![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
22-10-2012 |
zaterdag, 20 oktober |
We legden vandaag weer wat kilometers af. We hebben Bretagne
verlaten om naar de Vendée te trekken. De wegenkaart van Bretagne kunnen we nu
wel opbergen. De volgende plek die we willen bezoeken is Ile de Ré. Dat is een
eiland dat verbonden is met het vaste land door een lange brug. Een echte
trekpleister dus. Stany had gisteren lang gezocht naar een geschikte camping.
Zo kwam er een rit van 230 km op het menu. Een hele boterham, he. Ik probeer de
reistijd meestal wat in te vullen met lezen of woordzoekers op te lossen maar
natuurlijk ook met het verkennen van het voorbijflitsende landschap. Het is
ongelooflijk hoeveel ronde punten we tegenkwamen vandaag. Je zou denken dat het
wegenwerk in Frankrijk alleen uit ronde punten bestaat. De rotondes in de buurt
van grote steden worden omringd door grote winkelketens. De Fransen houden
ervan om hun winkels te bundelen in een centre commercial. Bekende winkels,
garages of eethuisjes komen geregeld terug. Leclerc, Decathlon, Mr. Bricolage,
Citroën, Mc Donalds en Carrefour spannen zowat de kroon. Na al deze indrukken
kwamen we aan onze voorziene camping. We kregen er minder goed nieuws te horen:
de camping was overstroomd omdat het er 3 dagen onophoudelijk had geregend. We
konden er niet terecht en Stany had zolang gezocht naar deze camping. We
moesten nu ter plaatse verder zoeken. Intussen begon het ook weer te regenen.
Spannend om op deze manier op zoek te gaan naar een slaapplekje. Bij het eerste
kampeerterrein vingen we bot. Het had zijn deuren al gesloten. Onze tweede kans
zagen we ook niet rooskleurig in want op een grote affiche aan de voorgevel van
de camping stond: Chiens: non accepté. Na wat overleg mochten we toch op de
camping met Yuna. We waren trouwens de enige klanten. Dan zie je al eens iets
door de vingers als campingbaas! s Avonds vernamen we dat Lourdes ook helemaal
overstroomd was. Een lichte paniek maakte zich van ons meester want wij zouden
eind volgende week naar Lourdes doorreizen. We houden het nog even in beraad.
Linda
22-10-2012, 19:52 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
19-10-2012 |
vrijdag, 19 oktober |
Heykes,
Rond 08.15u werden we wakker. Langzaam ontwaken en de tafel
dekken. Helaas, we moesten nog tot 09u wachten op onze croissants en
rozijnenkoek die we besteld hadden op de camping. Het wachten werd beloond,
want ze waren heerlijk. De receptioniste van de camping had haar streek goed
aangeprijsd, daarom hadden we gisteren besloten om er een dagje bij te doen. We
bestudeerden de kaart met haar kanttekingen even en we waren weg. We bezochten
het uiterste puntje waar het water van de oceaan in de golf de Morbihan
binnenvloeidt, namelijk Port Navalo. Er was ook de wekelijkse markt. Als er
tien kramen stonden was het veel. Maar er stond ook een oesterkraam en de man
was zo vriendelijk om er zes te openen voor ons ,zodat we lekker ter plaatse
konden opsmullen. 6 Oesters voor 1.60. Daarna trokken we verder naar Port
Crouesty, een gezellig havendorpje waar we langs de winkeltjes kuierden, Yuna
genoot er ten volle van. Opmerkelijk waren hier ook weer de vele vakantiewoningen
en appartementen die met gesloten luiken stilzwijgend stonden te wachten op de
volgende vakanties. Het was al 12.30u en we trokken naar de super U voor wat inkopen
te doen. We genoten in onze caravan van een heerlijke kaastafel met Frans brood
en een glaasje wijn. Om alles een beetje te laten zakken deden we vanop de
camping een wandelingetje naar zee, het strand was echter niet zo heel netjes
en proper hier, heel veel zeewier. Daarna namen we de auto en trokken naar het
dorpje Saint-Armel. Je kon er met de auto ook op een eilandje rijden , waar je
dan eventueel met een veerpont kon oversteken naar Vannes. We hielden er ook
halt bij een ander punt, van waaruit je naar een eilandje kon wandelen bij laag
water. We hadden geluk en konden het eilandje Ile Tascon met droge voeten bereiken. Het was deze dag
weer zeer mooi en we hadden geen spijt dat we hier ook op verkenning zijn
geweest.
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1259128-3d9630945c476f5b47ea075675440691.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1259128-acb2188cdbf4bafe909ee5f23de8a4b9.JPG)
19-10-2012, 20:20 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
maandag, 15 oktober |
Hallo,
Het is weer zover, vandaag breken we weer alles af en we
verhuizen, we zijn precies zigeuners die op de vlucht zijn, haha. Maar naar
waar vluchten we dan??? Wie weet dat he
wij ook niet. We zoeken enkele
plaatsjes op en daarna zien we wel weer. Het afbreken gebeurt al vlotjes en het
opstellen van onze wintertent gebeurt al in minder dan een uurtje, we zijn goed
op elkaar ingespeeld. We reden naar Plouarzel, een klein dorpje op zon 20km
van Brest. Toen we op de camping arriveerden, geloofden we onze ogen niet
helemaal alleen aan een prachtige vijver. Enkel een klein probleempje met de
elektriciteit. De paal met 8 stopcontacten deed het niet. Dan maar de auto in
en een km teruggereden waar de campingeigenaars wonen. Het zijn oudere mensen.
