Archief

Het wordt stilaan tijd om uit te kijken naar een feestzaal om samen met mijn broers Nieuwjaarsavond te vieren. We doen dat ieder jaar. Samen dineren we goed, praten honderduit en maken plezier. We plagen elkaar zoals het tussen broers hoort. Altijd een geslaagde avond! We dansen ook wat op trage muziek van Nat King Cole tot… Tot men boenke boenke muziek aanzet. Niet te doen! Ik denk 100 decibel en alles Engelstalig zonder ophouden. Uren aan één stuk.

Als je iets wil zeggen tegen je buurman moet je dat brullen in zijn oor. Hij knikt dan soms ja als het neen moet zijn! Dus boeken dicht en kijken naar de dansende inboorlingen die hun lijf in alle bochten wringen om toch maar origineel over te komen. We vroeger eens heel beleefd aan de Dj of het niet wat stiller kon. Hij keek naar ons en dacht, jongens blijf dan thuis en kijk naar een show op de televisie... Hij zei: “De mensen willen dat hier zo en ik verdien er mijn brood mee dus…” Hij zal wel gelijk hebben zeker…

Als je zo hoort staat het geluid bij muziekbijeenkomsten toch ontzettend hard. Ze moeten een oortje insteken omdat anders hun gehoor wordt beschadigd. Mensen toch, binnen enkele jaren lopen al onze jongeren met oorapparaten! Maar voor de familiebijeenkomst hebben we een oplossing gevonden. We kozen een restaurant dat wat duurder is, maar perfect om te eten en met achtergrondmuziek. Het is moeilijk om een restaurant te vinden op die avond bij gebrek aan personeel. Men vindt moeilijk mensen die willen werken op die speciale avond. Misschien wel begrijpelijk maar daartegenover is het wel goed verdiend denk ik, maar enfin waar bemoei ik me mee.

Een jaar gaat toch vlug voorbij hé.

Tot gauw

rocor

Dat is het dan, groetjes, dat verkort altijd maar men schrijft dat niet meer voluit. Is dat dan nog gemeend?

Op bedrijven schrijft men: In de hoop dat we U opdracht mogen uitvoeren groeten we U. Handgetekend en dat is het dan.

Ik vind dat onpersoonlijk, wat denkt U van, aan een collega,

WEES ALTIJD ZEKER VAN DE ONGEVEINSDE HOOGACHTING EN DE OPREGTE GEVOELENS VAN VRIENDSCHAP VAN U ALTIJD DIENSTVAARDIGE VRIEND. Rocor

Aan mijn broers en zuster op verlof,

ONDERTUSSEN WENS IK UWE VELE VERMAAK OP UWE VAKANTIE DE VERZEKERING MIJNER DANKBARE EN HARTELIJKE GEVOELENS TE MOGEN AANNEMENEN MET DE OPRECHTSTE BROEDERLIJKE EN ZUSTERLIJKE GEVOELENS EN WARE VRIENDSCHAP.

Aan een Vriend,

ZEER GEERDE COLLEGA VERSCHOON MIJN VRIJMOEDIGHEID MAAR GELOOF TEVENS DAT IK IN ALLE GEVALLEN MET DE OPREGTE GEVOELENS VAN VRIEDSCHAP BEN. Rocor

Aan de koning,

MOGE HET MIJ VERGUND ZIJN BIJ DEZE GELEGENHEID,UWE MAJESTEIT TE VERZEKEREN, VAN MIJNE OPREGTE GEHECHTHEID AAN HOOGST DESZELFS HUIS EN LANDSVADERLIJKE  BELANGEN ALS OOK VAN DE HOGE EERBIED,WAARMEE IK NIMMER OPGEHOUDEN ZAL ZIJN.

UW GETROUWSTE ONDERDAAN.

Aan een vriendin die ziek is.

IK VERHEUG MIJ ZEER MET HET STATIG TOENEMEND HERSTEL UWER GEZONDHEID EN HOOPE DAT DE ONTSTEKING DER OGEN SLECHTS MEDE VAN KORTE DUUR MAG ZIJN. MIJ BIJ VOORTDURING IN DE HOOGSTE WAARDE VRIENDSCHAP AANBEVELENDE BEN IK ALS ALTIJD MET TEDERHARTELIJK EN OPREGTE BEWONDERING. UW HOOGGESCHATTE VRIEND..

Rocor

BESTE 20.580 LEZERS IK NEEM VAN DEZE GELEGENHEID WAAR U OM  GESTRENGE EN VAN BIJZONDERE HOOGACHTING TE VERZEKEREN WAARMEDE IK DE EER HEB TE ZIJN EN DANK U MET ONGEVEINSDE HOOGACHTING.

UW DIENSTVAARDIGSTE Rocor

Over geld wordt gefluisterd. Geld is moeilijk te verdienen er moet veel moeite voor gedaan worden. Geld cijfer je niet weg uit onze samenleving.

Er moet ook lang en veel voor gewerkt worden. Er wordt gezegd dat je met geld in je zakken op je bek gaat, dat je niet gelukkig bent. Er zijn mensen met meer geld dan verstand. Ze geven het uit en ze kennen overal de prijs van maar niet de waarde. Bij sommigen is het een raadsel hoe ze er aan komen maar ze hebben het en kunnen er van genieten. Geld is de wortel van alle kwaad, geld is vuil gewin, het heeft iets magisch, maar geld geeft wel macht.

Veel geld uitgeven was vroeger een verspilling. Het moest gespaard worden voor later. Het uitgegeven geld moest goed besteed zijn bijvoorbeeld niet aan drank en sigaretten. Zo was de gedachtegang vroeger. Nu gelden die regels nog altijd maar men denkt er anders over. Geld sparen voor later : ok. Maar ze willen nu ook wat profiteren.

Onze jeugd wil wel een centje opzij hebben, maar ze laten er niets voor. Mooie auto, mooi gekleed, uit eten gaan, reizen, wat fuiven tussendoor, ja man. Al bij al hebben ze misschien wel gelijk maar ze moeten beseffen dat men niemand is zonder geld. Maar sparen is zo moeilijk want je moet het eerst nog verdienen dag in dag uit, jaren aan een stuk. Soms wat bijgestaan door je ouders maar het grote gewin daar moet je zelf voor zorgen

Natuurlijk met een centje opzij is het aangenaam om te leven. Vroeger gingen de mensen hun geld oppotten, een appeltje voor den dorst zei men. Maar het moet geen hele mand zijn. Je moet ook nog leven. En je hebt veel money nodig in je leven maar… het maakt niet gelukkig? Dan toch beter ongelukkig met geld?  Want geef toe geld hebben is O zo gemakkelijk!!

Maar wees maar rijk als je ziek bent… Besluit : gezond zijn dat zal nog de grootste rijkdom zijn!

TOT GAUW

ROCOR

Onvrijwillig luisterde ik op de trein naar een gesprek tussen collega’s. Een vrouw had immens verdriet. Haar kat was gestorven in haar armen dezelfde morgen. BAVO was 20 jaar geworden en had een kattenleven gehad waar geen mens aan kon tippen!

Toen ze begon te vertellen over het seksleven van haar lieveling keken de mannen onder het gezelschap met ingetogen pretoogjes naar elkaar. Hij was danig actief geweest bij de kattinnen in de wijde omtrek en had enorm veel bastaardkinderen in de buurt. Hij stonk altijd als hij na een avondje stappen thuis kwam maar kreeg dan terstond een bad met zeep. Kortom Bavo kneep de katjes in het donker! Hij kneep ze, maar niet altijd zacht, aan het nachtelijk en klagelijk miauw te horen!

Maar hij kwam altijd terug naar huis, zo trouw was hij, en zijn escapades zag ze door de vingers. Toen de buren het lawaai te gortig vonden had ze hem laten steriliseren. Het kostte 150 euro. Hij was daarna wreed rustig geworden. Je zou voor minder, zei een collega en hij werd afgestraft met een boze blik van de dame met de rood omrande ogen.

Als hij stierf had hij nog lief in haar ogen gekeken. De begrafenis had ze sereen laten verlopen. Ze had Bavootje afgegeven aan de dierenarts en hem een beetje as gevraagd. Eerst had ze aan de buurman gedacht om hem in een kistje te laten begraven in de hof. Maar ze vertrouwde hem niet. Misschien gooide hij hem in de vuilniszak. Dat kan je het beestje niet aandoen na 20 jaar lief en leed gedeeld te hebben.

Bavo was dus altijd haar beste maatje geweest. Hij sliep op haar bed en vleide zich dan tegen haar aan. Ze barstte in tranen uit toen een mannelijke collega zei: Neem mij in de plaats ik ben al gesteriliseerd ! Zelf was de dame nooit getrouwd geweest en was de bittere demarcatie van 40 lentes ruim overschreden. Ze voelde zich nu al eenzaam maar niemand kon Bavo vervangen! Niemand, zeker geen man!

Toen de deugnieten uitstapten condoleerden ze haar nog. Ik zag aan hun gezicht dat ze wel deelden in haar groot verlies, maar zag ook dat ze ongelooflijk plezier hadden, de schijnheiligaards.

Ik voelde met haar mee en wilde nog zeggen:  Bavo had toch veel kinderen om voor te zorgen! Maar ik hield me wijselijk in.

TOT GAUW

ROCOR

We zitten aan tafel en mijn vriend zegt tegen zijn schoonvader: Alex geef de pruimen gelei eens door. Op hetzelfde ogenblik komt de moeder van zijn vrouw uit de keuken en hij zegt: Jeannine  zet U toch bij seffens is het eten koud. Waarom zegt bij niet gewoon ma en pa? Het zijn toch de ouders van zijn vrouw? Dat is een gewoonte, zegt hij, ik zeg altijd hun voornaam. Het zijn tenslotte mijn ouders niet. Dat is juist, maar…

Ik geloof niet dat de ouders dat zo graag hebben. Zij of hij heeft toch een huwelijk aangegaan met hun dochter of zoon. En als er dan kindjes komen mogen die dan ook hun grootouders met de voornaam noemen? Ik mag er niet aan denken. Dat zal weer modern zijn zeker? Ik zal weer niet met mijn tijd meekunnen, ewel dat heeft niets met modern zijn te maken, want ik volg gewoon mijn hart. Als mijn schoondochter of schoonzoon PA tegen mij zeggen dan voel ik mij vereerd en ik zal wel hun eigen pa NOOIT  kunnen vervangen, maar ze zullen zich toch thuis voelen. Ik zal ook al het mogelijke doen om hun dat gevoel te geven, dat ik een zoon en een dochter bij heb.

Een cru voorbeeld, hoe doen die dat dan als ze op een feest uitgenodigd zijn bij haar ouders? ik zal een fles rode wijn meedoen voor den Alex en een bloemetje voor de jeannine? En als die speechen: Beste Alex en Jeannine? En nog zoiets, gans hun santenboetiek op facebook zetten met uur en datum en vakanties dat wel, maar PA en MA zeggen tegen de grootouders van hun kinderen dat is een stapje te ver.

Dat afstandelijk gedoe, dat onpersoonlijke, ik kan er niet aan wennen. Maar op die manier brokkelen vele gewoontes af. Men heeft toch een verbintenis aangegaan die levenslang is, zoals met de dochter van den Alex en de Jeannine. Moest dat mij overkomen ik zou me echt ongelukkig voelen.

Tot gauw

rocor

Vrouwen die zo bewust zijn van hun “materiële overtuigingkracht” die ze zo gespannen en gevangen zitten in hun veel te strakke bloezen, dat u als man, hoe zeggen ze het alweer : er geen tekeningske bij moet maken om de werkelijkheid onder ogen te zien, dat is maar al te duidelijk. Ze vragen alle aandacht of is het waandacht, het is hun komvanvoor, ze zijn er fier op, ze pakken er mee uit. Er is niets mis mee natuurlijk, je bent er mee gezegend of niet.

Er zijn ook deftige dames, soms vergane schoonheden die de menopauze al lang achter de rug hebben en er geen oma willen uitzien. Ze dragen merkkleding en behelpen zich met een facelift en plastische chirurgie. Ze gaan een bij voorbaat hopeloze strijd aan met de tijd, toch wel beseffend dat het beste voorbij en eraf is, maar dat een oude geit nog best wel een groen blaadje wil! Van de feministen mag je de vrouw niet voorstellen als een lustobject. Maar wat willen ze dan? Sommigen geven wel een subtiel pasje, in voetbaltermen zegt men aannemen en het ganse veld overzien.

Wat die vergane schoonheden niet mogen vergeten is dat vergane schoonheid die bijgewerkt en gerenoveerd is soms meer afstoot dan een frisse lelijkheid! Maar ook knokige mannen van middelbare leeftijd, kaalgeschoren met baard van enkele dagen, voelen zich blijkbaar in hun sas, en ze krijgen nog veel aandacht ook. Een strak pak met hemd en das, kaalgeschoren met een donkere bril is nu de mode voor mannen, maar dat strak pak lukt niet meer, dus vergeet het maar!!! Iedereen moet maar doen waar hij zich goed bij voelt. Soms gewoon eens ongewoon doen. Ouder worden hoort er verdomd bij!

Tot gauw rocor.

