Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Van nu af zullen we trachten bij elk gedicht wat theorie over de poëzie te geven zodat na een tijdje termen als daar zijn : de jambische hexameter, de alexandrijn, de metafoor, de apostrof, metonymie, rondeel , synecdoche , omarmend rijm en andere gedrochten zoals anapest en amfibrachys voor jou geen geheimen meer zullen hebben.
We beginnen de uiteenzetting  met de herkenning en de definitie van de poëzie. Poëzie herkennen is in feite niet zo moeilijk. De grote hoeveelheid wit op de bladzijde, de indeling in versregels en strofen, het rijm enz.  Het zijn allemaal FORMELE ( = afgeleid van de vorm) kenmerken van een poëtische tekst. Maar om te definiëren wat nu precies het poëtische aan een tekst is daar is meer voor nodig dan deze formele kenmerken alleen. Want b.v. de moderne poëzie zal ondermeer het rijm en de strofen verwerpen.

Vroeger werd de poëzie vaak van andere tekstsoorten onderscheiden op basis van THEMA'S. Men verdeelde de literatuur in epiek, dramatiek en lyriek en beriep zich daarbij op de Oude Klassieke Griekse Poëtica, welke voorschreef welke thema's konden worden behandeld in deze genres. Epiek moet heldhaftige thema's beschrijven, drama zou dan conflictsituaties uitbeelden en lyriek zou zich moeten bezig houden met gevoelsuitingen. Veel poëzie van de twintigste en eenentwintigste eeuw zet zich echter af tegen het feit dat poëzie uit gevoelsuitingen zou moeten bestaan. Dus een definitie op basis van thema's is evenmin wenselijk. Tracht maar eens het onderstaande gedicht in één van deze drie genres onder te brengen.
(wordt vervolgd)  

geschatte marktwaarde ..oneindig ?   

 

ze huilt nogal volwassen

beschonken

door de pijn die nu al 3 dagen duurt

de spreidstand

die door haar bekken schuurt

met de helm geboren

wicht  

gewicht

dat onbeholpen beslag legt

op zijn plekjes in haar buurt   

dit  wasdom wast

zich de onschuldige handen

scheurt haar privacy onherroepelijk aan banden

zijn zoekmachine vindt haar tepels

die hun  jongste

vriend op haar facebook 

echter koudweg dumpen

voor een flets flesje melk

vermomd als social networking 

toch herkende ik haar als mijn moeder


Ernst 03.11.2010



NB: Met de helm geboren = geboren met vrijwel intacte vruchtvliezen, waarbij het vruchtvlies dus het kind nog volledig of gedeeltelijk omringt.



Geschreven door Ernst-Georg om 13:53 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

camille6 november 2010 om 00:42

*

Eerder dramatisch dan lyrisch volgens mij.
@Lore 4 november 2010 om 18:45

Maar nee Lore,

het is toch maar een taalspelletje !?! Bovendien zijn jouw hersens zeker wel structuurvol genoeg want inderdaad in dit gedicht zijn zowel lyrische als dramatische (conflictuele) elementen opgenomen nml het conflict van het kind dat zich de moedermelk en verpakking ontzegd ziet ten opzichte van een banaal flesje melk. Maar uiteindelijk valt dit in het niets bij al wat een moeder afziet en van al wat zij afstand doet tov haar kind. Allez zo dacht ik toch.
Lore4 november 2010 om 16:18

Oesje,

Ontspoord! Ik heb het gevoel dat die kattenaankoop misplaatst is bij dit intiem, teder, mooi gedicht. Sorry!! Gebrek aan constructies in de hersens zeker?
Lore4 november 2010 om 13:59