De vrouw kon me niet helpen maar ze ging haar man halen die ergens op zijn
landerijen aan het werken was. Snel kwam hij aangereden met zijn tractor en met
een grote verlengdraad kregen we stroom met 20amp erop. (een grote luxe, als je
weet dat het normaal maar 6 of 10amp is). Hij hielp ons zelfs ook even de tent mee opzetten want
er stond veel wind. We genoten nog van onze namiddag en de avond viel snel.
Plots begon het harder te waaien en te regenen, zodat van tv kijken niet veel
in huis kwam. De schotel verdraaide zich steeds een beetje en kon geen signaal
meer ontvangen. Rond 22u ging de kleine storm een beetje liggen en kon ik hem
terug positioneren, zodat we nog een beetje van ons programma konden bekijken.
Rond 23u de lichtjes uit en bedje in.
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1257087-3d9630945c476f5b47ea075675440691.JPG)
16-10-2012, 18:44 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
zondag, 15 oktober |
Met kletterende regen op de achtergrond zaten we gezellig
aan de ontbijttafel. Lekkere minicroissantjes, minirozijnenkoekjes en
minichocoladebroodjes hadden we zorgvuldig opgewarmd tot ze weer heerlijk
knapperig waren. Een taske koffie en thee deed ons weer helemaal op onze
positieven komen na onze fikse wandeling van gisteren. Vandaag was het zondag
dus associeerden we dat met rustdag want onze spieren en voeten konden wel wat
rust gebruiken.
Ik vond het heel plezierig om wat verder te werken aan mijn borduurwerk.
Uitgerust met loepe, schaartje, supermooi patroon, naald en kleurig
borduurgaren kon ik volop aan de slag. Stany had van de vrije tijd gebruik
gemaakt om onze trip al wat verder te plannen. Hij was uitgerust met
landkaarten, campingboekje, pen en papier. Het wordt steeds wat moeilijker om
campings te vinden die nog open zijn maar mijn goede speurneus heeft er al weer
enkele gevonden zodat we de volgende 2 weken weer verder kunnen.
Om het met ons tweetjes s zondags extra gezellig te maken hebben we vandaag
een fondueke gedaan. Ja, ja, we zijn in ons caravan goed voorzien van allerlei
keukenmateriaal. Deze bijzondere feestmomentjes maken onze vakantie compleet.
Linda
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1257085-3d9630945c476f5b47ea075675440691.JPG)
16-10-2012, 18:40 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
14-10-2012 |
zaterdag, 13 oktober |
Hoikes,
Vanmorgen ging onze wekker om 07.30u, we moesten snelller
zijn dan gisteren of we zagen onze boot weer vanachter
Alles was eigenlijk
beter voorbereid dan gisteren ook hoor, snel ontbijten, wassen en vertrekken.
Het regende goed bij ons vertrek en we besloten om Yuna thuis te laten. We
hadden nu ongeveer een half uurtje speling als we aan de boot toekwamen in
lArcouest. We wilden een speciaal ticket kopen om na de middag nog een
boottocht rond het eiland Ile de Brehat te maken. Helaas dat kon niet op dit
moment, omdat ze niet wisten of er wel volk ging zijn. Ik moest bellen om
14.15u om dan eventueel bevestiging hiervan te krijgen en dan konden we tickets
kopen op de boot zelf. We namen de boot van 09.30u en een kwartiertje later
meerden we keurig aan op het eiland. Onze regenbroeken, die we aan de auto nog
snel hadden aangetrokken, konden we terug uitdoen, de regen was weg. Het eerste
wat we tegenkwamen waren toeristen met een koffer die de boot naar het vaste
land terugnamen, na een nachtje op het hotel aan de haven. En waren ook een
souvenierwinkeltje en een café. En twee fietsverhuurzaken. We vervolgden onze
weg om het eiland te verkennen. Het eiland is verdeeld in twee stukken en je
kan maar langs één weggetje naar het andere deel. Het was opmerkelijk hoe smal
de straatjes er waren. Maar buiten een paar tractors met een remorque erachter
zie je hier helemaal geen wagens. Plots verschoten we. Raar maar waar, er was
een rusthuis waar we oude van dagen hun ontbijt zagen verorberen. We kwamen
enkele mensen tegen op de fiets die stokbroden en meer winkelwaren bij hadden.
