We hebben onze zinnen gezet op een camperplaats in Sulzano aan het Iseo meer. Op de ingestelde coördinaten is niets te vinden noch op het adres. De plaats is gelegen tussen de bergwand en het meer en er is weinig plaats beschikbaar, laat staan voor campers. We stellen dan een ander doel in maar door een verkeerde afslag te nemen moeten we ettelijke kilometers omrijden vooraleer we kunnen terugdraaien. We mikken dan maar op Peschiera del Garda, het is wel te ver om daar vandaag nog aan te komen, maar onderweg zullen we wel een slaapplaats vinden. In het stadje Passirano vinden we een mooie parkeerplaats nabij het gemeentehuis. Aan de parkeerplaats staat een fonteintje met drie kranen waar men van 8u tot 22uur fris bronwater kan tappen en er komen zo wat de hele tijd mensen aan en af met kratten en zakken plastiek flessen om water op te halen. We hebben natuurlijk ook alle lege flessen gevuld en het is echt heerlijk fris natuurlijk bronwater.
Na een rustige nacht worden we wakker met mooi weer, maar het blijft heiig. We laden de fietsen af en beginnen aan onze ronde van het meer van Verena. De route verloopt voor het overgrote deel over een vrij liggend fietspad dat op en neer golft, het is prettig fietsen af en toe nemen we een kleine pauze om te genieten van de blik op het meer. In de namiddag rijden we dan verder richting Como. Langs de oostelijke boord van het meer gaat er een smalle weg langs de berg met een voortdurend schitterend uitzicht over het meer. Bij Bellagio ronden we de punt en gaat het verder naar Lecco. Het meer heet daar dan ook Lago di Lecco. Het is tijd om halt te houden en we vinden een kleine camping aan het meer waar we dankbaar stoppen. We kunnen er ook internetten, want bij Mc Donald lukt het niet zonder een Italiaanse Sim-kaart voor de GSM.
Erg rustig was onze slaapplaats niet want we stonden vlak bij een spoorweg waar bijna ononderbroken treinen over raasden. We maken een wandeling door het oude stadsgedeelte en over de promenade langs het meer. Jammer genoeg is er weinig zon te zien en komen de kleuren van de prachtige omgeving niet tot hun recht. In de namiddag rijden we verder in westelijke richting en komen langs één van de kleinere meren het Lago di Varese. Volgens een informatiebord ligt er een fietsweg rond het meer van ca.28km. Dat lijkt ons wel wat en aan de boord van het meer vinden we een geschikte camperplaats hopelijk blijft het morgen droog zodat we kunnen fietsen.
Het is bewolkt in Grimentz en niet erg uitnodigend voor een wandeling, het is anders een leuk stadje met nog typische oude houten chalets. We dalen terug naar het dal maar onderweg moeten we een omleiding volgen die ons langs smalle bergstraten voert, langs steile afgronden. Aan de andere zijde van het dal moeten we onze laatste plaats aandoen Leukerbad een echt wintersportcentrum. De opgegeven coördinaten brengen ons tot aan de ingang van een chique hotel waar natuurlijk geen camperplaats is. We vinden ook niet waar het kan zijn en keren dan om, opdracht volbracht. Via de Simplonpas rijden we naar Italië. Op de top van de pas nog een laatste blik op Zwitserland en dan naar beneden. Aan het Lago Maggiore houden we halt in de plaats Baveno.
De temperatuur is s morgens al hoog, het is echt zomer. We fietsen naar de stad Sion. Van ver zien we reeds twee toppen waar respectievelijk een kasteel en een kerk op staan die over de stad uitkijken. De straten lopen weer flink omhoog zoals in al die steden in de valleien. We klimmer verder omhoog naar de top met de kerk, vanwaar we een schitterend uitzicht over de vallei hebben. Het oude stadscentrum is mooi om te zien, op een zondag ligt het er wel wat verlaten bij. We keren terug naar de camper en rijden naar onze volgende bestemming. We schieten weer een zijdal in en langs vele haarspeldbochten leidt de weg omhoog langs diepe afgronden tot Grimentz op 1570 meter hoogte. Daar zullen we de nacht doorbrengen, het is inmiddels beginnen te regen en het is frisser geworden.
We worden wakker onder een stralende hemel en maken een wandeling door Martigny dat ooit een Romeinse nederzetting was. In de stad treffen we hier en daar nog fundamenten van hun gebouwen aan. Boven de stad torent nog een burcht die neerkijkt op een mooie houten brug. Nadien nemen we onze ronde weer op en bezoeken in de zijdalen weer enkele plaatsen. Onderweg is het weer genieten van de prachtige uitzichten. s Avonds blijven we in Saint Léonard bij de laatst te bezoeken plaats van de dag en kunnen genieten van een mooie zomeravond met mooi uitzicht op de wijnbergen.
Voor we onze trip verder zetten willen we nog even over de wekelijkse markt van Montreux lopen. Niet onaardig maar we hadden er meer van verwacht, op de promenade ontdekken we een standbeeld van Freddy Mercury, we kunnen het nog net fotograferen voor het omringd wordt door een schare toeristen. We rijden dan verder richting Simplonpas, maar onderweg gaan we nog enkele plaatsen inspecteren, we moeten daarom enkele passen op, links en rechts van de hoofdweg. Door schilderachtige dorpen en valleien met schitterende uitzichten slingeren we op en neer. In Martigny maken we halt dicht bij een Romeins amfitheater om er te overnachten.