Een vakantiecursus poëzie is meegenomen

Al was het maar om het poëziejargon onder de knie te krijgen: enjambementen, metrum, synecdoche ... Maar poëzie een taalspelletje noemen! Een spelletje waarachter wiskundige constructies schuil gaan, waarbij woorden en zinnen in het gareel worden gegoten. Tjongestoch, poëzie, zo een verheven taal, een godentaal! Dat is een even grote desillusie als ooit de onthulling van de ware aard van de Sint. Maar alle, het zijn de goeie adepten die zich nog weten te verwonderen//
Bij het “construeren” van een gedicht, wat krijgt dan voorrang: de vorm of de inhoud? Afhankelijk of een dichter meer wiskundig dan literair aangelegd is? Volgens D. Verhulst : “ Geen groter schoonheid dan wiskunde.” Aspergerbrains, ja! Maar wel om jaloers op te zijn.// Durf ik je “Marktwaarde” lyrische dramatiek noemen? Eng voor moeder en kind: het wichtje in vochtvliezen ter wereld brengen. Niemand koopt graag katten in zakken …

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Wanneer men een gedicht leest plaatst men zich als lezer in een poëtische lees houding, men accepteert dat men gedicht voor ogen heeft en gaat lezen volgens het taalspel van de poëzie waarbij men aanneemt dat de woorden en de zinnen die men leest méér dan alleen maar referentiële betekenis hebben. Elementen die in een referentiële tekst eerder storend zouden werken, zoals herhalingen enjambementen , rijm, metrum, strofen krijgen nu wel een zinvolle betekenis. Daarom kan het ook voor de dichter zinvol zijn zijn afwijkend taalgebruik eens te ordenen naar een klassiek schema zoals een sonnet bijvoorbeeld . 1 november , de dag der doden die de wonde open legt die door de zomerkleren van mijn herinneringen waait en vloeibare herfstkleuren schildert in de mist - gemist en gemis slechts één letter scheidt deze woorden zoals slechts luttel ons scheidt van hen die we vandaag missen-- inspireerde mij tot dit klassiek sonnet


1 november

 

de grote regels zullen weldra hervatten

met hun onbehagen dit mager grondgetal omvatten

en puin weer zullen wij ruimen uit ons dagelijks brood

tederheid beneden laten wachten in de schoot

 

het  ongewapend tegen de nekslag van  dood

op een lineaal  van tijdsgebrek - oog in ‘t  rood

uit de omarming - vibratie  als een viswijf kou laten vatten

tussen  gekrabbel "plicht  & co" terug post laten vatten

 

kraaienpoten van verzuim gepleisterd op het aangezicht

slecht ingelogd op  kernfusie -waarheid die in een gedicht

geen herberg vindt  met koopmanschap  de  boedelverheffing dan maar  klaren

 

en op een inlegblad  het saldo   voor het nageslacht   bewaren

alsof men  de verantwoording   die men per slot  in zichzelf moet zoeken

als tweeverdieners in moraal  op hun rekening mag  overboeken

Geschreven door Ernst-Georg om 11:23 2 reacties Reageer op dit bericht

Beste lezer,

dit zijn nagels met koppen uit bergkristal en chinazilver. De hypothenusa is hooggespannen , het ezelsbrugje ontoepasbaar, Charybdis slaapt onder een chloroformmasker en Charon rookt nu cigarillo's omdat hij werkloos is geworden. Het garnizoen van mijn liefde voor haar is aan het muiten geslagen, ik houd die  hondsbrutale begeerte nog nauwelijks in toom omdat ze  zo ooglijk en zwierig is want... 

