Gastgedichten van Appelboom: Zonnezwaai en Voor het ochtendlicht
Zonnezwaai
Al draagt de oceaan zijn passen
rond zilte dromen, vloeit
de wolk tussen mijn handen
opdat ik wijzen zal,
geen sterrenkwast noch wimper
sluit jouw doek in losse golven.
Terwijl ik kijk hoe korrels
een weg waaien, wiegen
jouw ogen als rozenkwarts
met het dansen mee.
Laat het blauw wederkomen,
de magie aan jouw hielen
wandelt wel verder.
Appelboom ©
Voor het ochtendlicht
Ergens tussen gekrulde daken
en het takkenblauw daalt de dag
tot jouw hand. Gestrand alsof zand
een korrel dichter komt, ontluiken
ogen de wereld.
Voel hoe jouw kracht
de lucht strelen wil en een goudwolk
langer lacht. Geen stad noch weide
waadt mooier door dromen
dan bomenwol,
jij bent immers zonnelief
in de aura van het leven.
Appelboom ©
Ik dank jou om dit en zoveel meer !














