Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
seniorennet.beseniorennet.be

blij


Ik ga ervan uit dat dansen meestal een uiting is van vreugde.



blij

als meerdere
in aantal
voel ik mij
opgelucht
vrij en blij

overweldigd
door dit gevoel
ga ik schuil
in gevoelens
die ik delen kan
met velen
onbeperkt hoeveel

als je vieren wil
om welke reden ook
sluit je aan
wees blij
dan ben je
nooit meer
alleen.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:50 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

zo

In een tuin vol groei en bloei zag ik plots een roeste vlinder, door mensenhand gemaakt.

zo

je lacht
opnieuw
naar mij
geschillen
uitgepraat
zo kan ik
onbevangen
zonder last
terug
kleur en vormen
kneden
mijn geest
mijn handen
laten leiden
expressief en vrij.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:14 Reageer op dit bericht

geluk

Bij het opruimen van mijn atelier vond ik een klein schilderijtje dat ik eens maakte toen ik nog les in schilderen gaf.  het was nieteens gesigneerd. Ik hield een monoloog voor het popje.

geluk

je mag het wel zeggen
jij poppemie
je hebt toch wat geluk
dat ik je vond

nu mag je pronken
met jouw meisjeskleuren
aan een muur
in mijn atelier

verdoken zat je daar
achter de rug
van zware kalibbers
door niemand gewenst

straks mag jij fier
wat kleur brengen
in een kinderkamer
je weet maar nooit

maar nu raak je mij
elke dag zo naief
dit vind ik best fijn
jou telkens weer te zien.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:47 Reageer op dit bericht

warmte

Nu het zondag is plaats ik een foto van het interieur van een kerk, ergens in Frankrijk.  Nu moet ik nog op zoek naar een zondags gedicht. In feite komt het er niet zo aan als het maar niet triestig is.


warmte

 

jouw ogen

brengen

de zon terug

op mijn gelaat

terwijl mijn hart

jubelend opspringt

als een veulen

in lentetijd

 

dorstend

naar contact

zoek ik

jouw blik

die geduldig wacht

op mijn eerste

woord.

 

dala

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

warm en koud

De laatste dagen voelen winters aan.  Deze morgen zat ik te bibberenn werkend op de PC en schreef.


warm en koud

 

de zon

laat haar warmte

voelen

achter glas

 

de wind

speelt concurrent

neemt mij

de warmte af

 

gelukkig maar

heb ik jullie

mijn muts

mijn jas.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:38 Reageer op dit bericht

helaas

Nu ik opnieuw in blijheid leef schrik ik wel even van het onderstaande gedicht. Ik schreef het toen ik geen oplossing zag voor een bepaald probleem.

helaas

 

opnieuw

het duister in

de eenzaamheid

 

opnieuw

geen zon meer

ook geen maan

 

ik loop verloren

in een kille droom

gelijkend op de dood

 

opnieuw kom ik

naar je toe

om hulp

 

opnieuw

ga ik heen

met enkel wat raad

 

was het de laatste keer

ik weet het niet

dan is het voorgoed voorbij.

 

dala

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:07 Reageer op dit bericht

evolutie

Soms verlangen we naar mooi weer. We gaan het ver zoeken. Eens thuis moeten wij het zelf maken.


evolutie

duisternis
omknelde mij
onzekerheid
beheerste mij
verwarring alom
negatief was koning
domineerde mij
met dondervlagen
dan komt symbolisch
de druppel
je weet toch wel
het vat
leeggegoten
een nieuw begin
duidelijkheid
zekerheid

licht
woord en wederwoord
klaar en zacht
de afspraak.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:15 Reageer op dit bericht

mijn model

mijn model

 

in mijn verbeelding

of je het wilt of niet

zie ik je

in al jouw glorie

in je blootje staan

 

ik geniet ten volle

gewoon zo maar
ja ten volle

 

van vorm en kleur

als kunstenaar

zonder meer 


jouw geur reëel erbij

maakt het plaatje vol

een compleet
verzonnen model

bijgedachten

niet mijn terrein

och ja
jij mag er zijn

 

zo kom je
in mijn verbeelding

af en toe

in je blootje te staan

dan schieten mijn vingers
vlug op gang
en schets ik
jou
zoals ik denk
dat je bent

het lukt
niet echt

het gewrocht
heeft
nog steeds
hoe ik ook
probeer
geen ziel

ik heb nood
aan
een echt model.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

de stilte

Wie zich durft verdiepen in dit schilderij, komt door een storm heen, in de stilte terecht.


de stilte

 

als de storm

gaat liggen

komt er stilte

in mijn hart

 

stil

kunnen luisteren

wat jouw ogen

fluisteren

in mijn hart

 

de diepte peilen

van woorden

gelezen

in jouw blik.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 10:18 Reageer op dit bericht

de vreugde


Een mens kan te overvloedig praten maar ook teveel zwijgen.



de vreugde

de woorden
die je sprak
brengen bevrijding
niet uit te drukken
in kwantiteit
integendeel
van de kwaliteit
zeg ik spontaan
die is superieur
het effect is
niet te meten
want de vreugde
in mijn hart
groeit dag na dag.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 15:19 Reageer op dit bericht

de angst

de angst

 

hij kwam

uit de verleden tijd

denkbeeldig zat hij hier

in mijn brein

nu is hij verbannen

voorgoed

 

uit mijn hoofd

is hij heen

naar waar hij hoort

in het land

van het voorbije zijn

en ik hoor bij jou

nu wacht ik

op jou mijn lief

vol verlangen

tot de thuiskomst

met heel jouw hart

dat ik dan omsluit.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:41 Reageer op dit bericht

het licht

het licht

een gewone dag
zo lijkt het wel
tot plots
als geraas
in een vloed
van woorden
de pijn
op jouw gelaat
met een golf van tranen
mijn hart open breekt
dan valt de stilte
geruisloos zacht
grijpt ons aan
zoals het licht
dat sterk verblind
maar ons samensmelt
tot een gevoel
van leefbaarheid.

dala



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:07 Reageer op dit bericht

zacht

Het leven zit vol met wisselbeelden. Gisteren was goed, vandaag zit plots vol pijn, vol verlangens.


zacht

 

is het een droom

of werkelijkheid

een droom

van zachte zijde

een werkelijkheid

van lichtend groen

met schaduwbeeld

dat heimelijk wacht

toch vol warmte

zonder einde

maar plots

is alles koud en kil

ik ben alleen

er is geen warmte meer

geen licht

ik verlang enkel nog

naar jouw armen

zacht om me heen.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:36 Reageer op dit bericht

blijheid


Ik wou blij zijn zoals deze dartele  lentjebloempjes vrij en vrolijk zijn maar de werkelijkheid nu, is novemberweer.




blijheid  

 

in diepe somberheid

bijna versmacht

zit ik verward

in eenzaamheid

 

de gedachte aan jou

o blijheid

roep ik verlangend

steeds terug

 

 

een blij lied wou ik zingen

het klonk te vals

werd heel vlug

het zwijgen opgelegd

 

is het daarom

dat je wegblijft

uit mijn hart

dat naar je smacht

 

je laat mij

veel te lang

heel triestig zijn

somber als duisternis

 

blijheid

wanneer toch

zo smeek ik jou

kom je bij mij

blijvend terug.

 

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:17 Reageer op dit bericht

helaas



Er zijn zo van die dagen dat alles tegen valt, dat je er geen gat in ziet.  Gelukkig zijn dat, nu eens rap, dan weer traag, voorbijgaande ogenblikken. Alles klaart dan plots weer uit.  November is altijd een harde noot om kraken.

helaas

 

opnieuw

het duister in

de eenzaamheid

 

opnieuw

geen zon meer

ook geen maan

 

ik loop verloren

in een kille droom

gelijkend op de dood

 

opnieuw kom ik

naar je toe

om hulp

 

opnieuw

ga ik heen

met enkel wat raad

 

was het de laatste keer

ik weet het niet

dan is het voorgoed voorbij.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:16 3 reacties Reageer op dit bericht

mijn muze



Eenzaam beklim ik de trap van poëzie.  Ik houd vol, omdat ik weet dat hij leidt naar jou.



mijn muze

 

wil jij

mijn muze zijn

mijn droombeeld

die mij inspireert

mij zachtjes dwingt

tot denken

tot dromen

tot schrijven

 

wil jij

de schoonheid dragen

in jouw lach

in jouw houding

in jouw zijn
moge de muze

die in je huist

mijn hand doen schrijven

heel fijne poëzie

 

wil jij dan

de woorden lezen

uit die muze ontstaan

als vanzelf geschreven

bloeiend in mijn geest

jou teruggegeven

om in vreugde en ontroering

de toekomst verder
samen te gaan.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:30 Reageer op dit bericht

mijn orchidee

mijn orchidee

 

zonder bloem

is de plant

wat banaal
gebeurt wel eens

 

zonder lach

ben ook jij

mijn orchidee

te schraal

 

zonder erg

misschien

benam ik jou

die bloei

 

uitdrukkelijk

na wat was

belet ik jou

dat je treurt.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:07 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten