
Aarde beschermt door onzichtbaar schild...

Rondom de aarde bewegen zich dodelijke elektronen die zich voortbewegen met een snelheid bijna gelijk aan die van het licht.
Gelukkig zullen deze geladen deeltjes nooit de aarde bereiken want ze worden tegengehouden door een tot voor kort onbekend en onzichtbaar schild.
Hoog boven ons, op een afstand van 11.600 kilometer, bevindt zich een onzichtbaar schild dat de aarde beschermd.
Het zorgt ervoor dat dodelijke elektronen de aarde niet kunnen bereiken. Deze elektronen bewegen zich rond de planeet met een snelheid die bijna gelijk is aan die van het licht en vormen een bedreiging voor astronauten, kunnen satellieten roosteren en ruimtesystemen beschadigen.
Wanneer ze de aarde zouden raken dan zouden ze alle energienetwerken plat kunnen leggen, het klimaat drastisch veranderen en allerlei vormen van kanker veroorzaken.
Alhoewel wetenschappers nu weten dat dit schild bestaat, hebben ze geen flauw benul hoe dit werd gevormd en hoe het precies werkt.
Professor Daniël Baker van de universiteit van Colorado Boulder vergelijkt het met de schilden die in Star Trek worden gecreëerd door krachtvelden en als doel hebben om vijandige wapens tegen te houden. Het verschil met het schild rondom de aarde lijkt te zijn dat deze geen wapens tegenhoudt, maar gevaarlijke elektronen blokkeert.
Het onzichtbare schild is ontdekt in de Van Allen gordels.
De Van Allen-gordels, ook stralingsgordels of deeltjesgordels genoemd, zijn twee gordels van geladen deeltjes rond de aarde. De laagstgelegen, op een afstand van 2000-5000 km, bestaat voornamelijk uit protonen. Deze werd in 1958 ontdekt door de satelliet Explorer 1.
De gordel is vernoemd naar zijn ontdekker James Van Allen, die erop stond dat de satelliet een geigerteller aan boord zou meenemen.

De tweede gordel ligt op een hoogte tussen de 13.000 en 19.000 km en is ongeveer 6000 km dik. Deze gordel bestaat voornamelijk uit elektronen en is door Pioneer 1, 2 en 3 (ook in 1958) ontdekt en in kaart gebracht. De deeltjes in de buitenste Van Allen-gordel zijn afkomstig van de zonnewind, de deeltjes in de binnenste gordel(s) zijn afkomstig van kosmische straling.
Het onzichtbare schild werd vorig jaar ontdekt door professor Baker en zijn team dankzij de twee zogenaamde Van Allen probes.
Dit zijn twee robotachtige ruimteschepen die in 2012 zijn gelanceerd met als specifiek doel onderzoek te doen naar de Van Allen gordels.
Het schild bevindt zich tussen de twee Van Allen gordels en de grootte ervan is variabel en afhankelijk van het weer in de ruimte. Volgens professor Baker lijkt het erop dat het onzichtbare schild de ultrasnelle elektronen blokkeert en dat deze daardoor de aarde niet kunnen bereiken.
“Het lijkt erop alsof deze elektronen als het ware tegen een glazen muur lopen en het is al met al een raadselachtig gebeuren”, zei Baker.
Eerst dacht het team dat deze elektronen die rond de aarde zwerven met een snelheid van meer dan 165.000 kilometer per seconde langzaam zouden afdalen in de atmosfeer van de aarde.
Dankzij de Van Allen Probes weet men nu dat deze elektronen nooit de aarde zullen bereiken omdat ze worden tegengehouden door een voor hen ondoordringbaar schild.
Bronnen:
Inquisitr
Wikipedia
{ www.NIB}URI.nl }
























