De Maan is écht de Maan niet..!

De Maan is écht de Maan niet..!
De Maan is niet de Maan die wij denken dat ‘ie is.. Om maar meteen met de deur in huis te vallen… Velen geloven dat de Maan, onze Maan, een natuurlijke satelliet is, die rondom de Aarde zweeft. Maar wetenschappelijk gezien alleen al, zijn er zóveel vraagtekens bij het fenomeen ‘natuurlijke Maan’ te zetten, dat er maar één conclusie overblijft: de Maan, deze Maan is dus NIET NATUURLIJK..!
Gezien de enorme aantrekkingskracht van onze zon, is het op zich al een wonder dat onze Maan niet weggetrokken wordt uit haar baan om de Aarde. De Maan staat op een dusdanig perfecte plek, dat het welhaast onmogelijk is, dat deze positie ‘toevallig’ tot stand is gekomen. En met deze, en andere wetenschappelijk getoetste ‘toevalligheden’, kom je op een heel bizarre conclusie uit. Onvermijdelijk ook. De Maan is kunstmatig en daar, in de ruimte vlak nabij de Aarde, ‘neergehangen’…! Tja, de volgende vraag dient zich dan natuurlijk meteen ook aan: ‘WIE’ is in staat deze kunstmatige satelliet daar ‘neer te hangen’, als een Universele Kerstbal..?

De Aarde met ‘haar’ satelliet: de Maan..! Een uitzonderlijk stel, dat mag duidelijk zijn als je het artikel leest..! (Deze foto als bureaublad? Klik op de afbeelding!)
Door wetenschappelijk onderzoek van gaten in het maanoppervlak, die zijn ontstaan door de inwerking van kosmische straling op het maanoppervlak, is de leeftijd van de Maan redelijk nauwkeurig te schatten: zo’n 4,5 miljard jaar. Een heel stuk ouder dan onze Aarde dus en bijna zo oud als onze zonnestelsel. Daarnaast is er iets vreemds met het ijzergehalte in de Maan en dat wat we op Aarde aantreffen. Wetenschappelijk journalist Earl Ubell vraagt zich af: “De Maansteen van Rosetta blijft een mysterie; de Maan blijkt een veel gecompliceerder verhaal te zijn dan we verwachten. De Maan is niet simpelweg een bevroren biljartbal die in de ruimte-tijd zweeft, zoals zoveel wetenschappers geloven. Slechts een paar van de fundamentele vragen zijn beantwoord door het onderzoek van de Maansteen-monsters, maar minstens zoveel vragen zijn erbij gekomen..!
De stenen die de Apollo-astronauten meenamen, zijn zelfs van de categorie ‘mysterieus’, die onze ademhaling doen stokken, wanneer we de implicaties laten doordringen. Eén van de meest simpele, fundamentele vragen daarbij: Als de Aarde en de Maan tegelijkertijd zouden zijn gecreëerd, waarom is dan AL het ijzer op één lichaam (de Aarde) te vinden, en op het andere (de Maan) nauwelijks een spoor..?” Dit verschil duidt erop dat de beide hemellichamen dus onafhankelijk van elkaar zijn ontstaan. En daarmee kom je op de volgende ingewikkelde kwestie.

Als de Maan onafhankelijk van de Aarde is ontstaan, zo luidt de theorie van astro-fysici, is de Maan natuurlijk nooit in staat geweest dit ‘veilige en perfecte’ plekje bij de Aarde op te zoeken om daar ‘zomaar’ als satelliet ineens te gaan draaien.. Het zwakke magnetisme dat is aangetroffen op sommige maanstenen, geeft de indicatie dat de Maan een magnetisch veld zou moeten hebben, omdat anders de vraag is waar dat zwakke magnetische veld vandaan komt.. Maar de Maan heeft GEEN magnetisch veld, dus is die vraag wel degelijk valide: ‘Waar komt dat magnetische veld vandaan?’…
De ‘Holle Maan’..
En dan is er de bijna magische kwestie van de ‘holle maan’.. Dát de Maan hol is, is een bijna niet te vermijden conclusie..! Het meest krachtige bewijs hiervoor zijn diverse gebeurtenissen. O.a. die veroorzaakt door de Apollo 12-bemanning, op 20 november 1969. Toen de Lunar Module (LM), het landingsvaartuig van de Apollo, was teruggekeerd naar de rond de maan cirkelende draagraket, en de astronauten daar weer aan boord waren, om terug te keren naar de Aarde, werd besloten de LM, te laten crashen op het maanoppervlak. En zo geschiedde; de LM crashte op het oppervlak van de maan, zo’n 60 kilometer van de plek waar de Apollo 12 had gestaan op de Maan.











