In de folders over de streek leek ons een uitstap met de tandradtrein naar de Rochers de Naye een leuk idee. Om kwart voor tien vertrekken we vanuit het station van Montreux de berg op. Het gaat echt steil de hoogte in en we genieten van spectaculaire uitzichten. Jammer genoeg zitten we boven in de wolken en het zicht is zeer beperkt. Er is echter van alles te zien en te leren over marmotten die nog in deze streken huizen. Na de lunch klaart het weer enigszins op en maken we een wandeling tot boven aan de top op 2045m. vanwaar we een mooie blik op het meer hebben. Met de trein gaat het terug naar het dal. Beneden schijnt de zon en is het lekker warm. Op de camping genieten we van een mooie zomerse avond.
Montreux ligt aan een uiteinde van het meer van Genève, daar is een gedoogplaats met service. De parking kunnen we echter niet gebruiken wegens een manifestatie, en om enkele dagen te blijven ziet het er ook niet echt aantrekkelijk uit. Enkele kilometers voor Montreux ontdekken we een kleine maar erg mooi gelegen camping aan de rand van het meer. Ook daar krijgen we pasjes voor openbaar vervoer, met dit pasje krijgen we ook nog 50% korting op toeristische treinen en musea. Even voorbij Montreux ligt het kasteel van Chillon op een rots in het water. Het zou het meest bezochte kasteel van Zwitserland zijn. Het is erg goed gerestaureerd en een bezoek meer dan waard. We lopen er gedurende een tweetal uren trap op en trap af en hebben heel het kasteel gezien. Moe en voldaan keren we terug naar Montreux voor enkele aankopen en bussen dan terug naar de camping, waar we in onze zetels vallen met een frisse pint in de hand en zicht op het meer.
Het is droog en de zon komt regelmatig te voorschijn en we nemen de trolleybus naar het centrum van Lausanne. Het centrum van de stad ligt 200 meter hoger dan het meer. Met de fiets zouden we er echt niet geraken. In het hart van de stad stappen we af en klimmen verder naar de kathedraal die hoog boven de stad troont. De stad is werkelijk op de pieken van de bergen gebouwd want alle straten stijgen of dalen soms erg steil. Een vlakke straat is er nauwelijks te bespeuren, de Lausanners moeten over een goede conditie beschikken om hier veel te lopen. Een mooi overdekte trap stijgt reeds honderden jaren naar de kathedraal en het marktplein. Boven wacht ons een mooie blik over de stad en het meer. De kathedraal met mooie glasramen is sober ingericht want het is een gereformeerde kerk, maar toch een mooi gebouw. Achter de kathedraal staat er een mooi kasteel uit de 15de eeuw dat nu deregering van het kanton Vaud herbergt. We beginnen het te voelen in de benen en keren terug naar de camping. Het was weer een mooie dag.
Het heeft de hele nacht geregend en gestormd en het regent nog steeds. Ons plan om naar Neuchâtel te fietsen valt letterlijk in het water. Hetblijft zowat de hele dag regenen en we rijden dan maar verder op onze inspectieronde en werken 9 plaatsen af. De tocht gaat door een wisselend landschap van berg en dal waar we soms erg mooie vergezichten kunnen zien, die echter niet tot hun recht komen onder een loodgrijs bewolkte hemel. In Vallorbe aan de rand van de stroom Orbe installeren we ons voor de nacht.
Maandag 31 mei
Tot 5 uur in de morgen bleef de regen met bakken vallen. Het waterpeil van de rivier waar we bij staan is zeker 1 meter gestegen. We zetten onze reis verder richting Lausanne, onderweg blijven we op de route hangen achter een kudde koeien die naar de zomerweiden gebracht worden. In de vroege namiddag komen we in Lausanne aan, waar we ook nog een plaats moeten bekijken en we blijven daar staan. Met de fiets rijden we langs de waterkant en genieten van het zicht op het meer en de omringende bergen. Morgen gaan we de stad verkennen, met het openbaar vervoer. Als gast van een camping of hotel krijgt iedereen een pasje waarmee met gratis met bus, tram en metro kan rond rijden.
Ons volgende doel is Moutier, onderweg willen we Solothurn bezoeken maar door plaatselijke wegenwerken vinden we geen geschikte parkeerplaats en rijden dan maar verder. Om bij Moutier te geraken moeten we een flinke bergrug over via een landweg met een stijgingspercentage van soms 22%. De weg slingert en kronkelt voortdurend en levert mooie vergezichten. In Délémont ligt de volgende camperplaats, het is een grote parking met een zuil waar we elektriciteit kunnen nemen. Via een mooie stadspoort trekken we de stad in, waar de befaamde Zwitserse messen gemaakt worden. Langs de straten zijn nog mooie huizen en waterbekkens met prachtig versierde zuilen te zien. Het is er aangenaam wandelen. In de stad is men volop bezig kraampjes op te zetten want morgen is er een feestmarkt.
