Ik ben Pierre Vanstipelen, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Priet.
Ik ben een man en woon in Bilzen (België) en mijn beroep is Gepensioneerd.
Ik ben geboren op 11/02/1951 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Schilderen en Tuinieren.
In tekenen en schilderen kan ik mijn passie voor al het mooie kwijt. Mijn kleinkinderen Pieter en Lena zijn mijn oogappels. Tevens ben ik voorzitter van de Kunstkring Alkanna. Mijn specialisatie inzake schilderen is portret, dierenportret & architectuur
Genieten en laten genieten van Kunst Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.
20-12-2008
Aquarel: Kasteel van Rekem: Fase 2 / deel 3
Vandaag enkele woorden over het verder afwerken van deze aquarel. Als je op de foto kijkt dan kan je zien dat er weer enkele details zijn toegevoegd aan dit werk. Je ziet ook dat ik zowel op de voorgrond als in de achtergrond aan het werken ben. Alhoewel dit niet helemaal mijn werkwijze is om tegelijkertijd in de voorgrond en in de achtergrond te werken heb ik dit hier wel gedaan. en de reden is even eenvoudig als praktisch van aard. Omdat ik eerst het kasteel wilde afwerken om te kijken of dit goed tot stand zou komen ben ik eigenlijk tussen de voorgrond en achtergrond gaan werken en heb ik eerst het kasteel op papier gezet. Nu dit redelijk gelukt is en er enkel nog een paar kleine details dienen toegevoegd te worden aan het kasteel ben ik verder gegaan met de voorgrond. Je ziet dan ook heel duidelijk dat ik de twee struiken aan de linkerkant verder heb uitgewerkt. Ook heb ik aan de linkerkant nog een kleine aanzet van het bijgebouw van het kasteel (wat ik het oude Lazaret noem) gegeven. Door dit te doen kan ik het schilderij mooi laten verlopen in het niets. Ook door de takken van de boom die helemaal op de voorgrond staat summier weer te geven krijg je een mooie afronding aan deze kant van het schilderij. Om het grasperk dat de hele voorgrond beslaat niet te zwaar te laten overkomen heb ik met een nat penseel met een weinig aan kleur over het papier gehaald waardoor net de indruk ontstaat van plukjes gras en dat is net wat ik wilde. Ook heb ik het grasveld doorsneden door de toegangsweg naar het kasteel waardoor de groene vlakte voor het kasteel niet te zwaar van groene kleur is geworden. Net voor het kasteel bevindt zich een muurtje met een afrastering en ook deze muur met afrastering ga ik helemaal weergeven. Tot nu toe heb ik nog maar enkel de muur geschildert maar het hekwerk ga ik nog aanbrengen. Tot slot zie je dat ik ook aan de rechterkant van het schilderij aan het werken ben geweest het is nog niet helemaal klaar maar daar vertel ik in een volgend stukje iets meer over.
Vandaag ga ik weer iets verder met de uitleg over dit werk. De vorige bespreking handelde over de werkwijze hoe ik de verschillende schaduwpartijen in de vensters uitwerkte. Natuurlijk kan je ook goed zien hoe die schaduwpartijen zich verhouden in de dakgoot. Je ziet duidelijk dat de dwarsbalkjes van dakgoot een donkere en een lichtere kant hebben. Eigenlijk is het hier nog beter te zien dat ik geen zwart gebruikt heb om de schaduwpartijen aan te geven. En ik kan nog meer zeggen, deze dwarsbalkjes zijn ontstaan door de donkere stukjes te schilderen waardoor de lichtere onderdelen (kleur van het papier) als vanzelf te voorschijn kwamen. Maar je moet natuurlijk zeer omzichtig te werk gaan bij dit soort werk omdat je er voor moet zorgen dat de donkere stukken op de juiste plaats staan maar ook omdat dit onderdeel van deze aquarel zeer klein is. Als je nu op de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je dat ik iets meer ben gaan werken aan de omgeving van het kasteel. Meer bepaalt aan de struiken en het groen van die omgeving. Ik heb in de eerste plaats een aantal struiken in de onmiddelijke omgeving van het kasteel een eerste kleurlaag gegeven. Je kan nu ook al heel duidelijk zien dat ik van in het begin probeer de donkere en lichte vlekken in deze struiken op te zetten. En dat is weer één van de voornaamste wijsheden die je bij het schilderen in het algemeen en bij het aquarelleren in het bijzonder moet toepassen. Probeer van in het begin een zo goed mogelijke kleurtoon op te zetten. Wanneer je er in slaagt om van in de eerste penseelstreken een goede toonwaarde op te zetten dan is je schilderij of onderdeel van het schilderij al voor 50% geslaagd. Het is van belang dat je dit soort onderdelen van je schilderij werkelijk als abstracte vormen gaat benaderen en niet gaat denken ik ga nu deze boom of die struik schilderen. Neen je moet enkel kijken naar de donkere en lichtere vlekken die er ontstaan door het spel van licht en schaduw en wanneer je er in slaagt om deze vlekken op de juiste plaats te zetten met hun juiste toonwaarde dan ontstaat je boom of struik als vanzelf; Je hoeft dan eigenlijk naderhand maar alleen die onderdelen die je al met een goede toonwaarde hebt ingekleurd verder te gaan uitwerken en er op toe te zien dat je steeds de goede verhouding tussen licht en donker bewaart. Natuurlijk vergt het wel wat meer oefening om dit bij aquarel te doen dan bv bij olieverf. Dit komt in de eerste plaats omdat olieverf een dekkende materie is en dat je bij aquarel werkt met dunne doorschijnende lagen. Wanneer je bij olieverf iets minder goed hebt gedaan dan kan je dat nog altijd overschilderen iets wat bij aquarel veel moeilijker tot zelfs uitgelsoten is. Daarom is het ook van zo groot belang dat je eerst alles goed overdenkt alvorens je gaat aquarelleren. Ik heb op dit moment vrijwillig de achterkant (voorkant op het schilderij) van de voorste struik zeer donker opgezet omdat je heel goed het verschil kan zien tussen licht en donker. Het kan goed zijn dat ik deze donkere kleur achteraf iets moet gaan oplichten maar dat zal niet veel zijn. Ook kan je nu heel goed zien dat ik nog wat meer de schaduw aan de bleke of zonbeschenen zijde van het kasteel heb aangebracht. Ook deze dunne grijze wassing is van kapitaal belang voor de driedimensionaliteit van het werk. Natuurlijk is een schilderij maar twee dimensioneel maar door de schaduwpartijen juist en met de juiste intensiteit aan te brengen krijg je de indruk dat er een drie dimensioneel object op papier staat. En voor dit te bereiken is het dan ook van zeer groot belang dat je ook in de lichtere partijen die schaduwen aanbrengt die er zijn. Natuurlijk dien je ervoor te zorgen dat ze aangepast zijn aan de kleurintensiteit van de omgeving. Je kan het verschil in intensiteit goed zien tussen de schaduw die op de voorste gevel valt die werkelijk in het zonlicht baadt en de schaduw die in het rode gedeelte van het kasteel valt waar alles veel donkerder van kleurintensiteit is. Natuurlijk moet je al deze shakeringen goed in het oog houden en nauwgezet weergeven want anders krijg je een lappendeken van verschillende kleuren en toonwaarden en dat is helemaal nefast voor je werk. De volgende keer ga ik nog iets verder met het uitwerken van het groen rond het kasteel zodat je een nog beter zicht krijgt op het geheel.
