in de winter, te warm in de zomer, te veel wind, te

veel vochtigheid met in de regentijd lekkende daken. Ook vaak zijn het huizen die er in feite niet zouden

mogen staan omdat ze de natuur in bezit nemen die voor ons allen zo belangrijk is. Volgens dit criterium is

elk huis in de natuur er een te veel. De natuur is iets waarop we zuinig moeten zijn. Desalniettemin worden

deze huizen liefdevol gedeeld door mensen die van hun droomplek hun kasteel maken en als ze het ooit

verkopen er veel te veel geld voor vragen. Zo blijven deze huizen decennialang te koop staan.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Leven op den bled

Den bled is een verloren gebied of een streek waar je je weg verliest. Allicht afkomstig uit het soldatenjargon

voor in the middle of nowhere.

***

Het is verleden tijd, hoe keuterboeren trachtten in hun behoeften te voorzien in deze contreien, maar

de stenen staan er nog... Tot in de jaren '50 van verleden eeuw waren er nauwelijks veranderingen ten

opzichte van de tradities van eeuwen terug. Maar het decennia dat volgde luidde het einde in van de

zelfredzaamheid in deze streek. De meeste keuterboeren emigreerden in de jaren '60 naar Venezuela om

aldaar fortuin te maken. Velen vertrokken met de intentie rijk terug te keren. Sommigen lukten daar in, maar

anderen keerden nooit terug want zij die hun fortuin niet konden vergroten wilden niet arm terugkeren naar

hun eiland. Heden ten dage weet men niet meer wie de eigendomsrechten bezat of bezit en zijn deze huisjes

onverkoopbaar. Vermits in de gehuchten Palmeros elkaar al generaties lang kennen is er steeds wel iemand

te vinden die "zijn" huis wil verkopen voor een neef van een neef maar dan zonder makelaar. Dus opgepast

voor dat soort verkopers zonder makelaar. Een makelaar geeft toch iets meer zekerheid en vertrouwen dan

zo maar iemand die zijn eigen huis aan je wil verkopen zonder poespas. 

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

De rat behoort tot de fauna van La Palma. In reisgidsen wordt er niet over gerept want het is geen beestje

om zonder handschoenen aan te pakken. Met tijden is er in sommige streken een plaag en dan deelt de

gemeente rattenvergif uit aan de bevolking. Het gif is ook gratis verkrijgbaar in het gemeentehuis. Wij

trachten zo weinig mogelijk al dan niet rattengif te gebruiken, want een vergiftigde rat is dodelijk voedsel

voor honden, katten en valken. Onze valk, "Witbuik" zoals wij hem noemen (Hij of zij heeft witte veertjes op

zijn buik) had een rat gevangen en ik kon hem benaderen tot op vijf a tien meter om deze foto's te maken.

***

Witbuik en mijn "Wanenonlie" zijn goede maatjes. Mijn Wanenonlie werkt veel in de tuin en bij het intensief

onkruid wieden, kijkt ze soms op en dan zit de valk amper twee meter verwijderd naar haar te kijken. Zij

praat tegen hem en hij kent haar stem. Wel heel speciaal vind ik dat!

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Langs de weg naar het zuiden (de LP2) die door het beschermde landschap Tamanca loopt staat een

mysterieus rond gebouw met koepel. Een groot gedeelte van dit gebied is bedekt met pijnbossen en ondanks

de frequente bosbranden heeft dit zich in de laatste jaren enorm uitgebreid, ook doordat de landbouw op

deze middelhoge velden duidelijk minder is geworden, waardoor de pijnbomen snel deze verlaten velden

  kunnen koloniseren. Het belangrijkste pijnbos is bekend onder de naam Pinos Altos of El Pinar de Sotomayor

 en midden in dit bos staat deze kapel van Santa Cecilia.

De kapel van Santa Cecilia.

Over deze kapel bestaat een mooie liefdesgeschiedenis, tussen Don José Miguel de Sotomayor en Doña

Cecilia Narváez Oliván, eigenaars van dit enorme landgoed in het gebied El Charco (Fuencaliente).

In 1936 begon in Madrid de Spaanse burgeroorlog en Doña Cecilia Narváez Oliván bevond zich in het gedeelte

van de stad dat door de republikeinse troepen was bezet, zonder mogelijkheid naar haar eiland terug te keren

vanwege de politieke situatie op dat moment. Haar man maakte de belofte een kapel te laten bouwen,

opgedragen aan de Heilige Cecilia als het hem zou lukken weer met zijn vrouw herenigd te mogen worden.