Zaterdagmorgen lopen we nog even de stad in om de activiteiten te bekijken. In één van de waterbekkens hebben ze zowaar forellen gezet, die de mensen kunnen trachten te vangenmet een stokje voorzien van een draadje met haak en aas. Die forellen hebben zeker in de kwekerij goed ontbeten want ze tonen niet de minste interesse voor het aas. Het is wel grappig om zien.
We zetten onze reis verder naar Neuchâtel doorheen een typisch Zwitsers landschap van groene weiden gevlekt met gele paardenbloemen en omzoomd door bergen. Onze indruk is dat de huizen hier minder verzorgd zijn dan deze die we in Duitsland gezien hebben. Niet dat ze bouwvallig zijn, maar een huisschilder zal hier niet rijk worden.
Onderweg hebben we nog enkele plaatsen gecontroleerd en belanden aan het meer van Neuchâtelbij de vissershaven Saint Blaise waar een mooie camperplaats is, dicht bij het meer.
Onder een stralende hemel vertrekken we voor een reis die ons weer op vele voor ons onbekende plaatsen zal brengen. In Waalre nemen we afscheid van Peter, Joke, Fenna en Linde die op 1 juni voor 3 jaar naar Amerika trekken. Rond 19 uur worden de laatste wensen uitgewisseld en rijden we naar Mönchen-Gladbach waar we bij het slot Wickerath overnachten. Maandagmorgen maken we een wandeling doorheen de slottuin. Het slot is nu een paardenfokkerij waar stamboekpaarden van het Rheinisches Pferd gehouden worden. Rond 11 uur gaat het richting Bad Rotenfels naar we verwacht worden bij onze vrienden Helmut en Claudia. Het is weer een hartelijk weerzien. Dinsdag nemen ze ons mee op een rit in de omgeving en bezoeken er het slot Berwartstein dat nog goed bewaard en gerestaureerd is. s Avonds nemen ze ons meen naar Kuppenheim om een match motorbal te bekijken. Dat wordt gespeeld op een betonnen veld met ongeveer de afmetingen van een voetbalveld. Een ploeg bestaat uit vier spelers en één doelwachter. De spelers moeten op hun motor gezeten de bal in het doel trachten te stampen. De bal is ongeveer dubbel zo groot dan een gewone voetbal. Op hun snelle en wendbare motoren gieren ze van het ene eind van het veld naar het andere en trachten de tegenspelers hun zoveel mogelijk te blokkeren en de bal af te pakken. Het spel gaat razend snel en het is opwindend om te zien hoe behendig en snel die jongens op hun motors zijn. In 4 maal 20 minuten wordt de match gespeeld en de thuisploeg werd verslagen met 7 op 12.
Woensdagmorgen regent het en het weer is afwisselend, net over de grens met Frankrijk bezoeken we een vistrap op de Rijn. Die trap laat toe om de vissen, waaronder terug zalm, de sluizen te passeren. Via grote ramen kunnen we in de trap kijken en zien een grote brasem voorbij zwemmen. In de namiddag kuieren we door Baden-Baden en genieten van koffie en taart op een terras.
Donderdagmorgen nemen we afscheid en rijden naar Zwitserland waar we voor de campergids 32 camperplaatsen zullen inspecteren. Onze eerste halte is Langenthal, een klein stadje met in het centrum enkele winkelstraten.
Dinsdag is het kouder en het is dichtbewolkt dus rijden maar. In Domfront nog een stadje uit onze Michelingids en maken een wandeling door de stille straten, wanneer we bij de restanten van het kasteel komen merken we dat we hier reeds vroeger op bezoek geweest waren. Maar het blijft wel een leuke halte. We rijden verder naar Granville een stad aan de kust met boven de oude ommuurde stad en beneden de havenstad. De camperplaats is nabij de oude vestingstad aan de bovenzijde en vandaar hebben we mooi uitzicht op de haven en de ommuurde stad. Woensdagmorgen een korte wandeling door de bovenstad die wel uitgestorven lijkt en daar naar beneden voor een wandeling langs de vissershaven. In de namiddag rijden we verder richting Turnhout. Een camperplaats was niet beschikbaar op deze route en dan hebben we de nacht doorgebracht nabij een winkelcentrum. Donderdagmorgen is het nog steeds betrokken en dan maar verder. In de vallei van de Somme zien we nog een mooi plekje aan het water. De zon is inmiddels goed door gekomen en we besluiten om onze laatste nacht van het verlof daar door te brengen.
Vrijdagmorgen op minder dan 300km van huis vatten we de laatste rit aan en in de namiddag komen we dan weer terug thuis. Het was een mooie trip en we hebben erg kunnen genieten van een mooie zomer. Nu kunnen we weer plannen maken voor het volgende jaar.
Het is donderdagmorgen 10 september en we rijden doorheen het vlakke land van de moerassige streek van le Pays de Retz en overnachten in Bourgneuf en Retz. Na het ontbijt vrijdagmorgen gaat het richting Bretagne via de brug van St. Nazaire over de Loire, vanwaar er een schitterend uitzicht is op de rivier. Het landschap wordt nu heuvelachtig en onze weg slingert door mooie landschappen, om te overnachten hebben we een klein plaatsje uitgezocht op het puntje van een klein schiereiland, Pointe de Gâvres. Het weer is nog immer mooi zonnig maar er staat een stevige wind die in de morgen best koud is, prachtig weer om te stappen en we maken een lange wandeling langs de rotsachtige kust met schitterende vergezichten. De aanwezigheid van Duitse militairen in de tweede wereldoorlog is hier nog te merken aan de verschillende betonnen bunkers en geschutstoren voor zware artillerie die hier nog langs de kust staan. Van hier uit moest de toegang tot de haven van Lorient beschermd worden want dat was een belangrijke haven voor de Duitse onderzeeërs.
Zaterdag weer verder naar de streek Finistère en houden halt in Concarneau we hadden deze plaats al eens bezocht maar de Ville Close in de haven is toch nog reden genoeg om er nog eens in rond te wandelen en te genieten van de mooie havengezichten en de blik op de Ville. Het is er erg leuk om er langs de straten en pleintjes te flaneren, het is er nu niet meer zo druk als in het hoogseizoen. In de namiddag rijden we naar Douarnenez waar wel geen camperplaats voorzien is, maar na lang zoeken vinden we op een parkeerplaats nabij de jachthaven een slaapplaats, vanwaar we een mooie blik op de stad hebben. Het leuke om in een stad te staan is dat er altijd wel een bakker in de buurt is, dus voor het ontbijt verse croissants en een baguette voor de lunch. Na het ontbijt willen we in Brest het museum Océanopolis bezoeken. Het is er vrij rustig voor een zondag en we kunnen zonder te moeten aanschuiven naar binnen. Het is een zeer groot museum met drie verschillende temperatuurzones, de polaire, de warme en de gematigde zone. Bij alle drie horen enorme aquaria die ons het leven onderwater laten zien. Het is erg mooi om te aanschouwen en we zien er vissen zoals we die nog nooit zagen, overal wordt uitgebreid informatie verstrekt en het is erg interessant en we zijn al gauw zo een drie uur verder.
We willen nog tot in de uithoek van Bretagne geraken en zetten onze weg voort richting Portsall, maar dat halen we niet en we stoppen in Saint Renan bij een meertje waar ik s avonds nog enkele vissen aan de haak krijg.
Maandag voert ons tot in Portsall een klein plaatsje aan de kust op een uithoek van de Finistère. Op het rotsige strand maken we een flinke wandeling, het weer is betrokken maar het blijft droog en het waait flink. Verder valt er niet veel te beleven en vanhier uit gaat het nu werkelijk richting Turnhout. Volgens onze campergids is er een plaats in Carantec vanwaar ook gevist kan worden, maar ter plaatse lijkt dat niet zo. We kunnen er wel weer een korte maar stevige wandeling maken tot aan de kustlijn vanwaar we een mooie blik hebben op het Île Calot een piepklein eilandje dat slechts bij laagtij over een weg bereikbaar is. We rijden verder en houden halt in Penzé, bij een rivier maar het is laag tij en van vissen komt niets in huis.
Na onze portie internet afgewerkt te hebben gaat het richting Arcachon, op de camperplaatsen daar doen ze erg betuttelend want er mogen zelfs geen tafels of stoelen buiten gezet worden en daarom rijden we maar verder en belanden in Andernos les Bains. s Nachts is het er flink aan het stormen en de volgende morgen staat er een stevige en koude wind. We rijden dan naar Jonzac, een plaats uit onze Michelin gids, waar we het plaatselijke kasteel bewonderen na een rondwandeling door de stad. We willen bij een meertje gaan staan om te kunnen vissen maar de parkings zijn afgesloten voor campers. Dan maar naar een ander meer nabij St. Savin waar ik kan vissen echter zonder succes. In het stadje St. Savin brengen we de nacht door. Het is inmiddels zaterdag en we zetten koers naar Mortagne sur Gironde. Aan de jachthaven is er een goed uitgeruste camperplaats. Het is een leuk haventje aan de voet van een kalkplateau dat met een geul in verbinding staat met de Gironde. Deze stroom is hier zeer breed en gaat 20km verder over in de oceaan. Er wordt driftig gevist in de haven dus waag ik ook mijn kans, maar net als de andere vissers kan ik niets bovenhalen. Zondag maken we een wandeling door het stadje en moeten daarom een flinke klim naar boven maken. Van op een uitzichttoren kunnen we dan ver over de omgeving heen kijken en kunnen goed zien hoe breed de Gironde hier is. Na nog een vruchteloze poging tot vissen in het haventje vind ik een stek iets verder aan een sloot waar ik dan toch eindelijk een mooie graskarper aan de haak krijg.