Vandaag iets meer over het schilderen van de verschillende onderdelen van dit schilderij vertellen. Er zijn een aantal dingen in dit schilderij die een speciale aandacht verdienen omdat ze van zeer groot belang zijn om het schilderij geen doodse indruk te geven. In de eerste plaats wil ik zeggen dat wanneer je een gebouw of een onderdeel van een gebouw gaat schilderen je er van dient uit te gaan dat het gevaar bestaat dat je er een doodse boel van kunt maken. Ik bedoel hiermee dat een gebouw een statisch gegeven is, maar dat je het moet proberen te benaderen als een levend iets. Je kan nu denken van goed en wel, maar hoe kan ik een gebouw benaderen als een levend iets. Een eenvoudige stelregel is probeer er zeker voor te zorgen dat je sprankelende kleuren gaat gebruiken, tenzij je natuurlijk een doodse indruk of stilte wilt weergeven. Want door middel van de kleuren kan je hetzelfde wat voor een onderwerp zeer sprankelend maken. Ook is het van zéér groot belang om de "ogen" van het gebouw niet doods te maken door ze bijvoorbeeld diep zwart te gaan weergeven. En met de ogen bedoel ik de "vensters en deuren" die er in een gebouw zijn. Want wanneer je die heel donker (lees zwart) gaat weergeven dan krijg je een overheersende sombere gemoedsgesteldheid en dat vertaald zich in je gevoel naar het gebouw zelf. Ik wil aan de hand van een foto van het kasteel aantonen dat ik de vensteropeningen nooit zwart (tenzij ik er een bepaalde bedoeling mee heb) inschilder. Het is daarom van het grootste belang dat een beginnend aquarellist en een beginnende schilder toute court probeert om de zwarte kleur zoveel mogelijk uit zijn palet te verbannen. Als je op de foto kijkt dan zie je heel goed dat ik verschillende kleuren grijstinten gebruikt heb om de ramen aan te geven. Natuurlijk moet je er bij aquarel altijd voor zorgen om zeer licht te beginnen want dat is ook een regel die nogal eens met de voeten wordt getreden. Door de kleur zodanig te kiezen dat de toonwaarde zeer goed benaderd wordt, daardoor kan je een aquarel zeer open houden en dat is wat je met een aquarel dient te bereiken. Het wit van het papier moet kunnen meespelen in de hele aquarel en de sfeer mee bepalen. En in alle eerlijkheid moet ik ook bekennen dat ik soms nog te veel wil schilderen. Dit is natuurlijk een gevolg van mijn opleiding als tekenaar (technisch-bouwkundig) waar je alle details wil en moet weergeven. Je moet eigenlijk en dat is bijzonder van belang bij het aquarelleren (en bij het schilderen in het algemeen ) de toeschouwer de ruimte geven om zelf een aantal dingen in gedachte te laten weergeven en of in te vullen. De toeschouwer zal zelf zijn idee van hetgeen daar geschildert is invullen. Als je op de foto kijkt dan zul je duidelijk zien dat de verschillende ramen op de één andere manier ingevuld zijn. De ramen in het rode gedeelte zijn iets donkerder van kleur dan de ramen in het gele gedeelte en ook dat is weer normaal. Want het rode gedeelte ligt veel meer in de schaduw dan het lichtere gedeelte waardoor de lichtinval en weerkaatsing in glas in het rode gedeelte veel donkerder is. Je zult ook zien dat er in ieder vensterraam verschillende kleuren aangebracht zijn want ook in het venster zelf is er nog een bepaalde weerkaatsing van de vensterraam of raamkozijn. Je zal nu zeggen als je dat allemaal moet onthouden dan kan je toch niet meer heel spontaan schilderen. En ook hier moet ik je overtuigen met een heel eenvoudig antwoord, eigenlijk moet je niks onthouden "je moet alleen maar kijken en schilderen wat je ziet en zeker niet schilderen wat je denkt dat je ziet". Ik hoop dat je deze zin zeer goed begrijpt want hier ligt alles in vervat wat een goed schilder onderscheidt van een gewone sterveling namelijk " een schilder zal namelijk dat weergeven wat hij ziet en niet dat wat dehersenen zeggen (symbool) weer te geven." Want als ik nu even terugstap naar het venster, je hersenen zeggen dat de vensters heel donker zijn in een huis dat is het symbool dat zij door de tijd opgebouwd hebben maar wanneer je goed naar de vensters kijkt dan zul je daar van alle soorten kleuren en vormen die de omgeving weergeven in ontdekken. en dan zul je ook begrijpen dat ik daarom de vensters als de ogen van een gebouw beschouw. Een klein kind zal de vensters nooit heel zwart weergeven omdat de hersenen hier nog geen symbool voor opgebouwd hebben. Want als je naar een mens zijn ogen kijkt wanneer je met hem spreekt, dan zul je het binnenste van zijn ziel kunnen zien en ik hoop voor jou dat het dan niet zwart is wat je in die ogen ziet. De volgende bespreking ga ik weer verder met het afwerken van het schilderij.
Aqua:Kasteel van Rekem vanaf het Oude Lazareth: Fase 1/deel 3
Ik ga vandaag weer wat verder met mijn uitleg over dit mooie kasteel in Maaslandse stijl. Als ik nu alles weer opnieuw bekijk en bedenkt met wat voor "ijver" ik aan dit monument gewerkt heb dan doet het dubbel goed om te zien hoe zulk schilderij groeit en tot leven komt. Want geloof me op dit moment als ik deze woorden schrijf dan is het net of ik het hele schilderij opnieuw aan het schilderen ben. Ik voel me terug geplaatst in de tijd van het voorjaar 2008 toen ik terplaatse een aantal schetsen aan het maken was en toen ik ook verschillende mensen uit Oud Rekem terug gesproken heb. En ook het mooie weer voel ik terug op mijn huid. Het is soms raar dat een mens als hij iets doet wat een tijd geleden in de tijd heeft plaatsgevonden zich alles opnieuw kan herinneren. Ik zou bijna zeggen je beleeft alles opnieuw met gevoel, reuk, smaak ja met al je zintuigen. En je mag het geloven of niet maar ik heb op dit moment zo'n belevenis. Maar nu tot de orde van de dag. Je kan goed zien op de bijgeplaatste foto dat er weer een aantal dingen zijn bijgekomen op het schilderij. Ik heb al enkele keren gezegd dat dit een aquarel is maar en dat het niet zo evident is om verbeteringen aan te brengen bij aquarel. Ook hier is het dus van groot belang dat je goed overlegt alvorens je ook maar een streek op papier zet. Ik ben nu begonnen met de muren van een kleur te voorzien. In de eerste plaats zie je dat er twee totaal verschillende kleuren in de muren gebruikt zijn. Dit heeft alles te maken door het feit dat er twee verschillende soorten materialen in de muren gebruikt zijn. de gele kleur van de muren staat voor de mergelssteen die gebruikt is en de rodere kleur staat voor de bakstenen die op bepaalde plaatsen gebruikt zijn. De bakstenen zouden uit ovens komen die de boeren uit de leemstreek vroeger opzetten en daar werden de lemenbakstenen gebakken tot ze en zeer hard materiaal waren. De mergelstenen komen uit de streek rond Riemst en Zichen Zussen Bolder waar je nu nog mergelgrotten hebt. Ook in de streek rond Maastricht in nederlands limburg zouden deze stenen gewonnen zijn. Ik moet zeggen dat deze mergelstenen vrij hard en glad zijn maar dat zou komen door dat men er vroeger een bepaalde bewerking zou op tegepast hebben. Ik weet niet of dit allemaal historisch voor 100% juist is maar ik heb me dat laten vertellen door een gids toen ik terplaatse aan het schilderen en schetsen was. Je kan al goed zien dat ik van in het begin de schaduwplekken mee opneem in het schilderij. Door dit te doen krijg je onmiddelijk een redelijk goed zicht op licht en donker en gaat je schilderij al van in het begin spreken. Je kan dit bijzonder goed zien in de roodbruine muur waar ik er voor gezorgd heb dat je een heel donkere schaduw krijgt daar waar de binnenplaats in de schaduw ligt. en dat deze schaduw zich verder zet op de muren kan je hier heel goed zien. De lichtere muren hebben nog niet zo een uitgesproken licht donker karakter maar dat komt in de eerste plaats omdat deze muren zich aan de zonzijde bevinden en omdat dit werkelijk de eerste kleurlaag die ik op deze muren heb aangebracht nu te zien krijgt. Ik heb al verschillende malen gezegd dat je bij aquarel van licht naar donker werkt en hier zie je daar een heel goed voorbeeld van. Ik heb het heel gedeelte van deze muur met de lichtste kleur opgzet. Als je naar de torentjes kijkt die op het dak staan dan zie je dat deze torentjes zelfs één kant wit gebleven zijn. Dit heb ik gedaan omdat deze torens zoveel licht vangen waardoor je zelfs geen kleur meer kunt waarnemen. En vermists het papier dat ik voor dit schilderij niet helemaal helder wit is (bewust zo gekozen wegens de kleuren van het kasteel) kan ik het papier op deze plaatsen onbeschilderd laten. Door dit te doen krijgt het schilderij een mooi open karakter en kan je goed zien hoe je met aquarel moet en kunt schilderen. Waar je ook goed kan zien hoe je door een schaduwtint aan te brengen het in het licht badende gedeelte vanzelf oproept is op de plaats waar ik de goot van he dak al voor een gedeelte (schaduw)geschildert heb. Hier zie je nu al dat er een aantal uitsteeksels en inhammen in de muur zijn. Let ook al even op het uitproberen van de takken aan de linkerzijde van het schilderij. Ook hier heb ik al geprobeert om een eerste invulling te geven aan de boom die aan deze zijde van het het schilderij moet komen. Tot slot zie je ook dat er aan de toren die op de hoek van het gebouw staat een klein beetje donker blauwe verf van het dak in de lucht gelopen is waardoor je een kleine blauwe uitloop krijgt die nu wat storend werkt. Ik zal moeten trachten om deze weg te werken want anders gaat het hele schilderij van mindere kwaliteit worden. Bekijk ook even hoe ik de eerste aanzet van de vernsters gedaan heb. Dit was en is een heel moeilijke oefening geweest. De vensters van het kasteel liggen namelijk allemaal min of meer verdoken in nissen en vangen op die manier veel minder licht dan je zou vermoeden. En dat is niet zo heel makelijk weer te geven als je, je niet wilt bezondigen aan de beginners fout van dan die vernsteropeningen allemaal maar zwart te schilderen. Want dat is wat er meestal gebeurt wanneer een onervaren iemand met dit gegeven geconfronteerd wordt. En eht resultaat laat zich dan wel raden zeker, men verkrijgt een zeer doods beeld als gevolg. Hoe ik dit en andere problemen verder aangepakt heb daar breng ik je in de volgende bespreking van op de hoogte.