Ze hadden dit gekocht in het enige supermarktje op het dorpsplein, waar ook nog
een café en een paar restaurantjes waren. We zetten onze weg verder en kwamen
aan de school van het eiland. Er waren twee klasjes met respectievelijk 17 en
18 leerlingen. De ene klas had een juf en de andere een meester. We stelden ons
de nodige vragen en vervolgden onze weg. Het was enig mooi, die verschillende
huizen en natuur. Bijna aan het verste punt gekomen, kon ik het niet laten om
een inwoonster de nodige vragen te stellen i.v.m. het eiland. De kindjes werden
er met de tractor en trammetje s morgens op gehaald om naar school te gaan. Er
leefden in de winter 250 mensen op het eiland en in de zomer 5000. Dus vele
huizen waren eigenlijk een tweede verblijf. Van die 250 vaste inwoners gaan er
veel op het vaste land werken en de andere werken op het eiland zelf. Ze onderhouden
(en worden hiervoor betaald) de woningen van de mensen die na de zomer
vertrekken. Er was ook een transport goederenboot die af en toe komt, dit voor
al het huishoudelijke, ijskasten, diepvries enz. De eilandbewoners moeten dit
dan kopen op het vaste land en kunnen dit dan laten leveren. Je ziet dat dit
dan toch allemaal wat organisatie nodig heeft ook. We dankten de vrouw voor
haar uitleg en gingen naar de vuurturen PAON, het uiterste puntje van het
eiland. Een heel mooi uitzicht. Dan weer verder, het eiland biedt echt overal
een ander uitzicht, een baai met een haventje, een citadel,een camping, enz. Moe
en voldaan konden we dan toch om 14.45u een tocht van 14km maken rond het
eiland. Dit gaf ons dan een andere kijk op wat we eerder verkend hadden. Om 16u
namen we de boot naar het vaste land en keerden we huiswaarts. We denken toch
dat we vandaag zo rond de 16 km hebben
gewandeld. s Avonds hebben we eens frietjes gebakken, ze smaakten heerlijk, we
zijn en blijven nog echte Vlamingen, he.
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1255678-4d21dc498ba6003468cf86fd87e3e115.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1255678-acb2188cdbf4bafe909ee5f23de8a4b9.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1255678-4e27960e5a7d7fb18e388f7f7181279c.JPG)
14-10-2012, 14:59 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
11-10-2012 |
donderdag, 11 oktober |
Hey hallo,
Vandaag hebben we weer een rit , een move gedaan. Neen, niet
een rit van de Tour de France, maar eigenlijk komt het er wel op neer he. We
zijn opgestaan en de hemel was met plekken open, waardoor een blauwe lucht te
zien was. We moesten niet dringend van onze plaats af, wat wilt ge, we staan er
bijna alleen. Gisteren hadden we kennis gemaakt met een Engelsman, ik had hem
gevraagd om een foto van ons te maken voor onze caravan. We hebben er gepraat over Linda haar kindjes
in school en blijkbaar gaat het er in Engeland ook zo een beetje aan toe, veel
te weinig geld en middelen, net zoals bij ons. Hij en zijn vrouw waren heel
enthousiast over Linda haar hobby. Ze was minimuizen aan het breien.
De rit ging van Pontorson naar Lanloup, zon 140km. We
zullen van hieruit naar Ile de Brehat gaan en nog een andere uitstap doen dat
die Belgen uit Mol hadden gezegd. Toen we op onze nieuwe camping aankwamen,
hebben we eerst gegeten en daarna ons gesetteld. Toen zijn we naar de winkel
geweest en daarna hebben we op de camping een powerpoint gekregen om U tegen
te zeggen. Fotos over de verschillende
dorpjes en kuststreken hier in de omgeving. Nadien ne goeien aperitief en
avondmaal. Seffes gaan we dit posten op onze blog, we hebben hier een uurtje
gratis internet per dag, en als het internet het toelaat is dit dan wel
voldoende om jullie op de hoogte te houden van onze reis. Helaas hebben we
vandaag ook geen fotos genomen, maar niet getreurd, morgen gaan we op uitstap
hoor.
Groetjes Stany.
11-10-2012, 18:54 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
woensdag, 10 oktober |
Vandaag was het extra spannend voor ons. We hadden het
bezoek van de Mont-Saint-Michel uitgesteld tot vandaag in de hoop dat we het eeuwenoude
eiland zonder regen konden bezoeken. En onze wens is uitgekomen. We wachtten s
morgens tot de miezerige regen ophield. We fietsten langs rustige smalle
weggetjes naar de Mont-Saint-Michel. Al vanop enkele kilometers konden we de reusachtige
abdij zien oprijzen. Onze fietsen moesten we stallen aan het begin van de dijk.
Vandaar bracht een pendelbus ons naar de ingang. Door een grote poort geraakten
we binnen in de middeleeuwse stad. Het eerste straatje is bezaaid met
winkeltjes, restaurants en hotels. Het is er best gezellig kuieren langs
huisjes in de karakteristieke bouwstijl van weleer. Van daaruit geraakten we op
de omwalling. Hier had je een schitterend uitzicht op de baai. Het water stond
laag zodat het zeeslib, veel zand en grasvelden vrij waren. Het moet ook
machtig zijn als de zee tot aan de rots komt. Via trappen kwamen we aan de
ingang van de abdij. Zelfs als je er vlak voor staat is het een imposant gebouw
dat een knap staaltje van bouwtechniek weergeeft. Het is immers gebouwd op een
rots. Via kleine steegjes kwamen we aan een pleintje. We zochten een plekje om
onze bokes op te eten. Vele mussen en zelfs een zeemeeuw waren heel
geïnteresseerd in ons middagmaal. Ik kan het dan niet laten om een stukje te
gooien naar die bedelende vogeltjes. Allemaal tegelijk leken ze het stukje op
te merken en vlogen in een fractie van een seconde op een grote hoop er
naartoe. Een heel schouwspel. Met ons buikje goed gevuld kwamen we langs weer andere
trappen aan een kleinere parochiekerk. Achter de kerk lag nog een klein kerkhof
met enkele oude graven. Nissen, poortjes en stenen weggetjes wisselen mekaar af.