Maandag blijven we aan de Atlantische kust en belanden in Châtelaillon Plage, nabij het toeristenkantoor is er plaats voor de camper. Het weer is zomers heet en we wandelen naar het strand. De stad is zeer verzorgd en het strand erg mooi onderhouden. Als badplaats is dit wel erg mooi als je van de zee en het strand wilt genieten zeker met een zomers weer als vandaag. De volgende morgen lopen we over de wekelijkse markt en maken een ontspannen fietstocht langs de kust, het is er heerlijk fietsen. In de namiddag rijden we richting Fontenay le Comte, maar onderweg herkennen we een plaats in Marans waar we vroeger reeds verbleven, gelegen aan de oevers van een zijtak van de Sèvre. Deze plek is te mooi om voorbij te rijden en we parkeren de camper bij het water. Het is gloeiend warm en om gaan te vissen is het nog te heet. In de avond wordt de temperatuur dragelijker en komt mijn visgerief te voorschijn, het is meteen raak en ik kan op enkele uren, tot zonsondergang, verschillende vissen landen, brasem, voorn en mooie graskarpers. Woensdagmorgen nog enkele uren visplezier en dan rijden we verder naar Fontenay. De stad was vroeger de hoofdstad van de Vendée en heeft nog een oude stadkern met stille straten waar de tijd lijkt stil gestaan te hebben. Een hoge kerktoren rijst hoog boven de stad die in twee gesneden wordt door de Vendée. Na onze wandeling door de warme straten van de stad kunnen we dan bij de camper genieten van een frisse pint.
Donderdagmorgen onder een blauwe hemel trekken we het stadje in. De tweetalige opschriften maken het goed duidelijk dat we ons in Baskenland bevinden. St. Pierre Pied de Port dank zijn naam aan het feit dat het stadje aan de voet van een bergpas bevindt die toegang geeft naar Spanje, port of bergpas vandaar de naam. St. Pierre was al eeuwen een laatste pleisterplaats voor de vele pelgrims die een bedevaart maakten naar Santiago de Compostella. Het was bovendien strategisch gelegen daar het de toegang tot Spanje beheerste en op een hoogte bij de stad is dan ook een militair bolwerk door Vauban gebouwd. Langs de smalle straat die naar boven leidt zijn vele huizen duidelijk kenbaar als logement voor de pelgrims en de schelp, teken van St. Jacob is overal te vinden. Van boven op de vestingmurenontrolt zich een prachtig zicht over de Pyreneeën, overal groen en wijngaarden en ver weg de hoge pieken van het gebergte. De rivier Nive deelt het stadje in twee, van op de oude brug zien we in het heldere water hoe talloze forellen zich koesteren in de zon en de wetenschap dat ze hier niet bevist mogen worden. Het stadje is nog bijna helemaal omsloten door vestingmuren en verschillende originele toegangspoorten zijn nog behouden. In de namiddag gaat het richting Biarritz waar we in de late namiddag toekomen.De camperplaats bij Biarritz gelegen op een drietal kilometer van het stadcentrum is overvol en net voor ons rijdt iemand weg zodat we toch een plaats hebben. Zaterdagmorgen is het grauw en regenachtig en tussen twee buien trekken we met de fiets naar de stad. Het terrein is heuvelachtig en het is klimmen en dalen. Het klimmen is voor Anne nog steeds moeilijk. Biarritz is een erg mondaine stad met mooie straten en gebouwen. In de winkelstraten zijn veel dure merken vertegenwoordigd en is het erg druk. Het is ondertussen beginnen te regenen en gewapend met een regenscherm lopen we langs de straten. Wanneer we een toeristisch treintje zien stappen we aan boord en laten ons door de stad voeren. De oude vissershaven is gelegen in een natuurlijke kleine baai van de rotsachtige kust en is zeer pittoresk maar vanuit het treintje kunnen we slechts een kleine indruk ervan opdoen. De rotskust is wel spectaculair. Het blijft miezerig en we fietsen dan maar terug naar de camper. Biarritz willen we bij een eventuele latere doortocht beslist beter kennen.
Zaterdag vertrekken we naar Capbreton, de camperplaats ligt vlak achter de duinen waar het goed staan is. Het is vandaag marktdag en daar moeten we toch even rondlopen. Capbreton is een zeer drukke badplaats en doet erg gezellig aan met een mooie haven en promenade. Het is er heerlijk fietsen want ondertussen schijnt de zon weer volop. We rijden een stuk langs het meer van Hossegor dat schittert onder de zon. We blijven twee nachten op deze camperplaats want het is er goed toeven.
Maandag verder en Souston is ons volgende doel, volgens onze campergids is er een plaats bij het meer, maar op de aangegeven coördinaten vinden we geen camperplaats. We staan wel aan de rand van het meer waar we een schitterend uitzicht op hebben. We blijven er dan ook maar staan en het is er heerlijk om te zitten en te vissen. We mogen er echter niet overnachten en we moeten dus elders slaapplaats zoeken. Een Vlaams echtpaar dat langs komt heeft belangstelling voor de camper want die hebben net een bijna identieke camper als die van ons aangeschaft. Die geven ons een tip om te overnachten aan het strand in Messanges-Plage. Wij daar naartoe en komen nog net op tijd om één van de laatste plaatsen te bemachtigen. Na het avondeten maken we een wandeling naar het strand en zien de zon ondergaan in de oceaan. Dinsdagmorgen trekken we terug naar Souston waar het toch goed zitten was om een dagje te luieren en s avonds terug naar Messanges voor de nacht en een mooie wandeling op het strand waarbij we weer vergast worden op een mooie zonsondergang.
