Naar de inhoud

Mijn eigen wondere wereld.

Mijn persoonlijke belevingswereld.
akke.beakke.be
Lieve bezoekers van mijn blog. Ik wil jullie vragen om geen grote prenten als button te gebruiken omdat het mijn blog onnoemelijk langzaam maakt en slecht te openen, wat anderen dan weer afschrikt. Ik hoop op jullie begrip! Bedankt.

Positieve energie.

Ik wil wel aan wat anders denken, maar kan het niet. Vandaag wordt bij de zus van mijn man de tweede borst geamputeerd. Het gebeurt dagelijks bij héél veel vrouwen. Je leest het zo dikwijls in artikels en verslagen, je hoort het op TV en in de radio en geen mens kan zeggen, dat hij niet weet, dat dit dagelijkse kost geworden is. En gewoonlijk gaan wij daar vrij onachtzaam aan voorbij. Tot het ogenblik, dat het iemand van je geliefden treft en dat monster wel héél erg dichtbij komt! Je wilt helpen, troosten, iets doen!!! En je kunt helemaal niets. Lieve deugd wat is dat frustrerend! Je wilt telefoneren, er naar toe, om bij haar te zijn, maar ik realiseer mij héél erg, dat dit wel eens het laatste zou kunnen zijn, waar zij nu behoefte aan heeft.Als dan je man en je kinderen dicht bij je zijn, zal dat wel het belangrijkste zijn, en die privacy moet je respecteren. En dan is daar nog het feit, dat je er zelf mee klaar moeten komen. Daar heb je tijd voor jezelf voor nodig!  Ik heb dus niet aan de telefoon gehangen, en ben er niet heen gerend, maar heb haar een lange, lieve mail gestuurd en hoop dan maar, dat zij begrijpt, waarom ik dat op deze manier doe.
 En hier brandt een kaarsje en mijn gedachten zijn bij haar, en als die haar kunnen helpen, komt ze "gezond" en wel terug naar huis.

Geschreven door Michelly om 16:41 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

nobodyke7 juli 2005 om 20:22

hartedroppels

lieve Michelly...eerst een dankwoordje voor je lieve woorden in mijn blogje...mijngeheim...het doet mij altijd ontzettend deugd te weten dat ik iemand kan beroeren...uitwisselen van emoties is het mooist wat bestaat
samen lachen ...samen wenen...
je stukje wat je hier beschrijft over het familielid...borst afgezet...
nu,enkele weken geleden hoorde ik dat de vrouw van mijn jongste broer
een kwaadaardige tumor had aan de long,met uitzaaiengen in de lever.Ook ik,net als jij wou haar opbellen....naar haar toegaan...want ja,
het doet wat binnen in je he!..ze was pas vijftig jaar.Ook ik sliep er een nachtje over...vroeg raad aan mijn "Gids" toen ik twee dagen verder
daar had mee geworsteld.Heb ik haar een porselaine engel opgestuurd
met enkele woordjes...dat ze daar enkele keren per dag eens moest naar kijken...(want meer durft ne mens niet zeggen,om geen valse hoop op te wekken)...en dat die engel op haar zou waken.Veertien dagen later ben ik naar haar begrafenis geweest.Mijn broer nam mij effe appart.Knuffelde mij.En zegde ...Danke voor de engel...kmoest hem vòòr
haar zetten op de kast toen ze in bed lag...en hij staat er nog...nu spreek ik hem aan want ik weet ....ze hebben nu een band
En meer moest dat niet zijn....En meer kunnen wij niet doen Michelly
Wanneer je tijd is gekomen...het zij zo!
vergeef mij men lang bericht....dit heb ik aan geen familielid vertelt
mijn broer ook niet
ik wens je nog veel plezier met je blogje...en in je tuintje...net als ik
het is mijn oase
met veel liefs en tot nog eens
nobodyke
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Water

Fijne zondag toegewenst aan allen!

