STEENMANNETJE OP DE REVENTON PASS - EL PASO

Reventón pass (1.416 m)

De Camino Real kruist hier de Pista Hilera of het langeafstandpad GR-131.

Meeste wandelaars houden hier een rustpauze en verfrissen zich aan de bron.

Op de achtergrond de berg Bejenado

***

Zicht over de vallei van Aridane vanaf de Reventón.

***

Deze kolom is een landmark op de kruising van de Camino Real en de Pista Hilera en is onderdeel van het

Europese langeafstandpad E7, Dat begint in Hongarije en zich uitstrekt over Zuid-Europa naar Lissabon.

Tussen het eiland La Palma en Lissabon zijn meer dan 1.000 km "Atlantic route" die natuurlijk niemand kan

bewandelen of zwemmen. De voortzetting van de E7 op de Canarische eilanden is symbolisch en betekent de

overwinning van de grenzen der naties die toetraden tot de Europese integratie.

 

In de verte de twee kleine vulkanen, la Montaña La Laguna en Triana.

***

Een beetje verder staat een gloednieuwe berghut, maar ze was gesloten. Eventjes naar beneden lopen, naar

El Paso om de sleutel te gaan halen ;-)

***

Eerst dacht ik, dit is zeker water uit de bron Guago, hier niet ver vandaan, maar het water komt

hoogstwaarschijnlijk uit de Galería La Hondura Baja die hier onderdoor loopt.

***

***

Ansjovis of sardines, wat zouden de meeuwen het lekkerste vinden

***

Sardines en ansjovis worden gevangen voor de kust van Tazacorte in ondiep water. De ansjovis met zijn

staalblauwe gladde kleur staat dan ook bekend als het blauwe visje. Sardines hebben een uitgesproken

groenachtige schijn op de flanken met kleine schubben. Een school ansjovisjes vangen brengt voor de vissers

meer op dan sardientjes. Soms worden ze gemengd gevangen en dan moet er gepalaverd worden over de

prijs ;-). In de haven aan de kade gooien de vissers de visjes die niet voor verkoop in aanmerking komen

gewoon over boord en dan komen de meeuwen er op af.

***

***

***

Enkele meeuwen met verschillende "huidskleur" komen broederlijk naast mekaar aangevlogen voor hun maaltje.

***

***

***

***

***

***

***

Er zijn nog kapers aan de kust. In het water zwemmen er kleine roofvisjes die gretig knabbelen aan de ansjovisjes.

***

***

Tajinaste Azul

Palmees blauw slangenkruid

Echium Webbii

***

Omdat de plant bijna uitgestorven en extreem zeldzaam was geworden, werd hij in reisgidsen van vóór 1990

niet vernoemd. Alleen de Echium pininana, een soort slangenkruid dat ook endemisch is voor La Palma en

maar liefst 5 meter hoog kan worden, werd soms in reisgidsen beschreven. Enkele door de mens

geïntroduceerde soorten geiten en konijnen hadden ook veel schade aangericht aan de endemische vegetatie.

Het manenschaap, in de jaren zeventig van verleden eeuw uitgezet speciaal voor de jacht was na enkele

jaren niet meer controleerbaar en heeft werkelijk veel verwoesting aangebracht aan de flora. Om het

zeldzame Palmees blauw slangenkruid voor uitsterven te behoeden, zijn er aanplantingen gedaan in daarvoor

speciaal omheinde percelen, zodat het manenschaap (de Arrui) er niet bij kan. Het indrukwekkend Palmees

  blauw slangenkruid dat men aan de voet van de Roque de Los Muchachos tegenkomt is daar van nature niet

gegroeid maar door de mens aangeplant en beschermd tegen de door hemzelf geintroduceerde herbivoren.

***

In al de jaren dat ik hier woon heb ik nog maar éénmaal een koppel manenschapen gespot. Het schaap lijkt

op een statige steenbok en heeft enorme gekrulde horens. Het is een uiterst verlegen dier dat zich maar

zelden laat zien. Spijtig dat ik tijdens die ontmoeting geen camera bij me had.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Zonsondergang gisteravond in Puerto Naos.

***

***

***

***

Sarah en Erik

***

Puerto Naos by night.

Indrukwekkende en verloren gelopen regenboog, eind juli op La Palma.

***

Gistermorgen:

"Hey Wim! Kom eens kijken! Een regenboog en hij is gans compleet" Riep mijn Wanenonlie.

"Ja, ja, dat zal wel", dacht ik zo...

Een regenboog eind juli in volle zomer op La Palma, dat is een goeie, 1 april is allang voorbij!

Maar inderdaad, het zeverde (motregen) een beetje en daar stond 'hij' dubbel prachtig te wezen.

Een fotoke hier, een fotoke daar en enkele panoke's ... ik kon het niet laten

***

***

***

Juan Adalid ligt in het uiterste noorden van het eiland. Zelfs al bevinden we ons op zeeniveau, er zijn toch

klimaatsverschillen tussen de verschillende plaatsen. De westelijke kust van La Palma waar de thuishaven is

van mijn bootje heeft tussen Fuencaliente en Puntagorda de meeste zonuren, terwijl het noord-noordwesten

vanaf Puntagorda winderig en koeler is met soms een adembenemend schouwspel van wolken. Door de wind

en de zeestromingen die daar samenkomen zijn er ook vaak witte koppen op de oceaan. En door wit schuim

op hoge toppen varen vind ik geen pretje. Dat was die dag niet het geval, het was een platte kalme oceaan.

Ideaal om te sleepvissen

***

***

***

***

***

***

***

Voorzorgsmaatregel

Wandelen op een hoogte van 2.426 meter kan hallucinaties veroorzaken.

Je zou kunnen denken dat je vliegt

***

Opstijgen zonder vleugels - Guagua ready for take off ;-)

***

De magie van deze bijzondere plek op een hoogte van 2.426 meter openbaart zich wanneer men boven de

wolken is en door niet al te veel bezoekers wordt bezocht. Dat is niet altijd het geval wanneer er op een richel

een guagua geparkeerd staat (Guagua is Zuid-Amerikaans-Spaans voor autobus). Het moet wel een hele

ervaring zijn om met een autobus, van waaruit het zicht adembenemend is, tot helemaal op het dak van het

eiland te reizen. 

 

El Teide op het buureiland Tenerife

***

***

Vliegen zonder vleugels, kan dat? In de bus kijk je door het raam naar buiten en ...

***

***

***

Land-Art

***

La Palma het groene eiland.

***

***

***

***

Vanaf het restaurant "El Time" is het uitzicht groots, maar vanaf "El Mirador Torre del Time" is het vergezicht

grandioos. Men staat hier tenslotte +/- 600 meter hoger. Met een wolkenloze hemel en scherp zicht is het

een ongelooflijke ervaring. Op de rand van de "Barranco de las Angustias" die toegang verschaft tot de

  enorme erosiekrater Caldera de Taburiente krijg ik echt goesting even af te duwen en te vliegen, maar

euh... ik heb geen vleugels, spijtig ;-) Espectacular in't Spaans

Als je hier met een verrekijker staat, ben je algauw een uurtje zoet met alle herkenbare dingen te bekijken

en uit te zoeken waar je huis staat ;-)

***

In de met plastic overdekte plantages groeit het gele goud van het eiland. Dankzij de banaan hebben wij hier

gelukkig geen massatoerisme. Nog een positief punt is dat de keuterboeren in hoger gelegen gebieden hun

velden hebben verlaten voor de meer lucratieve banaan aan de kusten en alzo hebben deze natuurgebieden

zich volledig hersteld. Negatieve punten zijn, het ontsierend landschap, de afhankelijkheid van een

monocultuur, het gebruik van steeds meer chemie om de productie op peil te houden en het gif dat met de

regens in de oceaan stroomt. Het laatste kwart eeuw is er veel gepalaverd over de bananen. Het einde van de

banaan werd elk jaar voorspeld, maar ze zijn er nog steeds. Wie weet? Misschien voor nog eens 25 jaar.

***

Een van de grote problemen momenteel is de verdeling van de winsten op bananen. De bananenboeren

krijgen 0,30 eurocent per kilo die goed is bevonden voor export. Op het vaste land vraagt men 3 euro aan

de consument voor 1 kilo Canarische bananen. Amerikaanse bananen (Dole) kosten in België en Nederland

amper 1 euro de kilo. Een concurrentiële onhoudbare situatie voor de Canarische banaan.

