Zoeken in blog

Laatste commentaren
  • Bijkomend pandje (poli)
        op Villa van Verhofstadt in Mariakerke te koop
  • Is het opgezet spel? (Bart)
        op Stop model van de Franstalige politiek in België
  • synoniem voor duistere praktijken (poli)
        op Pierre Chevalier mag dubieuze politieke leven blijven spelen
  • nog toplonen (poli)
        op De wedden van onze politici : ministers en parlementairen
  • fout (louis)
        op Villa van Verhofstadt in Mariakerke te koop
  • Freya-tje (Gregory Hardeman)
        op De zwarte lijsten van Freya
  • Moord (Thin)
        op Open VLD om de geslotenheid en vastgeroest leiderschap te verdoezelen
  • het is en blijft maar een zootje.....men vindt altijd wel een achterdeur... (Amor Fati)
        op Pierre Chevalier mag dubieuze politieke leven blijven spelen
  • Ik las het nieuws vandaag, amaai! (ilhnva)
        op Bert Anciaux : la Belgique, je t' adore
  • EUROSONG (VANZWAM)
        op Bert Anciaux : la Belgique, je t' adore
  • Inhoud blog
  • Naar ongeldige verkiezingen
  • Beoogde postjes in toekomstige Vlaamse regering
  • Belgavox
  • Stop model van de Franstalige politiek in België
  • Staatsschuld bleef ook onder paars stijgen
  • Glorie aan de redder van het vaderland
  • De liberale machtsgreep van koning Albert
  • VOGELS! schandvlek voor GROEN!
  • Vandenbroucke gebruikt De Wever als schaamlap
  • Wiens verborgen agenda ?
  • Petitie 'œLeefbaar België'
  • Federaal budgettair vooruitzicht is rampzalig
  • Vlaanderen telt weer mee...
  • Verhofstadt en Michel kunnen premierschap niet opgeven
  • Kiezer koos voor een echte Vlaamse regeringspartij
  • vlaktaks, nieuw liberaal speeltje
  • Paars beleid nefast voor toekomst
  • Bemoedigend schouderklopje!
  • Het 'œoortje' van Verhofstadt en Slangen
  • Presidentiële debatten
  • Is de graaicultuur een privé-zaak ?
  • SP.a - beloften tegengesteld aan Paarse daden...
  • Slangens 'verwerpelijk gebrek aan normbesef'
  • De zwarte lijsten van Freya
  • Vandelanotte moet paars redden
  • Welk België heeft nog een toekomst?
  • Open BV-vld
  • Open VLD om de geslotenheid en vastgeroest leiderschap te verdoezelen
  • Jan Verroken zet puntjes op de i
  • Pierre Chevalier mag dubieuze politieke leven blijven spelen
  • De 'ambetantenaren' van Van Quickenborne
  • Overstap in Wielsbeke logische oplossing
  • JM Dedecker kiest uiteindelijk voor NVA
  • België, Modelstaat voor politieke oplichters en fiscale fraudeurs
  • Paars pakte ons 300 euro af voor begrotingsfraude
  • Bert Anciaux : la Belgique, je t' adore
  • Is ontsnapping Erdal nog niet de druppel die blunder-emmer doet overlopen ?
  • De ongerijmde loonkostenverhoudingen onrechtvaardig en ethisch onverantwoord
  • Opnieuw Dioxine in dierenvoeder.
  • Freya '˜Monroe' blundert 100 miljoen weg
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Zoeken in blog

    poli
    Poltieke reacties en ...
    19-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federaal tekort 2005
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We hebben al veel meegemaakt met deze belastings-regering. Ze hebben er een echte knoeiboel van gemaakt. De eerlijke belastingbetaler werd belachelijk gemaakt met fiscale amnestie, tot twee maal toe, en het ontmantelen van de belastingsdiensten. De belastingsambtenaren werden steeds meer stokken in de wielen gestoken, met als gevolg het onmogelijk maken van fiscale inspecties. Het is niet moeilijk om in te denken wie daar vooral van kan profiteren : degenen die het minder nauw nemen met hun aangiften, de witteboord-criminelen en dergelijke kapitaalkrachtigen. Voor bepaalde liberale politieke leiders hoefde zelfs geen aangifte en voor de MR was het zelfs aanleiding om in Dinant een burgemeester-overloper, die het niet zo nauw nam met zijn aangiften, binnen te halen. 

     

    Nu blijkt dat op 21 december in allerijl met een extra truc nog 30 vennootschappen met de waarde van 160 miljoen euro moesten op rekening van 2005 gebracht worden om de rekeningen van dat jaar, althans op papier, nog te kunnen afsluiten met 120 miljoen euro overschot. Dat overschot blijft fictief en geldt voor de verzamelde overheden. De federale overheid had een tekort van 35,2 miljoen Euro. De overheidsschuld daalde niet, maar steeg met 9 miljard euro tot 282 miljard euro.  

     

    De rooskleurige vooruitzichten na het opknapwerk van de regering Dehaene werden niet benut om de schuld zoals voorzien drastisch in te krimpen naar het Europees gemiddelde. De begrotingen werden sluitend ingediend, dank zij eenmalige operaties die een hypotheek leggen op de toekomstige financiële toestand van het land. Het geld kwam van  domme verkopen van overheidsgebouwen, die vanaf nu duur moeten worden gehuurd aan paars-bevriende makelaars. De huurkost komt in de toekomst als een boemerang terug op de rug van de toekomstige belastingbetaler. Ook de nu uitgegeven pensioenfondsen van Belgacom ea. moeten ooit worden uitbetaald. De verwijlintresten verschuldigd door de staat nemen astronomische proporties aan. De belastingsverlagingen worden niet doorgerekend in de voorheffing en de saldo voor de burger worden als renteloze lening ingehouden. De ontnuchtering zal komen, één dag na de verkiezingen van 2007, die wellicht daarom met een maand worden vervroegd.

    19-01-2006 om 06:28 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    10-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VLD ook in praktijk PS opgevrijt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    VLD-fractieleider Daems heeft relatie met PS-politica Sophie Pécriaux (38), volksvertenvoordiger voor de kieskring Henegouwen. Volgens de commerciële zender VTM, die goed thuis is in het liberale huishouden, verwachten de twee zelfs een kindje. Dat heeft gevolgen voor zijn politieke carrière, zo werd in zijn entourage bevestigd. We wisten inderdaad al dat hij een jobke krijgt van de regering Verhofstadt.

     

    De 'gelukkige' is licentiate in het maatschappelijk werk en gemeenteraadslid van Manage. Dat de liefde tussen de paarse liefde tussen de Vlaamse liberalen en de Waalse socialistgen dergelijke proporties aanneemt, gaat nog verder dan tot op heden verondersteld. Het geeft echter wel een verklaring voor de verregaande onderdanigheid van de Vlaamse liberalen voor de communautaire dossiers. De "judassen" hebben Vlaanderen verkocht voor wat plezier in bed.  

     

    10-01-2006 om 17:01 geschreven door poli


    >> Reageer (2)
    16-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pretentie, flamboyant en omhooggevallen ministerdochter
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Opvallend hoe onze Paarse Excellenties de aandacht willen vestigen op Nederland. Stevaert organiseerde al busuitstappen, al bleek dat achteraf geen goede ingeving. Toen al werd het door onbevooroordeelde waarnemers, die daar ook de visie vroegen aan de plaatselijke man in de straat, gezien als ramptoeristen naar de puinhoop van tien jaar Paars bewind in Holland. Karel De Gucht startte dan maar de moddercampagne aan het adres van de Nederlandse premier Bakenende, “een mix van Harry Potter en extreme stijfburgerlijkheid”. Veel meer dan de mantel uit te vagen van buitenlandse staatslui had hij toen nog niet gepresteerd, de hele regering Verhofstadt trouwens vorig jaar. Alsof de Belgische federale minister wilden duidelijk maken dat ze wel niets presteerden, maar toch niet “stijfburgerlijk” waren als die Nederlandse. Aan profileringsdrang heeft het Paars nooit ontbroken.