Dat ik in de zomer als het ware buiten leef, heb ik reeds verteld, maar dat ik zo verzot ben op de nabijheid van water heb ik nog niet vermeld. Als ik fantaseer over een heerlijke plek om te wonen of te zijn, is dat steeds in de buurt van de zee of het water. Het gekke daaraan is, dat ik helemaal geen waterrat ben! Ik kan wel zwemmen, maar daar is ook alles mee gezegd! En toch dat water! Die eindeloze vlakte, die alleen al door er naar te kijken en te luisteren een ongelooflijke rust teweeg brengt. Overal ter wereld ziet de zee er weer anders uit, van donkergrijs en bijna-zwart tot turkooize-groen en daar tussenin alle tinten van blauw en groen, die een mens zich maar kan voorstellen . De transparantie van die kleuren heeft iets magisch! Het is niet meer gewoon water, het is een sprookjeswereld, die beweegt en zingt met altijd nieuwe beelden en muziek.
Misschien is het ook de eindeloosheid, die mij zozeer aantrekt. Langs het strand oplopen, langs de vloedlijn, de voeten in het water, en dan uren doorlopen, en eigenlijk niet willen stoppen, is zo heerlijk en ontspannend, dat ik het iedereen kan aanraden. Spijtig genoeg liggen de meeste stranden zo overvol, dat het eerder irritatie dan rust meebrengt, en dat is héél erg spijtig. Maar toch vind je ze nog, die verlaten stranden, die je het gevoel geven, dat de hele wereld van jou alleen is!

Geschreven door Michelly om 10:51 Reageer op dit bericht

Poëzie.

Ik houd héél veel van gedichten en wil jullie één van mijn lievelingsgedichten niet onthouden:
Voor een dag van morgen.   Hans Andreus

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.                                                 

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw,
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

Geschreven door Michelly om 20:21 2 reacties Reageer op dit bericht

HOBBY'S

Ik wil jullie wat meer over mezelf vertellen, ttz. over mijn hobby's en de dingen, die mij interesseren.
Natuurlijk is daar de computer en het Seniorennet. Deze twee zaken maken mijn dagen , hoe zal ik het zeggen, een stuk spannender?! Altijd weer die nieuwsgierigheid: wie heeft wat, waar te vertellen? Welke mooie muziek werd er weer geplaatst, enz, enz. Daar zijn we al bij een thema aanbeland: muziek. Ik ben gek op muziek, reeds sinds mijn vroege jeugd. Ik dacht, dat dat wel over zou gaan, als ik ouder werd. Niet dus!! Integendeel, het is nog erger geworden. Alleen mijn smaak heeft zich uitgebreid, aangepast en is veranderd.
Ik houd van lezen, liefst thrillers en romans, als ze goed en degelijk geschreven zijn. Dus geen stationromannekes. Ik lees dus ook erg veel, en dat reeds sinds het eerste studiejaar van de lagere klas. Weet nog precies, welke prijsboeken ik in die tijd gekregen heb!
Ik schilder, aquarel, maar heb zo stilaan tijd tekort om daar nog veel mee bezig te zijn. Seniorennet hé!!!
Ik correspondeer in verschillende talen over de wereld van Canada tot Brazilië, Duitsland, Frankrijk, Roemenië enz. Ik houd van vreemde talen, en spreek en schrijf er een paar. Dat moet je natuurlijk blijven oefenen, anders verdwijnt het allemaal héél langzaam!
Jullie denken nu misschien, dat ik altijd met mijn neus in de boeken, brieven, of voor de computer zit, maar dat is ook niet waar hoor! Als de zon schijnt woon ik zo ongeveer buiten. Ga veel fietsen (niet bij strakke wind of regen!) en tennis bij het leven graag. In de winter elke week één of twee uren indoor, en in de zomer zeker twee maal per week buiten.
Daarenboven ga ik oppassen bij mijn twee kleinkinderen, die in Sittard wonen, twee maal per week, en zorg ook ook nog voor mijn ventje en ons huishouden. Jullie begrijpen zeker volledig, waarom ik nooit voor 01u00 's nachts naar bed ga? Heb wel weinig slaap nodig, dus dat komt dan goed uit!
Dat was het zo'n beetje, en ik hoop dat jullie je nu een betere voorstelling van mij kunnen maken.
Tot ziens!

Geschreven door Michelly om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Een heerlijke vrijdag toegewenst aan alle bezoekers!

Er zullen misschien bezoekers zijn, die het helemaal geen héérlijke vrijdag vinden, omdat het weer helemaal niet meewil! Maar heerlijke dagen moet je zelf maken, al moet ik toegeven, dat het weer wel een handje kan helpen in positieve of negatieve zin. Zelf ben ik ook een ongelooflijk zonnekind en als ik opsta en de eerste stralen zie, kan mijn dag bijna niet meer stuk. Mijn man noemt mij dan een klein meisje, maar dat krijgt mijn humeur niet stuk. Ik woon in een groene omgeving, dicht bij het bos, dat ik van uit mijn venster kan zien, en in een rustige buurt, waar men alleen af en toe de kinderen hoort roepen en spelen op de speelplaats van een nabij gelegen kleutershooltje. Als ik dan op mijn terras zit, omgeven door het groen, met een lekker zonnetje, dat door mijn huid dringt en mij een héérlijk warm gevoel geeft, sluit ik mijn ogen en luister naar het gekwetter van de vogels, en dat zijn er héél wat, en ik voel mij de koning te rijk en weet, dat ik bijzonder bevoorrecht ben. Er zijn genoeg mensen die dit genoegen niet op deze manier kunnen ervaren en ik weet dan ook ten zeerste te waarderen, dat ik deze mogelijkheid heb.
Ik kijk dan ook onzettend uit naar de warme dagen, waarop alles groeit en bloeit, en als ik daar aan denk, maakt mijn hart een buitelingetje van "vooraf-plezier" en "vooraf-genieten". Dat is ook al mooi, niet? Ik denk dat heel veel mensen op deze manier voelen en dat op deze manier het leven een héél stuk lichter en aangenamer wordt. Vinden jullie dat ook niet?

Ik zou hierbij nu een mooi muziekje of een mooi plaatje of  foto moeten zetten, maar zo bedreven in deze kunst ben ik nog niet! Ik wacht nu maar af of er andere forumbezoekers zijn, die mij wegwijs kunnen maken in de mooie kunst van het opfrissen van een website! Uit ondervinding gesproken, weet ik dat ze allemaal héél erg behulpzaam zijn en mij al op vele manieren geholpen hebben en dingen geleerd hebben. Dus nu reeds mijn dank aan allen, die mij tips en goede raad willen geven.
Michelly



peter2.gifEn zie nu hier, wat mij gelukt is, zo maar op eigen initiatief! Tinkerbel, het sprookjeswezen, dat bij iedereen wel een beetje tot de verbeelding spreekt! Zij wenst jullie allemaal een héérlijke en sprookjesachtige dag toe in mijn naam.
Geschreven door Michelly om 14:29 Reageer op dit bericht

Welkom op mijn weblog!

Ik wil iedereen van harte welkom heten op mijn weblog. Op dit ogenblik ben ik nog zéér aarzelend bezig omdat ik mij op een totaal nieuw terrein bevind en met vallen en opstaan mijn weg zal moeten zoeken. Niettemin hoop ik, dat jullie allen het de moeite waard zult vinden, en mij nog dikwijls met een bezoekje zult vereren.  Bedoeling is hardop te denken en mijn bevindingen en gevoelens bij de dagelijkse gebeurtenissen neer te schrijven. Misschien herkennen jullie jezelf daarin, misschien ook niet. Reacties zijn steeds welkom in de mate van het aanvaardbare. 





Geschreven door Michelly om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Mijn eigen wondere wereld.

↑ Terug naar de berichten