Aquarel: Kasteel van Rekem: Project Kunstenaars zien het Maasland: Fasse 1/deel2
Vandaag ga ik verder met het uitleggen van deze aquarel. zoals ik de vorige keer al geschreven heb vind ik dit een van mijn betere aquarellen van de laatste tijd. In de eerste plaats omdat je een vrij goed zicht op het kasteel hebt en in welke staat het kasteel zich bevindt. In de tweede plaats omdat het niet zo heel eenvoudig is om een gedetaillieerd schilderij te maken met aquarel. Als je naar de tekening kijkt die ik gemaakt heb van dit onderwerp dan kan je alleen maar vaststellen dat er een heleboel werk aan het eigenlijke schilderen is vooraf gegaan. Meestal maak ik een redelijk uitgewerkte tekening maar hier was het extra noodzakelijk om dit te doen omdat ik op die manier een aantal moeilijkheden als onder handen kon nemen tijdens het tekenen. Het tekenen op zich heeft meer dan één dag in beslag genomen. Maar ik heb er achteraf heel veel plezier aan beleefd. Door dit te doen kon ik me tijdens het schilderen dan ook helemaal laten gaan omdat ik wist waar de moeilijkheden nog zaten en omdat ik alles helemaal op papier had staan. Ik ben begonnen met het dak en niet met de onderkant van het kasteel. Natuurlijk kan je zeggen dat bij het bouwen van een huis altijd eerst de fundamenten gemaakt worden en het dak één van de laatste onderdelen van het gebouw is maar bij het schilderen ga ik ook chronologisch te werk maar dan wel in een chronoligie die betrekking heeft op het schilderen. Als ik hier beneden begonnen was met schilderen dan zou ik altijd door over deze onderkant heen moeten werken. En zou de kans om de onderkant te ruïneren veel groter worden. Want je kan gemakkelijk met je mouwen de onderkant gaan besmeuren als je achterna de bovenkant doet. je ziet nu heel goed dat ik in de eerste plaats de blauwgrijze leien en dakbedekking geschilderd heb en dat ik er al van in het begin redelijk goed rekening heb trachten te houden met de licht en schaduwkanten op het dak. Door dit van bij de aanvang te doen krijg je al van in het begin een redelijke drie dimensionale opbouw van het schilderij. Want ook dit is weer heel belangrijk en geeft de nodige steun bij de verdere afwerking van het schilderij. er zijn aquarellisten die het hele schilderen vrij waterig gaan opzetten maar ik vind dat wanneer je een aantal dingen zeer goed waar te nemen zijn je best deze dingen of elementen zo snel mogelijk en in zo weinig mogelijke sessies op papier zet. Ook dit is een manier om je schilderij open en fris te houden. Sommige onderdelen van het schilderij zullen een andere benadering vragen en dat doe ik dan ook ook omdat het wel heel belangrijk is om dit soort benaderingen die het best bij het onderdeel dat je aan het schidleren bent toe te passen. Bij de volgende bespreking zul je zien dat ik door een heel stuk van de muren te schilderen al een vrij goed beeld van het schilderij krijgt. Ook zal ik nog iets meer zeggen over de gefaseerde opzet van het geheel.
Aquarel: Kunstenaars zien het Maasland:Kasteel van Rekem:Fase 1:Opzetten van tekening
Eindelijk kan ik weer iets gaan schrijven over een nieuw schilderij. Ik heb een aantal dagen en eigenlijk zijn het praktisch twee weken niet veel meer gedaan op mijn blog, dan de verschillenden vrienden blogjes te bezoeken. Vandaag ga ik weer beginnen met de uitleg over een nieuw schilderij. Als ik zeg een nieuw schilderij dan is het ook maar weer relatief, want ik heb dit schilderij gemaakt in het voorjaar toen we bezig waren met het project "Kunstenaars zien het Maasland". Ik ben toen met onze kunstkring een aantal keren naar Rekem en omgeving afgezakt om een aantal schilderijen te maken. Het staat nu al vast dat dit project dit jaar zijn herhaling gaat krijgen, maar, en dat staat nog niet vast we zullen waarschijnlijk aan de andere kant van de Maas gaan schilderen. We gaan denkelijk een aantal dorpjes uit Nederlands Limburg schilderen. Ik weet dat daar ook een aantal zeer pitoreske hoekjes te vinden zijn die zeker de moeite lonen om te schilderen. Ik heb vandaag een foto bijgeplaatst van het Kasteel zelf, zodat je kan zien van waaruit ik dit werk heb opgebouwd. Ik zelf noem het altijd "Kasteel van Rekem vanaf het oude Lazaret of vanaf de ziekenzaal". Je moet weten dat het kasteel in de vorige eeuw (jaren 50 tot 80) dienst deed als psychiatrische instelling. En ik kan je vertellen dat het niet altijd van het aller mooiste is ,wat zich daar heeft afgespeeld maar daar ga ik niet over uitwijden. Ik zelf vind dit één van mijn betere aquarellen die ik dit jaar gemaakt heb en dat ik best trots ben op dit werk. Ik heb gekozen voor een vrij zwaar papier van 500 grammen waardoor ik het papier niet heb moeten opspannen. Ook heb ik ondervonden dat dit papier met fijne structuur zich zeer goed liet bewerken en dat het ook zeer goed is om bijvoorbeeld details op weer te geven. Want als je op grof papier gaat werken dan wordt het natuurlijker een stuk moeilijker om zeer goed een aantal detaîlles te gaan weergeven. Ook dit soort denkoefeningen dien je te doen wanneer je een bepaalde aquarel gaat maken. Neem geen papier met grove struktuur als je in detaille gaat werken want dan maak je het onnodig moeilijk. Zoals altijd ben ik begonnen met een vrij gedetaïlleerde tekening. In dit geval was het noodzakelijk om alles juist op te tekenen omdat ik het kasteel wilde weergeven zoals je het nu nog altijd kan bekijken. Ik heb in eerste instantie wat schetsen terplaatse gemaakt (ik zal die ten gepaste tijden wel op mijn blog plaatsen) en ik heb ook een aantal foto's gemaakt. Als ik spreek van een aantal foto's dan zijn het er in dit geval ongeveer 50 stuks alleen van het kasteel. Waarom zoveel? Ik had me van in het begin voorgenomen om deze aquarel zeker niet terplaatse te maken. In de eerste plaats omdat ik er een vrij groot schilderij van wilde maken en ten tweede omdat ik ook zeer uitgebreid de details wilde weergeven. Het is ook voor deze laatste doelstelling dat ik zoveel foto's genomen heb. Je kan dan een onderwerp nog zo goed kennen als je wil en ik kan je zeggen dat ik het onderwerp zeer goed ken omdat ik in mijn jeugd (ik woonde in het dorp dat aan Rekem grenst) heel dikwijls ben gaan voetballen op het voetbalplein van het "Gekkenhuis", want zo noemden wij het kasteel toen. Aan de hand van de terplaatse gemaakte schetsen en tekeningen en met de grote hoeveelheid foto's ben ik in mijn atelier aan het werk gegaan. Op de bijgeplaatste foto kan je de tekening zien die ik gemaakt heb om deze aquarel te schilderen. En je kan heel goed zien dat er het één en ander is komen kijken om deze tekening zo te krijgen zoals ik dat wilde. Je moet er van uitgaan dat je op aquarelpapier niet mag gommen (of liefst toch zo weinig mogelij) om de oppervlakte struktuur van het papier niet te beschadigen. ga je toch veel gummen dan kan je er zeker van zijn dat de aquarelverf op de plaatsen waar je zwaar gegumd hebt zich anders gaat gedragen dan op de plaatsen waar er weinig gom werk aan te pas is gekomen. Er komen niet alleen de nodige valstrikken in verband met het perspectief naar vooren maar ook wilde ik er voor zorgen dat het geen bouwkundige tekening werd. Maar toch wilde ik alles weergeven zoals het kasteel er op dit moment bijligt. Het verhaal over het maken van dit schilderij gaat een aantal weken in beslag nemen maar het loont wel de moeite vind ik zelf om dit verhaal te volgen omdat er een aantal technische snufjes bij te pas komen om van de foto tot een mooi schilderij te komen. De volgende keer zal ik beginnen met de eerste opzet uit te leggen.
Mixed-Media; platen schuurtje met pannendak te Kotem:Afwerking
Zoals steeds komt er ook nu weer een einde aan het schilderen van dit werkje. Ik heb voor vandaag nog enkele woorden uitleg te geven over dit schilderijtje alvorens dit hoofdstuk af te sluiten. Op de vraag wat er nu eigenlijk nog voor enige hinder kan zorgen nadat ik de passepartout heb beschildert is eigenlijk heel eenvoudig. Ik heb al dikwijls gezegd dat als je een werk inkadert achter glas dan zou je er moeten voor zorgen dat het geschilderde oppervlak zeker niet in aanraking kan komen met het glas. de technieken die hier zeer gevoelig voor zijn, zijn aquarel en pastel omdat zij practisch altijd achter glas ingekadert worden. Dus het antwoord op mijn vraag was dat ik er voor moest zorgen dat de passepartout waar ik op geschildert heb zeker niet tegen het glas mocht komen. En dat heb ik dan gedaan door er een extra passepartout rond te zetten. Je kan dit uitermate goed zien op de bijgeplaatste foto. Ik had nu ook de mogelijkheid om een aangepaste passepartoute te maken en daardoor het schilderij nog iets beter te laten uitkomen. De volgende bespreking zal starten met een nieuw schilderij dat ik ook gemaakt heb in het kader van: "Kunstenaars zien het Maasland".
Mixed-Media: Platen schuurtje met Pannendak in Kotem: Fase 2 deel 1:
Vandaag enkele woorden over het aanpassen van dit schilderij zoals afgesproken in het vorige stukje. Je kan er niet aan ontkomen in het geval van een figuratieve schilder en zeker van een realistische aquarelschilder dat je alles wat je op papier wilt zetten vooraf in je hoofd dient te ontleden. En dan kan het, welliswaar bij uitzondering nog overkomen, dat je dingen over het hoofd ziet. Als dit in praktijk kleine missers of niet goed doordachte dingen zijn, kan je die gemakkelijk of beter gezegd met een goede materialen kennis oplossen. Maar in dit geval was het niet zo evident. Toch heb ik er een oplossing voor gevonden. Het probleem wat zich stelde kan je op de voorgaande foto nog zeer goed zien als je het onderwerp ter plaatse kent. Natuurlijk zijn er maar weining personen die dit onderwerp als een schuur in Kotem kennen, maar natuurlijk ben ik degene die deze stal of schuurtje kent en geschildert heeft. Wanneer je nu naar het onderwerp kijkt dan zie je dat dit schuurtje niet al te hoog is. Zeker als je het bekijkt, zo frontaal gelijk ik het geschildert heb. Ik wilde alles een beetje verhogen maar ik had geen papier meer om op verder te werken want ik had alles proberen te vatten op een te klein papier. Eigenlijk is dit een enorme beginnersfout, die bij een meer ervaren schilder niet mag voorvallen. maar goed het is toch gebeurt en hoe heb ik het aangepakt om het schilderij te verbeteren. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik het vrij eenvoudig opgelost heb. Omdat een aquarel meestal een passepartout heeft, om als je het werk inlijst, dit werk niet tegen het glas te laten komen, heb ik hier van de nood een deugd gemaakt en ben ik aan de onderkant op het passepartout gaan schilderen. Natuurlijk is dit niet zo evident maar ik had nogal gezien dat er schilderijen in de handel waren die verder liepen op de passepartout. dus heb ik dat ook gedaan en ik moet zeggen als ik het nu bekijk met een tamelijk goed resultaat. Natuurlijk is mijn waardemeter in dit geval in de eerste plaats de realistische weergave van het schuurtje, maar ook het schilderen op de passepartout vormde een uitdaging. En als ik alles bekijk geeft het resultaat nu een meer bevredigender oplossing dan het werkstuk voorheen gaf. Alleen kwam er nu een nieuw probleem naar voren. Wat dit probleem dan wel was zou ik graag eens vernemen van de goede waarnemer en lezer van mijn stukjes en ik weet dat er die zijn. Hij of zij die het denkt te weten mag mij een mailtje sturen en misschien hang ik er wel een prijsje aan voor degene die het juist weet te zeggen want het is binnenkort toch Sinterklaas en je weet maar nooit wat die man in petto heeft.
Mixed-Media: Platenschuurtje met pannendak Kotem: fase1 deel3
Vandaag weer enkele woorden over dit schilderij. Zoals ik de vorige keer geschreven heb is dit schilderij een toepassing van verschillende mediums op één drager. Op de bijgaande foto kan je duidelijk onderscheid maken waar ik met de kaars het papier afgedekt heb. Je ziet ook heel duidelijk dat deze manier van afdekken niet alleen de kleur tegen houdt maar ook een mooie aanvulling van wit geeft in het schilderij. De letters die op de platen wand zijn gekalkt zijn goed te onderscheiden maar tevens zijn ze niet zo wit dat je zou denken dat ze nu pas geschilderd zijn. Neen de bedoeling was om alles een verweerd uitzicht te geven en dat lijkt mij althans vrij goed gelukt. Ik heb ook nog wat met pastel gewerkt op een paar plaatsen om alles nog enigzins geloofwaardiger te maken. Om het schilderij af te werken heb ik er een ivoor witter paspartout rond gezet en ik vind nu dat het schilderij te klein gemaakt is. Ik vind dat de platen zijkant te klein uitvalt. Na een tijdje zoeken om een oplossing te vinden heb ik besloten om deze zijkant te verlengen. Maar hier stuitte ik op een moeiljkheid die ik eigenlijk zelf veroorzaakt had. Ik heb namelijk het papier te klein genomen of het schilderij te groot gemaakt het is maar zoals je het bekijkt. Meestal ben ik niet karig met het papier maar hier is dat om de één of andere reden misgelopen. het zet me dan ook aan om dit zeker niet meer te doen en er altijd op te letten dat ik het papier groot genoeg neem. Hoe ik toch een oplossing gevonden heb voor dit probleem wil ik een de volgende en tegelijkertijd ook de laatste bespreking van dit werkje uitleggen.