Woensdag 2 september naar Gastes met een mooie camperplaats aan de rand van het meer onder de bomen. Ik vermaak me een halve dag met vissen maar zonder resultaat. De volgende dag maken we een fietstochtje naar het stadje Parentis en Born het goed aangelegde fietspad loopt door de bossen en het is er rustig fietsen. Parentis is een klein stadje en erg veel is er niet te zien maar het was een doel om naar toe te fietsen. In deze bosrijke streek met vooral pijnbomen is de houtindustrie wel erg belangrijk. Op het meer zien we ook verschillende boortorens waar gas of olie gewonnen wordt. Anne heeft een wassalon naast de plaatselijke kapper ontdekt en maakt van beiden gebruik.
Het is donderdagmorgen en we maken ons op om naar Biscarosse te rijden waar we een Mc Donald zullen opzoeken.
Vrijdag komen we rond de middag aan bij de camperplaats van St.Pierre Plage, een goed uitgeruste plaats op een 300m van het strand, het is nog steeds heet maar en waait een stevige wind die het dragelijker maakt. Op het strand is het goed druk en het water is aan de lauwe kant maar het is toch verfrissend om wat te plonzen, s avonds is het nog lekker buiten zitten tot we ontdekken dat Anne met haar voeten midden in een mierennest zat, dan maar naar binnen want ondertussen was het wel heel hard gaan waaien. De volgende morgen rijden we naar Narbonne waar er een camperplaats aan de rand van de stad is. We hebben geluk want vandaag is het gratis staan met verzorging. Er is ook een gratis pendeldienst met een busje dat ons tot in het stadscentrum brengt. De stad geeft een zeer verzorgde indruk en straalt zuiderse charme uit. De bezienswaardigheid bij uitstek is het aartsbisschoppelijk paleis annex kathedraal. Oorspronkelijk moest die kathedraal wedijveren met de gotische kathedralen uit het noorden, maar door geldgebrek is zij slechts voor de helft afgewerkt. Het was niettemin groots opgevat want de hoogte van het middenschip is liefst 40 meter. Het paleis doet nu dienst als stadhuis. Op het plein voor het stadhuis, waar een stuk van de oude Romeinse heerweg Via Dometica is blootgelegd, wordt er een Beierse week gehouden en kunnen we een frisse Beierse pint drinken.
Zondagmorgen rijden we weer verder, we begeven ons nu richting Lourdes onze route voert ons langs Carcassonne dat we in de verte zien liggen we willen halt houden in de stad Foix. Bij het naderen van de stad zien we een wegwijzer naar de ondergrondse rivier van Labouïche we volgen die en komen net op tijd om nog een tocht van drie kilometer over deze onderaardse rivier mee te doen. Met metalen bootjes waar we met een 12tal mensen in zitten worden we door een gids over het water geloodst. Onderweg kunnen we ons vergapen aan prachtige stalagmieten en stalactieten, prachtige galerijen en grillige vormen van de natuur. We moeten tweemaal overstappen want de rivier daalt over drie niveaus af naar buiten. Jammer genoeg mochten we niet fotograferen en kunnen we geen beelden van al dat moois laten zien. Dan terug naar Foix en van ver kunnen we het kasteel zien dat over de stad troont. Het is één van de gaafst gebleven kastelen van het land. Het ontsnapte aan vernietiging door de goede connecties van de graaf van Foix en speelde ook een rol in de Cathaarse beweging. Maandagmorgen beklimmen we de hoogte waarop het kasteel gebouwd is en worden rondgeleid in het kasteel, waarbij we goede informatie krijgen over de geschiedenis en ontstaan van het slot. Van op de torentrans hebben we een wijds uitzicht over de stad en omgeving, het slot controleerde door zijn ligging een strategisch punt voor de verbinding met Spanje. Na de middag trekken we verder westwaarts, er verschijnt bewolking en geleidelijk trekt het dicht. Bij een meer bij Boussens houden we halt om de nacht door te brengen en kan ik me nog wat vermaken met vissen. Lang kunnen we s avonds niet buiten zitten want er steek een onweer op. Het is toch een drietal weken geleden dat we nog regen hebben gezien en het is goed dat het wat koeler wordt. Hopelijk blijft het niet regenen.
Woensdag 26 augustus
Dinsdagmorgen gaat het verder naar Lourdes, het blijft bewolkt en onder een grijze hemel komen we in Lourdes aan. Het is er zoals gewoonlijk een grote drukte met pelgrims en toeristen. In de straten die naar de basiliek en de grot leiden trachten de handelaars wat te verdienen aan de horden pelgrims en volgt de ene winkel de andere, allen met uitbundige uitstallingen van souvenirs en andere waren. Wanneer we aan het terrein van de basiliek aankomen begint het te stortregenen en gaan we schuilen bij de ingang. Het blijft maar regenen en bij een druilregen gaan we de basiliek en de grot bezoeken. Ondanks de regen zijn er erg veel pelgrims van alle nationaliteiten en continenten, die allen met hun persoonlijke motieven, het heiligdom bezoeken. Het is inmiddels gestopt met regenen en we keren terug naar de camper en zetten koers naar Pau.
