Ik ben Pierre Vanstipelen, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Priet.
Ik ben een man en woon in Bilzen (België) en mijn beroep is Gepensioneerd.
Ik ben geboren op 11/02/1951 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Schilderen en Tuinieren.
In tekenen en schilderen kan ik mijn passie voor al het mooie kwijt. Mijn kleinkinderen Pieter en Lena zijn mijn oogappels. Tevens ben ik voorzitter van de Kunstkring Alkanna. Mijn specialisatie inzake schilderen is portret, dierenportret & architectuur
Genieten en laten genieten van Kunst Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.
14-03-2009
Aquarel Raam met geraniums: Fase 2/ deel5
Vandaag nog enkele woorden over de verdere afwerking van dit schilderij. Zoals ik in de vorige bespreking al geschreven heb, ga ik vandaag iets meer over het linkerluik schrijven, maar ook wil ik nog iets toevoegen aan het schilderij zodat het naar zijn afwerking kan toe gaan. Als je nu op de foto naar dat linkerluik gaat kijken dan zie je dat ik getracht heb om aan te geven dat de verf die op dat luik zit niet meer in de allerbeste staat is. Je kan duidelijk zien dat de verf aan het "afbladeren" is. Ik weet niet of het woord "afbladeren" een goed nederlands woord is maar ik bedoel hiermee dat de verf opengesprongen is op een aantal plaatsen en dat ze daardoor, niet meer vast op het luik zit. Om dat nu weer te geven, heb ik via een aantal kleine technische ingrepen geprobeert een beeld te scheppen van de toestand van deze verf. Als je zulk onderdeel van een schilderij toch realistisch wilt maken, dan moet je heel goed kijken wat zich eigenlijk afspeelt op die plaats waar de verf kapot gesprongen is. Als je dan goed kijkt dan zie je dat er zich verschillende dingen hebben voorgedaan en die dingen stellen zich nu openbaar voor, aan je oog. In feite komt het er op neer dat je een klein schilderij in een schilderij moet gaan maken. Hoe heb ik dat nu aangepakt? In de eerste plaats moet je natuurlijk heel goed kijken wat zich daar afspeelt. Doordat de verf kapotgesprongen is zie je de ondergrond waar de verf op aangebracht is. Deze ondergrond was hier hout en die ondergrond was zeer donker geworden. Dus dat moet je schilderen. In de tweede plaats heb je de kapot gesprongen verf die op verschillende manieren licht vangt. Ook dat moet je minitieus weergeven, anders ga je geen natuurlijk resultaat krijgen. Hoe krijg je dat natuurlijk resultaat? Wel ook weer eenvoudig door goed te kijken. Doordat de verf kapot gesprongen is gaat het voorste gedeelte van die verf meer licht vangen ten opzichte van het gedeelte dat nog aan het luik vasthangt. Ook dat moet je nauwkeurig weergeven. Dus het voorste gedeelte van die schilfer krijgt een lichtere kleur dan het achterste stukje. En als je dat gedaan hebt dan is het fenomeen "afbladerende" verf weergeven. Het heeft natuurlijk allemaal wat meer voeten in de aarde dan dat ik dit hier beschrijf. Want hou er rekening mee dat zich dit allemaal afspeelt op een heel klein gedeelte van het schilderij. Maar ik, blijf van oordeel, dat je door het juist weergeven van een aantal details je een perfecte weergave van het geheel kunt maken. Alleen dien je er op te letten dat de details ook als detail gaan overkomen bij de toeschouwer. De details mogen zeker niet gaan overheersen en het beeld bepalen. Ze moeten met andere woorden een onderdeel blijven en mogen niet de hoofdmoot van het schilderij zijn. Het werk is bijgevolg voor mij geslaagd als iemand naar dit schilderij staat te kijken en na alles bekeken te hebben een stap dichter bij het schilderij gaat staan, om die "afbladerende" verf te bekijken. Want dan heeft dat stukje schilderij gewerkt zoals het moet. Namelijk even de aandacht gevraagd om nader onderzoek maar ook niet meer dan dat. En als men dan zegt verdomme die verf is er af aan het gaan op die en die plaats, dan is het voor mij een festijn van het kan niet meer. Let wel ik ben geen fijnschilder maar toch geef ik alles weer zoals het zich aan mijn oog voltrekt. Volgende bespreking zal handelen over het afwerken van het schilderij en het inlijsten ervan.