Mixed-Media:Platenschuurtje met Pannendak te Kotem: Fase 1/deel2
Vandaag ga ik nog wat meer uitleg geven over dit schilderijtje. Ik spreek over een schilderijtje omdat het niet zo heel groot van afmeting is. Het eindresultaat is 60x50 cm en dat is een heel mooi formaat om ergens op te hangen. Je kan duidelijk op de foto zien dat ik een heel stuk verder ben gevorderd met dit werkje dan in de vorige fase. Normaal zou ik nog een tussenfase kunnen bespreken maar gezien ik al een tijdje niets meer geschreven heb ga ik verder op deze stand van zaken. Als je even teruggaat naar de vorige foto dan kan je zien dat ik dit schilderij opgezet heb met aquarel. Waarom aquarel? Wel ik ben nu al een tijdje bezig om te proberen een nieuwe stijl en zeker een nieuwe manier van schilderen uit te proberen. Dat wil zeggen dat ik door met, deze mixed-media te werken me niet absoluut hou aan een medium. Indien het nodig is of indien ik het nodig vind, dan gebruik ik nog verschillende andere mediums om tot een goed eindresultaat te komen. Meestal begin ik nu met een aquarel te maken zuiver en alleen omdat ik dat het meest pure schildersmedium vind. Met aquarel moet je alle zintuigen gebruiken om tot een goede opzet te komen en nog meer aandacht schenken aan hetgeen je wil doen en wil bereiken dan bij de andere schildersmediums. Dus je zal gaan merken dat ik practisch altijd zal starten met een aquarel en dat ik naarmate het schilderij vordert soms zal overgaan naar andere mediums. Op dit moment zie je dus dat ik met aquarel de eerste opzet van het schuurtje verder uitgewerkt heb. Als je kijkt naar de witte letters die op de platen zijkant van het schuurtje staan dan heb ik hiervoor toch weer een speciale manier gebruikt om deze letters weer te geven. Ik heb namelijk met een witte kaars de letters op het papier getekend. Je zal zeggen waarom met een witte kaars? Wel ik wilde deze letters uitsparen op deze wand en dan kan je twee dingen doen ofwel om de letters heen schilderen of deze letters afdekken met een afdekvloeistof. Als ik één van deze twee manieren gebruikt zou hebben dan kreeg je heel witte letters (het wit van het papier) en heel sterk afgelijnde letters op het papier te zien. En dat wilde ik nu net niet. Neen deze letters moesten wel een zekere witte kleur hebben (want ze zijn in werklijkheid aangebracht met witte kalk) maar die kleur is niet meer helder wit doordat ze aan regen en wind zijn bloot gesteld. Wanneer ik nu deze letters met een kaars schrijf en het papier afdek met het kaarsenvet dan heb ik op die plaats ervoor gezorgd dat er geen waterverf (aquarel) in het papier kan dringen. Het is namelijk zo dat het kaarsenvet de aquarelverf afstoot en doordat ik de letters met een kaars teken zijn die ook niet heel recht en duidelijk afgelijnd en het is net dat, wat ik wilde hebben. Tegelijkertijd ben ik met dezelfde kaars over het papier gaan wrijven daar waar de ribbels van de platen moesten komen waardoor ook daar een gedeelte van kaarsvet is blijven zitten en je heel gemakkelijk de platen een verweerde structuur kan geven. Je kan nu duidelijk constateren, dat je door na te denken en goed te overwegen wat de eigenschappen van bepaalde ingrepen zijn je een duidelijke meerwaarde aan je werk kan geven zonder daar al te ingewikkelde handelingen te moeten voor uitvoeren. In dit geval kan ik het vet van de kaars zeer goed gebruiken om aan het schilderij een meerwaarde te geven en dan moet je dat gebruiken denk ik dan weer. Ook op een aantal pannen aan de linkerkant heb ik lichtjes met de kaars over het papier gewreven waardoor je die verweerde textuur veel gemakkelijker kunt weergeven. Tot slot wil ik even de aandacht vestigen op het feit dat ik op een paar plaatsen met zeer donkere verf gewerkt heb. Door dit te doen krijg je natuurlijk een zeer grote dieptewerking in je schilderij. Want op die plaatsen ga je weinig licht laten vallen en dat doet dat gedeelte met die donkere kleur naar achteren verdwijnen; Bij de volgende bespreking ga ik nog iets meer vertellen over de kleuren die ik gebruikt heb en ook nog een tipje van de sluier oplichten waarom ik het schilderij iets groter gemaakt heb.
Mixed-Media: Platenschuurtje met Pannendak te Kotem: Fase 1/Opzet van tekening
In het kader van het project "Kunstenaars zien het Maasland" heb ik nog een aantal andere schilderijen gemaakt. Het werk dat ik vanaf vandaag wil bespreken is een schuurtje of stalletje dat ik vond in de omgeving van Rekem. Het is namelijk zo dat Kotem een deelgemeente van Maasmechelen is en een buurgemeente van Rekem. Vermits wij de omgeving van Rekem als uitvalsbasis hadden gekozen om onze schilderijen te maken van het Maas landschap vond ik dit een heel mooi plaatje. Het stalletje was een zeer onopvallend stulpje, dat diende als zomerverblijfplaats voor de koeien in de desbetreffende wei. Zij konden daar gaan schuilen voor de regen en ander guur weer denk ik dan maar. Natuurlijk is dit schilderij weer zo gemaakt dat het een mooi beeld geeft van de eigenaardigheden of eenvoudige hulpmiddelen die je in de streek gaat aan treffen. Het meest opvallende waren voor mij de dakpannen. Het waren nog van die grote Maaslandse schotels waar vroeger de huizen en schuren mee bedekt waren. Ik ken nog boerderijen in onze streek die er de zijkanten van het dak (de spitsen zoals wij ze noemden) van de schuren mee dicht maakte. Maar goed ik ga proberen weer een overzicht te geven hoe dit schilderij tot stand is gekomen. Ik ben dus weer begonnen met een goede tekening te maken. Je weet wel dat mijn gezegde over het maken van een tekening is dat "goed begonnnen half gewonnen is". En ook hier is dat dan weer van toepassing. Op de foto zie je dan ook dat het schuurtje helemaal opgetekend is op een aquarelpapier van middelmatige structuur. Je kan je misschien afvragen waarom ik de laatste tijd steeds opnieuw begin met te tekenen op aquarelpapier. Wel de reden hiervoor is weer even eenvoudig als doeltreffend, het is namelijk zo dat je met aquarelpapier praktisch alle kanten uitkan. Het is sterk, je kan er met natte technieken maar ook met droge technieken op werken. Dit wil zeggen dat je op dit papier zowel aquarel als acryl en gouache maar ook pastel, potlood, en pen kunt gebruiken. Het is daarom ook dat de werken die ik de laatste tijd maak de naam krijgen Mixed-Media. Met andere woorden het kunstwerk is tot stand gekomen door een mix van de verschillende media te gebruiken. De volgende bespreking zal handelen over de eerste opzet in kleur en met welk medium dat ik dat gedaan heb.
Mixed-Media: Zicht op het kasteel vanuit het Poortgebouw: Eindresultaat.
Zoals ik al gezegd heb in mijn vorig stukje over dit schilderij, wil ik met mijn uitleg en met dit werk laten zien, dat je als realistisch schilder wel degelijk een meerwaarde kunt geven aan een onderwerp. Met schilderen kan je alles weergeven zoals je het zelf ziet als kunstenaar, terwijl je met een foto alleen de naakte toestand gaat weergeven. En ik wil de waarde van een foto zeker niet verminderen want zij kan zeer nuttig zijn in bepaalde gevallen, maar als je iets gaat realistisch schilderen dan kan je er een nieuwe dimensie aan toe voegen. Je kan als het ware het onderwerp iets romantischer gaan benaderen en daardoor een eigen interpretatie aan het onderwerp geven maar die interpretatie zal het onderwerp nog steeds herkenbaar doen overkomen. Ik zou zeggen er is al genoeg grauwheid en eentonigheid in het leven. Wat je nu op het afgewerkte schilderij kan zien is, dat ik een duidelijke kijk heb proberen weer te geven op het onderwerp, maar ook, heb ik getracht om je een impressie te geven hoe je het onderwerp voor je ziet als je het domein binnen komt langs het Poorthuis. Wat mij enorm opviel toen ik aan het schilderen was ter plaatse is dat er weinig mensen zijn die een onderwerp zien zoals een kunstenaar het ziet. Toen ik alles, wat ik had geschilderd, zijn uiteindelijke vorm benaderde en het eindresultaat in zicht kwam, hoorde ik verschillende malen zeggen achter mij door mensen die over mijn schouders meekeken naar het werkstuk "dat heb ik niet gezien" of"inderdaad als je goed kijkt dan is dat venster kleiner" of " ja daar is de muur inderdaad donkerder". En je mag van mij aannemen dat het fijn is als er zulke uitspraken gedaan worden want op dat ogenblik besef je dat die toeschouwers met andere ogen het onderwerp benaderen. Je kan op de bijgeplaatste foto duidelijk zien, dat door de bakstenen op de voorgrond op deze wijze af te beelden, je een zeer goed beeld krijgt van de verschillende onderdelen van het schilderij. Door alles wat kort bij je is gedetaïlleerd weer te geven, haal je dat gedeelte van het onderwerp naar de kijker toe. En door dan ook op de juiste plaats alles iets minder te gaan uitwerken, laat je dat gedeelte ook iets verder van de toeschouwer af staan. Natuurlijk is dat een punt van ervaring en weten wat je wil, maar dat kan iedereen leren. Voor de ene zal dat wat sneller gaan dan voor de andere, en nog een andere zal het wat sneller onder de knie hebben maar uiteindelijk zal iedereen leren uit zijn mislukkingen en dat is het voornaamste. Want ik heb altijd onthouden wat mijn grootvader mij vroeger heeft voorgehouden "ervaring is niets anders dan leren uit je mislukkingen" waarbij het woord "leren" zeker zo belangrijk is als het woord "mislukkingen". Daarom zeg ik ook altijd dat iedereen tot op een zeker niveau kan tekenen en of schilderen als hij/zij maar bereid is om te kijken en te leren kijken. Ook moet men de wil hebben om vol te houden met het tekenen of schilderen ondanks de vele mislukkingen, met de wetenschap in het achterhoofd, dat we niet altijd even bewust naar een onderwerp kijken. Neen we laten ons maar al te vaak leiden door onze hersenen, en die willen ons wijsmaken dat zij voor elk onderwerp al een bepaalde indruk of model in de maak hebben. En dat model of indruk is iets wat wij ons gevormd hebben gedurende ons leven. Want kijk maar naar de dingen die kinderen tekenen of schilderen, zij geven enkel weer wat ze zien. Natuurlijk hebben zij nog niet de wetenschap wat perspectief en dergelijke dingen zijn. Maar zij benaderen een onderwerp nog zeer simplistisch en onbevangen. En je zal dan ook kunnen konstateren dat zij naarmate zij ouder worden ook minder onbevangen gaan tekenen of schilderen alhoewel dit andersom zou moeten zijn. Maar neen door het ouderworden gaan zij meer en meer symbolen in hun hersenen opslaan en gaan zij, zoals de meesten onder ons, zich laten leiden door die symbolen. De volgende bespreking zal handelen over een schuurtje dat ik geschilderd heb in hetzelfde kader als waarin ik dit schilderij gemaakt heb namelijk "Kunstenaars zien de Maaskant".