In Pau komen we in de late namiddag aan en vinden een parkeerplaats op de Place de Verdun, dicht bij het centrum waar we de nacht doorbrengen. Woensdagmorgen trekken we de stad in, we bevinden ons nu in de Pyrenées Atlantique en van op de Promenade des Pyrenées hebben we een prachtig uitzicht op de Pyreneeën. Pau is gebouwd in de bergen en het stratenpatroon loopt dan ook bergop en bergaf. De hoofdbezienswaardigheid van Pau is het kasteel waar de latere koning Henri IV geboren werd. We laten ons rond leiden met commentaar door het kasteel en kunnen het mooie interieur bewonderen. De trots van het kasteel is de wieg waar Henri IV bij zijn geboorte in gelegen heeft en die bestaat uit het schild van een zeeschildpad. Na ons bezoek aan het kasteel laten we ons door een toeristisch treintje door de stad voeren.
Na de lunch rijden we verder. Ons doel is St. Pierre Pied de Port een oud stadje in de Pyreneeën en onze weg voert ons dwars door de bergen, die niet zo hoog zijn als de Alpen maar toch ook schitterende vergezichten opleveren. In Hopital St. Blaise stoppen we om een prachtig romaans kerkje te bewonderen. Het gebouw is in zeer goede staat bewaard en het interieur is indrukwekkend door zijn eenvoud. Het verdient ten volle de status van erkenning door de Unesco als wereldmonument. In de late namiddag komen we in St. Pierre aan.
Even voorbij LIsle sur la Sorgue zien we een wegwijzer naar Partage des Eaux of de scheiding der wateren. Dat willen we wel zien en dus daarheen. We komen bij een groot parkeerterrein met enkele eetgelegenheden in de buurt aan de rivier La Sorgue. Daadwerkelijk stroomt het water op dit punt zowel naar oost als naar west. De rivier is zo een 20 à 30 meter breed en 30cm tot 1 meter diep. Het water is erg helder en de stroom is groenkleurig door de weelderige plantengroei. Hoewel er overal borden staan die het duiken en baden verbieden, wandelen heel wat mensen pootje te baden en kinderen springen van de bomen in de diepere delen van het water. Het water is erg fris maar het koelt wel lekker af. We besluiten er te blijven en brengen een rustige dag door aan de waterkant, de temperatuur ligt rond de 35°C en af en toe krijgen we een briesje. Van een lokale visser krijg ik nog wat tips om in zulk water te vissen. De hele namiddag en avond komen mensen toe om enige verkoeling te zoeken bij het water. Tot laat in de avond met een frisse witte wijn kunnen we buiten zitten.
Vrijdagmorgen rijden we naar Fontaine-de Vaucluse dat bekend is als de plaats waar de Sorgue ophoudt een ondergrondse rivier te zijn en hier met kracht doorheen het dorpje stroomt. Het heet één der krachtigste bronnen ter wereld te zijn. Het is indrukwekkend om die massa water doorheen de kloof te zien stromen. De parking voor campers bevindt zich aan de ingang van het dorp en ligt aan de rand van de stroom. De temperatuur is inmiddels in de schaduw reeds 36°C en we vinden het te heet om verder te rijden. Dan maar wat luieren en ons even verfrissen in het water. Tegen de avond daalt de temperatuur een weinig en word het iets beter houdbaar. We wilden wel warmte en zon, maar de juiste dosering is zoek.
Woensdag 19 augustus
De laatste dagen is de dagtemperatuur niet onder de 36°C gedaald, het was dan ook te warm om veel te doen. In Saint Gilles zijn we dan aan de rand van een kanaal gaan staan waar we dan zaterdag en zondag ons rustig hebben gehouden aan de waterkant, een beetje vissen van onder de luifel kon er nog net af. Zaterdagavond hebben we aan boord van een zeilschip een borrel gedronken met de schipper en zijn vrouw. Die hadden alles verkocht en in een zeilboot gestoken om rond te trekken, ze waren al drie maanden onderweg en wilden minstens drie jaar rondzwerven. We hebben er een gezellige avond doorgebracht, alleen werden we er aangevallen door horden muggen en daar dragen we nu nog de sporen van. De volgende avond brachten deze mensen ons een tegenbezoek, we hadden ons nu goed ingesmeerd tegen de muggen en dat hielp toch. Bij de nodige wijn en bier hebben we dan ook weer laat blijven babbelen.
Maandag begaven we ons naar Aigues Mortes een heel pittoresk stadje, nog volledig ommuurd. We hadden op die muren reeds gewandeld bij een vorig bezoek. Het verkeer om bij de stad te geraken was erg druk. Toen de prijs van de camperplaats ons te hoog uitviel hebben we een andere plaats opgezocht iets verder van het centrum gelegen aan een vismeer. Vanop onze plaats hadden we nog zicht op de toren van de stad. We hebben daar dan twee nachten doorgebracht ook weer met hoge temperaturen. Met de fiets hebben we dan Le Grau du Roi bezocht een drukke badplaats aan zee, tevens een actieve vissershaven. Het was er heel druk in de nauwe winkelstraatjes en het strand was dicht bevolkt met vakantiegangers die de koelte van de zee opzochten. Op de camperplaats zijn we tot laat in de nacht buiten blijven zitten om te kijken of we satellieten zagen overvliegen. Het is woensdagmorgen en vandaag gaat het naar Balaruc les Bains.
Donderdag 20 augustus
Tegen de middag komen we op de camperplaats van Balaruc aan, het is gloeiend heet en het zijn erg smalle plaatsen zodat we zelfs geen plaats hebben om onze stoelen buiten te zetten. Na de lunch rijden we dan verder naar Villeneuf les Bézier waar er camperplaatsen zijn langsheen het Canal du Midi. Onderweg rijden we langs een mooi strand Plage de la Corniche voor Agde en we kunnen er niet aan weerstaan om een verfrissende duik in de zee te nemen. Nadien zetten we onze tocht voort en in Villeneuf vinden we een goede plaats aan de waterkant in de schaduw van oude platanen, heerlijk. Ik worstel met dunne vislijnen en overhangende takken en slaag er maar niet in om een visje te haken, maar het is erg ontspannend om aan het water te zitten en de talrijke huurboten zien voorbij te varen. De volgende morgen nemen we de fiets om naar Portiragne Plage te rijden. Langsheen het kanaal loopt een mooie fietsroute die ons na 11km naar het strand voert. Het strand is nog niet overbevolkt maar de mensen stromen toe. Het is een mooi zandstrand en het is heerlijk verfrissend om in het water te gaan. s Middags eten we een hapje in een leuk restaurantje en keren terug nar de camper om wat te bekomen van de geleverde inspanningen, want de temperatuur ligt nog steeds rond de 35°C.
Na het avondeten maken we nog een kleine wandeling doorheen het oude stadje met nauwe straten en een kerk die gebouwd werd in de 12de eeuw. Het stadje geeft een slaperige en wat achtergebleven indruk. Morgen zien we weer verder.
Van Crest naar Nyon is een 60-tal kilometer en die voeren ons van le pays de Drôme naar de Provence doorheen een erg mooie bergachtige streek. Geen zeer hoge bergen, maar toch indrukwekkend, nu weer door een golvende streek met afwisselend akkerland en bossen met daartussen lavendelvelden, dan weer door een smalle kloof en steeds heel mooie vergezichten. Nyon is een schilderachtig stadje met reeds de Provençaalse sfeer. Leuke pleintjes en smalle steegjes en straten. Nyon bezit ook een prachtige romaanse brug die reeds 600 jaar dienst doet en één van de gaafste en best bewaarde is van Frankrijk. Het is er erg aangenaam flaneren. We wandelen de helling op tot boven bij de oude toren vanwaar we een mooi uitzicht hebben op de stad. Moe en voldaan keren we terug naar de camper.
Dinsdag 11 augustus
Onder een strak blauwe hemel komen we in Vaison-la-Romaine aan. Er is nog net één plaats vrij op de camperplaats, met zicht in de verte op de Mont Ventoux. Het is er erg druk want het is vandaag marktdag. We dachten in Louhans een grote markt gezien te hebben, maar deze overtreft die nog vele malen. We lopen een groot gedeelte van de markt af er is veel te zien. Na de middag keren we terug om het stadje in zijn normale doen te zien. Vaison was reeds is de tijd van de Romeinen een belangrijke plaats, en dat is de zien aan de tentoongestelde overblijfselen midden in de stad. Leuke straten met kleurige uitstallingen wisselen af met door platanen omzoomde pleinen. Over een Romeinse brug bereiken we de oude stad. Van ver konden we de ruïnes van het oude kasteel reeds zien. Het is flink omhoog gaan om er te komen. De oude stad is goed bewaard als een middeleeuwse plaats. Smalle straatjes soms verbonden door steile trappen, allen afgelijnd met middeleeuwse huizen, je zou er zonder moeite een film kunnen draaien uit die tijd. Na een flinke klim bereiken we het kasteel vanwaar we weer een prachtig zicht over de stad en omgeving bekomen. Het is erg warm maar gelukkig brengt een wind af en toe wat verlichting. We kunnen tot s avonds laat buiten zitten en genieten van de zomeravond.
Donderdag 13 augustus
Gisteren in de namiddag kwamen we aan in Pernes-les-Fontaines. Het was er zo warm dat we niet meer de moed vonden om de stad in te gaan. We beperkten ons dan maar tot een bezoek aan het plaatselijk toeristenbureau waar we een stadsplannetje kregen met een bewegwijzerde wandeling van ca.1uur. Deze morgen zijn we dan het stadje ingetrokken de wandeling is goed bewegwijzerd en leidt ons doorheen stille straatjes en pleintjes. Pernes doet zijn roem van de stad met 40 fonteinen alle eer aan, want we zien onderweg verschillende leuke fonteinen. Van op het terras van het kasteel is het weer mooi om over de omgeving heen te kijken. Het is inmiddels weer goed warm aan het worden en we willen wat verkoeling bij het
Water zoeken, dus naar Cavaillon aan de Durance waar ik misschien ook nog kan vissen.