Omdat het hoogseizoen nu voorbij is, konden we in alle rust alle mooie plekjes
verkennen. We hoefden helemaal niet over de koppen te lopen. Na een poosje
kwamen we weer terug in de hoofdstraat met de vele winkeltjes, geurende
kraampjes en restaurants. De bus bracht ons weer naar onze fietsen. We keken
nog even achterom naar de enorme rots met zijn mooie bouwwerken en zetten weer
koers naar onze caravan.
Aan de caravan genoten we buiten nog van een
namiddagdrankje. Kan het nog beter?
s Avonds reden we met de auto nog even terug naar de
Mont-Saint-Michel. We waren benieuwd hoe hij er uitzag bij nacht. De abdij is
dan mooi verlicht. We hadden Yuna mee zodat die nog kon genieten van een
avondwandelingetje. We hadden zeker geen spijt van ons avonduitstapje.
Linda
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1253574-4d21dc498ba6003468cf86fd87e3e115.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1253574-acb2188cdbf4bafe909ee5f23de8a4b9.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1253574-4e27960e5a7d7fb18e388f7f7181279c.JPG)
11-10-2012, 09:38 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
10-10-2012 |
dinsdag, 9 oktober |
Hier zijn we weer
We zijn weer opgestaan met regen, het zal hier de streek
zijn denk ik. Maar dat laat ons humeur niet zakken hoor, regen of niet, we
komen niet naar huis
we gaan door
We vertrokken rond 10u voor onze uitstap. We reden eerst
zon kleine 50km verder tot het dorpje Cancale. Op de computer hadden we thuis
al enige info gevonden. Het is een klein vissersdorpje dat bekend staat om zijn
oesters. We parkeerden de wagen en verkenden in de regen even het centrum. Niet
zo heel groot maar doch knus. Daarna zakten we te voet af naar Port la Houl, we
wisten dat er daar het hele jaar door,elke dag, een oestermarktje was. We
vonden het snel en er stonden 5 kraampjes met verschillende oesters. Ze werden
elke dag s morgens vers geplukt en om 8.30u gingen de kraampjes open. Bekijk
de fotos maar even, dan zie je het. Het was 11u en we kochten daar 6 oesters
die voor ons werden opengemaakt en werden geserveerd op een bord met een halve
citroen. Het koste amper 3.25. dit was echt leuk, enkel een glaasje bubbels
ontbrak eraan
Daarna reden we naar Point de Grouin , het uiterste punt dat
uitzicht gaf op zee. We werden er getrakteerd op een mooi panorama. Het is
opmerkelijk hoe een paar km het uitzicht telkens kan veranderen in de natuur.
Het was middag geworden en we reden terug naar Port la Houl. We hadden er een
tof restaurantje gevonden. Het voorgerechtje bestond uit coquiles Saint Jacques
, gevolgd door een stuk zalm met groene asperges en als dessert poire dHélène.
Denk hierbij een goed flesje Muscadet wijn bij en we waren weer als God in
Frankrijk. Plots hoorden we ook dat de mensen naast ons Nederlands praatten ,
ze waren van Mol. Ze hebben ons nog enkele leuke plaatsnamen gegeven en we
vertrokken.
Onze weg vervolgde zich 15 km verder naar Saint-Malo. Het
zeeroversdorp. Onze zoon Tom komt hier elk jaar met school op Bretagnereis, dus
moesten we zeker en vast weten wat hij hier zoal kwam zien. We parkeerden op
zon km van het centrum en via een dijk langs de zee belandden we aan het
centrum. Het is een oud centrum in een omwalling van een fort. Prachtig. We
namen langs rechts de omwalling die ons rond het centrum voerde en ons mooie
uitzichten gaf over zee. Het weer was iets opgeklaard en de regen was
verdwenen. Aan de haven namen we de afslag binnenstad, heel knus en pittoresk en natuurlijk ook vele
souvenirswinkeltjes met hoogst waarschijnlijk Chinese en Koreaanse makelij
producten.
Van Tom hadden we ook gehoord dat ze gingen zwemmen in zee
in het dorpje daarnaast in Dinard. We hadden het ook al opgezocht thuis en er
waren mooie oude geklasseerde huizen op de rotsen uit de Belle Epoque periode.
We deden er een kleine wandeling langs de rotsen langs de zee, en weerom liet
de natuur ons achter elke bocht iets nieuws ontdekken. Ook de omkleedhokjes op
de dijk deden ons eigenlijk aan vroeger denken, waar de dames in hun grote
rokken dan de zee introkken. Een beetje fantasie en je ziet het zo voor je.