Mixed-Media: Zicht op het kasteel vanuit het Poortgebouw: Fase 1/ deel 3
Vandaag wil ik enkele woorden schrijven over de verdere ontwikkeling van dit schilderij. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik weer een aantal dingen verder uitgewerkt heb en daardoor gaat het schilderij steeds meer voor zich spreken. In de eerste plaats wil ik er op wijzen dat je nu al duidelijk de dieptewerking in het schilderij kan zien. Door te werken van onder het poortgebouw en dat ook duidelijk aan te geven krijg je op dit moment een aantal lagen in het schilderij. Ik bedoel hiermee dat ik gezorgt heb dat ik een drietal delen in het schilderij heb. Je hebt de voorgrond, dit is waar ik als schilder gezeten heb namelijk onder het Poortgebouw. Je hebt een middenstuk, dat is het weiland en de voorkant van het kasteel. En tenslotte heb je ook nog een heel duidelijke achtergrond. De achtergrond (de achterkant van het kasteel en de bomen) onderscheid zich van de voorgrond niet alleen doordat hij het verst weg is op het schilderij, maar ook door de manier waarop ik hem geschildert heb. Je ziet hier heel duidelijk dat ik de voorgrond zeer gedetaïlleerd ga weergeven. Je kan bij wijze van spreken de verschillende lagen bakstenen gaan tellen. Ik heb dit bewust gedaan om eens heel duidelijk te laten zien dat de manier van iets weer te geven zeer belangrijk kan zijn om dieptewerking in een schilderij te krijgen. Door de bakstenen één voor één te schilderen en het middengedeelte, het kasteel iets minder uit te werken, en de achtergrond tenslotte het minst uit te werken, krijg je werkelijk het gevoel of je terplaatse door de poortopening naar het kasteel kijkt. Vervolgens wordt je blik verder geleid naar de bomen op de achtergrond en tenslotte wordt je blik dan weer naar de voorkant gebracht. Wel dit is een typisch voorbeeld hoe je het menselijk oog kunt leiden en ook een beetje kan bedriegen. Want zeg nu zelf, je moet, willen of niet, een aantal dingen stap voor stap bekijken, je hersenen laten niet toe dat je alles ineens bekijkt. En dit is louter en alleen door goed de verschillende onderdelen van de toestand terplaatse uit te beelden. Mijn volgende bespreking zal het afgewerkte schilderij tonen. Ik doe dit zosnel omdat het niet nodig is om nog andere tussenstappen te bespreken. Je zal zien dat het schilderij een mooi beeld oplevert van de toestand ter plaatse en het zal je laten zien dat het schilderij, de foto die ik als eerste bij deze reeks plaatste, zeker gaat evennaren zoniet gaat overtreffen. En ik zeg dat niet omdat ik mezelf wil ophemelen als schilder, maar ik haal dit aan om aan te tonen dat je als schilder wel degelijk iets kan toevoegen door realistisch te schilderen. foto 020
Vandaag enkele woorden over de verdere afwerking van het schilderij. Op de bijgeplaatste foto kan je duidelijk zien dat ik in de eerste plaats begonnen ben met het schilderen van de achtergrond. Waarom ik dat doe? Wel ik heb in mijn academietijd geleerd dat je best begint met dat deel van je schilderij wat het verst van je verwijderd ligt. Natuurlijk is dat niet altijd even goed mogelijk maar hier vind ik het toch weer geraadzaam om dat te doen. Omdat ik begin met een aquarel moet ik hierbij goed nadenken wat ik wel en wat ik niet mag schilderen. Wat hierbij opvalt is dat ik zowel het kasteel een eerste laag heb gegeven en dat ik daarna ben overgestapt naar de voorgrond. Natuurlijk kan je, je afvragen waarom ik dat gedaan heb. de reden is even eenvoudig als klaar. Ik vond dat de doorgang vanuit het Poorthuis zo zwaar overkwam met dat zwarte plafond dat ik absoluut iets aan de voorgrond wilde doen. Ik dacht namelijk dat ik het geheel verknoeit had met dat zwart. Natuurlijk kon ik niet meer met aquarel over dat zwart werken want daar zie je niets meer van. Ik ben dan met pastel gaan werken en heb de boog die er was iets van kleur en vorm gegeven. Ook dacht ik dat ik door vrij snel aan te geven dat er een poort aan deze doorgang was ik iets meer van duidelijk perspectief en diepte zicht kon aangeven. Als ik het nu bekijk dan moet ik toegeven dat het inderdaad een goede keuze is geweest om zowel aan de achtergrond als aan de voorgrond te werken. Om een goed dieptezicht te krijgen heb ik besloten om de voorgrond zeer gedetaïlleerd uit te werken en de achtergrond verder af te werken met aquarel. ik denk dat dit de juiste keuze is geweest. Tot slot wil ik nu nog even meegeven dat je goed moet nadenken als je aan een werk begint. Want het is niet altijd even gemakkelijk om een aantal dingen aan te passen als die eenmaal geschildert zijn. Als ik nu besloten had om een zuivere aquarel te maken dan was mijn schilderij verloren omdat ik niet meer over die zwarte ondergrond kon schilderen met aquarel. Maar vermits ik er van uit gegaan ben dat ik alle middelen mag aanwenden om tot een goed eindresultaat te komen zie ik nu dat ik er zelfs goed aangedaan heb om het bovenste gedeelte zwart te maken. In mijn volgende bespreking wil ik nog verder ingaan hoe ik de voorgrond van dit schilderij verder uitwerkte.
Mixed-Media: Kasteel van Rekem: Zicht vanuit het Porthuis: fase 1/deel1
Zoals altijd als ik met een schilderij begin maak ik eerst een goede tekening. En natuurlijk is dat nu weer niet anders.Toch is de werkwijze iets anders verlopen als de meeste van mijn schilderijen. Voor dit thema "Kunstenaars zien het Maasland" was het eigenlijk de bedoeling om een aantal schilderijen ter plaatste te maken. Omdat dit een afspraak was vanuit de Federatie hebben wij (leden van Kunstkring Alkanna) ons daar ook aan gehouden. We zijn deze zomer een drietal keren buiten aan de Maaskant gaan schilderen. Omdat ik nogal gedetaïlleerd werk heb ik me gehouden, om een aantal schetsen te maken maar ook heb ik veel rond gelopen om voor onze leden de mooiste plekjes in Rekem en omstreken uit te zoeken. Vandaag wil ik dus de ondertekening even laten zien die ik maakte terplaatse en achteraf in mijn atelier verder heb uitgewerkt. Het soort werk dat ik in mijn hoofd had was een aantal mooie schilderijen te maken van het Maasland. Natuurlijk gaat niet altijd alles zoals je denkt dat het zou moeten gaan. Op de foto zie je dat ik een tekening gemaakt heb van een gedeelte van het kasteel maar je ziet ook dat ik eigenlijk onder de doorgang van het poortgebouw gezeten heb. Meestal kan je niet zo gezellig zitten te schilderen. Maar zoals dat ik daar gezeten heb, want in het poortgebouw zelf is een restaurant en je kan je wel indenken dat ik aan kijkers geen gebrek heb gehad. Het fijne aan op locatie werken is dat allemaal die kijkers toch wel iets menen te moeten zeggen over datgene waar je mee bezig bent. En dan krijg je van die vragen zoals: wat zijt u aan het doen? Waarop ik dan heel laconiek antwoorde dat ik het gras aan het afdoen was. Meestal krijg je dan een glimlach en volgt er een geanimeerd gesprek, maar sommige kunnen dat niet waarderen en stappen dadelijk verder. Je ziet nu duidelijk dat ik weer gekozen heb voor een redelijk gedetailleerde tekening omdat ik vind dat je bij aquarel (en ook bij andere mediums) zoals ik ze wil maken ,moet vertrekken van een goede basis. Want als je nadenkt is het eigenlijk bij alles zo dat je een goede basis moet hebben. Want als je een huis gaat bouwen en je fundamenten deugen niet dan zal je huis ook niet zo lang stand houden. Voor mijn volgende bespreking zal ik laten zien wat ik als eerste ben beginnen op te zetten en waarom ik dat gedaan heb. foto 0028