Gezond oud mogen worden, daar denkt een mens dikwijls aan. Gezond zijn en uw geheugen nog goed kunnen gebruiken, dat zijn de vereisten die er bij horen, vind ik. Maar natuurlijk de kwaaltjes moet U er bij nemen, zoals het gehoor dat afneemt maar ja, daar zijn apparaatjes voor. Ook je zicht laat het afweten maar ja, daar zijn dan weer lenzen voor of een bril.

Wat ook vervelend is je slaapt slecht. Om 2 uur in de nacht ligt U naar het plafond te kijken maar je kunt dan wat lezen. Natuurlijk moet U zien wat u eet, vooral niet te vet zodat je zeker niet te dik wordt. Als je zwaarlijvig bent, ben je beperkt in uw bewegingen. U kan zich dan een hometrainer aanschaffen om uw beenspieren te trainen. Zeker geen koffie of alcohol drinken terwijl je televisie kijkt want dat ligt op uw maag om te gaan slapen, dan maar water !

Snoepen is er helemaal niet bij. Niet goed voor je suikerspiegel, maar hier ook heb je een apparaatje om je suikerspiegel te meten en soms is een pilletje noodzakelijk tegen ouderdomssuiker. Dat u de laatste tijd zo moe bent: dat hoort bij ouder worden maar je kunt iedere dag een hazenslaapje invoeren en dat helpt.

Waar u zeker voor moet oppassen is dat je niet in harde appels bijt, want uw gebit kan dan barsten en dat is miserie zoeken. Lang rechtstaan lukt ook niet zo goed meer en zeker rondslenteren bij het winkelen is zeer vermoeiend. Dat komt door artrose, daar is niets aan te doen, dat is sleet! Als ik dat allemaal bedenk over die schonen oude dag, is oud zijn precies een ziekte en het uitzicht verre van aantrekkelijk.

Waardig de natuur zijn gang laten gaan zal nog het beste zijn en nie neuten.

Tot gauw

rocor.

Moeten jullie ook de winkels en markten afdweilen en precies doen of U bent uitermate geïnteresseerd in bvb kleedjes, rokken, driekwartbroeken, topjes, schoenen, handtassen, juwelen, lippenstift, ondergoed, krultangen en leugenaars die dingen aanprijzen voor in de keuken en die toch niet gebruikt worden?

Begrijp het goed het zijn allemaal vrouwenspullen, geen boormachine of elektronica. Wat je enigszins zou kunnen interesseren vindt U daar niet. Niets , nada, nul. Ook zijn daar lawaaimakers die brullen tegen je vrouw: hé schatje moet u geen BH passen? Ze zijn spotgoedkoop en in alle maten 3 kopen 2 betalen, ik help je passen,  en nog zo van die onzin!

Je denkt dat markten leuk zijn en wreed goedkoop. Ach ja, op de markt is alles aan spotprijs en vers. Maar wat blijkt na afloop: er moet nog een koffie met gebak worden genuttigd in de brasserie. Al het verworven profijt wordt daar in één klap opgesoupeerd ! Ik moet zeggen, ik vind het wel aangenaam tussen die kwebbelende dames die precies uitleggen wat hunne Edgar nu weer uitgespookt heeft. Natuurlijk bekijken ze jou, zo van wat komt die hier doen? Hij mag zeker eens meegaan om de tassen te dragen, voorts bent U onbestaande. U komt op hun terrein dus dimmen.

Nog zoiets vóór er beslist wordt welk kleedje het zal worden, ja man dat is niet gewoon ! Te bloot, ietsje te lang, het trekt een beetje op, de kleur is wel goed dat gaat bij mijn haar, maar ik weet niet, weg kleedje, iets anders, het gaat zo maar door. Je mening wordt af en toe toch eens gevraagd. Voor mij sober en stijlvol zeg ik dan maar dat is niet doorslaggevend. Gij kent er niets van jij mag alleen betalen. Ik stelde voor dat ik mij ondertussen een pintje ging kopen maar dat werd niet in dank aanvaard.  Als je eens meegaat mag je geen eisen hebben!

Iedereen kent iedereen op de markt. Een klapje hier een klapje daar kortom een leerrijke belevenis. Plots weet je alle nieuws van de afgelopen weken. Een dagblad is niet meer nodig en het weer is ook een ongelooflijk thema, ze kennen dat beter dan DE WEERMAN.  Dus markten voor herhaling vatbaar?!

Tot gauw

rocor.

Mannen onder ons, verzamel U, men probeert van ons ‘verwijfde’ mannen te maken, nie mie mij hé. Wat hoor ik in mijn omgeving door de vrouwen die zeggen? “Ik kan nog een koffietje gaan drinken want mijnen Alex kookt van avond.” Ik denk van die mannen die dat doen, dat daar een hoek af is, dat doet u toch niet, dat zijn onderkruipers, al duizenden jaren word er gekookt ( en ze doen dat zeer goed) door de vrouwen. En nu proberen ze dat op onze nek te schuiven.

Nu komt er ne verwijfde zeggen dat de rollen omgekeerd worden, en dat WIJ, het sterke geslacht, achter het fornuis moeten gaan staan, en nog wel met een voorschoot aan. Er zijn er zelfs bij die kookles volgen, de mietjes. Er zijn grenzen aan toelaatbaarheid, zeker als men gaat tornen aan onze goedheid. Onlangs zei die vrouw tegen haren Alex: “Doe voor mij vanavond tomatensoep, en forel met witloof, de frietjes goed gebakken en zet een wit wijntje koel, want ik ga na het werk een pintje drinken met een vriendin.”

Die stoere bonk staat dan ja te knikken, en zegt: “Niet te laat hé schat.” HALLO. Kan dat zo maar, waar zijn die in godsnaam mee bezig? De wereld op zijn kop, binnenkort zeggen mannen tegen elkaar in ’t café: “Ik ben weg, want mijne strijk staat er nog en ik moet mijn ruiten nog kuisen.” Dat zijn dus de nieuwe mannen, die luiers vervangen die kookles volgen en aan bloemschikken doen. Nu hebben wij al een ribbe afgestaan om een vrouw te scheppen, en het mooiste van al u kunt niet zonder, maar onze Heer had alles toch netjes geregeld, en nu gaan die meiden dat veranderen, en alles ondersteboven halen.

Om onze goede inborst te tonen gaan we een afspraak maken: we willen wel met de hond gaan wandelen, en we beloven alle dagen de douche te kuisen, maar dan houdt het op. We zijn wel naïef en dromen van een betere wereld, maar niet achter de potten en pannen. Laten we duidelijk zijn, ik wil wel wat slijmen maar we gaan het bij het oude houden, ieder zijn ding. Néh!

Tot gauw

rocor

Als we op weg waren om te gaan stemmen hoorde ik verschillende malen roepen: “Voor wie ga je stemmen? Voor de goeie hé!” Wat een mens zich dan afvraagt, wie zijn de goeie? . Opvallend is dat mensen nu meer dan ooit een mening hebben. De tijd dat mijnheer pastoor zei dat u christelijk moest kiezen is voorbij. Natuurlijk van die partij kreeg de kerk ook haar centjes.

De tijd is voorbij voor de partijen om het onderling wat te regelen. De mensen willen werk en vooral het probleem van het pensioen speelt een grote rol. Iedereen denkt natuurlijk aan zijn eigen centjes en zonder werk en economie kan dat niet. Gans het land zal moeten samenspannen om dat te verwezenlijken. Ik las dat men verspilling van de overheid kon melden op een speciaal nummer. Op de eerste plaats stond: “Waarom bij ons 60 ministers als het in Nederland met 15 kan?” Als dat in een bedrijf gebeurt gaat men over de kop, dat kost gewoon te veel!

Denkelijk een visie voor vele jonge mensen en gepensioneerden is: “Niet rijk maar tevreden en gelukkig zijn!” Iedereen heeft precies een oplossing voor alle problemen, maar wil er nu eindelijk eens iemand rechtstaan in de politiek en de dingen oplossen die al duizend keer gezegd zijn? Om een concreet voorbeeld te geven, bij de pluk van aardbeien of fruit moet men mensen uit Polen vragen. Kunnen onze jongeren die nu 50% werkloos zijn geen maand aardbeien of fruit plukken? Of is dat teveel gevraagd?

Er is politieke moed nodig om vele  kleine dingen op te lossen Maak een einde aan vele misbruiken. Dat zijn maar enkele opmerkingen van de man in de straat. Maar zoals het er nu voorstaat en als ze elkaar van jaloezie niet in de wielen rijden  maken we een kans met de partij die is verkozen door de grote meerderheid van de bevolking.

Beste medemens, laten we hopen dat onze kinderen en kleinkinderen het goed hebben, als ik zie wat een onheil er in de wereld is, mogen we eigenlijk nog niet klagen….

Tot gauw

rocor