De terugrit verliep vlekkeloos en we genoten thuis verder
van onze prachtig dag en dommelden nadien zachtjes in ons warme bedje in.
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1252981-3d9630945c476f5b47ea075675440691.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1252981-341317c548d5d30b308ab6ed867b118a.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1252981-7acf265c750fe639474833770b3aae16.JPG)
10-10-2012, 10:33 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
maandag, 8 oktober |
Heleba,
Dag vrienden ,zoals jullie al vernamen zijn we gisteren
afgezakt richting Mont-Saint-Michel. Gisteren avond is het hier zachtjes
beginnen regenen en toen we vanmorgen opstonden was het nog bezig. In de
voormiddag hebben we ons rustig bezig gehouden in en rond onze caravan. We
genoten ook van het zeer goed werkende internet ,zelfs vanuit onze voortent of
in de caravan. Dat is ook eens leuk , zodat je nog eens wat kan opzoeken en kan
skypen met het thuisfront. Na de middag even met de auto naar de winkel gereden
om de nodige levensbehoevende inkopen te doen. Ne mens moet eten he. Toen het
rond 16u wat over was, zijn we met Yuna nog een dorpswandeling gaan maken. Het
dorp Pontorson ligt hier op zon 1 km van de camping. De avond passeerde verder
rustig. Vandaag hebben we helaas geen fotos gemaakt.
Stany
10-10-2012, 10:31 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
07-10-2012 |
zaterdag, 6 oktober |
Hoi. We werden iets voor half acht gewekt door enkele flauwe
regendruppels op onze caravan. Een glimp door het raam deed onze wenkbrouwen
fronsen. De lucht helemaal grijs gekleurd. Zo dicht als iets, dat hebben we nog
niet meegemaakt. We hadden gepland om met de fiets naar Avranches te rijden,
zon 10km hier vandaag. We zullen het maar even uitstellen en na de middag zien
wat het zegt.
Iets over
deze camping. Freds Place in Subligny. Eigenlijk is het een klein
boerderijtje met een huisje en wat koterijen erop. We staan hier dus eigenlijk
in een wei. Hopelijk kan ik de caravan er nog uittrekken als we vertrekken als
het zo blijft regenen. Toen we hier aankwamen werden we begroet door Fred. Hij
loopt met 2 krukken want hij heeft nieuwe bollen in zijn heup gekregen. Het is al
een oudere man en woont hier nu 22jaar alleen. Zijn vrouw is na 6 jaar terug
naar Engeland getrokken en ze zijn gescheiden nu. Toen ik begon in het Frans
begonnen zijn oren te tuiten, achteraf bleek dat hij na al die jaren nog geen
woord Frans kent. Dus verder in het engels dan maar. Naar WIFI op de camping
heb ik bewust maar niet gevraagd , want dan begonnen zeker zijn ogen ook nog te
draaien. Het sanitair is in erbarmelijke toestand ondergebracht in een
schuurtje, het regent er overal binnen. Bij het binnengaan moeten we eerst de
hoofdkraan opendraaien, want hij zit met een lek boven de zoldering. Dan kunnen
we naar toilet of een douche nemen. De katten,de kippen en de hond kunnen er
ook zomaar binnenlopen. Op het einde van de gang kom je dan in een opslagplaats
met veel rommel en her en der ligt er gereedschap en voer voor de dieren.
Zomaar alles kris kras door mekaar. Freds leuze is take live simple Volgens
ons zal hij het niet veel beter kunnen ook niet. Maar ja
Na de middag zijn we met de auto, het bleef maar regenen,
naar Avranches gereden. We hadden hier op de camping een leuk plannetje met een
stadswandeling en bijhorende uitleg gevonden. Ik citeer even hoe de brochure
begint.
Hartelijk welkom in Avranches, stad van de manuscripten van
de Mont-Saint-Michel. Genesteld op een heuvel, in het hart van een groene
gordel, ligt Avranches in de buurt van de Mont-Saint-Michel.
Dit doet me denken aan onze Fé, de Felix Timmermans he: Daar
waar de grote en de kleine Nete samenvloeien, daar is het, de stad van
Pallieter Lier.
Tijdens de wandeling ontdekten we het bisschoppelijk paleis,
en nog een middeleeuws geplaveid steegje, ook de Rue de Lille dat vroeger de
priesterstraat genoemd werd , omdat daar de Kanunniken en geestelijken woonden
in de nabijheid van de kathedraal. In de kerk Notre Dame Des Champs konden we
nog genieten van een koppel dat ging trouwen. De plantentuin en de wekelijkse
markt op de place du marché hebben we overgeslagen omwille van de regen. Rond
16u waren we terug thuis en we gaan er een gezellig weekendavondje van maken,
hopelijk jullie ook.
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1251318-d67cf64650a23f250b75e6f84ab4680e.JPG)
07-10-2012, 20:04 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
vrijdag, 5 oktober |
Vandaag stond er weer een verplaatsing op het programma. We
zouden vanuit Sylvester les Commeils verder trekken naar Subligny. Weer terug
richting Westkust van Frankrijk.( Joepie!).We reden zelfs weer in de buurt van
Caen waar we de vorige keer ongeveer strandden.