     

    Onze Paarse excellenties zijn specialisten om de mensen af te leiden van hun gebrek aan werkkracht, inzet, bekwaamheid en moed om hun gewoon hun job te doen : ons land goed leiden. Maar hun profileringsdrang haalt de bovenhand op een goed beleid. In dat geval heb ik liever stijve kleinburgerlijke ministers, die plichtbewust hun job doen dan betweterige, sexy of flamboyante Excellenties voor wie alle energie naar de eigen persoon gaat. Onze Excellenties willen alleen herkozen worden of hun ministerjob zo lang mogelijk behouden. Hun profileringsdrang en eigendunk is zo groot dat ze geen graten zien in het beledigen van de Nederlandse regering, omdat dit geen Paarse is.

     

    Het moet ons trouwens niet verbazen dat de uitval in Vrij Nederland niet alleen de Nederlandse Socialisten moest dienen, maar ook voor eigen federaal Belgisch gebruik is. Moet de uitval naar stijf en truttig ook geen schade aanbrengen aan Yves Leterme en Inge Vervotte ?  De timing komt overeen met de liberale profileringsconstructie om deze plichtsbewust werkende niet-paarse ministers te laten depaneren door de“garage Guy” van Mieke Vogels, die met Groen niet in een regering wil zonder de liberalen. Het heeft veel weg van een georchestreerd offensief van de Federale Excellenties tegen het leiderschap van de Vlaamse minister-president en zijn leiderschap in alle populariteitspolls.

     

    Dan ruikt Freya als kersvers vice-premier en minister van begroting de poll-top en ze is er in elk geval al goed in geslaagd de nodige publiciteit daarvoor te verwerven. Na haar profileringsdrang als minister van consumentenzaken, meet ze zichzelf in het interview in Vrij Nederland ook de titel toe van volleerd en ervaren begrotingsspecialist. Ze spelt hierin de Nederlandse regering de les : Arbeidsongeschikte WAO’ers mogen niet naar de bijstand, maar moeten werk worden aangeboden; de bezuinigingen van de regering-Balkenende zijn verkeerd en schaden het consumentenvertrouwen. En Balkenende wil zeker niet herkozen worden als minister-president. Maar is het niet zo dat Nederland probeert de puinhoop op te ruimen uit de Paarse periode. Dat staat ons ooit ook te wachten… Dan zal Freya zich wellicht behoeden voor analoge uitspraken. 

     

    Volgens Freya kom je in Nederland niet in de regering als ge niet stijf, truttig en kleinburgerlijk bent. Dat een minister vakbekwaam is en plichtbewust bezig is met zijn job is voor haar blijkbaar niet belangrijk. De personeelsadvertenties voor Paarse ministerposten zouden het dus moeten hebben over omhooggevallen ministerdochtertje (Freya Van den Bossche) of ministerzoontjes (Tobback en Peter Vanvelthoven), politieke zonen (Verhofstadt van Willy Declercq en Dewael van Herman Vanderpoorten), rokkenjagers, logebroeders, leugenaars en bedriegers met kwaliteiten als arrogant, sexy, wispelturig, verwaand, respectloos, naïef, hip, … Hier moet tewerkstelling en  welvaart vanzelf komen en dat blijkt ook uit de Europese lijstjes over economie, welvaart en welzijn waarin België overal onrustwekkend aan het dalen is.

    16-12-2005 om 06:54 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    09-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heeft Verhofstadt internationale job bijna binnen?!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het was een belangrijk onderonsje tussen Condoleezza Rice en onze Guy Verhofstadt. Er is plots geen vuiltje meer in de lucht met de CIA-behandeling van de gedetineerden in geheime gevangenissen hier in Europa. De Amerikanen mogen zonder verantwoording alle internationale regels inzake behandeling van gevangenen aan hun laars lappen. Het Amerikaanse standpunt terzake is zonder enige controle ook het standpunt van onze federale regering geworden. Ook minister De Gucht, voor wie het een sport is om buitenlandse staatshoofden te vernederen, neemt nu zonder blikken of blozen het standpunt van de Amerikanen voor het zijne. Wat is er eigenlijk beloofd aan Guytje en Kareltje ?

    Het valt overigens op dat Guy de laatste maand weer de internationale staatsman speelt. Hij gaat Europa redden… Hij weet raad voor de internationale problemen… Belgische problemen kunnen hem gestolen worden, maar internationaal wil hij nog wel meepraten of misschien beter …naar de mond praten en de kastanjes uit het vuur halen voor de Amerikanen. De Amerikanen hebben daarbij een onverdachte bondgenoot bij om hun loense zaakjes hier in de doofpot te houden of in elk geval met de mantel der liefde te bedekken…

    09-12-2005 om 00:00 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    26-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar blijft de regeringsmededeling over generatiepact
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het kan al lang niet meer door de beugel dat een regering weigert de bevolking concreet uit te leggen waar ze mee bezig is. Politiek België is al maanden bezig met het generatiepact, maar over de inhoud van dergelijke belangrijke ingreep wil Verhofstadt en co blijkbaar bitter weinig concrete uitleg geven aan de burger. Alleen het feit dat ze naar buitenkomt met een term als “generatiepact” geeft hen een vrijgeleide om lamlendig verder hun postjes te bedienen (met macht en wedde) tot de volgende federale verkiezingen in 2007.  Maar de meningen over de inhoud van dit zogenoemde “generatiepact” blijven verdeeld en daar is vooral de federale regering voor verantwoordelijk. De versie in het parlement was al verschillend met de reactie daarna op de aantijgingen van de vakbonden en de schuld voor de slechte communicatie werd dan maar in hun schoenen gestoken. Maar waarom weigeren de ministers om het pact concreet uit te leggen. De reclamepagina in de krant vermeldde niet veel meer dan wat blabla, alsof in het generatiepact plots geen concrete leeftijden, geen concrete voorwaarden meer gesteld worden. 

     

    Waarom weigert Verhofstadt van zijn ivoren toren af te dalen en het generatiepact in een regeringsmededeling uit te leggen in een rechtstreekse eenzame confrontatie tussen hem in het kijkkastje en de betrokkenen in hun zetel daarvoor ?  Zoals een echte oplichter of leugenaar moet het onrechtstreeks gebeuren met de hulp van een bevriend journalistje, een showvoorstelling in het parlement met gelijkgezinden of langs de gesponsorde media. De vakbonden moeten het maar doen. Voor de leiders van dit land is het te min om hun visie te verdedigen, zelfs als hen daarbij een rechtstreekse repliek bespaard blijft.

