Archief

HET GAAT VOORUIT, HET GAAT VERBAZEND GOED VOORUIT!

Ik kreeg een foto in mijn handen van mijn kinderen toen ze juist geboren waren. Nu zijn ze 50 jaar.

Een tekening bij maken? Nee zeker. Hoe ik me voel? Stokoud neen dat niet, maar die kinderen op de foto hebben met zelf al kinderen, die goed voor ons zorgen maar die weten dat ik veel geschiedenis heb, maar nog weinig toekomst.

Ik ga ervan uit dat binnen 10 jaar, hoe zegt men dat, het vet van de soep is, u beste pijlen verschoten zijn, ja dat zeker. U hart een jammer hout is dat geen ritme meer kan houden, en wat is nog 10 jaar, jong.

Het is verbazend goed vooruitgegaan,ik herinner mij toen ik op expo 58 gewerkt heb en het atomium zag opbouwen, een primeur van een televisie zag.

Mijn kleinkinderen schudden het hoofd als ik zoiets vertel, ik moet leren zwijgen, als er discussie is over een woord, grijp ik naar de dikke van Daele, ze gaan naar hun computer en leggen U haarfijn uit wat het is.

Vroeger waren er wijze oude mannen waarbij u terecht kon, nu zijn er kinderen van hun tijd met de nodige agressie, die hun computer aanzetten en je kennis in twijfel trekken.

Ik kon goed rekenen uit het hoofd, nu rekenen ze op de gsm, goed de weg kennen om ergens te naartoe te gaan, ze tikken de gps in die ze feilloos ter plekke brengt.

Iets opwarmen in de keuken? Ga weg man, de microgolf geeft een seintje als het klaar is. Parkeren met sensoren tot op 10 cm juist.

Ik kan nog eindeloos doorgaan, met vergelijken en ik heb er geen probleem mee. De vooruitgang is er, maar begrijp toch dat  mensen van het jaar 1937 het er moeilijk mee hebben. Wat ik wel weet dat die jonge mensen van nu alles weten, maar wat ze niet weten is dat wij er voor gezorgd hebben dat dit allemaal kon. De oplossing LIEF ZIJN VOOR ELKAAR.

TOT GAUW ROCOR.

De meest gestelde vraag, of dat nu een boekhouder is of een loodgieter, het maakt niet uit. Hoeveel steekt dat? Dat telt, de job is bijzaak. Er was een tijd, als men toen met een pen in de hand zijn brood verdiende steeg U in aanzien, dan was u ne slimme. Als men nu met zijn handen zijn kost kan verdienen dan bent U een iemand die alles kan en niet bang is om zijn poten te gebruiken, en word U voor alles gevraagd.

Hetgeen nu opgang maakt is wanneer men op de hoogte is van de computer, met zijn 1001 mogelijkheden, dan bent U een vedette. Iedereen kent er wat van, maar iedereen geraakt hopeloos in de knoei, dan bent U weer de slimme van toen, als u dat kunt verhelpen, maar dan moet u beter zijn dan de rest.

Maar wat blijkt nu: de jongeren willen hun handen niet meer vuil maken, in school waren er amper 20 leerlingen die gekozen hadden voor handarbeid. Op het einde van hun studies leerden er 16 geslaagd. Geen bouwvakkers, elektriciens of lassers meer. Waar moet dat heen zonder vakmannen? Minderwaardig kom nu, en wees gerust met handenarbeid is mooi geld te verdienen, en het gevoel iets te kunnen maken geeft enorme voldoening.

Ik weet het, ons Heer moet van ieder zijn aantal hebben en de zwakke moeten er van tussen, maar AUB, een saaie vent die van 8 tot 5 zijn kost verdient zonder vrijheid, onder de armaturen van daglicht, met airconditie, en 20 zjatten koffie.

Voor wat kiest ge dan? Een opgewekte bouwvakker die een huis bouwt, af en toe eens naar de meisjes fluit, en na zijn uren bij de buren nog tegels legt, bij vrienden nog een lekkende waterkraan herstelt, en nog een lichtpunt bijlegt in de garage? Als U dan vraagt ‘hoeveel ist?’ en dan zegt: “Niets, we zullen samen eens gaan eten met ons vrouw en nadien en goede pint gaan drinken.”

Mogen die mensen niet hetzelfde statuut hebben als ne slimme?

TOT GAUW

ROCOR.

Als dat te maken heeft met het weer wordt dat veroorzaakt door een laag luchtdruk gebied met wolkvorming, buien en regen. Bij mensen heeft dat te maken met de druk van degene die op je zenuwen werken dan word je cynisch, routineus, arrogant,..  Een man die je niet wil zijn. Hij zit in een depressie zegt men, nochtans komt hij niets tekort, heeft alles wat zijn hartje lust, dat is om op te vallen, de komediant hij vraagt aandacht.

Het kan ook zijn dat het een moderne ziekte is, die onlangs nog maar ontdekt is. Ik moet zeggen in mijn jeugd bestond dat niet, een depressie, men moest dat woord nog uitvinden. Maar als U de verveligaard uithing en altijd zogezegd op alles commentaar had, moest u maken dat u rap terug aan het werken was, dat is de enige oplossing en gelijk hebben ze.

Na een tijdje was U midlife crisis voorbij, het was aandacht vragen zei men me, en toch zit ik met een huizenhoog probleem, want de charme van hongerlijden ontgaat me volledig. Met het gevolg als een kelner met de nagerechten kaart onder zijn arm geklemd naar me toe komt, en hij prijst zijn crème brûlée aan of zijn wentelteefjes, waarbij  5 sterren restaurants verbleken,dan heb ik een karakter vergelijkbaar met een pakje boter in volle zon. En dan zegt hij erbij: "Er is maar één waarheid en dat is kwaliteit!", dus proeven en oordelen mijnheer. Gij nu…ondanks de afkeurende blik van mijn vrouw laat ik me dan verleiden en moet nadien bevestigen dat die aanbevelingen correct waren, wree lekker met als gevolg dat die stomme weegschaal ‘s anderdaags een getal met 3 cijfers aanduid en mijn goede verhouding met dat ding weg is, hulpmiddelen of vasten is de enige weg.

In alles wat je doet moet je keuzes maken, wil ik een gezette verschijning zijn. Ik  weet,  ik zal nooit mager en smal zijn uit een zuinig bouwjaar, stoort U dat? Gastvrij, warm, gevaarlijk, soms charmant, een fruitsla met tegenstellingen, mooi en waardig de natuur zijn gang laten gaan zal nog het beste zijn zeker?

Tot later.

ik wil een koffie met zelf gemaakte broodpudding met rozijnen en een kaneel stok erin. Een stukje? tot gauw rocor

Aan zee, zittende op een bank, terwijl de dames efkens in een klerenwinkel gaan kijken of er iets bij kon zijn naar hun goesting (herken je dat foefje?), wacht ik geduldig buiten en hou me in stilte bezig. Ik doe aan mensjes kijken, en als man, zeg maar aan vrouwtjes kijken! Er komt een jonge knaap met zij hondje voorbij. Ik schat de jongen 12 jaar. Hij is een papiertje aan het verwijderen van zijn snoepje. Ter hoogte van een vuilnisbak wil hij het papiertje er in gooien maar er was danig veel wind. Het wikkeltje ontsnapt uit zijn handen en vliegt weg.

Het dingetje was piepklein. Wat doet dat kind? Hij wind het halsriempje van zijn hond rond een paal waar de vuilnisbak aan bevestigd is, zet het op een lopen het papiertje achterna. Hij tracht het ding te pakken, wat niet lukt. Dan probeert hij het vast te krijgen door er zijn voet op te plaatsen maar met die wind kwam hij 2 maal te laat.

Het ventje keek eens vertwijfeld achter zich naar zijn hondje want hij was al een eind weg. Ik dacht dat hij ging terug keren maar niets van!  Hij zet zijn spurt verder waarschijnlijk met het gezegde van zijn ouders in gedachte : “niets op straat gooien!”

Het hondje wordt ook ongerust en trekt aan zijn riem en geraakt los, zijn baasje achterna. Samen hollen ze achter dat stom papiertje , en ja hoor, bingo! Ze brengen het samen terug naar de vuilnisbak!

TOEN DEED DAT VENTJE IETS WAT IK NOOIT ZAL VERGETEN. HIJ HAALT ZIJN SNOEPJE UIT ZIJN MOND, BIJT HET IN TWEEEN, GEEFT DE HELFT AAN ZIJN HONDJE ALSOF HIJ WOU ZEGGEN : GIJ HEBT ME GOED GEHOLPEN EN JIJ HEBT HET VERDIEND!   EN WEG WAREN ZE.

Als dat geen staaltje is van recycleren weet ik het niet meer! Proficiat onbekende knaap U was een puik voorbeeld van hoe het moet!

TOT GAUW ROCOR

Je gaat een boodschap doen en men roept je achterna: "Hedde uwe gsm bij?" U moet om een brood achter de hoek en ge moet te bereiken zijn. Waarom? Ik weet het niet! Het zou kunnen dat je ontvoerd wordt en dan kan men u traceren vanuit de lucht. Ons moeder riep vroeger: "hedde uwe zakdoek bij?" En dan was ze gerust. Waar je heen ging en wanneer je thuiskwam  moest ze niet weten als je maar uwe zakdoek bij had.

Als een jong meisje nu uitgaat  vraagt de moeder hebt ge uw pilletje genomen? Gsm bij? Je moet me zeker bellen en als je naar het toilet gaat neem dan uwe cola mee want terwijl je weg bent gooien ze er dope in en dan word je verslaafd! Nu wil ik hardnekkig positief blijven denken maar onze romantische overmoed van de jaren 60 lijkt bij dit alles plaats te maken en vervangen te zijn door seks en geneugten.

“Waar is da feestje? hier is da feestje” telde voor ons. Leute maken, babbelen, soms ook een robbertje vechten voor een meisje, dat was belangrijk.

Nu komen er wapens aan te pas …ik begrijp goed dat ouders ongerust zijn en met in hun achterhoofd de vraag : met wie zal ze nu weer naar huis komen? Maar er is een geruststelling het duurt meestal niet lang al dat vrijersgedoe! Nu is het allemaal vriendschap en je moet u als ouder niets afvragen. Er komt zelfs geen seks aan te pas, ja dag jan…

Geboorte, communie, middelbare school, eerste liefje, eerste kus, afgestudeerd, eerste job, eerste auto, trouwen, eigen huis, eerste kind. Mooi en waardig de natuur zijn gang laten gaan. Zo was het zeg maar 50 jaar terug. Weet je wat nu de slagzin is?  “ANDER EN BETER”

Ik weet het niet maar ik denk dat in de toekomst een 50-jarig huwelijk in de Guinness boek of records komt!

Tot gauw rocor

Waar gebeurd: Een visput waar het op de ene plek beter vissen was dan 20 meter verder. De vissers die op de visput wilden vissen moesten eerst een bijdrage betalen. De genummerde plaats, een dertigtal, werd je aangewezen. Maar na een tijdje viel het op dat vrienden van het bestuur altijd de beste plaatsen kregen. Misnoegdheid alom!

Als je op de goede plaatsen zat was het een lust, je ving de één na de andere vis. Wat verder ving je kleine visjes die je uit medelijden teruggooide. Hoe kwam dat toch? Had het te maken met de zon, de begroeiing onder water, de diepte? Het kon veel redenen hebben. Werd er gefoefeld? Men ging er wat aan doen, niet met een geschreven compromis, maar op een eerlijke manier, kortom een beetje op z’n Belgisch.

Wat hadden ze er op gevonden? Het bestuurslid had 30 potjes. Je kent die wel, de potjes waar vroeger de filmrolletjes inzaten. Daarin stak hij de nummers van de visplaatsen en hij, als verantwoordelijke, grabbelde in de zak en gaf je een potje. Eerlijker kon toch niet, en toch…..

Wonder boven wonder zijn vrienden kregen opnieuw de beste plaatsen! Wat had die man bedacht? Hij stak de potjes met de goede visplaatsen in de diepvries, die waren ijs maar dan ook ijskoud. Hij grabbelde in de zak en gaf zijn goede vriend het koude potje en een toevallige visser een warmer potje!!!

Dat houdt U toch niet voor mogelijk!  Hoe vindingrijk Belgen kunnen zijn! Ik denk dat ze ook zo van de methodes gebruiken in de voetbalwereld. Er komen nog al veel derby’s uit de zak…..

Tot gauw rocor

…zeggen ze in de volksmond en het is waar ook. Er wat netjes bijlopen is uiting geven van je zijn.  Mode draag je niet dat ben je.

Maar de mode is er voor de vrouwen. Wat die allemaal rond hun lijf draperen is onvoorspelbaar. En ze luisteren naar de modetrends. Dit jaar zal het kort zijn volgend jaar opnieuw lange kleedjes. Wie bepaalt dat eigenlijk ? Ik ben voor straatmode, een soort arrogantie die gelijke tred houdt met creativiteit en met een overdosis aan kleuren.  De kleur die zich handhaaft door de jaren heen is zwart, sober maar stijlvol. Zwart maakt je ook slanker.

Onlangs zag ik een vrouw met hoge zwarte laarzen tot boven de knie, een minirok met een topje en een sjaal  er omheen en tot onder de knie een gebreide jas maakte de vertoning compleet. Haar kapsel was in gekeperde locs. Een opvallende stijl. Ze had 10 ringen aan, zelfs aan haar duimen. Haar voorhoede was dik in orde. Plat gezegd ze vielen er net niet uit. Natuurlijk had ze bekijks. Het was waarschijnlijk een ensemble voor alle seizoenen, want ik dacht nog die gaat kou hebben, maar de kracht van heet bloed kan je niet meten. Haar slagzin was “show them that you exist”

Wij als mannen doen niets aan de mode. Wij zij meelopers. Een jeans met trui is al genoeg voor ons. Als we ons kostuum aandoen is het voor een heugelijke gebeurtenis of voor een dode medemens. Voorts lopen we er maar sjofel bij vind ik.

Hebben wij dan niets om mee uit te pakken? Maar ja wat is er mooi aan behaarde benen, een stoppelbaard, kalende kop? Schijnt dat het kontje het enige is waar vrouwen naar kijken. Zielig hé ?! Tot gauw rocor

Tentsletje, pedopriester, ontdopen : de nieuwe woorden van het jaar 2010

Moest ons moeder nog leven ze zou door de grond zakken van schaamte moest ze het woord “pedopriester” horen. Het mensje heeft ons christelijk opgevoed, eerlijk en alles in naam van God. Als er een priester op bezoek kwam waren wij zeer vereerd. Nu deze tijd moeten we de kinderen wegstoppen voor sommige priesters.

“Eerwaarde Heer” werden ze vroeger genoemd. Als ik die pedopriesters zie kan ik mij niet ontdoen van de gedachte dat die met hun poten niet van kinderen kunnen afblijven, begrijpelijk zeker als je grootvader bent.

Er zijn gelukkig nog geestelijken die het goed menen en goed werk verrichten in hun parochie. Het zou misschien beter zijn moesten die mensen kunnen trouwen en kinderen hebben en zelf voor hun kost zorgen. Ze hebben zich vroeger wel bemoeid met ons liefdesleven en zij vertelden ons wat we vooral niet mochten doen.

Het ergste is ze worden er niet voor gestraft. Een oude priester op pensioen die kinderen misbruikt heeft zetten ze in een klooster bij de zustertjes, ze krijgen goed eten en hebben een pensioen van 2.000 euro en zij bidden nog altijd sereen tot de Heer!

Voor mij mogen ze die ook in den bak steken. Er is kans dat ze daar worden verkracht door celgenoten want die vinden dat kindermisbruik erger is dan moord!

“Ontdopen?” Toen ik geboren werd moest je binnen de 3 dagen gedoopt worden want moest je sterven  vóór die tijd ging je zieltje naar de hel. Ze hebben ons nogal wat wijsgemaakt, ik denk dat ons Heer dat allemaal niet zo heeft bedoeld.

Een “tentsletje”. Het zijn weer de vrouwen die het gedaan hebben. Als een jonge man haar tentje bezoekt en heeft genoten is het een macho. De vrouw die het toelaat is dan een sletje…

Ik zou graag eens andere jaarwoorden willen. Jaarwoorden die vrolijker zijn. Het woord van vorig jaar was swaffelen. Ik vond dat goed gevonden. Onlangs vroeg een oudje of dat een kookprogramma was! Swaffelen, moet ge daar veel voor in huis halen? En moet dat lang op het vuur staan? .(zie eens op google wat swaffelen betekent). Wat moet je daar op antwoorden?

Tot gauw en de allerbeste wensen voor het jaar 2011! Rocor

We trekken alleen nog ons broek aan, de rest niet meer, hoe is het zo ver kunnen komen? De regel is: laat mij gerust, ik laat u ook met rust, punt. Een aan minachting grenzende onverschilligheid zag ik een tijdje terug. Een fiets van een vrouwelijke postbode was omvergevallen, de inhoud van de tassen vloog in het rond. De fiets recht zetten was voor mij al een hele klus, zulk een groot onhandig ding. De mensen stapten over en op de brieven het post meisje weende.

Onlangs moest ik iets zwaar in de auto leggen, ik stond een beetje op het voetpad toen er iemand aankwam die moeilijk te been was. Ik zou me verplaatst hebben, maar ik kreeg de kans niet. Men schold me uit dat ik geen rekening hield met een gehandicapte, ik voelde mij een misdadiger. Weet u nog toen we in ons kleinte alle dagen een goede daad moesten doen? Het moest geen heldendaad zijn, gewoon belangloos een onbekende helpen, dat deed deugd voor de mensen en uzelf.

Ik heb gehoord als er nu ‘s avonds in het donker een mens op de baan ligt: niet stoppen. Zijn kompanen staan op de loer en als u uitstapt, beroven ze u en nemen je auto. Dus er rond rijden en hem laten creperen.

Nog iets erger incident aan de kas van het grootwarenhuis. Een meisje van allochtone afkomst, hier geboren en perfect Nederlands pratend, heel vriendelijk, moest met haar poten van zijn waren blijven aan de kassa, de baas moest er bij komen om het te regelen.

Ik weet het niet meer, trek het u niet aan, ga er rond, doet of u het niet hebt gezien. Als u een vrouw op haar gezicht ziet slaan moet u niet proberen te bemiddelen, ze zal het wel verdiend hebben. Mentaliteit aanwenden, daar komt u het verst mee.

We kunnen het zo goed hebben, en we hebben het goed, geloof dat maar, laat de gedachte vallen. Als zij niet eerst spreekt dan ik ook niet, wat denkt die wel? Op die manier worden wij een rancuneuze maatschappij.

En toch zijn er nog veel lieve mensen.

Dag hoor,

Tot gauw,

Rocor

Mijn buurman en ik zitten op café een pint te drinken tot opeens zijn vriendin binnenkomt en zegt: “Bart, je moet naar huis komen want MIJN kinderen en UW kinderen zijn aan het ruzie maken met ONZE kinderen en het loopt uit de hand!” Den Bart staat tegen zijn zin op en mompelt: kunnen die dan nooit eens overeen komen? “Ik weet goed”, zegt hij, “dat MIJN kinderen van mijn eerste vrouw zoiets nooit zullen doen!” “Héla”, zegt zijn vriendin, “je vergeet zeker wat er vorige week is gebeurd toen uw engeltjes de fiets van Tom, het kind van mijnen ex-man gans vernield hebben! “

“De kinderen, dus de kinderen van mijn vriendin en ik, zullen ook niet eerst begonnen zijn”, zegt Bart, ze zijn nog te klein. “Het zal wel weer Jurgen geweest zijn, de oudste van uw ex, dat is een echte ruziemaker zoals zijn vader!” Ik wist niet wat ik hoorde, van MIJ, van U, van ONS. Het gaat wel over kinderen hé, vergis u niet. Precies een veiling! Wie biedt meer KIND 1 KIND 2 OF KIND 3, verkocht en succes ermee…

Het moet toch niet gemakkelijk zijn voor die kinderen. Nochtans vindt niemand een nieuw samengesteld gezin nog abnormaal. Soms loop dat perfect, de kinderen gaan de ene week bij de ex-vrouw van Bart en terzelfder tijd gaan de kinderen van de vriendin naar haar ex-man. Dan kan mijn buurman met zijn vriendin en hun eigen kinderen eens een dagje uit. “Regel het maar hé”, zegt den Bart; “het zou soms gemakkelijk zijn moesten de kinderen een naamplaatje dragen, want ik ken ze soms niet meer uit elkaar!”

“Maar”, zegt hij, “het belangrijkste is dat mijn vriendin en ik mekaar graag zien en als alles goed gaat gaan we binnenkort trouwen. Maar eerst moeten onze scheidingen achter de rug zijn en onze ex-partners doen moeilijk!” Ik vind dat allemaal heel moeilijk te volgen. Waarom het allemaal zo ingewikkeld maken? Maar als ik erover begin met mijn vrienden zeggen ze: “Och waar gij U mee bezig houdt, tegenwoordig is dat normaal!” Vroeger zei men : ‘Mijn kind, schoon kind!’ Telt dat dan nog?

Tot gauw rocor