*** 

Telkens er een groot project van start gaat (luchthaven terminal, haven Tazacorte, autostrade doorheen de

vallei van Aridane, brug over de Barranco de Las Angustias) wordt er paniek gezaaid,: "Ja maar, de bananen

zullen niet blijven en dan hebben we alternatieven nodig zoals het toerisme en om dit te bevorderen hebben

we infrastructuur nodig". Gewoonlijk komt dit neer op meer beton en asfalt en in praktijk op minder toerisme.

  

De Bejenado

***

Kiekje in de Caldera de Taburiente met onderaan het dorpje Hacienda del Cura.

***

El Paso

***

Op de voorgrond de Barranco de Las Angustias. Beleidsmakers dromen over de aanleg van een boogbrug

over deze kloof. Het project ligt momenteel in de ijstkast.

***

Water voor de bananen

***

De Cumbre Vieja met de vulkanen.

***

De wolkenwaterval

***

Geen drone nodig, roep ik naar mijn Wanenonlie, terwijl zij me fotografeerd ;-)

***

Pano, gemaakt door "Wanenonlie" met haar compact Canon.

Het eerste wat puffende wandelaars die de berg opkomen te zien krijgen van Torre del Time is de

brandwachttoren. Nog even kuiten bijten en ze kunnen het zevende wereldwonder aanschouwen.

Naast de wachttoren is er een kleine parking, jawel je kunt er ook met de auto toekomen. De mensen die uit

de auto's stappen puffen minder ;-). De stappers hebben reeds een tijdje gewandeld over een stijgend pad

gelegen op de grens van twee totaal verschillende landschappen. Enerzijds de vallei van Aridane en aan de

andere kant de groene pijnbossen boven het dorp Tijarafe. 

Birds eye view

Deze kleine windmolen naast de wachttoren deed me denken aan, over de vallei vliegen met een "Drone eye

view". Dat gaan we morgen doen. Morgen gaan we kijken in de Caldera de Taburiente, naar de vulkanen

van de Cumbre Vieja, de beroemde wolkenwaterval over de Cumbre Nueva, onze stad Los Llanos de Aridane,

de Barranco de Las Angustias enz... Niet met een drone maar gewoon vanaf de Mirador "Torre del Time".

ZON dag

***

***

Roque de Santo Domingo en Roque de Las Tabaibas - Garafia.

***

Aan de Punta y Prois de Santo Domingo (wat zo goed als aanlegplaats betekent) bevinden zich voor de kust

van Garafia deze twee grillige rotsen. De kuststreek is daar bijzonder steil en de kracht van de oceaan heeft

deze twee eilandjes een bijzonder karakter gegeven. In de volksmond noemt men het El Puerto (de haven

van Santo Domingo) dat van grote betekenis was in vroegere tijden, vóór het asfalt er lag. In de door de

natuur gevormde baai werden, wanneer het weer het toeliet, scheepjes gelost met noodzakelijke dingen om

te overleven in deze door God verlaten uithoek van het eiland. Denk maar aan bouwmateriaal, werktuigen,

medicijnen en dergelijken. Eenmaal aan land brachten ezels de goederen naar het meer dan 350 meter hoger

gelegen dorpje Santo Domingo de Garafia.

Het was nog vroeg in de ochtend, in de verte Roque de Santo Domingo

***

Roque de Santo Domingo met daarachter Roque de las Tabaibas

***

***

Roque de las Tabaibas

***

 Links de aanlegplaats en het ezelspad naar boven.

***

Roque Santo Domingo

***

Roque de las Tabaibas

***

***

***

***

***

***

***

***

Op de terugvaart naar het zuiden

***

Eind 2009 was het vrijwel zeker dat dit unieke gehucht van de aardbodem zou verdwijnen. Er was jarenlang

gestreden tegen deze "wet van de Spaanse kusten" maar het ging toen toch werkelijk gebeuren. Iedereen

hield zijn hart vast ... We zijn nu bijna vijf jaar verder en er is nog steeds geen huisje afgebroken.

Integendeel! Er is een bezienswaardigheid bijgekomen. Het bidonville-achtige dorpje is op zich al een

attractie om een morgend in rond te kuieren. Nu is er een "Red de Oceaan" muurschildering bijgekomen.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

De weg naar Mendo (LP-210) is een niet meer in gebruik zijnde asfaltweg omhoog op de westelijke flank van

de Cumbre Vieja. Ideaal voor huurauto's die contractueel niet op onverharde bospaden mogen rijden. De weg

leidt naar een vroegere huisvuil verbrandingsoven P.I.R.S.

zie: https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1244962398&stopdatum=1245048798

 De verbrandingsoven werd gesloten omdat hij niet meer voldeed aan de Europese normen. De enorme berg

resterend huisvuil werd gewoon bedekt met een laag aarde. "Ni vu ni connu" zoals men in het Frans zegt.

Toeristen kunnen dus met een huurauto snel over het asfalt naar 1000 m+ en aldaar een wandeling maken in

het pijnbos. Als er laaghangende wolken zijn en die komen in dit gebied regelmatig voor, is de weg

interessant omdat het lijkt alsof je in een vliegtuigje zit en door de wolken heen omhoog klimt naar het

hemelsblauw  

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Eventjes door dat gat vliegen naar het blauw ;-)

Los Canarios is het voornaamste dorp in de gemeente Fuencaliente. De eilandbewoners spreken over

Fuencaliente en vaak bedoelen ze daarmee het dorp Los Canarios. De gemeente behoorde vroeger toe aan

Mazo (waar het vliegveld ligt). In de 19de eeuw begon een onafhankelijksbeweging, ontstaan uit de slechte

verhouding die er tussen de bewoners bestond omdat de administratieve dienstverlening op grote afstand

lag. Op 19 februari 1837 werd Fuencaliente afgescheiden van Mazo en werd zelfstandig.

***

***

De vulkaan San Antonio, meer en meer landschappelijk verbonden met Los Canarios door het uitdeinen van het dorp.

***

***

***

- Wolken -

Los Canarios bevindt zich op 750 m, dit is +/- 2.450 voet. Het is dus normaal dat er af en toe op deze hoogte

van over de oceaan wolken binnendrijven. Het is dus niet steeds CAVOK (ceiling and visibility ok)

***

***

Wandel vanaf de doorgaande weg naar boven. Voorbij het pleintje links van de kerk is een nieuw aangelegd

  stenen paadje bijna recht omhoog dat uitkomt op een barbecue plaats. Vanaf daar heb je een

panoramazicht over Los Canarios en omgeving.

De parochiekerk gewijd aan San Antonio de Abad was oorspronkelijk een klein kapelletje dat in 1576

gebouwd werd. Historische kronieken vermelden dat het een elementaire constructie was zonder

vloerbedekking noch pannendak en witgekalkte muren.

***

Tijdens een schermutseling met Moorse piraten die geland waren aan de kust van Fuencaliente had de lokale

bevolking een piraat levend gevangen genomen en verkocht als slaaf. Met het geld van de verkoop deden zij

verbetering aan het kerkje. Uiteindelijk werd het herbouwd in de 18de eeuw met nog meer verfraaingen in de

19de eeuw. De kapel werd uitgeroepen als een plaats van cultureel belang in het jaar 1996.

***

Nog een beetje verder omhoog wandelen en men kijkt uit over het gemeentelijk voetbalveld met artificiële grasmat.

***

Niet ver van het kerkje staat een ezel op een vaaggrond. Een minuut voor het uur begint hij keihard te

balken. Gevolgd door het luiden van de klokken. Ik wandelde daar langer dan een uur en ik heb het tweemaal

meegemaakt. Hoe hij weet dat het uur om is, is mij een raadsel

Puerto Naos is een van de twee toeristische badplaatsen aan de westkust van La Palma. Oorspronkelijk was

het een kleine aanlegplaats voor transportboten die de bananen naar de haven van Santa Cruz de La Palma

brachten. Er stonden eenvoudige weekendhuisjes, te vergelijken met het meer noordelijk gelegen Bombilla.

 Daar is niets meer van overgebleven. De badplaats bestaat uit enkele straten met appartementsgebouwen

en is nog steeds in uitbreiding. De appartementen zijn privé eigendom en dienen meestal voor eigen gebruik

en eventueel ook voor verhuur aan toeristen.

***

***

***

Over Puerto Naos zijn zoals altijd de meningen verdeeld. Sommigen vinden het een leuk dorp en houden van

het strand en de zonsondergangen op de promenade. Anderen zouden er zelfs niet gratis willen verblijven en

verkiezen een huisje in het binnenland.

Tien maanden van het jaar is het vrij rustig in Puerto Naos. Alleen juli en augustus is er volk op het strand

maar dan toch niet te vergelijken met de andere stranden op de Canarisch Eilanden. De residenten die op La

Palma zijn komen wonen weten wel waarom ... Ver weg van het massatoerisme!

***

***

Apartementos NEPTUNUS

In enkele van deze appartementen in dit mooie gebouw "Neptunus" hangen foto's van mij, afgedrukt op

schilderslinnen. De Palmese eigenaresse die in Rijsel (noord Frankrijk) woont had mijn blog ontdekt en via

Siepko van oceaanzicht gevraagd of ik foto's verkocht. No problema, mijn foto's zijn Copyleft = gratis.

Na een tijdje kreeg ik een telefoontje van de eigenaresse; Of ze mij kon ontmoeten? Ze had namelijk een kilo

Belgische pralines van Leonidas voor mij meegebracht helemaal vanuit Rijsel! Ik was daar héél lang zoet mee.

Zie: http://www.oceaanzicht.nl/index.php/neptunus.html

***

***

Aan de zuidkant van de badplaats staat het hotel 'Sol'. Een voor Palmese begrippen groot hotel anex

appartementen complex.

***

Gisteren zondag zijn we nog eens op zeeglas gaan jagen aan het strand van Puerto Tazacorte.

Jagen en verzamelen is een oerdrift en zit in de genen van de mens.

Bij aankomst op het strand zag ik "het plaatje". Boven ons hoofd was er voor de zon een wolk, alleen de

nieuwe havendam in de verte werd beschenen.

***

Midden juli, 10 uur in de ochtend (niet zo heel vroeg meer) en we hadden het strand voor ons alleen.

Waar vindt je dit nog midden in de vakantieperiode!

***

Mijn "Wanenonlie" is keigoed in het jagen en verzamelen van zeeglas.

***

Eureka! Een ket! Neenee, niet een Brussels Ketje (bijnaam voor straatjongen uit Brussel)

Ket is Antwerps dialect voor knikker

***

Vroeger werd het huisvuil gedumpt vanaf de kliffen in de oceaan. Ook waren er plaatsen aan zee waar men

glas gewoon dumpte. Dit is gelukkig verleden tijd. Het verpakkingsglas wordt nu (vrijwillig) voor recyclage

verzameld in de welbekende glasbakken. Glas hoort in de glasbak. Goed gescheiden glas kan opnieuw worden

verwerkt tot flessen, potjes of ander glazen verpakkingsmateriaal.

***

Glas heeft zeven levens

El vidrio puede tener muchas vidas (Het glas kan vele levens hebben)

***

Door het recycleren is het zeeglas schaarser geworden. Tenzij een strandgast zijn lege bierflesjes tegen de

keien kapot slaat en de rommel achterlaat Het duurt jaren alvorens de zee de scherpe kantjes heeft

afgerond en er de gewilde zeeglas edelstenen van heeft gemaakt.

***

***

Voor sommige mensen is het zeeglas gewoon troep. "Wat doe je er mee?" Vraagt men me vaak. Ha! Van

alles, teveel om hier in klein bestek te beschrijven... Onder andere vul ik er lege flessen mee en geef ze af en

toe aan vrienden en kenissen .

***

***

ZON dag

***

***

My home is my castle

***

Het betekent gewoon dat je op La palma nog van je huis je droomplek kunt maken. De grootte van je huis

heeft er niets mee te maken. Het zijn de mensen die er in leven en zich de koning te rijk voelen. Vaak staan

de huizen op uitzonderlijke plaatsen waar velen niet zouden willen wonen omdat ze te geïsoleerd en te ver

 verwijderd zijn van de zogenaamde civilisatie, te koud in de winter, te warm in de zomer, te veel wind, te

veel vochtigheid met in de regentijd lekkende daken. Ook vaak zijn het huizen die er in feite niet zouden

mogen staan omdat ze de natuur in bezit nemen die voor ons allen zo belangrijk is. Volgens dit criterium is

elk huis in de natuur er een te veel. De natuur is iets waarop we zuinig moeten zijn. Desalniettemin worden

deze huizen liefdevol gedeeld door mensen die van hun droomplek hun kasteel maken en als ze het ooit

verkopen er veel te veel geld voor vragen. Zo blijven deze huizen decennialang te koop staan.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***