We konden rustig rijden over een niet al te drukke autoweg.
De rit vorderde goed. Verschillende landschappen betoverden onze weg. De
grasvelden zijn nog altijd heldergroen. Ook de bomen tooien zich nog in een
kleurengamma van groen. Hier en daar vertonen sommige bomen al wat bruine, gele
en oranje kleuren. Zou de herfst dan toch zijn stempel gaan drukken op de
natuur? Kondigen die enkele dwarrelde blaadjes dan toch een nieuw seizoen aan?
Het is indrukwekkend als je je volledig kan overgeven aan de natuur. Even
alleen aandacht en tijd voor die subtiele kleine veranderingen in je omgeving.
Dat doet goed. Onderweg kwamen we Villedieu les
Poëles tegen. Dit was één van de stadjes die we wilden bezoeken vanuit Subliny.
Na enkele overwegingen beslisten we dat we de stad beter nu konden bezoeken
zodat we daarna niet moesten terugrijden. Maar hoe moet je zon gevaarte van
een caravan parkeren? Met een goede (bus)chauffeur bij de hand mag ik daar
natuurlijk niet aan twijfelen. Op een grote parking bij een zwembad kreeg de
auto met caravan een keurig plekje. Vandaar verkenden we de stad die bekend
staat voor zijn tin en koper. In de gezellige straatjes ontdekten we menige
souvenierwinkels met talloze voorwerpen in tin of koper. Bij een temperatuur
van bij de 18 graden was het heerlijk om het stadje te verkennen. We hadden
deze keer ook Yuna mee op sleeptouw genomen. Ook zij genoot van de kleine
wandeling.
Terug aan de auto moesten we nu niet heel ver meer rijden.
Deze onderbreking had de rit minder zwaar gemaakt. Even na half drie kwamen we
aan op onze nieuwe residentie. De camping wordt beheerd door een Engelsman. We
wisten niet wat we konden verwachten. Maar onze verwachtingen waren anders dan
de realiteit. Dit is de meest primitieve camping die we al tegenkwamen. Het
gras staat er bijna kniehoog. Er staan enkele caravans maar die hebben al
weken ( of maanden) geen bewoners meer
over de vloer gehad. Wij waren de enige gasten op de camping. Maar rond een uur
of zeven s avonds kregen we compagnie van een Nederlands echtpaar met tent.
Het gevoel van spookcamping is nu niet meer van toepassing. Er loopt hier ook
een pluizige hond rond. Het gevoel van vakantie overheerst en we maakten het in
onze voortent en caravan supergezellig. En dan doet het er niet toe waar we
terecht gekomen zijn. We gaan hier zelfs 3 nachtjes blijven. Morgen gaan we
Averanges onder de loep nemen. Dus weer volop leuke plannetjes.
Linda
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1251316-4d21dc498ba6003468cf86fd87e3e115.JPG)
07-10-2012, 19:59 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
04-10-2012 |
donderdag, 4 oktober |
Hoi beste lezers sympathisanten,
Vandaag hebben we dus genoten van een rustdag. In de
voormiddag hebben we wat kleine veranderingen aangebracht aan de caravan en
Linda heeft hem nog eens een grondigere poetsbeurt gegeven binnenin. Na de
ochtend klaarde de hemel beetje bij beetje terug open en hebben we met Yuna in
de buurt op een verlaten weggetje een wandeling gemaakt tussen de velden die
hier nog eindeloos te aanschouwen zijn.Rond 12.30u hebben we dan spaghetti gegeten en na de afwas
hebben we ons laten afzakken in onze
tuinstoelen , het weer was prachtig . Als we wakker werden rond 14.30u hebben
we onze stalen rossen van stal gehaald en zijn we naar het dorpje gereden. We
parkeerden onze fietsen in het kleine pittoreske centrum. Te voet gingen we
verder en al snel kwamen we aan de rand waar de Carrefour gevestigd was. Nog
snel een paar kleine dingen aangeschaft en terug het dorpje in. We vertrokken terug met onze fietsen, Linda voorop, het was
er een steile beklimming en ik kon niet volgen. Mijn elektrische fiets deed het
plots niet meer. Kuchend en zwetend kwam ik boven. Na een beetje technisch naar
die fiets gezien te hebben, ging hij nog niet .Linda stelde voor om van fiets
te wisselen zodat ik haar met een hand kon verder duwen. Haar plannetje lukte
aardig en we kwamen zo goed en wel terug op onze camping aan. Ik wisselde de
batterijen eens om te kijken of er daar misschien iets aan scheelde maar dat
was het ook niet. Gelukkig hebben we 2 dezelfde fietsen gekocht en ik zette ze
naast elkaar en begon het elektrische gedeelte te vergelijken. Er bleek met
mijn fiets een probleemje te zijn met de achterrem. Als je daar aan trekt dan
valt het systeem uit. Er staat een soort blokje tussen die remkabel, met een
rood lichtje ,en dat bleef branden bij mij. Na wat sleutelen en regelen heb ik
het toch weer voor mekaar gekregen en rijden de stalen rossen terug. Hopelijk
gebeurt dit niet alle dagen, maar zo leer je ook je plan trekken. Mijn moto is
, Als het kapot is , vijs het uiteen, t is toch al kapot, en probeer het dan
te maken. Als niet lukt , smijt het dan weg.Na mijn douche stond er een lekker avondmaal geserveerd en
geloof het of niet het was 18u en we hebben buiten gegeten. Nu is het mijn
beurt en terwijl Linda even relaxt, deed ik de vaat en ruimde op. Dan snel de
pc genomen om jullie nog even te informeren via de blog, Nu is het 18.40u en ik
zit hier nog steeds te genieten voor de caravan in de buitenlucht. Schitterend.