Dit vond gelukkig plaats voordat de genoemde Doña Cecilia Narváez Oliván in Madrid stierf op 28 juli 1939,

kort nadat de Spaanse strijd ten einde was.

Don José Miguel de Sotomayor, afstammeling van een aristocratische familie uit Extramadura, werd in 1873

in Argual geboren. Hij was senator van het koninkrijk, provinciaal afgevaardigde en burgemeester van Los

Llanos. Om zijn belofte uit te voeren liet hij deze kapel bouwen, een werk dat hij nooit te zien zou krijgen,

daar hij stierf op 4 augustus 1948. Het religieuze gebouw werd plechtig ingewijd op 22 november 1949.

Het is een rond heiligdom, uit vulkanische steen gebouwd door een meester steenwerker uit Villa de Mazo. De

kleding voor de dienstdoende priester (het witte priesterkleed, hoofdbedekking, etc) werd gemaakt uit de

jurken van de gestorven Cecilia Narváez.

***

Uit het boek La Palma, Geschiedenis Landschappen en Tradities van Juan José Santos.

Dit boek is te koop in Souvenir en krantenwinkels en is te verkrijgen in meerdere talen, het is niet altijd

beschikbaar, dus indien je het op de kop kunt tikken ... kopen, want het bevat een schat aan informatie over

het eiland La Palma. 

***

***

***

De kapel is op slot en maar weinigen hebben ooit een blik naar binnen kunnen werpen.

***

***

Ik denk dat er hier reuze sterke mensen zijn geweest die dachten dat er binnen een schat lag.

***

Langsheen deze piepkleine opening dat ooit een venstertje was kon ik amper mijn camera steken en met

gestrekte arm (de muren zijn meer dan een halve meter dik) kon ik enkele foto's maken van de binnenkant

van de kapel.

***

***

***

***

De kapel heeft een bijgebouw, een soort sacristie? Deze cunstructie verkeert in volledige staat van verval

***

Ik heb geprobeerd de tekst te vertalen maar er is geen kop noch staart aan te vinden.

***

Vanaf de kapel zicht op de westkust met het toeristisch oord Puerto Naos, gebouwd rond een zwart strandje.

***

De ruige kuststrook van de gemeente Puntagorda ligt tussen de Barranco de Garome en de Barranco Izcagua,

met als blikvanger de rots 'Punta Gorda' (Dikke Punt).

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Het W-kend dorpje waarvan de huisjes als zwaluwnesten tegen de klif plakken heet eveneens Punta Gorda

(Dikke Punt), ook wel Margaluvina, maar in de volksmond is de naam 'El Puerto de Puntagorda'. Het heeft

een zwembekken met aanlegplaats dat in de zomer door de lokale bevolking gebruikt wordt voor recreatie.

Vanaf de kleine parking boven op de klif is het "Arendsnest" te bereiken via een trap met 465 treden...

of over zee per bootje.

***

***

Boven op de klif heeft de natuur een monster getekend ;-)

***

Enkele dagen later kwam ik voorbij de sloep en zag ik dat het compartiment van de motor open lag.

Geen motor te bespeuren !? Ook geen roeispanen. Vreemd...

Dit bootje is verleden week maandag aan land gekomen op het strand van Tazacorte met 12 zogenaamde

bootvluchtelingen aan boord. De eerste dagen mocht het publiek er niet dichterbij komen en werd het

scheepje bewaakt door de Guardia Civil. De opvarenden waarvan één minderjarig kwamen mogelijk uit Mali,

Mauretanië, Senegal of Gambia. Als je de kaart bekijkt en veronderstelt dat ze vertrokken waren van het

dichtsbijgelegen Mauretanië dan zie je dat ze eerst 4 dichterbij gelegen eilanden van de Canarische archipel

moesten voorbij varen alvorens ze de westkust van het eiland La Palma konden bereiken en het strand van

Puerto Naos voorbij vaarden om op het uitgekozen strand van Tazacorte te landen. Ze hadden gidsen aan

boord. Twee van de twaalf immigranten hadden de tocht al eerder gemaakt en waren in maart 2013 reeds

eens van het eiland verdreven. Kwade tongen beweren nu dat het bootje van amper 12 stappen lang met de

twaalfkoppige bemanning, tegen betaling op een vrachtschip zijn meegevaren en ten westen van La Palma

over boord zijn gezet om zo veiliger Europa te bereiken.

Meer lezen (Spaans) zie bijlagen.

***

Toen de grote kano met de 12 immigranten aankwam op het strand van Tazacorte, werd de aankomst van

het bootje bijgewoond door de burgemeester van het stadje, de wethouder stranden en het hoofd van de

beveiliging. De opvarenden spraken Frans en waren in goede gezondheid. Een van hen had koorts doordat

er in zijn voet een spijker stak. Hij werd met spoed naar het gezondheidscentrum gebracht.

La Palma ligt niet direct aan de vaarroute van de Afrikaanse immigranten en zeker niet van de

bootvluchtelingen. Die tragische zeeroute ligt in het Middellandse Zee gebied.

***

Tot hiertoe hebben vijf boten met Afrikaanse vluchtelingen het eiland La Palma aangedaan. De eerste boot

bereikte de oostkust van het eiland op 27 december 2005 met 48 immigranten aan boord. Het tweede

vaartuig spoelde aan op de kust van Tazacorte op 17 0ctober 2007 met 161 mensen aan boord. De derde

maal op 12 maart 2013, met 12 man, ook op het strand van Tazacorte, net zoals nu voor de vierde keer, ook

met twaalf man op 30 juni 2014. De immigranten van maart 2013 vertelden de onderzoeksrechter dat ze 18

dagen op zee waren geweest, wat veel te lang is voor een driedaagse reis. Dit spekte de speculatie van het

meevaren op een vrachtschip. Het allereerste soortgelijke incident deed zich voor in 1999 met een zeilboot

die strandde op het toenmalige Playa Nueva (nu Los Guirres).

***

Kookgerei met onder de kap en hangslot de motor. Die had ik graag eens gezien.

***

Nog twee pakken spaghetti op overschot.

***

Gas om de maaltijden te koken op de achtiendaagse reis over de oceaan.

***

Plastic bussen met drinkwater of diesel.

***

Reddingsvesten voor in geval van...

***

***

Voor een beter leven...

Hoe dan ook het is een avontuurlijke onderneming om in zo'n kleine boot Europa te bereiken.

ZON-dag

***

***

***

Nee! Het is geen komkommertijd met de bloemekes uit mijn tuin ;-). Dit is werkelijk een ééndaagse schoonheid.

De bloemen van deze tropische cactus zijn befaamd als "Koninginnen van de nacht". De bloemen openen

zich tijdens hun glorieuze nacht en blijven tot 's morgens tegen de middag geuren. Met de zon op de middag

vallen ze slap, verwelken 'rapido' en vallen een dag later reeds verslenst op de grond.

***

***

De kroonbladeren zijn zuiver wit. In het centrum bevinden zich roomkleurige meeldraden met gele stamper.

De bloem wordt hier bij ons in de vroege uurtjes bestoven door de bijtjes.

***

***

***

***

Helipad in sight, clear to land

***

Het onverhard pad naar de betonnen cirkel was afgesloten voor auto's. tevoet kon je er wel doorheen. Al een

hele tijd had hier geen 4x4 meer gereden. Het pad door het oude lavaveld in dit wijde dal was mysterieus.

Hier en daar stonden lavasculpturen die reeds meer dan 500 jaar de wacht hielden. De wind liet de wolken

krijgertje spelen. "Het is hier met een stevige wind uit alle richtingen geen sinecure om met een helikopter te

landen." Dacht ik zo. Het was koud maar de wandeling leverde wel intrigerende fotobeelden op. Een kilometer

verder kwam ik bij een poort die wagenwijd open stond. Geen borden met verboden toegang (Prohibido).

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Waarom dit helikopter platform hier is gebouwd is mij nog steeds een raadsel. Geen andere voorzieningen.

Het enige dat ik mij kan inbeelden is dat een blushelikoper in moeilijkheden hier eventueel veilig kan landen,

weg van de hoogspanningslijnen op de hoogvlakte.

Een van de indrukwekkenste fenomenen op het eiland La Palma is de wolkenwaterval over de bergrug van de

Cumbre Nueva. 's Morgens spelen de wolken daar krijgertje en proberen een wokenwaterval te formeren.

Soms is de wolkenval er dagen na mekaar als creme fraiche op een taart, maar er zijn ook dagen van blauwe

hemel. Dan is het moment er, om over de bergkam van de Cumbre Nueva te wandelen. Je wordt beloond

met de mooiste vergezichten over de vallei van Aridane. Terwijl ik daar genoot van het spel der wolken en me

voelde als een vrije vogel in de lucht, zag ik beneden mij de lavastroom uit de historische vulkaan Tacande

(tussen 1470 en 1490). Midden deze donkere vlek was er een wit punt. Een heliplatform in de middle of

nowhere? Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Morgen ga ik daar beneden op onderzoek uit ;-)

Foto genomen vanaf 'Torre Del Time'. Rechts boven de vulkaan Tacande.

***

Vanaf El Time met de stad Los Llanos de Aridane op de voorgrond en in de verte El Paso.

***

***

***

Tussen de twee vulkaanheuvels in de verte wonen wij.

Pijl rechts onder, het wit punt. Heliplatform? 

***

Ik zie daar in de lava paden lopen naar het wit punt. Ze staan niet op mijn kaart. Ben benieuwd

Christo was hier

***

http://nl.wikipedia.org/wiki/Christo_Vladimirov_Javacheff

Bananen inpakken als kunst

Wij verpakken bananen op La Palma

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Ergens aan de ruige steile kust van Puntagorda is er een geitenpad steil naar beneden. El Palito staat niet op

mijn vrij recente freytag&berndt kaart (1:30.000) en ook niet in de door mij geraadpleegde reisgidsen. Het

steile pad langsheen de klif ligt iets ten zuiden van het haventje Punta Gorda (dikke punt). Toen ik de daling

inzette zag ik dat het pad 1 km. lang was op 500 m. loodrecht naar beneden. Na een stuk dalen was er een

poortje dat zorgvuldig geopend en gesloten moest worden zodat geen geitjes konden ontsnappen. De geiten

hielden me gezelschap tot aan de eerste grot. Het was alsof ze me uitnodigden om een kijkje te nemen bij

hen thuis in de hoop dat ik wat lekker vers groen bij me had. Een geitje begon zelfs aan mijn broek en veters

te knabbelen. 

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Ik zette de daling verder zonder geitjes die het voor bekeken hielden en in de koelte van de grot bleven.

Toen ik voorbij een tweede grot kwam zag ik op mijn zak-hoogtemeter dat ik al 300 meter gedaald was.

"Ik kreeg het op mijne H...h...asem!" (Antwerps dialect en niet medische term voor 'Tot hier en niet verder'.

Vergeet niet je moet nog terug omhoog!)

Vanuit deze grot was er een prachtig uitzicht over de ruige westkust van het eiland. Gelukkig had ik mijn

rugzakje met koffie en koekjes bij me. Ik voelde me een koning te rijk. Een echte Mencey (Guanchen-koning).

***

***

***

***

Tijdens de klim terug naar boven, wederom met de geiten, bleven ze telkens staan wachten en keken

verontwaardigd waarom ik achterbleef. Alsof ze de oude bok uitlachten met z'n talloze rustpauzen ;-)

***

***

Foto onder: Voor de veiligheid!

ZON - dag

***

***

Aan de oostkant van het eiland ziet men de zon alle dagen opkomen maar niet steeds met "rozengeur en

maneschijn". Soms wordt het gewoon licht ;-)

***

Voor bewoners van niet door het weer verwende landen zijn de herfst en de winter op La Palma een mooie

tijd met aangename temperaturen om een vakantie door te brengen. Het drukste bezoek door de noord

Europeanen is van november tot na Pasen. Daarna wordt het stil tot juli, met augustus als topmaand voor de

Spaanse vakantiegangers. De mooiste tijd om te wandelen en te genieten van de flora op het eiland is juist in

die stille tijd namelijk de lente. Na de regens zijn de landschappen fris en groen en bloeien de meeste

planten. De natuur is dan op z'n best. Uit de meteorologische statistieken van de Canarische Eilanden blijkt

dat het weer niet altijd bestendig is. Piloten van Transavia vertelde me dat ze nog nooit La Palma hadden

aangevlogen zonder bewolking en dat het noord-oosten steeds in een wolkendek gehuld was. Natuurlijk, als

de zon alle dagen de ganse dag zou schijnen, dan was het hier ook niet om uit te houden. Toch zou ik op

sommige dagen de wind wel wat minder hard willen laten waaien. Als op een dag het weer niet aan je

verwachtingen voldoet, zullen de Palmeros je met grote stelligheid verkondigen dat mañana de zon schijnt.

En vaak hebben ze nog gelijk ook! De Canarische Eilanden laten zich graag de eilanden van de zon noemen,

maar de zon laat aan de oostkant van La Palma vaak verstek gaan. Ondanks dat is er steeds wel ergens zon

aan de westkant van het eiland.

San José met links de luchthaven van La Palma.

***

SPC de luchthaven Santa Cruz de La Palma. Het eerste vliegtuig van de dag moet nog landen.

***

Het wordt lichter...

***

San Pedro

Af en toe wat meeuwen schieten op zee. Ik vraag me af of het verboden is. Ik vind het zo leuk om te doen

(grapje)

***

***

***

***

***