Bierblomme

![]() Ernst zat samen met zijn vriend Pjotr op het terras van diens huis in Zinovkino. Ze hadden samen een fles "Bierblomme"* gekraakt, die Ernst uit België had meegenomen voor zijn vriend. De tongen waren langzaam aan losser gekomen maar hadden nog niet het stadium bereikt dat ze onafhankelijk van het brein van hun bezitters evolueerden. Ernst had als vijftienjarige Pjotr leren kennen in Rome toen deze daar goud veroverde op de 10.000m in de Olympische Spelen. In feite had hij niet Pjotr maar zijn bloedmooie zestienjarige nicht Jelena Ramonda Golovkopjotrovkovna ( een heel mondje vol -- Ernst noemde haar dan ook Jelke ) leren kennen toen ze samen optraden als ballenrapers op het Olympisch tennistornooi. Jelena had Ernst in contact gebracht met haar neef en sinds trokken de drie steeds samen op. In het Russisch kamp van het Olympisch dorp noemde men hen de "drie musketiers". Ze hadden zich kostelijk geamuseerd en... Ernst en Helena , ja dat klikte wel. Maar toen kwam het einde van de spelen en de gezworen kameraden werden gescheiden. Sinds hadden ze elkaar niet meer gezien. Ernst schreef nog wel brieven naar Helena en zij beantwoordde die . Maar zoals het zo dikwijls gebeurt : " liefde sterft aan aardrijkskunde al blijft ze wel geschiedenis". En langzaam aan ging het leven verder. De brieven werden zeldzamer en op een gegeven ogenblik viel de correspondentie gans stil. Vorig jaar telefoneerde Pjotr volledig onverwacht op nieuwjaarsavond naar Ernst om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen en " natuurlijk ook van Jelke" voegde hij er lichtjes spottend aan toe. Toen Ernst naar haar informeerde deed Pjotr nogal geheimzinnig: "ze stelt het wel dat niet hoor , zei hij in zijn houterig Engels, maar ... "
Op de foto ziet u uiterst rechts jonkheer Ernst, daarnaast van rechts naar links Jelena Golovkopjotrovkovna, Pjotr Bolotnikov ( witte vest- goud op de 10.000 m ) en Nikolai Sokolov ( zilver op de 3.000 m steeplechase)- fotoarchief baron Ernst onder het jaar 1960"Maar wat.. is er iets misschien ?" Toen Ernst aandrong, deed Pjotr nog geheimzinniger. "Je zou eens moeten komen Eerneschjt- Griegori, mijn vriend, Jelena heeft je iets belangrijks mee te delen maar kan dat onmogelijk over de telefoon en bovendien is ze nu druk bezig de voorbereidingen van ..... ja dat kan ik eigenlijk niet zeggen... maar ze is op het eiland Mezjdoesjarski... Ernst had sinds dat geheimzinnig telefoontje geen rust meer gehad. Het beeld van Jelena- Jelke - nog altijd een beetje "zijn Jelke" -- want een eerste, ernstige jeugdliefde vergeet je niet zo maar-- spookte door zijn hoofd. Tegen Anemoontje had hij echter gezwegen alsof hij een halsmisdaad gepleegd had . ' s Nachts werd hij soms wakker badend in het zweet omdat hij gedroomd had dat Jelke ontvoerd werd door buitenaardse wezens maar soms ook omdat hij tijdens een hevige vrijpartij met haar plots ..ja je kent dat wel zeker !! Vorige week hield hij het echter niet meer uit. Hij schreef een kort afscheidsbriefje voor Anemoontje, eentje voor Euvgeniaatje en eentje voor Queeniken - pakte zijn koffers en ging er met de eerste beste charter vlucht naar Leningrad vandoor. Daarna met de trein tot Saransk, de in 1641 als een fort ter bescherming van de zuidoostgrens van Rusland, opgerichte hoofdstad van de autonome Russische Republiek Mordovië ........ |




en














10 reacties op dit bericht
Groetjes,
Maak er een gezellige dag van,groetjes Rud.
inderdeed
Mijn Liefste Euvgenia,
koeske
dein Ernst
..
In Roesland altaaid frauw is vanachter nom mit ....VNA und man mit ....ITSCH - ich bin nog ziek das doe maai nicht had mitgenomen nor main toisland, ich zal nie vergessen !!!!
Beste Pjotr
nu lukt het wel
verdorie
was maar gewoon de groetjes van ons en wil niet lukken
enfin de groetjes dan maar aan iedereen in ons eigen moedertaal
opnieuw
http://go2.be
met de groetjes van ons
mijn hart