Vandaag ga ik weer wat verder beschrijven over het afwerken van deze aquarel. Je kan duidelijk zien dat alles stilletjes aan op zijn einde begint te lopen en dat je steeds meer en meer het eindresultaat begint te zien. En ik durf zeggen dat ik helemaal niet ontevreden ben met het werk dat ik hier gemaakt heb. Op de foto kan je zien dat ik een aantal zaken verder in de verf heb gezet en dat daardoor het schilderij nog beter begint uit te komen. Wat het meest opvalt is, denk ik, dat ik nog verder gewerkt heb aan de doek. Ik heb geprobeert om de kleur nog verder uit te werken en daardoor de blikvanger van het schilderij nog beter in de aandacht te brengen. Want dat is ook een van de meest vergeten en elementaire begrippen. Je moet als je, een schilderij aantrekkelijk wilt maken voor de aanschouwer van je werk, een focuspunt in je schilderij aanbrengen. Dit focuspunt dient er voor te zorgen dat de toeschouwer zijn blik als het ware aangetrokken wordt naar dat deel van het schilderij, dat de maker zelf, als het voornaamste punt naar voor wil brengen. De schilder dient er dan ook voor te zorgen dat er zulk punt in zijn schilderij aanwezig is. Indien hij of zij dat niet doet dan zal zijn schilderij eerder oninteressant lijken voor de toeschouwer hoe goed dat dit werk, technisch gezien, ook gemaakt is. Het is daarom dan ook van kapitaal belang dat je als maker er rekening mee houdt, dat er een zekere spanning ontstaat in de verschillende elementen die er in je schilderij te zien zijn. En je moet er ook voor zorgen dat één van die elementen als aandachtstrekker gaat functioneren. Als je de doek die er voor het raam hangt nu goed bekijkt, dan zie je ook dat ik geprobeert heb, om de kleuren nog iets beter in het oog te laten springen en wat belangrijker is dat dit het schilderij ten goede komt. Door het wit dat er in de doek aanwezig is een lichte wassing met ultramarijn (de kleur van de blauwe strepen) te geven wordt er een zekere schaduwkleur over de doek gebracht. Je ziet dan ook weer dat ik voor de schaduw geen zwart gebruik maar een lichte wassing van de overheersende kleur en dat is in dit geval een lichte wassing van ultramarijn. Je moet er ook altijd van uitgaan dat wit in de schaduw de kleur aanneemt die overheerst in het voorwerp dat je aan het schilderen bent. Door op deze manier te werken krijg ik natuurlijk wel de mogelijkheid om op een aantal plaatsen geen waterige wassing met blauw te leggen, maarop die plaatsen het papier wit te laten. Hierdoor kan je dan een extra lichtpunt in dat voorwerp creëren. Ik heb dit gedaan aan de onderkant rechts van de doek. Je kan daar heel goed die schuine lichte streep kunt onderscheiden. Door deze technische uitleg lijkt het allemaal zo technisch dat schilderen, maar dat is het natuurlijk niet. Al de dingen die ik hier vandaag beschrijf gebeuren bij mij zeer intiutief en gewoon. Maar zij maken wel dat je schilderij een extra waarde krijgt en dat is waar het om gaat. Als je dan die extra waarde wilt beschrijven zoals ik hier probeer te doen, dan moet je iets technischer worden in je uitleg. Er zijn nog een aantal dingen bijgekomen aan dit schilderij maar die ga ik een volgende keer beschrijven zodat we dan weer enkele nieuwe tips kunnen bespreken. De volgende bespreking zal dan ook handelen over het linkerluik en de verschillende dingen die er spelen om het schilderij aantrekkelijk te houden.
Het is weer enige tijd geleden dat ik nog wat heb geschreven maar het is dan ook redelijk druk geweest. Soms komt alles waar je jaren voor gewerkt hebt zo maar ineens op je af en dan is het even doorbijten. Maar er zijn een heleboel aangename dingen te verwerken geweest. In de eerste plaats zijn we in ons gezamenlijk nieuwe atelier in de Remise van het kasteel Edelhof te Musnterbilzen ingetrokken. En ik moet bekennen dat dit een van de voornaamste betrachtingen van mijn jarenlang werken als voorzitter van Kunstkring Alkanna is geweest. We hebben nu een prachtig atelier waar we als kunstkring kunnen groeien en waar we als kunstkring enorm veel zaken kunnen verwezenlijken voor onze leden. We kunnen nu een aantal workshops gaan houden die voor ons allen een verrijking moeten gaan betekenen in ons kunstenaarsleven. Ook kunnen we nu een aantal mensen die al een hele tijd een aanvraag hebben ingediend om toe te treden, tot onze kunstkring, gaan invullen. En ook dat zal een verrijking betekenen voor enerzijds onze kunstkring maar ook voor onze leden. Je ziet dat er wel het één en ander gebeurt is de laatste weken. En dat intensief bezig zijn met alle voorbereidingen en de verhuis is niet in mijn kleren gekropen. De laatste dagen weet "fibromyalgie" mij weer zeer goed wonen en doet ze duidelijk haar best om zich te manifesteren. Wat nog zeker het vermelden waard is dat ik een aanbieding heb gekregen van de regionale televisie Maastricht om in een namiddag uitzending een aantal dingen te gaan presenteren voor de Televisie. Of ik op dit aanbod in ga zal afhangen van mijn gezondheid en stress dat zo een gebeuren met zich meebrengt. Nu nog enkele woorden over het schilderij waarvan in aanhef sprake is. Op de foto kan je zeer duidelijk zien dat ik weer wat verder gegaan ben met het afwerken van de doek die voor het venster hangt. Je kan nu duidelijk zien dat ik niet alleen maar gewerkt heb aan de vorm van de verschillende banen in de doek, maar dat ik ook werk gemaakt heb om de kleuren nog beter op mekaar af te stemmen. En om alles iets beter af te lijnen heb ik langs de verschillende gele banden een dunne rode streep geschilderd. Deze warme rode kleur zorgt er extra voor, dat de zonnige opdracht die ik me zelf had opgelegd bij het begin van deze aquarel, nog beter tot haar recht komt. Tevens zorgen de afgelijnde banen er voor dat het lineaire effect van de doek nog beter te zien is dan voorheen. En dit is ook weer bewust gedaan, omdat dit een zeer goede tegenhanger is voor de nogal onrustige structuur die de ganse gevel uitstraalt. Door dit te doen met de blikvanger van het schilderij ,wordt alles veel rustiger en komt het veel beter over als één eenheid. Ook heb ik er nu voor gezorgd dat je al een eerste zicht hebt op het feit dat er een klein briesje is dat de doek beroerd. Daardoor maakt de doek een kleine beweging en is daardoor niet geheel strak naar beneden hangend. Je kan ook nu weer denken dat dit niet zo belangrijk is in het gehele schilderij, maar ook hier moet ik je weer tegenspreken. Want deze kleine vervorming maakt het geheel toch weer wat frivoler en aangenamer om te bekijken en wat nog belangrijker is het roept een aantal vragen op bij de toeschouwer. Zoals waarom beweegt deze doek en wat zit er in de andere potten op de vensterbank. Tot slot wil ik ook je aandacht verstigen op de bloempotten die nu helemaal afgewerkt zijn en goed passen in het zonnige thema van het schilderij. Let ook eens op de lichte schaduw die de bloempotten werpen op de vensterbank aan hun linkerzijde Bij de volgende bespreking zullen we nog verder gaan om het schilderij af te werken en zal het eindresultaat stilletjes aan duidelijk beginnen te worden.
Vandaag weer iets meer uitleg over het maken van deze aquarel. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik me op dit ogenblik vooral concentreer op de doek die voor het venster hangt. Natuurlijk moet je hier rekening houden met hetgeen er al geschildert is (gevel) maar daarom is het zo belangrijk dat je in de eerste plaats het schilderij al volledig overlopen hebt in je hoofd alvorens je nog maar één penseelstreek geplaatst hebt. Door op die manier te werken maak je het schilderij eigenlijk twee keren waardoor je een aantal fouten die er zouden kunnen zijn, tegen compositie en kleur, veel sneller zult ontdekken. Het is zoals men dikwijls zal horen zeggen door kunstenaars; het meest interessante van het schilderen is het maken van het kunstwerk in mijn hoofd. Want daar begint het hele creatieve proces en als het daar niet juist zit dan zal het heel moeilijk worden om iets goeds te creeëren op doek of papier. Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan zul je duidelijk kunnen zien dat ik niet alleen maar aan de doek aan het werken ben geweest. Om ook iets vrijer te kunnen werken heb ik een begin gemaakt met de bloemen te schilderen. Dit heeft als doel dat ik iets losser en vrijer wilde werken (de doek moet ik heel goed opletten wat ik doe) maar ik wilde ook het rood van de geraniums al eens uitproberen voor ik het rood op de doek zou gaan afwerken. Het is natuurlijk zo dat je de geraniums niet zomaar rood kunt maken, maar, dat je naar een kleur moet zoeken die aanvaardbaar is voor dit soort bloemen. En ik wilde ook een rode kleur op de doek gebruiken die niet dezelfde was als de bloemen maar die zeker complementair zouden zijn aan de kleur van de geraniums. Je ziet dat er ondanks dat je al het hele schilderij in je hoofd hebt gemaakt, toch nog wat zoekwerk bij te pas komt alvorens je het schilderij kunt afwerken. Het is natuurlijk wel zo dat ik op voorhand besliste om de kleur rood van de geraniums en van de doek niet hetzelfde te maken. En vele onder u zullen wel denken dat dit allemaal van bijkomende orde is maar ik kan je verzekeren dat niets minder waar is. Het is van een enorm belang dat je dit soort afwegingen in het vroegste stadium gaat maken om tot een goed en aanvaardbaar resultaat te komen. Ook de pot van de geranium aan de rechter kant is voor mij goed en heeft de juiste intensiteit; Het is maar een klein onderdeel van het schilderij maar ook die onderdelen maken deel uit van het werk en dienen in harmonie te zijn met de rest. Want het zijn de onderdelen die samen het geheel vormen en als de onderdelen niet met elkaar in harmonie zijn, dan zal het schilderij eerder een losse verzameling van objecten zijn dan een samenhangend geheel. en daardoor niet de uitstraling hebben die ze zouden moeten hebben. Door de kleuren van de doek iets intenser te maken wordt alles weer een heel stuk intreressanter en daar is het om te doen. Je ziet hier nu heel goed dat koel (blauw) en warm (geel en rood) mekaar gaan versterken wanneer ze in harmonie en met de juiste intensiteit gebruikt worden. In de volgende bespreking zal het schilderij weer wat verder naar zijn voltooiing gebracht worden.
Vandaag ga ik weer iets verder met een aantal zaken, zodat ik de eerste fase van het schilderij kan afsluiten en met de tweede beginnen. Zoals je kan zien ben ik nu begonnen met de doek die voor de vensteropening hangt te schilderen. Om eerlijk te zijn, zou ik nog een aantal tussenstappen hebben kunnen neerschrijven, maar die zijn zo klein dat ik die beter vandaag ineens mee belicht dan die afzonderijk te gaan beschrijven. Ik heb in de eerste plaats de tekening van de doek terug opgebracht. Waarom? Wel om de eenvoudige reden dat wanneer je een aantal details wilt gaan schilderen je er voor moet zorgen dat je een juiste tekening van het onderwerp hebt. Maar niet alleen de juistheid van de tekening is bij dit soort schilderijen van belang maar ook het duidelijk weergeven van het onderwerp is zeer belangrijk. Op de foto zie je dat ik al de verschillende lijnen die er op de doek geschilderd moeten worden, getekend heb. Ook heb ik een aantal plaatsen waar de kleur van intensiteit gaat wijzigen, tengevolge van schaduw of lichtinval, aangegeven. Het is voor mij van belang dat als je de doek op het schilderij bekijkt je, je een redelijk goed beeld van die doek kunt vormen zoals hij er in werkelijkheid zou bijhangen. Je kan al goed zien dat de kleuren niet overal even helder of donker zijn. Door de verschillende toonwaarden al van in het begin aan te brengen maak ik het ook voor mij gemakkelijk om alles in zijn juiste context te blijven zien. Want geloof me vrij als je een onderwerp dat zeer ingewikkeld is door het lijnen patroon en de vorm die je wilt weergeven, niet van in het begin zijn juiste tonaliteit geeft, dan ga je onherroepelijk in een kluwen van lijnen en strepen kopje ondergaan en je gaat het onderwerp niet meer terug vinden zoals het zich aan je oog presenteerde. Ook dat is één van de meest interessante dingen die ik bij het schilderen en tekenen kan tegenkomen. Door de kleuren en de lijnen van in het begin trachten juist weer te geven, maakt het schilderen achteraf alleen maar gemakkelijker en het schilderij beter. De kleuren die ik op dit moment voor de doek gekozen heb zullen het hele schilderij nog vrolijker gaan maken. Geef toch wat aandacht aan het feit dat ik langs warme kleuren ook een koude kleur heb geplaatst (denk hierbij aan het blauw). Door dit te doen voeg je een extra dimensie toe aan het schilderij. Dit omdat koud en warm mekaar aanvullen en sterker maken als je zet op de juiste manier gebruikt of toepast. In de volgende bespreking zal er nog meer van het schilderen van deze doek te lezen zijn en tegelijkertijd zal ik trachten de moeilijkheden die ik ondervonden heb om alles goed op papier te krijgen proberen te beschrijven.
Vandaag weer wat extra uitleg over dit schilderij. Alvorens te starten met mijn uitleg wil ik toch even zeggen dat het goed doet om te horen van verschillende lezers, dat ze wel degelijk wat hebben aan mijn beschrijvingen over het maken van aquarellen. Ik zeg nogmaals dat het zeker niet de bedoeling is om hier een cursus voor schilderen te geven maar ik probeer wel door middel van mijn bevindingen een aantal dingen naar voor te brengen die op de één of andere manier bepalend zijn geweest bij mijn aquarellen en als die dan iemand anders op het juiste spoor kunnen brengen dan is dit extra meegenomen. Dat die mensen dan dankbaar zijn en me dat laten weten, vind ik super en daar ben ik hen zeer erkentelijk voor. Vandaag wil ik starten met een tip die ik zelf ook nog al eens vergeet. Als je met aquarel werkt dan moet je van licht naar donker werken. Het wit van het papier moet je hoogste licht in de aquarel zijn. Hier is mijn tip: probeer niet te snel naar een oplossing en een eindresultaat te werken bij aquarel maar neem voldoende tijd. Zeker als je in lagen gaat werken zoals ik doe (en de meeste aquarellisten doen dat als ze een schilderij opbouwen) dan moet je elke laag de tijd geven om voldoende te drogen. Doe je dat niet dan gaat de nieuw opgebrachte laag de laats aangebrachte laag terug nat en vloeibaar maken. Daardoor lopen de verschillende lagen in elkaar en dat geeft naar verloop van tijd een vuile kleur en de helderheid verdwijnt helemaal uit je aquarel. Ik geef dit mee omdat ik me er ook nog meer dan eens op betrap dat ik te snel wil werken. Als je het droogproces wil versnellen dan kun je een haardroger gebruiken om de lagen sneller te drogen waardoor je dan sneller kan werken. Dus denk er aan dat het bij aquarelleren er op aankomt, om voor 80 % van de tijd te denken en te wachten tot alles droog is en maar voor 20 % van de tijd gebruikt om te schilderen. Nu terug naar dit werkje. Zoals je op de foto kan zien ben ik vandaag begonnen met het schilderen van alles wat zich in het vensterraam bevindt. Ik heb er voor gezorgd dat ik eerst de donkere achtergrond heb ingekleurd in het venster. Hierbij heb ik er voor gezorgdt dat ik zorgvuldig om de geraniums heen heb geschilderd en dat ik ook de doek die voor het venster hangt vrij gelaten heb. In de vorige fase had ik al een eerste kleuraanzet van de bloempotten die op de vensterbank staan geschildert zodat je nu al een goed zicht begint te krijgen waar alles om gaat draaien. Alleen kan ik er nog bijvermelden dat het onderwerp van de doek er dinet voor te zorgen dat het schilderij een mooie kleurrijke uitstraling krijgt. Maar dat worden zorgen voor een volgende keer te bespreken.
Vandaag ga ik weer enkele woorden schrijven over deze aquarel. Zoals altijd probeer ik een aantal dingen op een rij te zetten die ik gevolgd heb om tot een redelijk aanvaardbaar resultaat te komen. Het zijn altijd mijn bevindingen en mijn gevolgde werkwijze die ik probeer te beschrijven waarbij ik niet de pretentie wil hebben om alles beter te weten. Neen het zijn enkel mijn ervaringen en gewaarwordingen die ik hier uitschrijf. En als ik daardoor één iemand iets kan bijbrengen over het benaderen van schilderen in het algemeen en met aquarel in het bijzonder dan is alles voor mij meer dan geslaagd. Nu iets meer over deze aquarel waarbij ik me van in het begin voorgenomen had dat het een zeer zonnige schilderij zou moeten worden. Alvorens verder te gaan met het venster heb ik besloten om een van de luiken een eerste laag te geven. Waarom ? Wel dat weet ik zelf niet zo goed maar ik had het gevoel dat ik beter eerst aan de luiken zou werken alvorens ik terug verder aan het werk zou gaan met het vernster en alles wat zich daar binnen bevindt. Het is natuurlijk wel zo dat wanneer je buiten werkt de schaduwvormen zeer snel veranderen maar daar voorzie ,ik mij altijd op door een aantal foto's te trekken die ik als geheuggensteun kan gebruiken bij het verder af werken in het atelier. Het meest a-typische aan dit schilderij is dan nog wel dat ik aan de rechterkant ben beginnen te werken en dat ik dat nu ook weer doe bij het rechterluik. Vraag me niet waarom, ik weet het niet want meestal begin ik aan de linkerkant van het papier (dit omdat ik rechtshandig ben) en met eniege reden om zeker niet met mijn arm in het pas geverfde gedeelte te komen liggen. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik gekozen heb voor heel bleke luiken die als het ware schitteren in het zonlicht. Ik ga weer iets doen dat het tegenovergestelde is wat veel schilders doen. Ik ga namelijk de schaduwen schilderen waardoor het luik als het ware van zelf tevoorschijn gaat komen. Dit is een methode die ik me zelf eigen heb gemaakt en die heeft het voordeel dat je niet steeds bezig bent met het schilderen van een bepaald iets of een bepaalt object, maar dat je, je eerder gaat concentreren op een aantal vormen. En door deze vormen te schilderen of te tekenen ga je het onderwerp zonder dat je er erg in hebt weergeven. In de eerste plaats heb ik de achtergrond al geschildert en dat is natuurlijk een goede basis om verder op te werken. Vervolgens ben ik op het luik een aantal schaduwvlakken gaan aangeven die ik terplaatse kon waarnemen van verschillende onderdelen die door het zonlicht meer of minder beschenen werden en daardoor een grillige schaduw op het witte luik wierpen. Ook heb ik er voor gezorgd dat ik de verschillende planken waar het luik uit bestaat aangeef door de ruimtes die er door de tijd ontstaan zijn tussen deze planken te schilderen. Wat missien wel het meeste opvalt in dit stadium is dat ik weer geen zwarte of heel donkere schaduwen geschildert heb. Ik kan je zeggen dat ik dit enerzijds bewust gedaan heb en anderzijds waren deze schaduwen ook niet zo uitgesproken aanwezig. Door ze weer te geven met een ietwat donkerder kleurtint van wit als ik het zo mag zeggen, waardoor ik dat zonnig karakter volledig blijf behouden waardoor ik mijn uitgangspunt van zonig goed kan behouden. Als je goed kijkt naar het rechterluik dan zie je dat ik op de smalle strook die het luik van het raam af ligt benut heb om een tweetal scharnieren weer te geven. En je ziet dat ik daar niet veel voor heb moeten doen, enkel en alleen het donkere tussenlijntje tussen de twee scharnierhelften te schilderen en de scharnieren waarmee het luik aan de muur is bevestigd komen te voorschijn. Ik kan je zeggen dat dit de zaken zijn waar ik zelf enorm kan van genieten namelijk met een paar kleine dingen een object goed weer te geven. Let er ook even op dat ik de spleten die tussen de planken ontstaan zijn in de loop der jaren niet zwart of heel donker geschildert heb maar eigenlijk heb ik daar ook alleen maar de kleur van de muur geschildert. Maar dan wel iets donkerder dan het luik. Ook dat is weer zeer bewust gedaan omdat daardoor alles een heel zachte en zonnige uitstraling zou gaan krijgen. Tot slot wil ik er ook op wijzen dat ik aan het linker luik begonnen ben op net dezelfde wijze als rechts maar dat ik daar nog iets extra's ga doen. Ik ga de verf die aan het afbladeren is duidelijk weer geven maar daar ga ik de volgende keer weer iets meer over vertellen.