 




liefde gaf  jou enkel namen
 


met een gespeende liefde

comfortabel over één schouder gedrapeerd

drink ik je vuurtong

die kleine klepel

die pleisters op mijn moegeklokte wonden verteert

ik wens me in jou voort te planten

onderhuids als schril geluid

dat toch zijn frequentie

beheerst beheert

onuitputtelijk

als  het gezanik van  kinderlawaai

in mijn stoutste, vertrouwdste dromen

zonder ontkomen 

zonder slaap

het doodste gewicht

van mijn wonden likken

en jouw diamanten

keurig in hun kluizen schikken

Geschreven door Ernst-Georg om 12:21 2 reacties Reageer op dit bericht

Bosbeklemmende hallucinatie


geen wakke stammen in dit wilde woud
waar wie zich vindt
zich hult in zwijgen
zich bedekt met kreupel hout
de ziel zich buigt als jeugdige twijgen
waarvan men heldere dromen weeft
langs dreven die hun schaduw villen
de dichtgetrokken hemel zich omgeeft
 met schimmen die naar buiten willen
een worm graaft zijn dagelijks brood
vol kruimels die geen honger stillen
over dit alles waakt een wulpse dood
mijn zaad nog klevend
aan haar gewillige billen

Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 Reageer op dit bericht

merel verliest wijfje in de groene ochtend

 

mist graast ernstig over het lijkje

dauw berust in zijn klaaglied

snel sprokkel ik

enkele woorden bij elkaar

sluit ze op in de naaktheid

van het gebaar

de schop blaast met haar tanden

kringen in de zwart geoliede aarde

grafje

ik kruis

de onschadelijke vlam

in  de gebroken ogen

sla de blik  neer

de dode vogel kijkt

wijsgerig weer

 

Mijn tuin,  oktober 2010

Geschreven door Ernst-Georg om 22:33 2 reacties Reageer op dit bericht


ongewenste effecten of bijwerkingen van een bezoek  !


kraakt oud leder dan zoveel harder
dan een jonge hertenbout
bedenk ik
terwijl ik de verkeerde gewrichten streel
bij gebrek aan anders of
bij gebrek aan luidkeelse huivering
in deze massa
kermende eenzaamheid die

JIJ

nu op je geweten hebt
wentel ik mij met de ademhaling van een welp
die zijn akela zoekt
ik weef zorgvuldig en weloverwogen
weer een kroon aan jouw feeënhals
zeven zonen had vader abraham

en zijn dochters dan
zwarte schapen ?

zij plooien verliefde vogels
in de leegte van mijn voorhoofd
en als een pendel
in lichtelaaie bewoon ik de echo
van jouw fijngevoelige meisjesschouders
 laat maar

IK

zal het wel dragen
tot aan het gesloten luik
en zeeziek worden
van de je onmiskenbaar zijdeachtige dauw
en sigarenkistjes hout
waarin ik mijn dromen opberg
voor later gebruik
misschien



Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 Reageer op dit bericht


Een avond met Rudi


gedachten die in goud veranderen

wenken als de lindebloesems

op het vasttapijt van jongensdromen

de avond hunkert

naar het geluid van onze stemloze stemmen

ideeën, half gerimpeld nog,

omdat nog één maatslag ontbreekt

tuimelen in onze glazen en baren

verhalen uitgeziekt van weemoed

ontdaan van de al te scherpe keukenmessen

van verkrampte herinneringen

versplinterde liefdes en blonde boerendochters

worden verward met in ons hoofd genestelde

walkuren

je bukt je en raapt nog snel

een wolk , een regenboog uit

de kantoorgebouwen van mijn verhaal

terwijl ik je herkomst monkelend

maar discreet naast de mijne schik

in een ongelooflijk verwilderd park

van ontroering

Geschreven door Ernst-Georg om 13:34 2 reacties Reageer op dit bericht


..
Veel te jong gestorven

een bloem bijna
gemorst in het haar
haar blik nu eens
van zijde dan weer

van kant gemaakt

een waarzegster
dwalend door dit land
met mijn
ganse geschiedenis geschreven
onophoudelijk in één datum
die bonkt en bonst in haar hand

de dag onmetelijk en wijd

loopt zij langs mij
met mij en de bloem
gespannen
van oksel naar oksel

in haar
en mijn ongeluk
gevlijd

in matten van algen en mossen

de bloemkelk
verspreid

in de te volstrekt
verleden
overleden

tijd


Geschreven door Ernst-Georg om 10:16 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten