WEBRUIMTE
Hier drukken. Maak daar een account om de erfgoedcollectie te bekijken.
Onzen Heertje vzw
Erfgoedvereniging Bezoeken op aanvraag 057 335610
16-05-2012
VErjaardag van onze penningmeester
Niet om speciaal goed te staan met onze penningmeester Maar wel omdat we het niet mogen vergeten Hij is te belangrijk voor het geolied marcheren van onze vereniging Daarom een fotootje...
.
Ondertussen even een beetje relaas van het recente bezoek van VIVO - Poperinge. Een uiterst geïnteresseerde groep enthousiaste bezoekers streek neer in ons depot... Vele vragen boeiden de suppoost en menig antwoord werd gesmaakt... Als er nog liefhebbers zijn: groepjes van tot een twaalftal kunnen we aan...
We constateren dat ons werkveld aan interesse groeit. Als er in de erfgoedsector op ons domein wordt gespeurd dan worden we al snel benaderd om achtergronden te verduidelijken.
Het streelt ons. Inderdaad onze aaibaarheidsfactor is niet miniem.
We doen het ook graag. Zo voel je je niet onnuttig....
In Abele zijn ze druk bezig met het fotomateriaal rond de processie. Hoogst waarschijnlijk de sacramentsprocessie.
We kregen vragen rond twee
procesievaandels. Zo'n vaandels trokken mee in de ommegang vaak vanuit de confrerie of de broderschap die daar bestond.
De broederschap van het Heilig Sacrament had een vlag met de rijkelijke symboliek van Het Lam Gods geslachtofferd en tegenwoordig in de hostie, het panis angelorum, korenaren en de pelikaan. Daar kunnen we al enkele hoofdstukken over worden geschreven.
Het andere vaandel: zwart en donker verwijst uiteraard naar de overledenen. in vele kerken bestond de broederschap van de gelovige zielen. Hier werd de gelovige, nog hier op aarde, eraan herinnerd dat zijn genoten wellicht nog in het vagevuur wachten op hun gebed om de zegevierende kerk in de hemel te vergezellen. Het werk van de broederschap bestond er dan in zijn broeders in het hiernamaals te helpen door gebed en goede werken te overstap te maken.
Soms sta je verrast over macro-opnames. Onze vorige probeersels brachten herkenbare tafereeltjes. Niet alles is onmiddellijk herkenbaar. Zo werden geïnspireerd om voor de prijskampmakers even een opname te suggereren.
Het zou bv. kunnen een multiple choice zijn
Wat zie je?
Een duiventil in opmaak
Een schools boekentassenrek
Een opbergmeubel uit het depot OH
Onze donkere kamer
Stokeerruimte voor de klasseurs van onze specialist documentarist
Waar we geen kaas van gegeten hebben is wat er achter de schermen allemaal gebeurd door onze free lance ICT-er.
We kunnen ons er gemakkelijk van af maken door de al dan niet storende mankementen in het zoeksysteem van onze website af te schuiven. Maar dat zou zeer ondankbaar zijn. Trouwens we hebben nog geen enkele klacht in deze gehoord. We zijn zijn erop uitgekomen door de preciesiefout die we in de vorige aanbreng hebben gedetecteerd
De penning van Sint Maarten die we wilden brengen is niet de afbeelding die je enkele dagen terug in beeld kreeg. Vandaar onze EXCUSES. Dat maken we goed met het navolgende beeld.
Ondertussen vonden we het ook leuk even het sfeer beeld weer te geven dat in de penningen van Beauraing zit. De vijf geknielde kinderen en de Lieve Vrouwe in het houtgewas en de viaduc op de achtergrond...... Om dit nog duidelijker te zien surf naar de account van onze website en zoek BEAURAING.
Wie daar te tijd voor neemt die maakt dan gebruik van het gratis vele werk van onze ICT-er waar we in wonderbare BEWONDERING voor hebben. De Lieve menaaer die had inderdaad weer onmiddellijk door waar de fout in het - eigen project - zat. Ja, we willen het uitdrukkellijk
- tot meerdere eer en glorie - van de vrijwilliger onderlijnen. Wat we al verschillende keren uit de mond van andere gehoord. Een handige tool! Dat is niet door de eerste de beste in ùekaar gestoken.
JA, die ICT die heeft dat helemaal zelf gemaakt. Geen sjabloon, geen aangepast bestaand gratis programmaatje. Eigen cretie. Chapeau!
08-05-2012 om 14:53
geschreven door Onzen Heertje
Tags:Beauraing, ICT, Sint Maarten, penningen, medailles
In onze westerse beschaafde wereld zijn we ver af van de tijd van de jacht en de visvangst waar men zich door de natuur liet drijven en de natuurlijke processen zijn tijd gunde. We dreigen ook in onze werkzaamheden te verzuipen en niet meer stil te staan voor de rijkdom van wat we binnen krijgen.
Toen we onze penningen aan het bijwerken waren - een werkweek van meer dan het rustig 'jacht en visvangst' patroon - maar super-intensief vergelijken en controleen van de minst vanzelfsprelende details. Of de houtbundel en de klompen bij Bernadette Soubirou staan op de 600 penningen van Lourdes staan of niet, de aureool van de Heilige in stralen of sterren.... en nog zoveel details.
Het is geen sinnecure. En maar goed dat we even halt houden voor we de laatste grote hoeveelheden aanpakken: de Wonderbare Medaille.. Ze wordt niet voor niets wonderbaar genoemd. Je zou er de courage bij laten schieten...
Maar... gelukkig zijn daar de ADAGIA van de erfgoedsector die nu eens een duidelijker thema gevonden hebben voor 2013 dan indertijd WORDT VERWACHT..
De komende tijd worden we aangemaand STOP de TIJD.
Dat hebben we dan maar onmiddellijk gedaan en onze restant penningen waar we aan bezig zijn even laten rusten om de oogst even in ogenschouw te nemen.
We merken immers dat sommige penningen (medailles) zo sterk hun verhaal weer geven.
Een paar voorbeelden
De penning van Sint Nikolaas bv. Nicolaas van Tolentijn, die bij de slager de drie kinderen weer boven liet halen om ze te doen herleven.
En Sint Maarten die zijn jas deelt....
We halen er wel nog uit om jullie te laten meegenieten. Alvast deze.
We werden ook aangenaam verrast om te zien hoe de evolutie van de techniek wordt gedocumenteerd in de 102 verschillende penningen van de legendarische Heilige Christoffel (Kristoffel). Bekijk de rest maar op de account.
De erfgoeddag is zo een beetje de feestdag bij uitstek van een vzw als de onze. Dan pakken we even uit met onze schatten.
We hadden het dit jaar over de helden. Die de website van erfgoedag 2012 bezocht die wist dat het over HELDEN zou gaan. We kozen - hoe kan het anders - voor de HEILIGE Helden.
Onze opzet was duidelijk. We bleven met onze twee voeten op de grond.
Enerzijds hadden we onze HELD(in): de HELD in het ondermaanse, Pauline VANDEN BERGHE, die honderden levens redden van de dood op het slagveld. Pauline haalde het net niet. Ze bekwam de tweede plaats. De Poperingenaar (hoeveel Poperingenaars er waren bij de stemmers weten we niet) kozen voor een hedendaagse wereldhervormer....
Onze tentoonstelling blijft nog een tijdje. We stoppen al even de tijd..... en laten een gedeelte van de tentoonstelling doorlopen.
De aandachtige bezoeker die zal wel hebben ontdekt dat al die HEILIGE Helden hun kruit, hun inspiratie, hun ideeën, hun onbaatzuchtigheid en hun spirit van de ENIGE HELD halen. Inderdaad, vandaar de tafels met kruisen die de weg baanden tussen de vitrinekasten....
Het is wel zo dat zo'n feestdag als ERFGOEDDAG niet zonder veel hand- en spandienst kan.
Een paar volle dagen met een viertallige bezetting penningen en prentjes uitsorteren, beelden en kruisen uit de verpakking of rekken halen en dan documenteren.
Onze documentaris was fier en trots op de snelheid waarmee hij de documenten uit de fardes kon halen. Penningen vind je snel als je een inventarisatie hebt zoals ze door onze ICT is ineengezet...
En dan de supervisie hoe stel je de tentoonstelling op, wat wordt het motief?
Naast deze verre voorbereiding komt dan de praktische uitvoering. De verplaatsing van ons materiaal. De beide Eric's deden het deze keer. En in de opstelling konden we zowel de handige hulp van Magda en Maria als van Jef gebruiken.... Heilige Helden: Magdalena, Maria en Jozef.
Zo waren we al weer voor op het thema van volgend jaar: stop de tijd! We keerden terug naar de oorsprong van het HELDENDOM.
Ondertussen was onze secretaris op uitstap naar de USA.
We roepen op om op de erfgoeddag, 22 april 2012 de gasthuiskapel ook even te bezoeken.
Daar zullen de kunstminnende zielen van de academie fantaseren rond helden.
Ondertussen hebben de verenigingen ook hun held mogen indienen.....
Onze penningmeester kent als geen ander de Poperingse figuren van de laatste anderhalve eeuw. Als fervente medewerker van verbeeldt is er niemand waar men meer informatie bij haalt dan onze Eric.
Hij stelt ons allernaal een heldin voor waar zijn bewondering al in zijn jeugd naartoe ging....
PAULINE VANDEN BERGHE
1. Ze redde vele levens van de ONRECHTVAARDIGE OORLOGSDOOD.
2. Als VREDELIEVEND mens ben jij tegen de oorlog.
3. Wie LEVENS redde mag een held genoemd worden.
4. Wij zochten een heldIN.
5. Jeugdherinneringen zien Sinterklaas als een HELD, snoepgoed uitstrooien is een heldendaad.
6. Een held riskeert zijn leven.
7. Een held trotseert des noods de GEVANGENIS.
8. Pauline werd ook om haar heldenDADEN gedecoreerd en ERKEND.
9. Pauline is een VERGETEN held waar men wel met de fanfare bij stilstond toen Poperinge het nog wist.
10. Pauline stierf als een EENVOUDIG OUD VROUWTJE bij alle leeftijdgenoten.
11. Pauline heeft NOOIT EEN STANDBEELD gehad laat staan gewild.
We vrezen dat de boekenhalle in Watou vol zal geraken. Enkele van onze onverdroten sjouwers stonden weer klaar om de handen uit de mouwen te steken.
En.. zoals dat overal kan gebeuren - zeker met zo'n enthousiaste vrijwilligers - 't busje kwam ..NIET. Geen nood de stadsmedewerker heeft onmiddellijk aanvaard om de storing te herstellen.
Ja, die moderne communicatie en die ouwe digi-beten. Er is iets misgelopen op de digitale snelweg. Gelukkig zonder doden.