Groetjes Stany
04-10-2012, 18:52 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
woensdag, 3 oktober |
Amaai
weeral, lekker geslapen ,maar toen we de rolluiken opende keken we op een
grijze hemel vanuit ons bedje. Vannacht had het enkele malen geregend.
We gingen
vandaag een dagje Zoo doen, de zoo van CERZA. Op 17km van de camping.
Maar eerst
en vooral hebben we onze auto eten gegeven. Het was inderdaad op 6km en we
moesten dit dorpje toch passeren om naar de zoo te rijden. Dus een meevaller.
In de zoo kochten
we onze
ticketten en kregen er een
plannetje bij met twee wandelrichtingen
, een rode en een gele bewegwijzering. We begonnen aan de rode. Na een paar
maal van richting veranderd te zijn kwamen we aan een dubbel hek ,waar de
geitjes vrij zaten langs het parkours. Linda kon het natuurlijk niet laten om
al snel een geitje vast te nemen en te aaien. Het beestje had het eigenlijk wel
anders gezien, want plots zag ik Linda achter het beestje aanhollen met de
woorden kom hier ,geef mijn planneke terug . De geit had ,toen ons Linda haar
aaide de gelegenheid gezien om uit haar andere hand het plannetje van de zoo in
haar bakkes te steken en beginnen op te eten. Na en helse achtervolging heeft
de geit het hele plan helemaal naar binnen gespeeld
en toen kwam ze terug om
haar te laten aaien. Ik maar lachen
We genoten
verder van onze wandeling en de beesten. Toen we s middags onze picknick
nuttigden begon het weer te regenen. Alles lekker op en de regen was weer weg.
Leuk toch. Dan aan onze gele rondleiding begonnen. We kwamen dieren tegen die
we eigenlijk nog nooit eerder gezien hadden, zoals een rode koala, een witte
tijger en speciale everzwijnen met lange oren.
Om 13.30u
konden we een ritje maken met het treintje dat ons langsheen het domein van de
zoo voerde. We konden de dieren nu langs een andere zijde aanschouwen.
Prachtig. Het ritje duurde 40min en toen we terug aankwamen hebben we een tasje
koffie en warme chocolademelk gedronken. Daarna
werden we getrakteerd op een een 3D film over de natuur.
We reden moe
en voldaan terug naar huis, nadat we onderweg nog even aan de winkel gestopt
waren.
Tussen de
buien door hebben we nog even Yuna uit gelaten en dan in onze caravan gegeten.
We zullen zo dadelijk wel even het elektrisch vuurtje aanzetten ,want het is
behoorlijk frisser dan gisteren, zodat we kunnen genieten van een rustgevend
avondje thuis.
We hebben
besloten om morgen een rustdag in te plannen en gewoon eens te genieten aan
onze caravan en om ook de nodige kleine
aanpassingen te kunnen uitvoeren die nodig zijn.
Groetjes
Stany
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1248867-4d21dc498ba6003468cf86fd87e3e115.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1248867-acb2188cdbf4bafe909ee5f23de8a4b9.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1248867-4e27960e5a7d7fb18e388f7f7181279c.JPG)
04-10-2012, 11:04 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
dinsdag, 2 oktober |
Hoi, deze
morgen ,als onze ogen opengingen, zijn we lui lekkerend even blijven nagenieten
van een lekker ontbijtje en hebben daarna ons boeltje bijeengepakt. We hebben
de camping betaald aan de ouders van de huidige campingeigenaar, die daar elke
dag een kijkje kwamen nemen. Het huidige huis van de camping staat er te koop.
Wie zich geroepen voelt
? Ook hier was de camping overgegaan van ouders op
kind en blijkbaar heeft het kind andere horizonten.
We zijn dan
vertrokken voor een 220km verplaatsing naar onze huidige stek, Saint Sylvestre
de commeilles. Camping les pommiers. Onderweg hebben we nog een leuk middagmaal
genomen ergens op een parking ,midden de bossen. Onze bestemming is weer een
boerengat van jewelste, midden de velden en in de middle off nowhere. Als je
hier met de auto langs die kleine , op de kaart witte wegen, rijdt, en er dan
nog een lengte van een caravan hebt achter hangen, dan denk je , man,man ,man
,seffes rijd ik me hier zo vast als een
pier en moet ik alles afpikken om terug te draaien. Maar onze ervaring leert
ons inmiddels om gewoon even ,met het zweet op mijn gezicht, verder te rijden
en dan plots te zien dat de eindbestemming echt wel hier is.
Het is weer
een rustige camping en ik denk dat we er net zoals de vorige keer weer maar met 2 of 3 bewoonbare caravans
zitten. We hebben hier nu wel wifi op de camping maar wel voor 15min en dan een
half uurtje wachten en dan terug 15min. So wath
Toen we hier
aankwamen had ik nog maar een actieradius van 30km met de auto, mijne naftbak ,
zo goed als leeg dus. Ik vroeg aan de campingbaas waar het dichtstbijzijnde
tankstation was en dat was gelukkig op een 6tal km. Hij moest er mee lachen dat
ik zei dat ik nog maar voor 30km had.
Nadat we
onze Yuna zijn tent hadden gezet en onze caravan hadden pas gezet, hebben we
genoten van het lekker najaarszonnetje. Daarna een goeie douchke en lekker
gegeten.
We genoten
van onze TV Vlaanderen s avonds en toen Linda in haar bedje kroop heb ik nog
kunnen
GENIETEN van de 2de helft voetbal Benfica-Barcelona.
Wat Barca toch allemaal uit zijn hoofd tovert daar kan je dan enkel en alleen
maar snel van indommelen en dromen als je in je bedje kruipt.
Slaapzacht
.
Stany
04-10-2012, 11:02 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
02-10-2012 |
maandag, 1 oktober |
Vandaag zijn
we weer wakker geworden met een stralend zonnetje. Onze Yuna liep al van
s morgensvroeg dartelend door een grote weide
naast de camping. Ook zij geniet met volle teugen van het buitenzijn.
Voor de
derde dag op rij hadden we een stadsbezoek gepland. De reisgids meldde ons dat
Arras op en top een Vlaamse stad is met vooral 2 belangrijke pleinen. Dus wij:
Heel benieuwd!
Onze
verwachting voldeed volledig als het op de 2 pleinen aankwam.
Het eerste
plein is een reusachtig, rechthoekig plein ( Grand Place) helemaal omgeven met
huizen in
Vlaamse
stijl. Ze waren voorzien van arcades zodat men vroeger ook handel kon drijven
als het regende.
Het kleinere
plein is het Heldenplein met stadhuis en Belfort. Dezelfde mooie geveltjes
geven een
mooie
indruk. Enkele restaurants en cafeetjes en winkeltjes ( die jammer genoeg
maandagvoormiddag gesloten zijn) smukken het plein wat op.
De
kathedraal en de abdij maakten niet zoveel indruk. Ze hadden beide een enorme
omvang maar konden qua uitwerking niet tippen aan de fraaie kathedraal van
Amiens.
Dan gingen
we terug naar het Heldenplein. Daar waagden we een klim met de lift en verder
met de trap op het Belfort. Daar werden we dankzij het supermooie weer
getrakteerd op een prachtig uitzicht op Arras en het omliggende platteland. De
beschrijving van het tripje naar beneden langs de open ijzeren trap wil ik
jullie besparen ( hoogtevrees). Gelukkig heb ik een gentlemen bij die me wat
moed insprak.
Onder het
plein zijn vele onderaardse gangen uitgegraven in de kalksteen.
Natuurlijk
werd onze nieuwsgierigheid geprikkeld om de ondergrondse geschiedenis van Arras
te ontdekken. Een gids vertelde ons dat de gangen door de eeuwen heen meerdere
functies hadden.
Ze werden
gebruikt als kelders en opslagplaatsen voor de plaatselijke winkeliers. Tijdens
de eerste
WO kregen de Engelse soldaten hier de nodige eerste zorgen en tijdens WO II
dienden de gangen als schuilplaats voor de bewoners van Arras.
Door de
constante temperatuur van 11 graden is het ook een ideale bewaarplaats voor
wijn.
Deze
stadswandeling maakte onze dag weer compleet.
Graag wil ik
de volgende anekdote toevoegen:
Het liefst
van al willen we jullie zo snel mogelijk briefen maar het internet lijkt het
met ons op een loopje te nemen.
We hadden op
de camping al enkele keren geprobeerd om onze tekstjes te posten op onze blog
maar zonder resultaat.
Rond 18.30
stelde Stany voor om het eens te proberen in het dorpje ( +/- 30 huizen). In
het stadhuis zag hij nog licht branden en klopte aan.
De
vriendelijke dame wou ons de code geven zodat we via hun internet konden
werken.
Wij blij
maar
je kan het al raden: het plaatselijke internet deed het niet.
Een andere
aanwezige meneer in joggingpak vertelde ons dat we over een uurtje mochten
terugkomen want hij ging nog wat doorwerken. Het bleek de burgemeester himself
te zijn. Als een goede burgervader nam hij ook zijn vaderlijke plicht op zich
want hij was zijn zoontje aan t helpen
met zijn
huiswerk.
Wij hopen nu
dat het internet op de volgende camping ok is!!!!!
Linda
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1247766-4d21dc498ba6003468cf86fd87e3e115.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1247766-acb2188cdbf4bafe909ee5f23de8a4b9.JPG)
![](http://blogimages.seniorennet.be/61stany06/1247766-4e27960e5a7d7fb18e388f7f7181279c.JPG)
02-10-2012, 17:31 geschreven door stany
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
E-mail mij |
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
|
Gastenboek |
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |