Dit recept kreeg ik gisteren om van mijn verkoudheid af te raken. Ik heb het zelf nog niet geprobeerd want het lijkt mij gewoon vies!  Maar misschien zijn er onder  de bloggers die me af en toe eens bezoeken, vrijwilligers die eens willen proberen?

Hier is het recept:

Kook een liter abdijbier met wat kaneel, suiker citroensap en gember. Klop twee eieren en voeg er melk  bij, een beetje bloem en een dl rum. Dit mengsel bij het kokend hete bier gieten en opdrinken!

Santé!

Vanochtend bezoek gehad van een vriendin, gezellig samen koffie gedronken en over van alles en nog wat  zitten kletsen, veel gelachen. Afgesproken om binnenkort samen iets leuks te gaan doen.  Ik ben blij mijn vriendinnen af en toe eens te zien. Samen naar het zwembad, en samen soms de slappe lach hebben, samen soms eens te klagen over onze mannen die ons soms niet lijken te begrijpen. Iedere dag zitten er in mijn mailbox mailtjes van virtuele vrienden, vriendschap powerpointjes , er zijn er hele mooie bij. En ook ik stuur ze door, naar weer andere virtuele vrienden, mensen die ik nog nooit gezien heb. Mensen die mysterieus op de achtergrond blijven. Al dat virtuele gedoe is  voor veel mensen  helaas niet meer dan een tijdverdrijf, een snelle consumptie, zonder echt contact, diepgang of interesse  in de ander. Mensen zijn virtueel makkelijk inruilbaar. Wat ik nu eigenlijk wilde zeggen is dat ik nog altijd de contacten met “echte” mensen verkies en dat ik liever een echte lach zie dan een, wat moet ik me daar bij voorstellen smiley. Ook al blijft het natuurlijk leuk al die powerpointjes in mijn mailbox!

Zonder jou, ben ik een kudde zonder herder.

Zonder jou, kan ik helemaal niet verder.

Zonder jou. Ben ik een roos zonder geur.

Zonder jou, ben ik een regenboog zonder kleur.

Zonder jou? Ben ik een gezicht zonder ogen.

Zei ik dat ik zonder je kan? …… dan heb ik gelogen!

Auteur onbekend

Er is geen groter verdriet dan zich, in dagen van ellende, de tijden te herinneren toen men gelukkig was.

Weer terug uit Amsterdam!  Waar ik een paar “Quality time”  dagen met mijn zoon heb doorgebracht. Ik ben niet bestolen, niet aangerand, niets van dat alles. Wel, bijna van mijn voeten gereden door zo’n toerist ! Echt, je moet dat meemaken, mensen die blijkbaar  nog nooit van hun leven op een fiets hebben gezeten, huren er eentje in Amsterdam. Ze versperren de weg,  rijden over de stoep of tegen het verkeer in . Oh ja ik heb me ook nog moeten bukken voor een paar laag overvliegende duiven en op een gegeven moment als we over een markt liepen, heb ik ff bang naar de lucht gekeken en me afgevraagd wat dat koppel overvliegende reigers van plan waren. Dat zie je trouwens alleen in Amsterdam.  Reigers midden in de stad.  Maar verder gewoon een paar gezellige dagen beleefd, en vooral veel lol gehad. Alleen maar leuke mensen ontmoet. Ik  heb weer genoeg energie op gedaan  om de eerst volgende weken  door te komen. Dat dacht ik tenminste op de terug weg naar huis. Thuisgekomen zat onze “rode jeweetwelkater”  al op ons te wachten. Omdat hij al een dagje ouder wordt, hadden we besloten het arme beest in huis te laten, met zijn kattenbak!  Mijn dochter zou dan af en toe eens binnenspringen! Tot zover alles goed geregeld, dachten wij! Niet op het eigenzinnige karakter van onze Simba gerekend. Bij het thuis komen, was hij er direct, een luid protesterend miauw! En ik rook het ook meteen : Stront! Op 3 strategische plaatsen, lekker verstopt achter  de planten. Waar je moeilijk bij kunt. Dus moeders kon meteen aan het werk, want op zulke momenten laat zoonlief het afweten, oh ja hij heeft wel  ff de planten verschoven zodat ik er beter bij kon. De dader hebben we de rest van de avond trouwens niet meer gezien. En nu volgt hij me overal.  Vol verwijten! Dat ik hem alleen gelaten heb. Dus nu volgt er “quality time” enkel en alleen voor die stomme kat. Ik voel het al, binnenkort ben ik weer aan een “quality time” xtra lang weekend toe, helemaal alleen voor mij!

Belachelijk vroeg wakker geworden weer. Het zal wel eventjes duren tot ik mij weer heb aangepast aan de nieuwe wintertijd. Volgens wetenschappers zouden ochtendmensen het gemakkelijker hebben met de overgang naar de zomertijd. En avondmensen  het gemakkelijker met de  overgang naar de wintertijd. Conclusie:  ik ben een ochtendmens.  Feit is dat de omschakelingen telkens en paar dagen sukkelen met zich meebrengen. Slaapgebrek kan leiden tot concentratiestoornissen, en die zouden dan weer kunnen leiden tot een stijging van het aantal ongevallen. Andere studies zouden dan weer hebben aangetoond, dat de uurverandering kan leiden tot een overconsumptie van slaap- en kalmeringsmiddelen. Tot zover allemaal heel logisch!

Ik heb in mijn boekenkast een boek, dat ik af en toe eens lees als ik weer eens in een spirituele bui ben. “De strijders van het licht” geschreven door Paulo Coelho. "Een Strijder van het Licht” is een wezen dat  zich onophoudelijk inzet om  bewustzijn  in alles en iedereen te herkennen, in een levenslange  strijd tegen  schimmen en  alledaagse sleur  zoekt hij naar de magie in elk moment van de dag…………

“Strijders van het licht zorgen ervoor de glans in hun ogen te behouden. Ze staan midden in de wereld en nemen deel aan andermans leven. Ze zijn hun tocht aangevangen zonder rugzak en zonder sandalen. Vaak zijn ze laf, en ze handelen ook niet altijd correct.

Ze lijden onder dingen die dat niet waard zijn, ze zijn kleingeestig en soms denken ze dat ze niet in staat zijn om te groeien. Veelvuldig achten ze zich een zegening of wonder onwaardig. Regelmatig bekruipt hen twijfel over wat ze hier aan het doen zijn. Ze liggen nachten wakker en vinden dat hun leven geen zin heeft.

Daarom zijn het strijders van het licht. Omdat ze dolen. Omdat ze zichzelf vragen stellen. Omdat ze een zin zoeken – die ze ongetwijfeld zullen vinden.

Soms lijkt de Strijder een fout te hebben gemaakt. Maar de Strijder ondervindt geen leed van deze verkeerd gemaakte beweging. Hij neemt zijn leven in de hand zoals het vaak komt. Op bepaalde kruispunten moet je kiezen. Een echte strijder kiest en kijkt vervolgens niet meer achterom. Hij denkt na over de gemaakte keuze, maar beroept zich nooit op de terugtocht. Hij ondergaat zijn lot zoals het komt. Vaak denkt een Strijder ook dat zijn keuze fout is, terwijl geruime periode later en  veel vrezende, koude nachten later blijkt dat deze weg toch de enige juiste weg was. Bij foute wegen gaat de Strijder ook verder, want fouten moet je begaan. Fouten moet je ondergaan. Om vervolgens te leren en weer verder te trekken.”

Enig onderzoek leverde een resultaat waar iedereen even bij stil zou moeten staan:

* Meer dan 98% van de gedetineerden zijn broodgebruikers.

* Meer dan de helft van alle kinderen die opgroeien in een broodgebruikende huishouding presteert onder het gemiddelde op school.

* In de 18de eeuw, toen vrijwel alle brood nog in grote hoeveelheden thuis werd gebakken en het voornaamste voedingsmiddel was, lag de gemiddelde levensverwachting onder de 50 jaar; de zuigelingensterfte was onaanvaardbaar hoog; veel vrouwen stierven in het kraambed; ziekten als tyfus, gele koorts en griep velden hele naties.

* Meer dan 90% van geweldsdelicten wordt begaan binnen 24 uur na het nuttigen van brood.

* Brood wordt gemaakt van een substantie, deeg geheten. Uit onderzoek is gebleken, dat een kleine hoeveelheid, als een pond deeg een muis kan laten stikken. De gemiddelde broodeter eet meer brood dan dat in een maand.

* Primitieve stammen, die zich niet voeden met brood, hebben bijna geen last van kanker, alzheimer, parkinson of osteoporose.

* Broodgebruik is verslavend gebleken. Proefpersonen die geen brood kregen, maar alleen water, smeekten al na 2 dagen wanhopig om brood.

* Brood heeft een stepping stone-effect naar andere verslavende producten en al gauw grijpt de gebruiker naar zaken zoals: boter, kaas, jam, pindakaas, hagelslag en zelfs plakken koud vlees.

* Zuigelingen kunnen stikken in brood.

* De meeste broodverslaafden weten het onderscheid niet tussen significante wetenschappelijke feiten en onbeduidend statistisch geleuter.

In het licht van deze angstaanjagende gegevens zijn de volgende maatregelen aan te raden:

- Geen verkoop van brood aan minderjarigen.

- Een landelijke campagne "Zeg NEE tegen brood", met Tv-spots advertenties, bumperstickers, aanplakbiljetten en demonstraties op verkooppunten.

- Extra fiscale toeslagen op alle broodproducten, met het oog op te verwachten afname van de volksgezondheid en andere gevolgen van de broodverslaving.

- Het openlijk aanprijzen van broodproducten verbieden.

- Rondom scholen moeten broodvrije zones worden ingesteld.  

Na een energie slopend weekend, eindelijk weer een beetje tijd voor mijzelf. Tegenwoordig ben ik blij als het maandag is. En alles weer “normaal” is. Terug naar school, terug naar t werk. RUST! Er staat ons trouwens nog een week vakantie te wachten! Als dat maar goed gaat. Mijn partner kan momenteel  niets van mijn zoon verdragen en vice versa.  Het gaat om typisch hanengedrag! Dat ze mij er pijn me doen, wil blijkbaar niet tot ze doordringen. Geen van beiden zijn ze voor geen rede vatbaar. Soms zou ik ze echt met hun koppen tegen elkaar willen slaan! Wij zijn zo’n nieuw samengesteld gezin, met onze eigen methodes van opvoeden  en alles wat daar bij hoort. Ook leuk om er bij te vertellen, dat ik soms een soort van mini Belsjiekske thuis heb. De ene helft spreekt Frans de andere helft Vlaams. En vooral op hoogtepunten zoals t afgelopen weekend is er geen enkel compromis mogelijk.

Ik ben 54 en heb nog al mijn tanden, behalve mijn wijsheids tanden, dus van veel wijsheid bij mij moet je maar niet teveel verwachten.   Maar verleden week  ben ik waarschijnlijk een stukje vulling of kies verloren. Het deed in het begin  geen pijn en ik dacht, ik zie wel . Ik moet  pas in februari gaan voor een jaarlijkse controle... Gelijk eruit peuteren en spoelen dus, maar vanochtend wakker geworden met een wat zeurend gevoel.  Begin van dit jaar had ik ook last van die kies en omdat de vulling best diep was, is de kies gaan ontsteken. Het werd dus een zenuwbehandeling, Maar voor ik bij de tandarts terecht kon, gingen er een paar weken voorbij, het was juist voorjaarsvakantie.  Ik dus aan de pillen. Waar ik dan weer lastige bijverschijnselen van kreeg. Dus toch maar even de tandarts bellen. Hopelijk alleen weer opvullen en klaar.....Een maal in die stoel ben je aan de goden overgeleverd. Misschien zou ik toch eens moeten overwegen om iets te doen aan mijn chocotof verslaving.