Wat de lezer uit dit berichtje kan onthouden is niet weer de negatieve persboodschap maar de bereidheid van de stad om onze steeds groeiende berg aan BOEKEN naar de boekenhalle te verschepen en de niets ontziende - ook de gebrekkige moderne communicatie - VRIJWILLIGERS ..
Ondertussen vergeten we onze andere afdelingen niet. In de sector kaders en prenten staat een titanenwerk klaar. Onze secretaris was er met overmoedig hart aan het inventariseren, maar.. door overijverig visueel kwalitatief bezig zijn hebben de ogen van de multi-sectoriele werkzaamheden hem zodanig overvraagd dat hij nu wel wat au ralenti moet presteren..
We zijn dus op zoek naar een vrijwiliger die het ziet zitten om religieuse afbeeldingen te invenatriseren.. Graag niet allemaal tegelijk, maar meld u gerust aan als het tot uw mogelijkheden behoort. We zullen in dank dit benevolente werk toejuichen.
In de brochure van de streekevenementen wordt op een beknopte manier weer gegeven wat wij willen presenteren. De ruimte is uiteraard beperkt omwille van de hoeveelheid spelers op zo'n dag.
Het is voor de erfgoedfan altijd een thuismatch met de ietwat wrange nasmaak van de vele evenementen en boeiende activiteiten van de college waar je niet naar toe kunt..
De beperkte info die we zelf kunnen brnegen via de brochure laat heel wat tussen de lijnen lezen. Wie de lijnen allemaal wil lezen die kan ons kwartaalschrift aanschaffen (2 € - 32 blz. pro manuscripto).
In tweede instantie vernoemen we nog eens de mogelijkheid om een held te nomineren.
In de gasthuiskapel hebben Paula Vanden Berghe (cf. een vorige blog-spot) ingediend. Het gaat om een grote naam. We kozen voor een vergeten figuur waar een van onze bestuursleden een pakkend beeld van overgehouden heeft uit zijn jeugd. De dame die spekken uit het raam gooide naar de schooljeugd en waar het muziek voor haar raam ging spelen ... Ze was oorlogsspionne en redde zo heel wat jonge levens.....
Terwijl slands beleid 'penningen' (millioenen) zoekt lijken de 'penningen' (medailles) bij ons binnen te vallen.
Onze Brusselse MECENAS stuurt gergeled wat van zijn dubbels op... Hij zelf heeft er wel 35.000 wij een tiende daarvan.
We zijn hem zeer dankbaar. Trouwens we krijgen zomaar niet de rommel of de exemplaren die voor het rapen ligggen. De man moet een fantastisch geheugen hebben om telkens weer erop te wijzen dat er verschillen zijn: een Franstalige, eentje met een afbeelding van Het Heilig Hart en een ander met een afbeelding van de H. Antonius van Padua op de keerzijde....
Boeiend en... tijdrovend.
Onze laatste 6 zes uur nazicht vonden we enkele exemplare die met de buurt te maken hebben en die we de bezoeker van de site niet willen onthouden.....
Juni 2010 noteerden we hier dat het gebruik van de paasbriefjes in Poperinge zeker tot aan het Concilie is doorgegaan.
Wanneer dit in gebruik kwam weten we niet onmiddellijk te vermelden.
We vinden in Brugsche Vrije van 23 mei 1848, p. 2, C, dat het doctrinair-liberaal
dagblad Progrès d'Ypres het gebruik der paasbriefjes een "verouderd gebruik in
het vorige bisdom Yper" noemt.
Het moet dus begin 1800 hebben bestaan. En inderdaad we vinden van de parochie van Sint Jan
in Poperinge een paasbriefje van 1818. Hiermee gaan we bijna 200 jaar terug.
De tijd voor Pasen wordt ons ook herinnerd aan de verlossende kruisdood van de Heer.
Onze huidige beeldtaal is niet zo realistisch als het om het paasgebeuren gaat.
Inderdtijd werd het kuris vaak met de arma christi voorgesteld, zelfs de Heilig Hart beelden
deelden in deze voorstelling.
Arma = wapens.
Concreet dacht men dan op de wapens die gebruikt werden bij de kruisiging:
nagels, hamer, rietsengel, speer en spons, gesel.. en de figuurlijke
kelk die tot op de bodem moest geledigd worden (doodstrijd).
We lazen dat het C.R.K.C. met HONDERD DUIZEND gedigitaliseerde voorwerpen op internet staat. We bloosden even omdat we zolang nog niet geleden het digipodium opklommen om aan te kondigen dat we de 10.000 naderen. Een "0" meer of minder... Geen valse schaamte! We vinden het een hele prestatie van GROTE broer.
Als je zelf wilt gaan zien, dan gunnen we je de inkijk.
Die de situatie overschouwt zal al vlug zien dat de toeleveraars kloosters en musea van meerdere provincieën al die voorwerpen in huis houden. Dat doet uiteraard niets af aan de waarde van de inventarisatie en de beschrijving integendeel het gaat ontvreemden tegen.
Een randbemerking: reduceer religieus erfgoed niet tot deze collectie alleen. Ontvreemden mag niet, maar vervreemden door de relgieuse kunst te herleiden tot de collectie van het C.R.K.C. enerzijds of tot de collectie van Onzen Heertje anderzijds mag ook niet. Het is een en-en - verhaal!
We moeten er ook op wijzen dat ons project vollledig op vrijwilligerswerk steunt en dat die 100.000 voorwerpen wellicht door de handen van meerdere bezoldigde en opgeleide werkkrachtengedigitaliseerd werden.
't Kan geen kwaad, troosten we ons hier in de lande. We kunnen dan af en toe over het muurtje kijken en de beschrijvingen napluizen. Al hebben we hier enkele bedenkingen rond de specifieke devotionele voorwerpen die we bij ons al inventariseerden. Voor ons is niet ieder bidsnoereen paternoster. Hier ondervinden we niet alleen dat het toeleveringsveld anders is, maar ook de specifieke samenstelling van ons depositum.
Een voorbeeld. Als je zoekt naar een noveenkaars of een paasnagel... dan ben je beter bij ons.
Last but not least: de diversiteit is trendy. Nogmaals gedeelde vreugde is dubbele vreugde.
Afb. paasnagels en .. het speldje van de E. K. (Eucharistische kruistocht).
Soms is het echt een speurtocht om een klein voorwerpen (2,5 cm.) ten volle te beschrijven. Een paar mails en wat zoekwerk op internet kan veel verhelderen, en... maakt het mogelijk om soms over een beeld een hoofdstuk te verzamelen aan gegevens...
Zoals je kan merken in het voorbeeld dat we reproduceren is het vaak - zeker op het eerste zicht - niet mogelijk met wat je in handen hebt. We doen ons best.
Bij de laatste registratie van een zestigtal kleine voorwerpen vonden we een reliek. Relieken hebben vaak een stempel van de postulerende instantie. Hier ging het om een reliek van de Heilige Theresia van het kindje Jezus (Theresia a Jesu infante )
De slinger in het beeld rond het schild: zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum gaat terug naar een zin uit 1 Koningen 19:16 waar Elia zijn Godservaring uit schrijft terwijl hij in rotsspelonk zit. De berg in het schild verwijst ernaar (de berg Carmel). Dat is ook de eerste ster.
De kroon met de twaalf sterren is de klassieke verwijzing naar de Vrouw (het Joodse Volk - of de Kerk - of Maria) met de twaalf sterren (stammen van Israël, apostelen).
Bij de Carmelietessen zijn het twaalf deugden: gehoorzaamheid, zuiverheid, armoede, bezinning, geestelijk gebed, goddelijke dienst, kapittelstructuren beleven, vlees weren, manuele arbeid, stilte, nederigheid en gerechtigheid (meer dan de plicht doen.
Bij de ongeschoeide carmelieten voegde men het vlammend zwaard toe dat verwijst naar hun adagium: de ijver van de profeet Elia voor God (cf. reliek van de Heilige Anna van Sint Barthelomeus).
De tweede en de derde ster gaan terug op de ontwikkleingen na Christus de Latijnse en de Griekse kerk.
Onze reliek verwijst naar Lisieux waar Theresia in het klooster verbleef. Het onleesbaar woord zal dan weliicht CALVADOS zijn. Dat treffen we op andere reliekprentjes van dezelfde Heilige.
We kregen van een klooster in Amerika de uitleg en een nette afbeelding cf. infra.
Met een lichte overdrijving maar trouw aan onze beeldvorming en sympathie voor onze actieve bestuursleden willen we nog maar eens onze secretaris voor het voetlicht brengen. Omdat er misschien bezoekers zijn op de site die de figuur niet zouden herkennen gezien zijn zoveelste vermomming bevestigen we dat het inderdaad niet 'de vos in schapevacht is', maar in vlees en bloed onze penne-man. Voor de gelegenheid als niet minder dan de Herder.
Neen, hij heeft niet verbrand wat hij aanbeden heeft. We troffen hem al als Petrus,in de pij van Augustinus, .... Kortom een multi-cool-podium-beast. Op het gevaar af van in het zog van de Tablett journalistiek terecht te komen. Houden we hier op met de beschrijving. We focussen op onze secretaris, voor de gelegenheid alias de herder... 'roepende in de woestijn'? Neen, net niet. Ingehuurd als catechetisch curiosum.
Bij de vondsten hoort ook het bidprentje van onze HELD voor de erfgoeddag: Pauline VANDENBERGHE. Ook dit erfgoedjuweeltje vertelt haar geschiedenis. Wie meer wil kan de tekst downloaden met haar geschiedenis.
Onze fichebak is grenzeloos ... We loofden al de digi-man die onze bibliotheek boeken registreert en punctueel de fiches invult en zichzelf controleert.
Voor de argeloze bezoeker die nog de bibliotheek niet heeft geraadpleegd kunnen we fier melden dat we de kaap van de 10.00 boeken al een tijdje voorbij zijn. We hebben dan nog niet verklapt dat de handbibliotheek waar we zelf nog af en toe voor de opzoekingen in zitten te snuisteren (nog niet) is geregistreerd. De vier laatste dozen zijn eveneens nog weggelegd (niet verstopt) voor de ijverige ICT-er.. Eerlijkheidshalve gaat het hier enkel om een fiche.
Voor de voorwerpen en de penningen gaat het om digitale inventarisatie. Met de tips van de provincie zijn we ook begonnen aan de kaders waarvan we er al een dertigtal online hebben.... We konden hen bij navraag niet zeggen op een honderd na hoeveel er nog te verwerken zijn.... Maar hoop doet leven. We zijn begonnen.
Een résumeetje Boeken* 12.763 Erfgoed 5.038 Penningen (medailles) 3.539
We moeten de bezoeker aan de website erop wijzen dat de boeken niet uitleenbaar zijn omdat ze primo niet bedoeld zijn als leesbibliotheek en secundo omdat ze - bij de gratie van het stadsbestuur - hun onderkomen hebben gevonden in het oud gemeentehuis van Watou, dat niet altijd toegankelijk is.
Helden zijn soms versteend verheven clichés. Soms ook zijn ze geboren uit een anoniem gestuwde tijdsverbondenheid. Vaker zijn ze opgepept vanuit een consumptie of reclame die er munt wil uit slaan.
En her en der komt een spontane herinnering vanuit een autentiek geraakt zijn. Een van onze bestuursleden herinnert zich uit zijn jeugd.... een kindvriendelijke oude vrouw die snoep gooide Neen niet vanop de wagens van de carnavalstoet, maar eenvoudig door haar raam uit sympathie voor de vlegels die rond haar rustige verblijfplaats op straat haar toeriepen en vriendelijk waren.
Ze had de harde oorlogsjaren op haar manier gekend ansgtig en bang... Pauline Vanden Berghe oorlogsspionne.en de HELD die we voordragen met de erfgoeddag.
Behoudens een zieke medebestuurders waren alle hens aan dek. Onze bakken prentjes in zuurvrij omslagen werden op slaglinie gezet. We konden de gasradiotoren best gebruiken... om niet nog enkele gevelde bestuursleden te maken.
Twee jonge dames van de provincie kwamen op visite. En wat een visite. We hebben inderdaad heel veel bijgeleerd.
In een drie uur durende revue werden de omstandigheden van het bewaren, de inventarisatie... een uitgebreide checklist uitgevoerd rond ons bewaarsysteem. Er zijn heel wat zaken duidelijker geworden. Ons online systeem is voor 75% geslaagd. Wat het conserveren in een ideaal klimaat betreft valt het niet zo goed mee. Wellicht mogen we heil verwachten van het decretaal vastgelegd provinciaal depotbeleid ...
De rondleiding riep aan alle kanten vragen op. Vragen die om antwoorden VRAGEN. We nemen graag alle suggesties mee naar de bestuursvergadering. Je hoort nog van ons.
Het wordt stilaan een traditie . We bezochten al meerdere gevestigde, professionele en amateur collecties. Telkens staan we in bewondering voor de bezoldigde en/of vrijwilligers inspanningen om het erfgoed i.c. het religieus erfgoed te bewaren in de beste omstandigheden.
We zijn er zelf ook werkelijk mee geconfronteerd dat bewaren en deskundig conserveren geen sinecure is. In het kader van de erfgoeddag van volgend jaar trokken we de kaart van de hemelse helden.
We probeerden enkele meldingen terug te onderlijnen dat de oude heiligenbeelden liefst niet her-schilderd worden. Onze studiedag naar een verzamelaar in de buurt luwde toch enigszins onze té radicale - we zijn fundalo - beweringen. Het beeld van Het Kind dat we konden fotografen toont dat dit niet altijd hoeft zo te zijn.
We hebben een uiterst ijverige verzamelaar aangetroffen. Meteen was het duidelijk dat de man een degelijke autodidactische kennis had opgebouwd rond de veelheid van Heiligen. Op de digitale snelweg overschrijdt hij de veelheid aan heiligen van de Sanctus-boeken van Alfons Clays. In zijn smidse repareert hij... en we gaven al aan dat we het niet negatief hebben gekwoteerd.
Het was een gemoedelijk onderonsje. Wij, de vzw = veel verdienen zonder werken (aldus onze gesprekspartner) en de verknochte verzamelaar in een proppensvolle kalkbeelden-stalling. We voelden ons op bepaalde momenten de kleine broer vooral wat de diversiteit aan specifieke heiligen betreft. Het brocante-circuit heeft duidelijk meer aandacht voor het aparte stuk. Ieder vogel zingt zoals hij gebekt is.
We concluderen met de troost voor ons 'verdienstelijke' werk dat we proberen de mondelinge geschiedenis en de objecten van de gewone burger te bewaren dat is de winstvan ons doel.
22/11/2011 - De dag dat onze affiches de deur uiitgingen
Meer dan 250 Affiches vonden de weg naar het stadsarchief en nog eens meer dan 350 affiches vonden de weg naar het Provinciaal Archief.
Johan Vannieuwenhuyse vereerde ons met een bezoek en nam de opgelijste affiches van de provincie West-Vlaanderen mee. Hij werd de gelegenheidscoerier en nam de stapel mee die voor het stadsarchief bestemd was. We vertrekken van de redenering dat alle affiches van Poperinge best in Poperinge bewaard worden. Uiteraard kreeg de Provincie ook die onze Provincie betroffen met dien verstande dat de dubbele van Poperinge ook mee mochten met onze gelegenheidscoerier.
In ons laatste studieproject hebben we van Marleen Meersseman een vraag gekregen die ons heeft doen zoeken naar wat eigenlijk een borduurkarton is. We vonden het op internet in de opzoekingen van Knippenberg.
We zijn telkens weer verrast door de handigheid en het geduld van onze voorouders die met alle geduld werkzaamheden uitvoerden die wij nu niet meer zouden zien zitten.
Bij deze even de afbeelding van het bewuste borduurblad en een stuk uit onze verzameling. Beide stukken hebben de maker wellicht uren tijd gevraagd. Het vioolkistje is slechts 10 cm. Houtsnijwerk.
DIt is het eerste blad uit de Legende der heylighen het boek dta we deponeerden in de boekentoren in Gent. Het XVIIde eeuwse drukwerk heeft enkele gravures. Dit is het eerste blad. Door de lijntjes dichter of verder van mekaar te plaatsen creëert men donkere en/of grijzere vlakken. Monikkenwerk!
Een tijdje terug schreven we dat wie met vragen rondloopt die zijdelings of direct met onze business te maken heeft dat hij zeker op straat niet moet blijven staan.
Klop maar aan. We zoeken of we er niet hier of daar kunnen een verklaring of een betekenis kunenn achterhalen of toelichting bijbrengen..
Zo kwam Marleen met haar moeder schuchter aankloppen voor het verhaal achter een oude religieuze (specifiek katholieke term). Inderdaad velen onder ons hebben het woord wel nog gehoord hetzij in de les geschiedenis als het over Luther ging of ze lazen op een prentje uit een oud kerkboek "70 dagen of 70 x 7 dagen"... of de "volle aflaat". Fons Janssens kon er in zijn Lachende kerk al luchtig mee omgaan. "Een volle aflaat, Mevrouw?" De loodgieter roepen.
Het zou gemakkelijk zijn als we ons hiermee er zouden van af helpen. Dat is onze business niet.
Aflaten is een vermindering van de tijdelijke straffen die na de vergiffenis van de zonde nog overblijft. In de leer van de R.K.-kerk gaat men ervan uit dat de gemeenschap van de gelovigen hier op aarde - de strijdende kerk - van "zijn verdiensten/de verdiensten door het bloed van Jezus" kan delen met de andere, met overledenen. Het geheel van verdiensten door het bloed van Christus verdiend is beheerd door de Kerk. In deze opvatting over de heilseconomie worden de modaliteiten bepaald door de Paus. Hij kan de maat bepalen en de voorwaarden omdat Christus in het evangelie zegt "wat U zal binden op aarde zal in de hemel gebonden zijn". De simplele vertaling van de genadeleer en de bijbelverbonden getallen formule kan moeilijk letterlijk functioneren.. Genade is geen qualificeerbare eenheid. Vele ongeletterden en en zelfs humaniora afgestudeerden verstonden niet wat men in de aflatencodices met quadragenen bedoelde.
De vraag was er naar aanleiding van een stuk erfgoed: een handwerkje met een spreuk waar een aflaat aan verbonden was. Bij nader inzicht bleek het te gaan om een borduurkarton met de spreuk " „Geloofd en Gebenedijd Zij ten a l l en tijde het a l l e rhe i l igs te en
goddelijke Sacrament. Vo l l en a f l a at Paus Pius VI 24.3.1776" De eenvoudige overtuiging van de gelovige bestond erin, door de uitdrukkelijke pauselijke rechtlijn, dat wie deze zin uitsprak (mondeling), binnen de week biechtte, communiceerde en een gebed bad voor de paus dat hij in staat van genade zijnde, geen vagevuurstraffen meer moest ondergaan.
Regelmatig - iedere derde donderdag van de maa,d - verlenen wij onderdak aan een selecte ploeg bijbelvorsers. We proberen hiermee de soliede basis van ons achtergrondkennis te verdiepen en te consolideren.
Zoals Sinterklaas ineens binnenvalt terwijl de kinderen - zonder ruzie te maken - aan het spelen zijn werd de ploeg verrast door .... de fotograaf.
De meerdere exemplaren - oude en nieuwe - van de bijbel in het Nederlands, het Latijn, het Grieks, de oorspronkelijke talen van het geschreven Woord Gods helpen om er een deugdelijke bijbelstudie van te maken.
Het doet deugd dat prominente figuren, jonge nieuwe sleutelfiguren relatief snel de werkvloer betreden. M.a.w. we waren verheugd toen Koenraad VERBRUGGHE, van de culturele dienst, positief antwoordde op de uitnodiging kennis te komen maken met onze gonzende bijenkorf.
De affiches lagen ter inventarisatie op tafel en en ...op de grond. We stoppen niet. Een 200 gaan er naar het Stadsarchief. Meer dan 3000 gaan er naar de provincie. 't Is van moeten! We hebben ruimtegebrek. Maar hoeveel keer hebben we dit al vernoemd. Niet blijven zeuren. Het beste ervan maken.
We willen duidelijk goed overkomen en zullen alle afiche met een summiere beschrijving afleveren....
Onze jonge bezoeker zal wel gehoord hebben dat we ook al hebben we bezoek niet over onze bezigheden kunenn zwijgen. Waar het hart van vol is loopt de mond van over.
Enkele maanden terug konden we nog Meneer Bisschop bezoeken. We hebben er ons aangenaam verheugd in het schouwen van een veelheid - en vooral het betere devotioneel erfgoed. Raphaël was een vriendelijk eenvoudig mens.
Vooral in de gipsen en biscuit beelden had hij een unieke verzameling.
Waar die nu bij stukjes en beetjes zou terecht gekomen zijn daar hebben we geen weet van. We kregen van een attente sympathisant zijn rouwbericht - in uitgesteld relais.
Ronny, zo noemt hij, wist niet te zeggen waar dat allemaal naar toe is. Als het eventueel verspreid wordt dan hopen we alleen dat het terecht komt bij zorgzame mensen. Een gemengd gevoel hoort bij de ondertoon als het maar niet in het para-handelscircuit geraakt waar het enkel en alleen als trofee of als prozaïsch beleggingsstuk in de gesloten en ontoegankelijke kluizen terechtkomt. We houden ons echter wel beschikbaar voor de eventuele bekommerde bezitter die het verhaal rond het on-schatbare wenst te ontcijferen. Het is een van onze hoofdativiteiten de deskundigheid die we hebben opgebouwd ter beschikking te stellen.
Op de verjaardag van de heiligverklaring mochten we Tine Ruysschaert begroeten. We hebben ons inderdaad ingeleefd in het verhaal van de moeder van de heilige.
Op zo'n levensechte mise en scene hadden we gehoopt. Onze verwachtingen werden super ingewilligd. Het was een niet te vergeten belevenis. Een ongeHOORD succes. Enkel het applaus na de monoloog brak na een uur actieve stilte de bewogen aandacht.
We konden het niet beter treffen.
Het verhaal was zo levensecht dat om het hoekje de solidariteit en de menslievendheid bij alle aanwezigheid in de stilte van hun meditatief aanwezig zijn de heiligverklaring van toen mee goedkeurde.
Ter gelegenheid van de monoloog van Tine RUYSSCHAERT hebben we een driedubbele activiteit gepland
.
Eerst en vooral natuurlijk het evenement met de virtuose woordkunstenares, verslag zie overmorgen.
In tweede instantie wijzen we op de tentoonstelling in de Onze Lieve Vrouwekerk (tot erfgoeddag 2012) . We hebben onze kasten terug opgevuld met een kleine dertig publicaties en onze verzameling prentjes van Damiaan.
De erfgoedstukken zijn nog niet in grote getale aanwezig. De heiligverklaring heeft betrekkelijk lang op zich laten wachten.
En zo komen aan onze derde component. We hebben een kwartaalschrift (2,5 Euro) gemaakt rond de figuur van Damiaan en daar kan je in lezen waarom die heiligverklaring niet snel na zijn dood kwam.
We hebben on singeschreven voor de erfgoeddag 2012. Thema: Heilige Helden
Het wordt zoals voorheen, nu al tien jaar lang, een tentoonstelling in de Onze Lieve Vrouwekerk. Dit wordt onze vertrouwde stek. Onze twee vitrinekasten - met de spullen van erfgoeddag 2011 - worden binnenkort - tussentijds - gevuld met een nieuwe opstelling. Hadden we de fondsen dan zetten we er een studiebureau aan, een platform en bezoldigde management. Specialisten, beste stuurlui aan (lager) wal mogen zich ook zonder vergoeding aanmelden..
Het opzet van dit jaar is HELDEN op te voeren. In onze bananendozen (foei!) zitten heel wat van die gipsen, biscuit, metalen, houten postuurkes. Helden krijgen vanuit verschillende motieven: nationale, culturele, politieke een standbeeld op voetstuk. Heiligen hebben aan die schatplichtigheid overgehouden vanuit pastoraal of catechtisch motieven. De attributen van de heiligen vertellen precies daarover..
Vanuit onze motievering om mee te doen zochten we naar een invalshoek en die hebben we gevonden in het aspect BEWAREN.
We bewaren en zorgen dat de devotionalia zo goed mogelijk worden bewaard. Dit kunnen we tonen door aan te brengen hoe we de prentjes in zuurvrije omslagen opbergen... En wat al moois over die helden zeker moet bewaard worden.
We brengen ook proactief aan. Hoe kitcherig een beeld wordt wanneer het is herschilderd.
We verwijzen door naar onze website en de mogelijkheid om via de account een venster te openen naar de gehele verzameling. Daar kan je het zelf constateren. Hier geven we enkele herschilderde en enkele andere: oordeel zelf.
In het bewaren van het leger aan heiligen is het ook belangrijk dat we de verhalen, legenden en functionele aspecten (verering voor..) niet kritiekloos en als enige belangrijk item presenteren. Ook het verhaal moet ontmanteld en zuurvrij en/of ontstoft worden bewaard.....
In de stilte en de gewijde sfeer van de devotionele branche
waren we een tijdje in de ban van de idee dat het wel eens zou kunnen dat we alle data terug zouden moeten ingeven.
Onze Hetznerserver in Duitsland liet het afweten.
Mailtjes en telfoontjes die uiteindelijk eindigden in het beheerste en sublieme statement (vaststelling) van ons kuifje: We kunnen niet klagen. In Duitsland, bij onze leverancier van ruimte (hostingbedrijf) hebben ze het moederbord van onze server vervangen.....
Bij deze ons excuus aan de gebruikers die wat hinder hebben ondervonden.
"Hallo Antwerpen!" "Natuurlijk is een bezoek ons aangenaam." "We zijn aan de kust voor een week en willen even uit in de Westhoek." "Prima. Waarom niet vrijdag? E is opening van de nieuwe markt in Poperinge.... "
Zo kregen we wee tussen de aanvulling van onze medailles (90 nieuwe) en de voorbereiding van "Mijn Zoon, Damiaan" Rina van V.V.F. (Vlaamse Vereniging voor Familiekunde) Antwerpen op bezoek.
Ondertussen kunnen de mensen die een account hebben op onze website alle recente aanvullingen zien. Die geregeld ons nieuws lazen weten dat dit een tijdje niet mogelijk was omdat we frontpage de schermen aan het voorbereiden waren om aan de vertaling aan de slag te kunnen. In de voorbereiding op ons internationaal verhaal hebben we ook een blog verbonden aan La Voix du Nord http://notreseigneurjesuschrist.nordblogs.com/loisirsculture/ Onze website http://onzenheertje.com
Het gebeurt vaker dat als we huiswaarts keren dat er dan een doos voor de deur staat, of een plastiek zak aan de deurknop hangt, of een beeld in de broodbak, of een omslag met prentjes in de brievenbus... Deze keer was het een doos met kerkboeken. Dat het zo snel is gegaan dat er een hele doos nieuwe kerkboeken, gouden randen en hoes incluis op zolder geraakte dat konden we niet op die manier voorstellen. 't doet ons er even bij stilstaan.
Dat het kerkboek niet meer zo populair is weten we best. Maar deze restanten vertellen ons - dat er wellicht een oud paternosterwinkeltje - ... de schenker liet geen sporen na (tenzij het stof) - de mooie lederen exemplaren in het meervoud aan de kant onder de dakpannen heeft gezet zonder er ze nog af te halen....
Wat het materieel ontstoffen betreft prijzen we de schenker die er zelf eerst het stof van af haalt. We hadden er een avondje werk aan om ze 'af te stoffen'. Hoestbuien en een af te stoffen werkplunje moet je ervoor over hebben. Een kermis is een geseling waard dachten we spontaan. Assortie met de business denk je. Neen!
We bedoelen met onze erfgoedbekommernis niet de oude devotie af te stoffen en te restaureren. Authentieke devotie onthult bij nadere studie zijn eigen waarde. Wij ontstoffen de buitenkant alleen om de authenticiteit boven te halen, niet om de gebruiken terug in te burgeren.
De quantiteit was niet om over naar huis te schrijven. Of de verwachte deelnemers waren verhinderd (cf telefoontje), of de echte waren mee met de vierdaagse, of er waren oorden die de consumerende toerist wat meer aantrokken.
De deelnemers waren echter wel voldoende geïnteresseerd en ons bestuurslid - de crack Poperinge 19de en 20ste eeuw - Eric kon er heel wat bij vertellen wat onze schaarse wel gekomen stadstoeristen niet wisten.
Voor de erfgoedvereniging was er ook wat bij dat in de annalen kan genoteerd worden. We konden ons verdiepen in de levensgeschiedenis van twee mensen die hun devotie handen en voeten hebben gegeven in daadwerkelijke caritatieve projecten..
We starten in Proventier. Ferdinand Ignace François PROVENTIER schonk als president van het semenarie van het bisdom Ieper en als kanunnik van het kapittel ter stede - notabene van Ieper - genoeg geld voor de bouw van 12 huizen en het verder onderhoud van de daar gelogeerde weduwen: het weeuwhof.
De twee figuur die onze aandacht, als devotioneel geïnteresseerde erfgoedzorgers bezig hield was Notaris Felix Berten. Hij schonk per testament het grootse deel van zijn bezit aan de armenzorg van Poperinge.
Maar we willen niet vergeten dat het allemaal gekregen materiaal is.
Onze laatste aanwinst die we in de late uurtjes konden afronden betreft een twintigtal penningen (medailles) die we uit Peru (Ayabaca en Ayapuchu) mochten registreren bracht ons boven de 8000 voorwerpen (precies 8010).
We zijn blij dat de schenkster Elizabeth Raminez er de namen bij heeft gezet. Het is voorwaar niet moeilijk om Rosa van Lima te decoderen maar Martin de Porres en Virgen de las Mercedes dat ging even boven ons petje. Maar 't is geslaagd.
We moeten evenwel onze actieve speurneuzen-bezoekers een tijdje nog tijdje geduld vragen. De objecten komen voor het ogenblik een tijdje niet onmiddellijk in de databank omdat we volop aan ons vertaalproject bezig zijn.
Eerlang kunnen vertalers onze beschrijvingen in het Frans omzetten. Kuifje is bezig met de site in het Frans om te toveren..... en zolang worden de laatste aanvullingen niet onmiddellijk toegankelijk.
Je ziet een voorproefje van ons scherm en enkele Peruaanse penningen.
We plannen met enkele mensen uit het bestuur een evenement dat over de grenzen van onze core business gaat. We willen geïnteresseerden samen brengen om zich laagdrempelig met de geschiedenis van onze stad bezig te zijn. Toeristen in eigen stad vertrekt vanuit het idee dat bewoners van onze stad enerzijds vragende partij zijn om meer van de geschiedenis te weten en anderzijds uiteraard iets meer weten over het leven in de stad. Dit is heel zeker waar rond wat ze zelf beleefd hebben.
inschrijven: charlotte.devrekere@ocmwpoperinge.be
Het eerste evenement gaat door donderdag 25 augustus 2011. We plannen een wandeling via de Veurnestraat, het park, de paardemarkt en uiteinde de Grote markt. Indien dit eerste treffen aanslaat dan kunnen we dit evenement zeker herhalen naar de vraag van de ploeg.
BRES heeft als roeping cultuur te democratiseren. Wij staan helemaal achter dergelijke missie. Vanuit onze specifieke know how kunnen we dan ook ons interesseveld aanbrengen bij gelegenheid.
In de tijd van Rodenbach was het in Vlaanderen schering en inslag Vuur moet branden. In onze eeuwige jeugd denken we op de kampvuren van de kamperende jeug.. en op onze enthousiaste medewerkers.
Immaterieel erfgoed
In onze bekommernis om het erfgoed stootten we op een immaterieel erfgoed dat dreigt verloren te gaan. We zitten nu eenmaal in het circuit van erfgoed dat in de schoendoos of het blikken koekjesdoosje op zolder geraakte. Het religieus erfgoed is specifiek bedreigd. We werden indirect geconfronteerd met de context van het godslampje.
Indirect
Inderdaad. In de moppentappersregio wordt het druivelaarsmopje verteld van het oudje dat de kerk binnenstapte met een kleinkind. Het hoeft niet altijd een pretpark te zijn dat de nurse bezoekt. Als ze er een tijdje zitten dan vraagt het brave kind: Oma als 't groen is vertrekken we dan.
Het godslampje in de kerken brandt zoals de meeste toch wel nog weten totdat de olie op is. Het zal dan wel niet onmiddellijk groen zijn.
Waarom?
Maar waarom dat lampje daar is dat is immaterieel erfgoed en het zou een Quizvraag kunnen zijn die niet iedereen kan beantwoorden. Die materie hoort bij onze core business. Primair weet men wel dat het gaat om de aanwezigheid van de levende Christus in het eucharistisch brood in het tabernakel. Tabernakel = tent. Idd.
In feite gaat de redenering nog verder terug. Bij de Israëlieten brandde eeuwig vuur. Het werd onderhouden en mocht niet uitdoven omdat volgens de Rabbijnse traditie dat vuur direct van JHWH kwam. Het herinnerde aan het Verbond, het vuur op Sinaï... dat vuur herinnerde aan het totale proces van JHWH en Zijn Volk.... aldus doorgeredeneerd is het Godslampje een verlengstuk van dit immaterieel erfgoed.
Licht
Een lampjes is een curieuze focus , een sprankel uit de hemel, een bron van licht. Licht op de kerstboom, rood licht als waarschuwing voor gevaar (tremendum et fascinosum). We zijn het symbool ontleert omdat er een zee van licht is zelfs snachts. Zo is licht verblindend geworden.
Lampjes en lichtjes
We voelen hoe het licht is verwerkt in de eredienst en ook in de devotie. Het zou een boek kunnen worden als we beginnen uitdokteren.
Vuur dat nog niet is gedoofd
In de rand houden we er ook de aa,dacht te trekken op het dat vuur blijft branden ook bij onze medewerkers.
We zijn uren zoet met de vertaling van onze site. We zochten het al enkele dagen uit om de database uit te zuiveren naar unieke woordkeuze. Het vuur brandt ook in onze ICT medewerker. Zondag kwam hij met zijn nieuwe uitdaging om te depaneren. Een avonturier ons kuifje!
Een hoogdag van de spreuken bij een unieke gelegenheid
Onze permanente secretaris
een prima gelegenheid
om een oud gebruik te herijken
We zijn gaan schieten - iets wat gebruikelijk de vooravond het huwelijk gebeurt
We waren uiteraard een halve eeuw te laat
Dat schieten dat gebeurde om de slechte geesten weg te jagen....
Maar dat zal wel niet nodig geweest zijn voor onze feestVOS
Een hoogdag van de spreuken
De boog kan niet altijd gespannen zijn
SCHOENMAKER blijf bij je leest
en.. als DE VOS de passie preekt
We waren present - de VOS zat op wacht achter het raam - en we hebben
niet eens alaam moeten bovenhalen - de deur gaapte open en we werden
gezellig ontvangen
Proficiat Frans en Maria van onze vzw - VROLIJK ZIJN WIJ - ONZEN HEERTJE
Het is soms eens goed de stapels kranten op te ruimen en de knipsels door te nemen. We beseften ineens dat we de verdwenen kapelletjes veel aandacht gaven en niet eens erop dachten de nieuwe te signaleren. Gelukkig vonden we in de Krant van Westvlaanderen twee artikels hieromtrent.
In Haringe titelde men het kapittel met de ronkende naam
Meiveldkapelletje. De term is ons in verband met kapelletjes niet bekend. De meivelden wel. Op die organisatie steunt een deel van ons rechtsbestel. Karel de Grote had wel een kapel in Keulen. Of die mei- of maartvelden die bij hem hun ontstaan vonden rechtstreeks met zijn kapel te maken hadden is niet bekend.... Het is wel bekend dat de scouting de meivelden hebben ingecalculeerd in hun werking....
Hieronder kun je het artikel dat erover rapporteerde nalezen.
En tweede artikel heeft het over een kapel in de Loviestraat 51. Hier werkte de VTI van Poperinge aan mee om er een heuse veldkapel te restaureren (Krant van Westvlaanderen 10 06 2011)
Kapelletjesbaan - Watou - Sint Jan ter Biezen - Abele
We zijn begonnen - na een dip - in de laatste fusiegemeente(n): Watou,
Sint Jan ter Biezen en Abele met het inventariseren van de muur-, gevel-
en veldkapellen.
Ondertussen hebben we geleerd dat het boeiender
is als je er iets meer van opgezocht hebt, maar... dan is dat ook een
arbeidsintensievere bezigheid.
Zo hebben we de laatste halve week zeker een zestiental uren erover gedaan om een lange lus door de drie locaties te trekken.
Oorspronkelijk
hadden we gedroomd van met het apparaatje van CO7 door de gemeente te
trekken en interviews af te nemen, maar onze technische kennis is
aftands en hopeloos beperkt voor het moderne spul. Dat is een handige
alibi om achter te schuilen. Het is ook zo dat wanneer we het op die
manier zouden opvatten dat we dan inderdaad een full-time (onbezoldigde)
job eraan kunnen hebben... Spijtig genoeg is er ook nog ander werk. Zo
hebben we besloten van het procédé aan te houden zoals we de overige
locaties hebben verwerkt.
Sorry! Niet helemaal. We hebben her
en der meer informatie aan de bewoners gevraagd (immaterieel erfgoed) en
met de liggende materialen die we al hadden dachten we door wat ruimer
te fotograferen ook de huidige aandacht voor beelden in te calculeren.
Het valt op hoeveel mensen niet alleen in de kabouterwereld maar ook
leeuwen en honden versteend hebben buiten gezet.....
We hebben ook naast de schouw-kapelletjes van Reningelst een nieuwe genre ontdekt: het poortkapelletje.
Toen we begonnen te twijfelen wat we nog eens op de blog konden plaatsen... kregen we enkele mailtjes die ons weer wakker maakten.
Doorgaans lezen we onze mails op het moment dat we nodig ons haasten om te gaan slapen.
Omdat we ook niet onszelf altijd als de sukkelaar mogen voordoen vertellen we niet wanneer dat dat dan is!
We zijn een samenwerkende vennootschap. Zo wordt de correspondentie niet gevoerd alsof we éénmans bedrijf zijn. Onze secretaris kreeg - we zijn niet jaloers - een antwoordje van de meneer die ook een devotie verzameling heeft en waar we inderdaad ook eens wilden naar toe gaan, maar op de eerste vraag geen mail terug kregen. Het wordt een studiereis. Wie wil weten wie dat dan is die moet maar eens doorscrollen in de blog. De verzamelaar Meneer Omer Heusden uit Keerbeek-Miskom kreeg al zijn publiciteitsruimte.
Hout uit de bomen rond het kapelletje van Onzen Heeresboompje.
Ook ons tweede item kan je nakijken, maar dan op de site van Volkskunde Vlaanderen. We waren aangenaam verrast toen we dit lazen. Tradities en immaterieel erfgoed zijn in. Onlangs nog lazen we in de streekkrant rond de fetisjboom die aan het kapelletje van Onzen Heeresboompje staat. De fetisjboom is echter geen specifieke naam van een boom, zoals je een plataan of een eik hebt. Het zijn wel de bomen die men in het magisch verhaal meeneemt, of van oudsher, of in de kontekst van een heilige plaats. Men hangt er vodden of voorwerpen in waarbij men iets achterlaat om de ziekte of het kwade achter te laten of waar men herinneringen achterlaat, ex-voto's van dankbaarheid, en zo meer. Dit en nog andere verhalen rond het slunsekapelletje in Poperinge brachten we voor Onzen Heertje bij Volkskunde Vlaanderen. . Meer weten: vraag de nieuwsbrief op bij volkskunde Vlaanderen aan.
Rubriek en de winnaars zijn.....
Slunsekepellen heb je toch wel meer, verspreid over de beide landsgedeelten van België en Frankrijk. Eigenlijk gaat het om de bomen of hagen. In Frans Vlaanderen "arbres à locques".
Het is leuk om te ervaren dat er op onze tentoonstelling in de Onze Lieve Vrouwekerk reeds is ingespeeld door een alerte bezoeker.
Onze sympathieke pastoor op rust van de Onze Lieve Vrouwekerk, E. H. Lambert Roger, dook in de oude boeken en vond in een archiefstuk van de kerk dat er inderdaad een beeld van de Heilige Benedictus LABRE, uit Amette, in de Onze Lieve Vrouwekerk stond. Dat beeld is helaas ondergedoken. Navraag is altijd weer met ontwijkende opmerkingen onbeantwoord gebleven. Het zou bij de schilderwerken en verfraaiïng in het adres van onderkomen of gesettled of verdwenen zijn....
De historische sporen vermelden in een boek van 1907 - opgemaakt
als liber memorialis van de toenmalige pastoor - dat het
beeld door René GHYSEL werd geschnken en wierd geschilderd
in 1887 door Adolf VOET kunstschilder uit Melle. Hiervoor werd
285,91 Frank betaald. Die rekeningen vermelden een rekening van
TURPEIN-GHYSEL.
Er is van de
Heilige Benedictus wel een reliek in de kerkschatten, waarvan geen
oorkonde terug te vinden is. Het beeld moet voor
1971 verdwenen zijn te oordelen naar de inventarissen (1951-1971).
Surface! Zo kom je aan de oppervlakte... nog even.
Een Nederlands bedrijf heeft zich bij de Provincie geloofwaardig kunnen presenteren.. We mochten even de embryo zien. Het was er wat donker... Hopelijk niet om de kleine kantjes niet te zien..
In elk geval de donkere omgeving liet niet toe haarscherpe foto's te nemen. We willen U echter wel even laten mee gluren...
Het project komt naar de bibliotheken en zal ook ons depot laten ontdekken tussen de grote musea van Westvlaanderen... Je ziet op de beelden de tafel, waar via een vorm van touchscreen de beelden moeten spreken. We hebben alvast onze verzameling gepropageerd. Het zouden geen Nederlanders zijn als het niet erop aankomt dat we zelf het werk presteren.. We moeten ook zeggen dat ze goeie ideeën hebben. Goeie ideeën zijn duur! En we hebben toch het materiaal, waarom tweemaal het werk doen.... Inderdaad.
We hopen dat zoals de collega van een van de meewerkende musea het verwoordde dat iedereen gelijke kansen krijgt.
Vooraf waren ook de bibliotheken uitgenodigd.
Dit is de tafel errond het Nederlands bedrijf onwijs.
Een tachtigtal senioren wilden wat meer weten over de kapelletjes van Poperinge en we hadden de eer en het genoegen onze kennis bij te werken en hun geheugen op te frissen. Vaststellingen: Anderhalf uur luisteren is mogelijk.
Het is een generatie die het geleerd heeft te luisteren En toch komen de tongen ook los achteraf. Een boeiende uitwisseling.
Wie kan ons helpen? Zijn er in den lande academici of pseudo-academici die iets of wat van heiligen en attributen weten, die iets of wat van mythologische figuren kennen
Of moeten we nog andere paden betreden.
We kregen in ons erfgoeddepot het hier aangebrachte beeld.
Onze gedachten gaan voor het ogenblik naar de esoterische doctrines. De wolf zou kunnen verwijzen naar het dier dat naar de maan blaft. De vrouwenfiguur draagt een vijfpuntige ster. Zitten we hiermee misschien bij een deviant. Hebben we te maken met een verwijzing naar de diabolische domeinen. Moeten we vaststellen dat de vrouw horens draagt, of zijn het wolvenoren?
Het beeldje verraad een oosters element. Maar welke oosterse godheden of pseudo-mythologische figuren zien er zo uit.
Het lange zwarte haar kan ook aanwijzingen bevatten. Maar verder hebben we geen uitsluitsels waardoor we tot één verhaal komen.
Het is nu vijf jaar geleden en het zou een statistische studie kunnen worden hoe het ondertussen verlopen is.. Er zijn zeker enkele kapellen verdwenen. We geven hier een eerste survey. De kapel aan het Rode kruis is een tijdje voor de selectieve erfgoedrehabilitatie afgebroken. Ondertussen is Madame Arlette Duclos overleden en geen spoor meer van de prachtige Onze Lieve vrouwe kapel in de muur van het Zwijnland.
Ook de kleurrijke moderne kapel op de hoek van de Havermuis en de Valkenberg is niet meer te zien en opgedoekt.
Op de hoek van de Krombekestraat en het wandelpad stond een paalkapelletje.
We hebben er nog een foto van wanneer het beeld er nog in stond maar .... toen we rondliepen om te fotograferen was het beeld van Onze Lieve Vrouw er al uit. De dank om de redding van de bombardementen is gestopt... We weten alhier niet meer wat bombardementen zijn.. of toch weer...?
Onze Lieve Vrouwekerk - Poperinge: Kruisweg van de armoede (vervolg)
We beloofden de tentoonstelling van de
erfgoeddag te bestendigen tenminste tot november. En we behoren nu
eenmaal tot die groep van mensen die hun belofte proberen te houden.
In de twee glazen kasten in Onze Lieve Vrouwekerk – proper
opgeblonken – en dat heb je ook al gemerkt staat nu de armoede
zoals ze voor kerkverbonden mensen zou moeten behandeld worden.
Je merkt er een catechismus van 1910
waar de zeven lichamelijke werken van barmhartighgheid zijn
afegbeeld. De latere catechismus van de jaren 60 herinnert U de
geestelijke en de lichamelijke werken.
E, wil je echt weten hoe de Heilige
Benedictus Labre met Poperinge te maken heeft dat zie je in de
rechter kast laagste plank.
Franciscus en Antonius, cracks in de
beoefening van de naastenliefde haalden hun inspiratie in de parabel
van de barmhartige Samaritaan (Schoolbijbel). Inderdaad armoede is
een troef in het licht van je zielezaligheid maar ook als je de
Vader wil verheerlijken als kinderen van de Vader.
Het N.N.-project dat we gekozen hebben met de duidelijke bedoeling sober en zonder barnum aan flyertoestanden, met weinig umpa, tierelantijntjes van streepjes muziek en met de intensieve - eigengereidheid - de professionaliteit niet te gaan zoeken bij gerenomeerde firma's en/of studiebureau gerelateerde bedrijven..... is BIJNA gefinaliseerd.
We hebben gekozen om de plaatselijke - gebuur - het VTI (Technisch Instituut ter plaatse) rekken te laten uitdokteren voor onze kaders.
We hebben nl. een drie honderdtal kaders liggen, tot op heden nog niet gedigitaliseerd en slechts partieel op schrift gecatalogeerd.
Dit bescheiden winterslaap-werk moet nog gebeuren. Het zit zeker in de koelkast (winterwerk?) en/of in de pijplijn. Het is ter plaatse al altijd een gevecht geweest tegen de versluizing. De pijplijn is voor het ogenblik dreigend in gevaar door filevorming (toestromende erfgoedstukken). Er staat heel wat werk voor de deur. Vakantie nemen zit er voorlopig niet op. We moeten verder werken aan de verfransing van onze website waar onze free lance ICT al heel wat specialistenwerk in gestoken heeft... We zitten bovendien met de genoemde filevorming in de nieuw toegekomen erfgoedstukken omdat we gezien die specialisten-job niet op de site konden...
Maar geen geweeklaag! De samenwerking met het VTI zoals je op de foto's kan waarnemen verliep in een uiterst gezellige, bemoedigende (wat dat jong volk voor die oude kraken heeft gerealiseerd mag gezien worden) en educatief productieve sfeer. We danken de leerkrachten Jonas VANDROMME, Thomas VANHEE, Lieven VANDAMME en Paul MAERTEN voor de deskundige begeleiding.
We geven een pluimpje aan de leerlingen: Arno DEMAN, Wout DELPORTE, Matthys BILLIAU en Gill DERAMOUDT.
We hebben gezien hoe ze het zweet op bepaalde momenten moesten bezweren en met wat een effectieve krachtpatserkreten de zware stukken het zoldervenster van de Trommelaarstraat 15 inplugden.
Op het einde van de inzetfase moeten we corrigerend verklaren het project is geen N.N./anonieme erfgoedrealisatie meer. Nu we de jeugd op die manier hebben bereikt kan bij die actoren althans het erfgoed - letterlijk wat hier op zolder is - niet meer uit hun geheugen en dat is wat we willen bereiken naast wat er verder nog wordt gerealiseerd in het kader van dit project.
We denken dan op: - het verder catalogiseren, inventariseren en conserveren van zowel de kaders en het beeld - daarnaast voegen we hetzelfde met het opbergen van de afzonderlijke prenten in zuurvrij papier, - het digitaliseren van de stukken in aansluiting van de 7000 stukken die nu reeds online te vinden zijn, - het verder uitbouwen van de site in de Nederlandse en de Frans versie.
Last but not least willen we ook niet vergeten dat onze sponsor CO7 is.
Voor de vrijwilligers is het een drukke lenteaanvang. Onze secretaris stond midden in de apocalyps.. zelfs de burgemeester sprak van een openbaring. We zijn fier onze secretaris te kunnen op de blog zetten in zijn voorzittersoptreden in naam van de kerkfabriek van Sint Bertinus..
.
Het dreigende gelaat opzij is het houdsnijwerk van de preekstoel die hij niet besteeg. Gezien zijn familienaam heeft hij dat wijselijk ook niet gedaan. Als de vos de passie preekt.....
De kasten staan er beeldig bij. Dat kon de actieve bezoeker van onze blog al in ogenschouw nemen. De plaatsing was zonder kleerscheuren en/of glasbraak gebeuren.
De gespecialiseerde tussenkomst van de leverancier van de kasten bood een perfecte transfert van de vitrinekast....
Onze floor hostess vond dat spiegels moeten blinken en een uurtje met spuit en doek toverde ongeziene lichteffecten. We hebben uiteindelijke de goede locatie gekozen. Wie de kasten leeg wil zien... pas ingeblonken... haast u ter kerke!!
Het is voor degene die ons depot kennen geen geheim. Onze nachtmerrie, ons GROTE probleem is ruimte. Daar hebben we dan toch een bescheiden maar ideaal nisje ruimte gevonden.
We kregen van de kerkraad van de Onze Lieve Vrouwekerk de toelating om twee vitrinekasten in hun kerk te plaatsen. Inderdaad ook voor hen is dat een niet te versmaden presentje.
We hebben al altijd gezegd dat het de MOOISTE kerk van Poperinge is. Ze krijgen van ons één jaarlijkse mini-tentoonstelling. Wie weet kan dit de sluiting van het kerkgebouw niet voorkomen....
Alle gekheid op een stokje. We zijn verheugd binnenkort die kasten te vullen met het materiaal dat op de erfgoeddag voor het publiek te zien was. Zo verlengen we de erfgoeddag.. tot een erg goed jaar......
Zusters van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Otvangen Heist op bezoek
In onze branche is het geestelijk depositum (erfgoed) inderdaad blijvend aandachtspunt. Een gelukkig toeval bracht een groepje religieuzen op het idee Poperinge en onze depot in die context te eren.
De groep bedevaartende zusters wilden de dag - Poperinge beginnen in de St.-Janskerk.
De Romaanse schemer van kerk bracht het groepje trekkende zusters vrij snel onder de devotionele sfeer van de start van de dag. De neofiet E.H. Domique Moens breidde na de subtiele woorden van de inleider een gepaste intro tot de bede-vaart. Het was de zusters een hele eer de eerste mis van een nieuwgewijd priester te mogen volgen.
Na een summiere rondleiding met de feministische look op de brandramen van de vrouwen uit het Eerste Verbond trok de pelgrimage naar het depot van Onze Heertje. We waren geëerd door het bezoek van een hoogst geïnteresseerde groep zusters.
We haasten ons een mondelinge traditie te registreren van een van de oude religieuzen. In Poperinge was en is er een een Onze Vrouwtje dat Onze Lieve Vrouw in d'aarde wordt en werd genoemd. Zou dat Onze Lieve Vrouw van Sint Jan kunnen zijn?
Vrijdag 29 04 2011 Midden de drukte van de voorbereiding van de erfgoeddag wilden we niet ontbreken op het orgelpunt van het totaalprogramma van het Kortrijk erfgoedconvent. We mochten een behoorlijk pakket van onze erfgoedstukken zes maanden tentoonstellen.....
Het TOTAALprogramma ONGELOOFLIJK heeft zijn naam niet gestolen...
Ze wilden ook op die manier eindigen.
We werden om 19u00 ontvangen in de Moskee. Schoenen uit en in een mega brede religieuze stemming naderden we met de zonen van Abraham het Koran-bos....
We beseften hoe nodig de wederzijdse studie van de keure aan believers is voor ze afstappen van eigen perceptie om de andere te begrijpen. De stap naar elkaar was unaniem goedgekeurd dat zag je aan de gewilligheid waarmee de schoenen werden uitgedaan om de moskee te betreden. Dat Jezus het evanglie niet door een engel is gedicteerd dat leek even wat moeilijker...
In de oude fabriek werd dan met vespers en choreo het orgelpunt bijgestuurd. Hier wil men niet eindigen. Alle ongeloof ten spijt ongelooflijk blijft met trillingen als een earthquake - als het van de aanwezigen afhangt - minstens Europa beroeren.....
Het gebeurt af en toe, maar niet alle dagen dat we zo'n extra gemotiveerde studenten over de vloer krijgen. Deze keer hadden we prijs. Een studente van de gerenomeerde St.-Lucasvesting betrad onze tempel.
We konden het niet laten de hoop uit te spreken dat er ook na ons mensen zullen te vinden zijn die het erfgoed waarderen.
Wie weet .. onze ploeg wordt stilaan wat ouder en daar was de bezoeker en haar vader grondig mee eens hier bewaren we een schat aan geschiedenis en studiemateriaal ook voor de iconografie en de beeldende kunst..
We onthouden U ook het beeld niet van het erfgoedstuk waar de studente haar ogen op uitkeek: een plechtige communieprentje waar een stuk van de sluier verwerkt werd in het kleedje van de figurante op het prentje.
Een hartversterkend bezoek waar we nog op zullen kunnen terugkeren want we krijgen zeker verslag van het studiewerk dat hier het resultaat van wordt.
Ook als we het niet zouden gevraagd zijn dan zouden we ook duimen voor de activiteit van de Open Kerken ter plaatse. We hebben een uniek conglomeraat aan kerkelijk patrimonium. Uiteraard hebben we een boontje voor de Onze Lieve Vrouwekerk (met het mooiste interieur aan snijwerk/ de gustibus non disputatur) met zijn authentieke stukken rond de confrerie van de trinitariërs (het slavetje).
We hopen op een onderbouwde degelijkheid van de begeleiding. Soms hebben we wel een vraagteken over wat er allemaal VERTELD wordt. Dat is in de huidige context rond kerk en maatschappij niet onbelangrijk. In elk geval een aanzet om de historici wakker te maken en .. de archieven in te duiken of te raadplegen.
We bereiden ons voor op internet. De pers is al gekomen...
Geen moeilijk thema dit jaar Inderdaad Armoe is troef
We stellen voor
De troef der bedelorden. De zeven werken van barmhartigheid... de hemel in het hiernamaals en toch ook de hemel op aarde. Franciscus en zijn minderbroeders
Andere cracks zijn er legio. Maar we hebben voorlopig een boontje voor Benedictus Labre. Een mirakel dat gebeurde bij ons?
Naastenliefde. Iedereen kent de parabel van de barmhartige Samaritaan. Wie is naaste van zijn medemens? Een voortdurende bevraging vanuit het christendom en het Evangelie
Concreet is dat ook in de opvoeding altijd hot item geweest. In de tijd waar de drankzucht compensatie en gangmaker was van de armoe organiseerde men in de scholen de antialcoholische schooldag.
Groeten aan de collega's aan de andere kant van België
We waren aangenaam verrast toen we op blz. 20 van Kerk en Leven andere Levenden met dezelfde ambitie in de krant vonden. Voor die het niet gezien heeft brengen we ze ten tonele zoals ze zichzelf voorstelden ...
De tijd van de deftige, voorbeeldige en geëtiketteerde pensionairtjes is blijkbaar nog niet helemaal voorbij.
We konden in 'nAbeele een aanzienlijke foule knikkende merci en dank-u-figuren bewonderen.
U hebt het al begrepen het gaat inderdaad enkel om gipsen engeltjes, heiligen, nonnen en misdienaars, kanunniken en paters....
We hebben ons inderdaad verkneukeld en ons ogen uitgekeken op de verzameling van Luc DEPREZ.
Toen we er toekwamen klonken de klokken van de elfuur mis van Abeele.
Hier en daar verliet een slachtoffer van de ruil- en kooplust met zijn trofee de beurs met een stuk uit de vermeende rommel...
Het pensionaat staat maandelijks open voor de verzamelclubs. In de gelegenheidstentoonstelling knikte alleen hun varkentje kniet.
In ons studiebezoek konden we het niet nalaten om een detail in de identificering vanuit onze schoolmeestermentaliteit aan te vullen: misdienaars dragen geen rood calotje, dat is enkel voor bisschoppen.
Onder de opvallendste dank-u-beeldje stond een ingeburgerde allochtoon, die zich aan de cafémentaliteit van de Westerse beschaving blijkbaar al sterk had aangepast.
Terwijl de secretaris het verslag maakt van
onze A.V.
Onze penningmeester wat uitrust van de
zware eindafrekeningen en aan de hobby's zijn hart ophaalt. - Iedereen weet hoe
hij thuis is in de oude Poperingenaars en de verhalen van voor, binst en na de
oorlog - mochten we voor de zoveelste keer een illustere
bezoeker over de vloer krijgen….
Nu gaan onze gedachten naar de verzamelaars.
We kregen Noël Vandenbussche over de vloer. Deze Kortrijksaan is verzamelaar
van penningen (vulgo medailles). We gaan er fier op dat hij een hele voormiddag
nodig had om ze even aan de kennersblik te onderwerpen. Met enkele
onderbrekingen van onze kant – voor de hobby van onze penningmeester
– en wat info over de verzamelaarswereld.
We zagen hem af en toe nota nemen…
Ondertussen kwamen we te weten dat zijn
verzameling penningen uit het bisdom Brugge tegen de 1000 ex. bevat. Het maximum
in België zou aldus onze informant 35.000 zijn (iemand uit Wallonië).
Italië bezit een kostbare catalogus… Noël
droomde ervan zelf een catalogus uit te geven. We zijn het dromen verleerd en
hebben al heel wat energie gestoken in de pictures van onze database online. En
wat vernamen we nog? Dat die database ook door de kenner druk wordt
geraadpleegd. Hartversterkend zo'n visite.
We zochten voor de nacht van de geschiedenis een veilige locatie: de vuurtoren. "We zochten" is niet direct de juiste formulering. We werden aangezocht door het DF de vuurtoren Oostende.
Via volkskunde Vlaanderen was secretaris Leo op ons adres gekomen. Het werd een gezellige nachtelijke bedoening. Bij de dagwende afgesloten met de nodige ingredienten, een babbel, een verhaal, diepgaande vragen .. op Davidsfonds niveau.
Het thema FEEST - op de breuklijn van religie, devotie en history - bood ruimte om er - zij het in gecondenseerde vorm - uren mee bezig te zijn. Bezonnen grijze eminenties luisterden ingetogen ... een gewijde stilte bracht enkele schaarse serieuze vragen op... De oude kapel van de zusters zinderde na. De paashaas bv. We zien de dartelende haasjes na de lente-evening. Ze vertellen ons over de vruchtbaarheid (kweken als konijnen) en ze brengen - zowaar - eieren symbolen van leven (wie was er eerst de kip of het ei?) De affiche had het over heidense elementen in onze feesten... Een kritische overlook worstelde met de definities wat is er nu heidens? Wat is er algemeen menselijk? Wie pleegde plagiaat? Waar begonnen die tradities? Weinige feesten kregen geen aandacht. Babyloniërs en Grieken, Semieten en Akkadiërs, Inca en de volkeren rond de Middellandse Zee, druïden en Germanen.... tegen middernacht werd het - al was het dé NACHT van de geschiedenis - toch tijd om ermee te stoppen.
We gaan dolgraag in op de vraag van onze secretaris.
De goeie man is jaren dé propagandist van de Vrienden van Lourdes te Poperinge.
Deze week zal hij weer de ton doen draaien en enkele mensen gelukkig maken die de Lourdesreis zullen winnen. Het bedevaartgebruik is in onze contreien nog levendig gepratikeerd. Hier zou een aardig studiewerk kunnen worden over gemaakt. De motieven zijn legio. Was het niet dat er nog zoveel domeinen zijn waar de raakpunten voor het rapen liggen en waar we eerst moeten mee bezig zijn we zouden er een een aardig theologisch-academisch mijnenveld kunnen betreden. Naast autentieke bewogenheid, zuiver gerichtheid op wat ons overstijgt (dat geldt evenzeer voor de rechtgeaarde Jood die naar de muur trekt of de moslim die naar Mekka gaat) is er uiteraard ook de blinde eerder magische nood van de kwetsbare mens die in ootmoet (anderen in goedkope consumptie-religie) onderweg willen zijn.
Dit om in hommage aan onze secretaris, Frans Devos, positief in te gaan op de vraag om de blog van de vrienden van Lourdes, Poperinge, in de linkermarge van onze blog bereikbaar te stellen.
We schreven de vorige keer. We like this! Het is een reuze bemoedigende ervaring een enthousiaste leraar en een kleine klas curieuse-neuzen in het depot binnen te krijgen. We zijn telkens opnieuw verrast hoe de snuisterzin en de benieuwde ogen het verzamelde goedje monsteren. Met schoolmeester hantering verwijst de begeleider naar de elementen uit de leerstof kunstgeschiedenis. Een joint venture van een gedroomd hoog gehalte!
Al wie dit leest - verzamel je dromen - en there we go! We can!
Inderdaad het Engels komt boven als je het jonge volkje over de vloer krijgt. Toch moeten ze toegeven de clip cultuur van heden kan niet tegen de iconografie van de XXste eeuw.
In de voorbereiding op de Algemene vergadering, naar aanleiding van ons N.N.-project is er werk van gemaakt om aan ons project ook met raad en daad te gaan werken
Onze secretaris, gepromoveerd tot chief operating officer van het 'kader' beleid' , was ze voor dag en dauw bij om de de plaats vrij te maken voor de rekken die we met de projectsubsidie willen installeren
Om je een idee te geven van wat dit aan noodzakelijk ruimtelijke wanorde betekende geven we U een beeld van de omstandigheden en de actoren van de voormiddagploeg.
Gemotiveerd door een leerkracht met vuur uit het braambos van de gilde der gidsen kwam een trio leergierige jongeren naar onze folklore burcht. We zijn er erg trots op dat ze ons vinden. Ze zijn met een tamelijke hoeveelheid 'data' huiswaarts gekeerd.
Hopelijk maken ze en een account.
Als moderne jongeren moeten we ze geen ingewikkelde technieken bijbrengen. Het kwam onmiddellijk bekend voor. Je moet de woorden browserbalk, account, data, e-mail.niet uitleggen... Catechismus, reliek en vuistheilige vroegen om verklaring. Maar daar zijn we voor..
We kwamen goed overeen. We like this!
De drukte in ons depot kun je afleiden uit het tijdstip waarop deze foto's werden genomen. Beide medewerkers hier afgebeeld waren pas vertrokken na de opruimingswerken in voorbereiding van het N.N.-project en de driekoppige jeugd-wijzen waren volop in de les.
Weliswaar virtueel maar we werden ook bedacht met een heel origineel cadeau.
Een van onze bewonderaars stuurde ons volgend gadget: super. Onze website is over de 50000 bezoekers geraakt. Wij zijn tevreden Artikelen : 94 Weblinks : 63 Artikelen bekeken hits : 55125
Met meer dan een voetbalploeg en met harde koude trotseerende adolescenten werd de beeweg gegaan naar Onzen Heeresboompje. Zonder dwang verduldig en zoals het pelgrims hoort werd het een brok Compostella.
Het busje werd ingezet en toch waren er moedigen die met de chauffeur (uit devotie?) de tocht voetstaps aanvatten vanaf de high way.
De koortskapel aan de linde, de slunsse kapel verdient haar naam. Ongelooflijke verhalen werden nuchter geconsumeerd.
Enkelen tasten naar de geldbeugel. Het was niet de bedoeling, maar… toch! Veel verwondering ging uit naar de vodden (neen, echt kousen, zakdoeken… en zowaar een geldbeugel). Het grote woord viel magisch.
De instuif werd afgerond met een "Dat gehele huis staat hier toch niet vol van die dingen. Ja, toch." Onzen Heertje in de Trommelaarstraat Waarom is dat geen museum? De tijd was om voor de leergierige meute moest afsluiten. Leraar Hein had weer eens iets boeiend gevonden.
Tremendum en fascinosum troef in de Poperingse opgravingen
KELKLEPELTJE
Het meest opvallende met ons gerelateerd voorwerp in de opgegraven artefacten onder de markt in Poperinge lijkt me wat men als kelklepeltje inventariseerde. Aanvankelijk hadden we niet door het om een stuk van een lepeltje ging.
Toch rest ons de vraag of het inderdaad om het kelklepeltje gaat. In de Romeinse liturgie gebruikt men naast de ampullen voor de wijn (versierd met druivenranken), de ampullen voor het water (met golfjes, vissen of schelpen). Dat laatste pleit er wel voor om dat lepeltje daar te situeren.
Het argument er tegen is dat die kelklepeltjes meestal schepvormig (pollepel) waren. Omdat ze dan makkelijk hanteerbaar waren om het beetje water dat bij de wijn moest uit de ampul te scheppen en over te gieten. Vóór de consecratie werd een druppel water vermengd met de wijn in de miskelk, waardoor de vermenging van de Godheid (wijn) en mensheid (water) van Jezus Christus verbeeld wordt. De priester zegent eerst het water en zei Deus, qui humanae substantiae dignitatem mirabiliter condidisti, et mirabilius reformasti: da nobis aquae et vini mysterium, ejus divinitatis esse consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps (vertaling: God, Gij hebt de menselijke waardigheid wonderbaar geschapen en op nog meer wonderbare wijze herschapen: laat, door het mysterie van dit water met de wijn gemengd, ons deel hebben aan de godheid van Hem, die zich gewaardigd heeft deelgenoot te worden van onze mensennatuur). Totdaar de vorm.
De afbeelding van de vissen wijst dus ook naar die ampullen kontekt.
DE LEVENSBOOM
De afbeelding van wat men de levensboom noemt die op de buitenkant van het lepeltje zou staan kan ook een gestylleerde verwijzing zijn naar de druiven en de wijn. Niet eens zo zinloos. Jezus is de wijnstok, wij de dranken. Toch mogen we niet aan wishfull thinking doen. Een vens boom moet duidelijk een stam uitbeelden. Druivenbladeren ook als ze gestylleerd weergegeven zijn benaderen niet onmiddellijk de vormgeving.
We gaan niet onmiddellijk mee met de stelling dat we hier zouden te maken hebben met ICHTUS = Jèsous Christos Theou uios soter (inderdaad het Grieks woord voor vis) en het symbool - vroeg christelijk codeteken - waarin de gelovigen de verwijzing zagen naar Jezus Christus de Zoon van God, Redder.
Dit symbool was telkens één enkele vis. We zijn bijgevolg ook hier niet tenvolle terecht. Waar we wel meer mee zouden kunnen is dat het gaat om het symbool van de eucharistie (de broden en de vissen (Matt. 15:32; Marcus 6:38; Luc 9:16). We zien echter meer golven dan brood…
Een andere mogelijkheid – gezien de onpraktische vormgeving voor de druppel water in de kelk, is het feit dat het een lepeltje zou kunnen zijn om de communie te geven bij het sacrament der zieken (de berechting, het sacrament der stervenden). De voorschriften voor het klaar maken van de tafel bij de berechting noemen vaak het glas water en het lepeltje dat dan moest diennen voor de stervende die niet zo goed meer kon slikken….
Nog twe aandere voorwerpen brengen ons in de sfeer het omgaan met leven en dood en onze uiteindelijke bestemming (de zinvraag), het bangmakende en het fascinerende..
TEERLINGEN
Het is duidelijk dat de teerlingen gebruikt werden in de kontekst van de spelen en de voorspelling van het lot. Deze vermeende occulte praktijken werden vaak door de kerk verboden. Kerk en wet gingen hand in hand. We hoeven enkel te denken op de inquisitie en het hardnekkig optreden ook in Poperinge tegen wie onder kerkelijk diensten op zondag naar de drankgelegenheid ging of al dan niet slagfelijke arbeid verrichtte.
Zo werd de grote hoeveelheid teerlingen uit angst (voor de hand der wet) of uit bekering (om uit de magie te ontsnappen) weggegooid.
MAGIE EN RELIGIE
Ook nu nog zit het onbewuste en diepgewortelde bezweren van de dood (spijts het voeten vegen aan de graven van de kloosterlingen in de gasthuiskapel) in de harten en de zielen ook van de archeoloog. We merkten dat men gezorgd heft dat de schedel een kruisje in de achtergrond kreeg.
We kunnen er uiteraard niet over zwijgen. We zijn echt gelukkig met de samenwerking met erfgoedcel Kortrijk. Het was een reuze opkomst negen duizend toeschouwers voor een ook al niet zo boeiend onderwerp. Niet zo boeiend? We moeten onmiddellijk onze onbedachte uitspraak corrigeren. Het is niet weg te cijferen dat we op onze blog toch bezoek krijgen. Onze website die kan ook bogen op de geëerde aandacht.
Om een unieke vonds in de aanpak onder ogen te brengen vermelden we het specifieke fastprayer bidsnoer dat we in de schenkingen van ons Kortrijkse collegae aantroffen. De afbeelding krijg je zo goed en zo kwaad als het gaat hier te zien: een geextrudeerd folio met luchtkussens. Deze strook van 45 cm. wordt beschreven als the eternal in 54 air bubbles!
de ontwerper is Joe Velluto (Italiaan) Jaar van productie: 2010
We geven U bij die gelegenheid ook een afbeelding van het bidsnoer voor de ringvinger uit onze verzameling.
Alle ciritici ten spijt we mogen niet klagen. We beginnen stilletjes de weg naar 'kan nog' (cannossa)... Wellicht verlaten we de nog de theorie van de 'de kruimels die van de tafel vallen'....
CO7 keurde ons NN project goed. We krijgen 550 Euro (raming 800 Euro). Waarvoor we alle sympathisanten uitvoerig danken.
Het project noemt zich N.N.
Omdat het uiteraard geen naam (NN) heeft. We komen er niet mee op HET podium, no entertainment.. wel INFOtainment, want de kaders waar de rekken voor zijn komen zoals al onze voorwepren digitaal online.
Het is ook NN (Nu Noodzaak) want de stapel kaders wordt onhanteerbaar en moet degelijk gerangschikt toegankelijk worden.
En in onze continue metamorfose willen we een Nu een Nieuwe koers. We schonen en zullen rationeel inventariseren. En precies door de reorganisatie en de stapel-aanpak wordt dit functioneel...
Stap voor stap komen we door de tsunami aan toevoer....
Antonius is een zeer oude heilige... we horen inleider in zijn aankondiging de toehoorders voorbeeiden voor de behoorlijke boterham die ze aan documentatie zouden te horen krijgen.
Inderdaad Antonius de eremijt heeft een lange geschiedenis achter de rug. Het is inderdaad de heilige die in de loop der eeuwen heel wat brandjes (afgoden en heidense rituelen, maar ook bekoringen en duivelse aanvallen) heeft moeten afslaan. Hij heeft er zich behoorlijk doorgeslagen met zijn varken en zijn taustaf.... Een zicht op de meer dan dertig toehoorders. Het DF Oostvleteren vond het een geslaagde opkomst..
Als de kids voor de eerste keer uitslapen dan heeft de vakantie lang geduurd. Als de spullen van ons erfgoeddepot een half jaar in de tentoonstelling stonden dan is dat ook al een noemenswaardig eveenement.
Het is nog straffer, mega tof - zouden de kids zeggen - als die tentoonstelling negen duizend toeschouwers lokte. Proficiat aan de initiatiefnemers. We zijn fier op jullie prestatie.
Inderdaad het wordt tijd om op te staan. Nog wat binnen blijven en .. we weten ondertussen wat doen. DF Oostvleteren dacht eraan de studie van de patroonheilige van de parochie wat op te frissen. Dat is uiteraard een kluifje naar onze tand.
De Heilige Antonius, abt blijkt een gezocht beeld te zijn in de streeks. Die is niet zo verspreid en de antiek verzamelaars uit de westhoek zijn er verzot op. Enkele dorpen zijn er sterk aan verbonden. De abdij van de Catsberg blijkt er wat mee te maken te hebben, Oostvleteren, Sint Juliaan, Sint Jan ter Biezen, Haringe, Reningelst... Achteraf meer dan we dachten.
Ons kwartaalschrift 2011 wordt er 3/4 mee gevuld. Pro manuscripto kunnen we een afdruk bezorgen aan de liefhebbers, bestellen op ons email adres 6 Euro (3 deeltjes) / verzending.
2010 gaat inderdaad de analen in met de titel je bent nooit te oud om te leren
In de Jozef Guislainstraat 43 in Gent werden de beelden genomen van de deelnemers. Geen gipsen beelden.. al hebben sommige deelnemers wel een aanzet van aureool. Een tonsuur, nee! Wel degelijk de sporen die zouden kunnen wijzen op der ouderen wijsheid.
Wie twijfelt aan onze deelname. 2de in beeld links....
Wat hebben we geleerd?
We namen het beeld van Jan KLINCKAERT die het inderdaad had over een aanbod om een waarde-meter op te stellen van de versmade gipsenbeelden..
Een hoogdag van de spreuken
--- 
Inderdaad Antonius de eremijt heeft een lange geschiedenis achter de rug. Het is inderdaad de heilige die in de loop der eeuwen heel wat brandjes (afgoden en heidense rituelen, maar ook bekoringen en duivelse aanvallen) heeft moeten afslaan.
De Heilige Antonius, abt blijkt een gezocht beeld te zijn in de streeks. Die is niet zo verspreid en de antiek verzamelaars uit de westhoek zijn er verzot op.