     

    Maar kunnen de plichtbewuste vakbondsleiders die werknemers tegenspreken als ze opwerpen dat het generatiepact alleen maar nadelen inhoudt voor hen en alleen de werkgevers mogen profiteren van extra fiscale voordelen? Alleen de werknemers moeten langer werken, terwijl anderen na veel minder dienstjaren al kunnen profiteren van extra premies met minder dienstjaren. Kunnen de vakbondsleiders hun leden tegenspreken als deze zich gepakt voelen, nadat ze al jaren inleveren in ruil voor brugpensioen en dit nu door de regering wordt miskend? Moeten de vakbondsleiders verwonderd zijn over de woede van de werknemers, die zich steeds niet te beroerd hebben gevoeld om de zware jobs uit ons economisch bestel voor hun rekening te nemen, maar nu ook meer dienstjaren moeten kloppen dan de politiek benoemde ambtenaren en anderen die de minder afmattende jobs kregen toegemeten? Daarbij worden ze nog afgedreigd door Verhofstadt en zijn Paarse excellenties, alsof ze zich nederig moeten blijven behandelen als slaafjes. Die werknemers hebben ook het ganse jaar door werk en kunnen niet een paar weken na de start van het parlementair jaar alweer voor een week op vakantie naar Toscanië en daarna uitgerust nog voor een week op reis naar Azië trekken. 

     

    Maar Verhofstadt durft de gewone mens niet recht in de ogen kijken of zich te verantwoorden voor zijn beleid. Hij is de Numero Uno en de rest moet maar lamlendig uitvoeren wat goed is voor zijn leider. Verhofstadt schafte ook reeds vanaf zijn machtsgreep in 1999 de debatten af tussen de premier en de voorzitters van alle (ook oppositie-) partijen.  Hij heeft zich onmiddellijk geïnstalleerd op zijn ivoren toren en zijn gemanipuleerde mededelingen hadden steeds veel weg van reclameblokken voor het merk van zijn persoon. Enkel de journalisten, die pasten in dit reclame-oogmerk werden nog geduld en wie terechte kritiek had op zijn beleid werd belachelijk gemaakt of vernederd.  Verwacht van Verhofstadt niet dat hij iets concreet uitlegt over iets wat hem niet meteen glans opbrengt. Daarvoor heeft hij zijn handlangers voor, dit keer Peter Vanvelthoven.  Veel adelbrieven kan Verhofstadt echter niet voorleggen nadat hij naliet de vorige dringende politieke dossiers een oplossing te geven.

     

    26-11-2005 om 23:35 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    14-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom horen we maar één klok rond eindeloopbaan ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De regering heeft met een reclamecampagne de façade rond zijn generatiepact enigszins willen oppoetsen. Blijkbaar was de versie, die door de regering in het parlement werd verkondigd niet de officiële versie. Plots zijn alle concrete beleidsopties geschrapt en dus geen leeftijden meer om op brugpensioen of pensioen te kunnen gaan, terwijl dit juist erop moest wijzen dat de regering nog wilde regeren (in 2010 of zo). Het hoofdstuk over de jongerenwerkloosheid wordt nu strategisch vooraan geplaatst, al blijft  het ook hier bij veel blabla. Maar we hebben niet de indruk dat de regering wil werken aan een actief globaal tewerkstellingsbeleid voor jong en oud. Het generatiepact blijft een vodje papier, zolang alleen het eindeloopbaanproject de graadmeter blijft om hun tewerkstellingsvisie een aangezicht te geven. Enkel een pact met een actief globaal tewerkstellingsbeleid voor alle leeftijden kan de naam van generatiepact waardig zijn.

     

    Al een paar jaar krijgen we in media en beleid ook maar één klok te horen over het te volgen sociaal-economisch beleid, al valt het sedert de regeringen Verhofstadt-Vandelanotte-Di Rupo-Reynders vooral juist het ontbreken op van elke sociaal-economisch beleid. Als we met zijn allen niet langer blijven werken dan dreigt onze welvaartsstaat ineen te storten. Zo kunnen we het iedere dag lezen in de krant en horen op radio en televisie. En als we te vroeg stoppen met werken (hoe zou dat toch komen?) dan wil de regering je daarvoor bestraffen. Dat verhaal over de onbetaalbaarheid van de sociale zekerheid hoorde mijn vader 50 jaar geleden ook al en toen haalde een deel van de werknemers niet eens de officiële pensioenleeftijd. En dan moeten we geloven dat de ruim 400.000 werklozen beneden de 50 jaar plots gaan werk krijgen als de ouderen nog langer gaan werken!?  

     

    En daarbij komt nog dat de pensioenen in België bij de laagste in Europa zijn en we ook zowat de strengste voorwaarden daaraan koppelen. Zo moet je 45 jaar gewerkt hebben om een volledig pensioen te trekken. Iedereen die na zijn twintigste nog aan het studeren is, en dat is ondertussen dik meer dan de helft van de jongeren op die leeftijd, kan later nooit een volledig pensioen ontvangen. Dus moet iedereen maar zo lang mogelijk blijven werken.

     

    En dit horen we eigenaardig genoeg niet. Er zijn uitzonderingen maar niet degenen, die in ongezonde en lichamelijk zware omstandigheden hebben moeten werken. Die moeten na ruim 40 jaar werken nog langer werken eer ze nog maar op ‘brugpensioen’ kunnen gaan of worden gedumpt.  Een universiteitsprofessor krijgt echter al een volledig pensioen na 22,5 jaar academische loopbaan. Een magistraat met 18,5 dienstjaren. Een provinciegouverneur krijgt een pensioen van 58% van zijn wedde na 7 jaar en het maximum (75%!) na 17 dienstjaren. Ze kunnen dan zelfs nog hun bijklus behouden. Een arrondissementscommissaris ontvangt 60% van zijn wedde als pensioen na 15 jaar. Een volksvertegenwoordiger kan op vervroegd pensioen vanaf 52 jaar na 8 jaar parlementair mandaat. Hij of zij krijgt een volledig pensioen na 20 jaar loopbaan.

    14-11-2005 om 02:06 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    10-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recht op Werk !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    België telt officiëel 620.000 werklozen. De zogenaamde Paarse ‘actieve welvaartstaat’ geldt voor steeds minder inwoners en toch blijft de federale regering blind voor deze belangrijke groep van zijn bevolking.  Nu gaat het blijkbaar allemaal opgelost worden door …de ouderen langer te laten werken in 2010 of zo, als ze maar in alle rust hun termijn tot 2007 kunnen uitspelen. Ze zijn goed begonnen. Het parlementair jaar is met twee weken vertraging pas begonnen op 11 oktober en ze moeten al een week op allerheiligenverlof om daarna met het halve ministerkorps op reis te trekken naar het Verre Oosten, naar Israël en misschien nog elders. Investeerders zoeken, zult ge reageren, maar met zijn om de haverklap veranderende regels, omdat die soms op nachtelijke spoedbijeenkomsten zijn ineen geïmproviseerd, zien investeerders ons land steeds minder zitten.

     

    Was in 1999 al niet de aanzet gegeven voor wat nu spectaculair wordt voorgesteld als het “generatiepact” en heeft men het dossier moedwillig vooruitgeschoven om pas in 2008 (na twee paarse legislaturen) concrete maatregelen te voorzien ?  En welke maatregelen. Hogere beroepen kunnen in 2008 al na een loopbaan van 30 jaar op brugpensioen gaan op 60 jaar, terwijl de arbeiders van de zware beroepen al een loopbaan moeten hebben van 35 jaar om op 58 jaar op brugpensioen te gaan. In de praktijk zullen sommigen dan al ruim 40 jaar gewerkt hebben. In 2024 kunnen die hogere beroepen nog altijd na een loopbaan van 35 jaar (vanaf 25 jaar) op brugpensioen aan 60 jaar, terwijl die versleten arbeiders al minstens 38 jaar moeten werken om op brugpensioen te kunnen op 58 jaar. En wat moeten die arbeiders denken van de bonus vanaf 62 jaar, ook voor wie maar een dertigtal jaren heeft gewerkt ?

     

    Maar belangrijker zou moeten zijn : de werkzekerheid of het ‘recht op arbeid’, dat de laatste tijd in een andere context meer en meer als slogan opduikt. Werkgelegenheid was altijd een topprioriteit bij vorige regeringen. Nu horen we het wel eens als afleidingstruc zonder concrete invulling. “Werk, werk, werk”, zei Verhofstadt vorig jaar bij het begin van het politieke jaar. Maar daarvan is niets in huis gekomen, ook niet van de splitsing van BHV, het DHL-dossier, het Sabena-dossier rond de nachtvluchten of de 200.000 nieuwe werkplaatsen. Het jaar zonder verkiezingen in het vooruitzicht, werd gewoon nog eens een verloren jaar en dat terwijl we op alle Europese lijstjes worden geconfronteerd met de teloorgang van België.

     

    Die 620.000 werklozen zijn daar het voornaamste slachtoffer van, maar hun mening wordt net als al die jaren de nu rellenschoppende kinderen van de structurele werklozen in de Franse ghetto’s niet gevraagd.  Het verlies of moeten ontberen van een job berooft de mensen niet alleen van een inkomen, maar ook van hun sociale identiteit en het gevoel iets zinvols uit te richten in het leven. Als een familie gedurende een generatie werkloos blijft, krijgen we toestanden zoals het zinloos vernielen van auto’s van hun buren. Als dan ook het opvangnet op steeds meer verzet stuit, dat terwijl wel extra belastingsvoordelen aan de hoogste inkomens wordt toegekend, vragen we op termijn naar explosieve toestanden.

     

    Werkzekerheid moet prioritair staan. Het “Recht op Werk” moet boven alle andere beleidsopties staan. Vergeleken met de werkloosheid is de vergrijzing een simpel probleem. Maar als er door Paars steeds maar wordt gezwaaid met onvoorwaardelijke lastenverlagingen of fiscale kortingen voor bedrijfsleiders, zonder dat daar ook maar één werkplaats moet tegenover staan, is men verkeerd bezig.  Ik heb het hier bewust over ‘bedrijfsleiders’ en niet ‘werkgevers’. De werkgevers beogen momenteel veelal alles behalve wat hun naam mag doen vermoeden. Hun zelfzucht denken vooral nog aan lagere lonen en een soepeler ontslagrecht en ze worden daarin ten volle ondersteund door de Paarse regering Verhofstadt met liberalen en Spa-Blauwen.   

    10-11-2005 om 06:52 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    01-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De doorzichtige individualiserings-politiek van Paars
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     “Als we de burger individueel kunnen aanpakken, dan is die vlug te overtuigen met valse cijfers, valse argumenten, valse beloften”. Dat is de politiek van Verhofstadt en de paarse partijen en niet zonder succes ook. Oppositiepartij Vlaams Blok-Belang is op dat vlak trouwens hun politieke partner, want geen enkele partij haalt meer extra stemmen uit die strategie.  Paars en Blok waren trouwens ook partner bij de verandering van het kiesstelsel naar grotere provinciale kieskringen, die vooral in het voordeel spelen van BV-politici ten nadele van de plichtbewuste, toekomstgerichte en meer aan parlementair werk dan aan publiciteit denkende volksverbonden politici.

     

    Het volkse verenigingsleven, zowel voor de jeugd als volwassenen, werd eerder ontmoedigd dan wel gestimuleerd en dat was zeker het geval voor belangen-organisaties, die met studiediensten een bedreiging konden vormen voor de politieke individuele aanpak van ons huidig leger ministers.  Het democratisch karakter van het verenigingsleven of het middenveld werd op die manier subtiel ondermijnd. Geen gelegenheid ging voorbij waarbij vakbonden bij het gerechtvaardigd gebruik van hun stakingsrecht, betoging of ander democratisch spreekrecht in het verdachtenhoekje werden geduwd voor crimineel gedrag. Dat ook de SP.a hier volop aan meewerkt, stemt tot nadenken over het feit dat de politieke strategie van enkele kopstukken zomaar voorrang kan krijgen op een neo-liberale  sociale afbraakpolitiek. 

     

    Uitspraken als “hoe meer ouderen aan het werk blijven, hoe meer werk er overblijft voor de jongeren”, “sociale afbraak is progressief, aan de kant staan van de arbeiders is conservatief” en “wat goed is voor de liberalen is goed voor de socialisten”  kunnen misschien met enige overredingskracht van een goede oplichter nog individueel verkocht worden, maar worden nogal vlug als dwaze praat ontmanteld in groepsgesprekken in het verenigings- of clubleven. Het middenveld leert ook respect opbrengen voor de alledaagse moeilijkheden van de andere leden in de club, in de vereniging of op de wijk. In het middenveld kan elkeen ondervinden dat de zelfzucht van het individu enkel leidt tot verzuring, elitaire eenzaamheid en nog grotere ontevredenheid, terwijl het geluk veeleer te zoeken valt in verbondenheid, solidariteit en een streven naar een leefbaar bestaan voor iedereen.

     

    De gefixeerde aandacht voor belastingsverlagingen en afschaffing van de hoogste belastingsschalen is contraproductief als de politici anderzijds blind zijn voor het onrustwekkend  stijgend aantal medemensen onder de armoedegrens. Als alleen geschenken worden uitgedeeld aan mensen, die al kunnen baden in hun hogere status, terwijl men de verhoogde belastingsdruk afwimpelt op accijnzen en belastingen op levensmiddelen zodat de lagere inkomens evenveel moeten bijdragen als de beter begoeden, zakt inderdaad de welzijnsgraad en het socio-economisch vermogen van die maatschappij. Denemarken is met zijn recordbelastingen het gelukkigste land te wereld, alleen maar omdat het geluksniveau van een samenleving stijgt naarmate de inkomensverdeling gelijkmatiger is. Paars werkt momenteel aan een maatschappij met een buitengewoon rijke Coene naast de armoede lijdende Jan en Piet, die bij Picanol ontslagen werden om Coene zijn monsterwedde te kunnen blijven betalen. 

     

    01-11-2005 om 00:00 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    31-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Socialistisch Project Rood
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Het is duidelijk dat de huidige top van de SP . anders kiest voor een sterk blauwgetint Paars. De aanvallen van Vandelanotte op de socialistische vakbond zijn daar een nieuw toonbeeld van. Als ze zeggen dat de vakbond liegt over de brugpensioenleeftijd op 60 jaar, waarom liegt de Paarse regering dan niet als ze in de State of the Union in het parlement stoer verkondigt dat de brugpensioenleeftijd van 58 naar 60 wordt verhoogd, ook nadat de ACV-leider Cortebeeck gewezen had op een nuancering. Hij werd gewoon weggelachen door de Paarse regering van Verhofstadt-Vandelanotte en de ministersdochter Freya en ministerzoontje Peter blijven tot vandaag nog altijd zweren op de Blauwe versie. Dat ze dan toegeven dat het maar facade is voor 2010-2020, zoals ook de sluiting van de kerncentrales dat was. Het enige dat hen telt is nog tot 2007 op hun ministerpostje te blijven, ten koste van hun achterban.

    Het wordt tijd om de SP-ROOD op te richten. De letters SP kunnen dan staan voor Socialistisch Project en Rood kan aanduiden dat de huidige kliek met Janssens, Vandelanotte, Vanvelthoven, Vandenbossche, en andere ophooggevallen socialisten die de partij veranderde in SP a eigenlijk beter eerlijk hun partijnaam in SPA BLAUW zouden kunnen veranderen.

    31-10-2005 om 17:13 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    26-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Werkvolk telt niet meer mee !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een aanslag op de vakbond is een aanslag op het volk. Het is duidelijk dat de Paarse regering van Verhofstadt weinig respect heeft voor het deel van de bevolking, dat zijn boterham moet verdienen met loonarbeid of om één of andere reden zelfs geen arbeid mag of kan presteren. Anderzijds verleent ze alle mogelijke steun aan de fiscale fraudeurs, de Euro-miljonairs, de uitbuiters en aan een klimaat van “alle macht aan het eigen voordeel”. In dit klimaat zijn vakbonden en andere democratische krachten, die zich ook bekommeren voor de ‘minder-bekwamen’ of  voor belangen van een minder-elitaire groep,  een gemakkelijke schietschijf.

     

    De laatste vijf jaren worden de vakbonden door de paarse excellenties stelselmatig in het verdoemhoekje geplaatst. De uitspraken van Daems, Dewael, Degucht of Verhofstadt zijn niet  nieuw en kaderen in de Liberale politieke uitlaatklep voor de kapitaalkrachtige elite van de bevolking. De lafheid is wel toe te schrijven aan de excellenties in de regering, die zich socialistisch noemen, maar door hun eigenpostjes-belang of hun welstand  steeds sterker liberaal georiënteerde denkbeelden verkondigen. Kenschetsend is dat de socialistische kopstukken meehuilen met de liberale haviken tegen het stakingsrecht.

     

    Zelfs als de vakbond zich constructief opstelt en eerlijk mee onderhandelt over het generatiepact, wordt deze alleen maar misbruikt voor het eigenbelang van de Paarse regering.  Wat te denken van de triomferende en tegelijk provocerende uitspraken in de “state of the union” van de regering Verhofstadt, die alleen maar met de bewering “brugpensioen op 60” met zijn regering op zijn lauweren leeft naar de volgende federale verkiezingen van 2007 trekt. Pas later moet diezelfde Verhofstadt schoorvoetend toegeven dat de leeftijd in regel niet wordt verhoogd. Het generatiepact is ook al een benaming vol bedrog, want van tewerkstelling voor jongeren komt al helemaal niets in huis.

     

    Is het dan te verwonderen dat de mensen er mooi genoeg van hebben en basta zeggen tegen de regeringsuitspraken, basta zeggen tegen de provocerende spotjes en uitspraken van het zich door de steun van de regering onoverwinnelijk voelend patronaat. De werkmensen zien zich genoodzaakt om de confrontatie aan te gaan. Ze zien de praktijk van steeds minder respect voor hun inspanningen, een onzekere toekomst door de dreigende en provocerende taal van regering en patronaat, de dreigende armoede voor hun kinderen en dat door de schuld van een regering met oogkleppen die enkel gericht zijn naar eigenbelang en zich afschermen voor de praktijk van een werknemersloopbaan.

    26-10-2005 om 17:06 geschreven door poli


    >> Reageer (1)
    16-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn Paars sluitende Begrotingen betrouwbaar ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zijn Paars sluitende Begrotingen betrouwbaar ?   16 okt 2005

     

    Onze paarse federale regering Verhofstadt  heeft weer een wit konijn gebaard. Ook dit keer krijgen we een sluitende begroting, dat er eigenlijk geen is. Met Vande Lanotte en Reynders werd afgestapt van de volgehouden begrotingsdiscipline van vorige eeuw en er is roekeloos omgesprongen met de rooskleurige vooruitzichten inzake reële begrotingsoverschotten en schuldafbouw. De begrotingsoverschotten lagen in de lijn van de verwachtingen, maar dan zonder buitensporige eenmalige goocheltrucjes. Ook de planning van de schuldafbouw voorzag al enkele jaren een sterkere daling naar de Europese limiet.  

     

    Toekomstige begrotingsministers zitten met de hypotheken opgescheept. Voor 2003 werd 5 miljard fictief kapitaal ingebracht van het Belgacom-pensioenfonds om de lopende uitgaven mee te financieren. Maar daar staan wel de pensioenverplichtingen tegenover van de werknemers van Belgacom. We hadden ook al de overname van het Biac-pensioenfonds, vervroegde 1 miljard euro uitzonderderlijke uitgaven van NMBS, de verkoop voor ruim 1,1 miljard van overheidskantoren, verkoop van nog te innen BTW-tegoeden en later te ontvangen belastingstegoeden. Resultaat is dat in ruil voor deze paniekverkopen de begrotingen van de volgende legislatuur worden gehypothekeerd met miljarden extra uitgaven aan huurgelden voor hun administratieve gebouwen , pensioenen en al verkochte inkomsten uit BTW en belastingen. 

     

    Vande Lanotte heeft de kans gemist om in een periode van langdurige lage rente de schuld echt versneld af te bouwen. Hij is vertrokken met een groot primair surplus en ook die erfenis is grotendeels opgesoupeerd naar ene primair saldo van minder dan 4 %.  Hij zwijgt dit jaar ook wijselijk over zijn Zilverfonds. Het moet tot hem zijn doorgedrongen dat elke weldenkende burger zich niet meer laat vangen door dergelijke ongerijmdheid. Met het Zilverfonds staat de overheid zowaar in de schuld bij zichzelf. De miljarden zijn uitgegeven en zouden de volgende decennia nog eens kunnen uitgegeven worden ? 

     

    Bovendien zijn de loonkosten van het overheidspersoneel serieus gestegen en de nodige overheidsinvesteringen sterk afgebouwd. De paniekoperaties om de begrotingen sluitend te houden zijn dus contraproductief. In de toekomst zullen ze ons zuur opbreken. Ook het vertrouwen in de Belgische fiscaliteit kreeg een ferme deuk. Wat is de geloofwaardigheid nog voor een fiscale discipline als belastingsfraudeurs eerst hun ontdoken opbrengsten kunnen witwassen met een eenmalige bevrijdende aangifte en het jaar nadien al opnieuw fiscale amnestie wordt toegekend.  De kleine spaarders, die dan wel in eigen land belegden, worden dan wel gesanctioneerd en moeten onaangekondigd 15 % roerende voorheffing van hun opbrengsten afgeven. De manier waarop die maatregel met de dag verandert, is weer een toonbeeld van de ernst van het Paarse beleid in ons landje. 

    16-10-2005 om 06:23 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    30-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.België verliest aan concurrentiekracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     De krant De Tijd uit de liberale stal Van Thillo meldt dat de concurrentiepositie van België erop achteruit gaat. In het gereputeerd rapport van het Zwitserse World Economic Forum is België vorig jaar gezakt van de 25e naar de 31e plaats. Ons land is niet alleen de grootste zakker van de West-Europese landen, we staan ook het laagst gekwoteerd. Het rapport van het World Economic Forum is een rangschikking van 117 landen, gebaseerd op gegevens over macro-economie, technologie, de tevredenheid van bedrijfsleiders en de kwaliteit van de overheidsinstellingen. De laatste vijf jaar is België gezakt van de 17de  naar de 31e plaats.

     

    In alle Europese klassementen gaan we er momenteel op achteruit. De Tijd heeft ook daarvan een lijstje bijgehouden. Inzake menselijke ontwikkeling zijn we vorig jaar gezakt van de 6de  naar de 9de  plaats. Inzake economische groei zijn we afgezakt van de 8e naar de 11de  plaats, het ondernemingsklimaat is twee plaatsen gezakt naar de 18e plaats en zelfs met onze eens zo ongenaakbare productiviteit zijn we vorig jaar alweer een plaats gezakt naar de 4de plaats.

    Eerder in dit blog hadden we het al over het zakken van België op de welzijnsladder en de onrustwekkende stijging van het aantal Belgen, die moeten leven onder de armoedegrens. Zijn er dan geen cijfers waar België is verbeterd, zult ge zeggen. In een lijstje blijken we het toch beter te hebben gedaan dan onze Europese concurrenten, nl in het lijstje met het grootste stijgingsprocentage van het aantal Euro-miljonairs.  Dat is misschien het enige waar Verhofstadt kan mee pronken. Zoals verwacht heeft hij inderdaad zijn verklaring voor al die negatieve cijfers over België :  Ze vergissen zich allemaal, want dat kan niet onder zijn Paarse bewind.  Scherp gesteld zouden we de ontkenning van Verhofstadt voor alles wat zijn Paarse regering met de neus op de resultaten drukt, kunnen vergelijken met de ontkenning van de holocaust of een mars naar de dwaasheid. 

    Misschien had hij wat meer aandacht moeten hebben voor de echte problemen.  Weinig hoopgevend voor België is alvast dat hij ondanks alle waarschuwingen en gebrek aan daadkracht met Paars nog tot 2007 gaat doorregeren.

    30-09-2005 om 06:53 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    27-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Vlaamse septemberverklaring
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We moeten het toegeven. De algemene beleidsdrang in de septemberverklaring van de Vlaamse regering bekoort ons meer dan dat bij de vorige regering het geval was. Na jaren van temporiseren en zand in de ogen strooien, wil de regering Leterme blijkbaar zijn ministers eindelijk aanzetten tot actie om de sociaal-economische slagkracht van Vlaanderen te versterken. Na Flanders Technology en het door Paarsgroen afgebouwde Vlaanderen 2002 moeten we met Flanders Future Vlaanderen op termijn opnieuw omhoog kunnen klimmen op de welvaartsladder, waarop we momenteel onrustwekkend aan het afzakken zijn.

     

    Leterme spreekt over een ‘investeringsregering’, een regering die investeert in onze toekomstige welvaart. De bedreigingen voor onze economie zijn groot en het potentieel is afgezwakt na een periode waarin economie en tewerkstelling aan belang hebben ingeboet bij onze beleidsmensen. Investeren in de toekomst is de boodschap. Stimuleren van het ondernemen en het innoveren; versterken van onze logistieke troeven, onze talenten en onze tewerkstelling. Vlaanderen moet terug de ambitie krijgen om met zijn sociaal-economische prestaties tot de wereldklasse te behoren.

     

    We horen daar graag bij dat elke mens telt voor deze Vlaamse regering. Ook werkzoekenden, jongeren en allochtonen moeten meer eerlijke kansen krijgen en de tewerkstellingsmogelijkheden voor personen met een arbeidshandicap worden uitgebreid. De strijd tegen de armoede wordt opgevoerd met een actieplan. We kunnen hierbij Leterme volgen als hij zegt dat armoede een kanker is die de sociale samenhang aanvreet.

     

    Hier heb ik geen begrip voor de afleidende commentaren van saaiheid bij de heren volksvertegenwoordigers of journalisten… Vlaanderen besturen is geen spelletje meer. Werken kan misschien soms saai zijn, maar als daar een spelletje wordt van gemaakt is het resultaat er meestal ook maar naar. Het is bedenkelijk als het aangeven van al die plannen voor een goed toekomstgericht beleid deze heren niet meer weet te boeien !  Gedaan dus met spelen, heren en met inzet werken aan de toekomst van Vlaanderen ! 

     

     

       

    27-09-2005 om 06:22 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    24-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rijp voor verkiezingen, maar uit eigenbelang aanmodderen tot 2007
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zoals Paars ontstaan is in Wallonië blijkt paars ook daar het eerst in ontbinding.  De Waalse gewestregering, waarin de MR van Reynders al in de oppositie zit, is daarvan al een toonbeeld. En eigenlijk horen we daar met het soort Marshallplan als Vlaming voor het eerst ook een opbeurende wind waaien, waarbij het beleid de problemen erkend en van plan is daar ook aan te werken.  De pesterij tussen PS en MR wordt daarbij met de dag erger en de invloed is al voelbaar in de federale regering. Voorbeelden daarvan zijn legio, ondermeer het terugfluiten van Reynders met zijn energiecheque en  nog deze week met zijn toegevingen aan de brandstofhandelaars.

    MR-voorzitter Reynders had woensdag de brandstofhandelaars zomaar in zijn eentje toegezegd de gespreide betaling van de stookoliefactuur en de eenheidsprijs voor stookolie terug af te voeren. De andere regeringspartijen konden dit natuurlijk niet laten gebeuren en de uitschuiver van de MR-voorzitter werd door hemzelf, Verhofstadt en de ministers Christian Dupont (PS) en Verwilghen (VLD) opnieuw rechtgezet.  Waant Reynders zich al in de verkiezingsperiode van geschenken uitdelen of was het stokebrand steken? 

     

    Anderzijds heeft de MR zeker gescoord met hun salvo op de PS-baronnie in Charleroi. De corruptie van de drie PS-schepenen is duidelijk en de afwikkeling van de zaak kan de MR alleen maar plezieren.  Eerder had de PS een regeringsnota laten lekken met het liberale voorstel om de kinderbijslag terug te schroeven. En we kunnen ook niet zeggen dat de nota over de eindeloopbaanproblematiek getuigt van een eensgezinde of krachtdadige regering.  In een normale democratie is het vleugellam aanmodderen van ons federaal bestuur rijp om naar de kiezer te gaan.  

     

    Maar in 1999 was paars overeen gekomen om voor twee legislaturen tot 2007 te gaan. En mede door het aanpassen van de kieswet en het vervroegen van de federale verkiezingen in 2003 heeft Paars ook de grote meerderheid van de kiezers kunnen verleiden.  Een jaar later waren de verhoudingen al totaal anders en sedertdien kunnen we zeggen dat de twee grootste Vlaamse partijen niet zijn vertegenwoordigd in de federale regering, die momenteel dus geen meerderheid heeft in Vlaanderen. Dat is dan weer de reden waarom Paars en Verhofstadt  zichzelf verplicht zien om door te gaan tot 2007.  Het klopt niet dat verkiezingen geen alternatief is omdat ze bekommerd zijn om het welzijn van het land en zijn burgers. De echte reden ligt bij het eigenbelang en behoud van hun postje met daarbij het zo lang mogelijk profiteren van de comfortabele machtige positie van liberalen en socialisten.

     

    Het resultaat begint stilaan door te dringen: Ons land en Vlaanderen verliest zijn toppositie inzake welstand en sociale zekerheid. Vijf jaar werd niet gewerkt aan de dringende economische en sociale maatregelen om de toekomst van welstand te vrijwaren. De potentiële investeerders zijn afgeschrikt door de besluiteloosheid en de wispelturigheid van onze bestuurders.  We leven in een politieke cultuur waar alleen nog geschenken worden uitgedeeld, belastingsverlagingen worden beloofd en echte problemen naar een mesthoop worden verwezen, waar ze uiteindelijk rotten en het ganse huishouden van ons land verpesten.  Ze vergeten dat regeren een werkwoord is en geen rollenspel. Werken vraagt soms ook een inspanning.   

    Of gaan we toch naar verkiezingen. Strategisch liggen de kaarten nu beter voor paars dan vorig jaar met BHV, DHL en andere debacles. Die zouden vergeten zijn als het rond economische standpunten gaat. Zoals in 1995 kunnen de socialisten weer zwaaien met het gevaar voor de sociale zekerheid en de liberalen met allerlei snoepjes voor de actieven. Als Reynders in de federale regering vergeet van zijn petje van MR-voorzitter af te zetten en de Waalse socialisten genoeg gepest worden kan het er toch van komen. En Verhofstadt kan dan in de rol van Schroder asen op een verlenging van zijn premierschap met paars, dat de schade heeft kunnen beperken. 

    24-09-2005 om 06:22 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    22-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindeloopbaan in BHV-scenario
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vorig jaar zat de federale regering met nachtzittingen rond DHL, BHV, nachtvluchten en ik weet niet meer wat dossiers waar voordien al kon aan gewerkt zijn, maar die niet van aard waren om gemakkelijk te kunnen scoren. Nu zitten we met analoge nachtvergaderingen over eindeloopbaan en andere besluitvorming of beter niet-besluitvorming dat  beter in het duister gebeurt.  Ook vandaag zien we de besluiteloosheid van deze regering, als er niet direct goedkoop profijt voor eigen achterban mee gemoeid gaat.  

     

    Het resultaat zou een vaag “richtinggevend document” zijn, dat wel goed verkocht wordt met het miss-figuur van Freya als onderhandelingsnota voor de sociale partners. Deze hadden echter al een verdergaand document besproken, zodat de nieuwe nota eigenlijk een stap achteruit is. En hoe moeten ze daar samen met hun achterban aan uit geraken in de beperkte periode tot 11 oktober. Een plichtsbewuste regering had dit “richtinggevend document” al vijf jaar eerder kunnen presenteren, want het dringende karakter van het debat rond de eindeloopbaan dateert al van eind vorige eeuw.  Maar de excellenties hadden dan hun hoofd vol met snoepjes uit te delen aan hun achterban, de hoogste belastingsschalen af te schaffen, de kieswet naar eigenbelang te veranderen, de nachtvluchten te concentreren over de Vlaamse rand, hun wedden aan te passen, verkiezingskabinetten op te zetten en een nieuwe politieke benoemingsstrategie op gang te brengen.

     

    Plots is ook de financiering van de sociale zekerheid weer belangrijk. De laatste jaren was er nooit bezwaar om onvoorwaardelijke verlagingen toe te kennen van sociale bijdragen of de fondsen van de sociale zekerheid te misbruiken voor begrotings- en andere afwijkende doeleinden. De Sociale Zekerheid heeft daardoor te kampen met een voorspelbare structurele vermindering van de inkomsten. Terwijl de hogere inkomsten en functies alle mogelijk profijt kregen, kon er bij de laagste inkomens zelfs geen normale indexaanpassing van af. We gaan langer moeten werken voor lagere pensioenen.

     

    En de maatregelen… Een bonus voor wie na zijn 60e nog aan de slag blijft. Toch de reinste discriminatie tegenover degenen die dan al 40 jaar en meer aan de slag zijn in jobs waar bijna  niemand van de hoger opgeleiden zijn handen wil aan vuil maken en trouwens fysiek niet zouden aankunnen. Het moet normaal zijn dat wie tot 25-30 jaar op onze kosten kon studeren, ook wat langer aan de slag blijft zonder dat daar extra geschenken moeten voor zijn. 

     

    En het zoeken naar middelen om die sociale zekerheid betaalbaar te houden… Besparen op kindergeld is ook een hypotheek leggen op de toekomst. Nu al kampen we met een tekort aan kinderen om de economische activiteit in de toekomst nog te kunnen invullen. Daar passen  veeleer stimuli dan wel bezuiniging. En wie wordt weer getroffen door een franchise van 50 € in de gezondheidszorg, het uitstellen van de indexsprong (de laatste jaren eigenlijk al toegepast op vervangingsinkomens), en andere besnoeiingen om elders weer fiscale sprookjes toe te laten.

     

     

    22-09-2005 om 06:49 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    17-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Europese jobkes als redplank voor binnenlands postjesprobleem
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De haast om Verwilghen zo rap mogelijk in een internationale job te dumpen, is niet meer mooi om aan te zien. Eigenlijk heeft de VLD van Verhofstadt hem altijd alleen maar gedoogd voor zijn opbrengst als omhooggevallen “witte ridder” uit zijn voorzitterschap van de Dutroux-commissie.  Noch als minister van justitie in de vorige regering noch nu als economie-minister kreeg hij de volle steun van de regeringsleider. Justitie, economie, energie en wetenschapsbeleid werden mede stiefmoederlijk behandeld.

     

    Tijdens zijn eerste regeerperiode volgde Verhofstadt nog de tactiek om voor België zo weinig mogelijk hoge jobkes binnen te halen in de hoop om zelf zoveel mogelijk kans te maken om de hoofdvogel van Europees regeringsleider te kunnen binnenhalen. Nu kan Verwilghen niet vlug genoeg uit de federale regering gedumpt. Eerst werd hij nog voorgedragen bij de Verenigde Naties als Hoog Commissaris voor de Vluchtelingen, waarbij het lobbywerk al de shortlist opleverde maar uiteindelijk moest hij logisch de duimen leggen voor de meer gereputeerde Portugees Antonio Guterres. Nu moet hij Alvaro Gil-Robles opvolgen als commissaris voor de Rechten van de Mens bij de Raad van Europa.

     

    Eerst zag Verhofstadt niet in dat zijn stelling dat de Raad van Europa hem zelf had gevraagd heel ongeloofwaardig overkwam. Dat komt wel meer voor, als hij voor de publieke opinie zijn leugens met alle middels voor waarheid wil verkondigen. Dan blijkt dat minister De Gucht de Belgische ambassadeurs officieel  heeft gevraagd om de Belgische kandidatuur te steunen. Eerst wil Verwilghen zijn werk als minister afmaken en nadien zou hij beseffen dat zijn rol in de Belgische toppolitiek is uitgespeeld. Heeft Verwilghen ook nog ander lobbywerk verricht dan zijn bestuursmandaat bij een tabaksgigant?

     

    Nu wordt Luc Van Den Brande door Stef Goris, de VLD-overloper van dienst,  verweten dat hij de voorkeur geeft aan een buitenlander.  De VLD-er geeft echter zelf toe dat Verwilghen een grote handicap moet overbruggen omdat hij minder goede papieren kan voorleggen dan zijn concurrenten. De Pool Nowicki werkt echter al 25 jaar rond mensenrechten en was vijf jaar ombudsman in Kosovo. Dienen de Europese diensten alleen maar om mannetjes in te droppen, waar men in eigen land geen blijf meer mee weet.  De Europese Commissie is ook al zo’n uitzwaaimogelijkheid, eerst voor de corrupte Busquin nu voor Michel.  

     

    De VLD heeft natuurlijk veel volk, overlopers en anderen, dat een postje is beloofd.  Zo mag Karel Pinxten binnenkort de Kamer ruilen voor een topfunctie bij de Europese Rekenkamer. Eerder werd Johan Van Hecke zonder mandaat van de kiezer ook al in een Europese zetel gedropt. Een regelmatige stoelendans laat de VLD toe om de beloofde postjes te kunnen bezorgen. De extra-staatssecretarissen met part-time werk dienden trouwens ook dit doel. Het blijft voor Verhofstadt steeds een win-win-onderneming. Hij is verlost van Verwilghen en kan opnieuw postjes uitdelen.  Het realiseren van de overloop-beloften is ook goed om nieuwe veroveringen te overtuigen. 

     

     

     

    17-09-2005 om 06:26 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    12-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat verandert er bij de lokale verkiezingen van 2006 ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 8 oktober 2006 moeten we weer naar de stembus om een nieuwe gemeenteraad en provincieraad te kiezen. Zoals het de politici van heden te dage past moeten de spelregels veranderen. Waar in de Oude Politieke Cultuur alle aandacht moest gaan naar de verbetering van de welvaart door zoveel mogelijk mensen een basiswelstand te bezorgen. Dit bracht de economie op gang en men bleef die economie en tewerkstelling smeren door een blijvende aandacht voor de echte levensbelangrijke problemen van de mensen. De Nieuwe Politieke Cultuur is door de nieuwe politieke caste uitgevonden en om vooral bezig te zijn met hun persoonlijk eigenbelang of wordt alvast zo ingevuld.

     

    De belangrijkste wijzigingen zijn al enige tijd bekend: er moeten evenveel vrouwen als mannen op de lijsten staan en bovendien mogen de eerste drie niet alle drie mannen of vrouwen zijn. Er moet dus minstens één vrouw staan in de top 3 van elke lijst. Een bijkomende maatregel is dan dat de lijststem niet meer mee telt. Wie het meeste stemmen heeft, krijgt dus het mandaat. De plaats op de lijst is op die manier van geen belang. Of toch ! De lijststem, hier veelal kopstem genoemd, komt wel voor de helft in rekening voor het bepalen van de opvolgers op de lijst. De eerste niet-verkozen kandidaat kan die lijststemmen dan gebruiken om eerste opvolger te worden en meestal komen met verloop van tijd wel enkele opvolgers in de raad.

     

    Nog nieuw is het volgnummer van de kandidaten op de lijst. Op de stembrieven komt bij iedere lijst eerst het nummer van de kandidaat, dan het bolletje dat u kan inkleuren en dan pas de naam. Vroeger stond het bolletje achter de naam. Bij een korte naam stond het bolletje daardoor wel eens ver van die naam - wat voor vergissingen kon zorgen.

    We krijgen dus in Tongeren iets van  1  O   Dewael Patrick.

     

    De mogelijkheid om electronisch stemmen wordt niet uitgebreid. Enkel wie in 2004 voor de Vlaamse en Europese verkiezingen al met computer moest stemmen, zal dat ook moeten doen in 2006. De rest zal het verder manueel moeten doen. We krijgen daar wel één uur meer voor dan voordien. Is dit een teken van onthaasting of van het feit dat er zowel bij de kiezers als bij de organisatoren steeds minder deskundigheid inzake verkiezingen aanwezig is.? Feit is dat de bureaus voor het manueel stemmen (met rode potlood) open blijven van 8 tot 14 u., deze met electronische stemopname (computer) tot 16 uur. De uitslagen zullen dus normaal al één uur later beschikbaar zijn dan bij vorige lokale verkiezingen.   

     

    Er kan ook een handel worden gevoerd in volmachten. Wie niet kan gaan stemmen, krijgt de gelegenheid om zijn stem te verkopen aan iedere andere gemeenteraadskiezer. De volmacht moet niet langer gegeven worden aan de nabije familie. Het attest vragen om zo’n volmacht te geven, zal ook vlugger kunnen gebeuren.  Bovenaan de lijsten komt dus het lijstnummer en de naam van de lijst. Het aantal karakters voor die lijstnaam wordt uitgebreid van 6 naar 18. Waar vroeger Gemeentebelangen moest worden afgekort in GB of zoiets, kan de naam nu volledig op de stembrief komen. Eigenlijk wil men de mogelijkheid bieden om kartels zoals SP.A-Spirit-Groen volledig te kunnen benoemen. Voor die nationale kartels wordt ook het geven van het volgnummer intererssanter. Het kartel krijgt het eerstgetrokken nummer zodat ze meer kans krijgen op een lager nummer. Als in het voorbeeld van daarjuist de nationaal getrokken nummers bv. Zijn:  Spirit 1,  Groen 5 en SP.A 10  kan de kartellijst naar de kiezer gaan met het nummer 1. Nieuw is ook dat een administratief rechtscollege de geschillen gaat beslechten en niet de bestendige deputatie van de provincie.

     

    We herinneren ons nog dat Paarsgroen bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2000 de kiezer voorloog dat het de laatste lokale verkiezingen zouden zijn zonder rechtstreekse verkiezing van de burgemeester. Wel alle stemmingmakerij van de laatste jaren ten spijt, uiteindelijk hebben de volksvertegenwoordigers terug beide voeten op de grond gezet en wijs ingezien dat  deskundigheid en burgervaderschap belangrijker waren voor het bestuur van een gemeente dan wel zijn of haar BV- of Miss-allures. Ook de verdeelsleutel voor de zetels blijft volgens het systeem Imperiali gebeuren (wat minder vriendelijk is voor kleinere partijen). Stemmen vanaf 16 jaar,  komt er evenmin.

     

    De nieuwe kiesregeling in de gemeentewet bevat zowel positieve als negatieve elementen. We zaten er niet op te wachten, zeker met het resultaat voor ogen. Zelfs de als voorbeeld van democratie voorgestelde afschaffing van de lijststem zal in de praktijk weinig verandering brengen. Bij gemeenteraadsverkiezingen heeft de lijststem weinig invloed op de samenstelling van de gemeenteraad. Voor de lijsten met meerdere verkozenen, waren dit al de kandidaten met de meeste voorkeurstemmen. Negatief daarbij is dat de afschaffing van de lijststem ook de positieve discriminatie uitsluit voor vrouwen en andere bekwame kandidaten, die wat minder publiciteit naar zich toe kunnen halen omdat ze minder demagogisch of minder in schijnwerpers lopen, zich nog niet hebben kunnen bewijzen, enz.  We denken aan vrouwen, jongeren, beloftevolle elementen met visie en politieke bagage. De regel dat geen drie kandidaten van hetzelfde geslacht in de top 3 mogen staan is door de afschaffing van de lijststem waardeloos geworden voor de rechtstreekse verkiezing van meer vrouwen in de gemeenteraad. Maar daar hebben de vrouwelijke parlementairen natuurlijk geen probleem mee.

    De nieuwe kieswet is zonder twijfel ook in het voordeel van de gevestigde politici. Vernieuwing zullen we minder krijgen en als dat het geval wordt dan hebben ondemocratische demagogen en bekendheid tout-court voorrang op bekwaamheid en politieke visie.  We kunnen ons afvragen of de toekomst van de gemeenten in betere handen zal zijn als het BV- of  Miss-gehalte en de financiële mogelijkheid om publiciteit te voeren nog meer de bovenhand haalt. Mensen die door hun bekwaamheid en politieke alertheid een zeker democratisch gezag hebben opgebouwd als betrouwbare bestuurders en daardoor in de politieke polls door een politiek geïnteresseerde basis een plaats vooraan op de lijst hebben veroverd, dreigen nu uit de boot te vallen met alle gevolgen voor het toekomstig beleid van de gemeente.

     

    In een aantal gevallen krijgen de kiezers met het nieuwe systeem wel de kans om bij te sturen door kandidaten te steunen die bewezen hebben uit het goede hout gesneden te zijn.  Hoe minder gemeenteraadsleden met kennis over de politieke besluitvorming en de beleidsterreinen, hoe gemakkelijker het college het heeft om die raad een rad voor de ogen te draaien. De gevestigde politici kunnen dan gemakkelijker hun wil opdringen. De gevestigde politieke klasse heeft met oogverblindende veranderingen weer handig ingespeeld op de publieke perceptie. Die ogen zullen maar opengaan als het te laat is.

    12-09-2005 om 17:05 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    08-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sociale afbraak treft iedereen !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    België is de laatste jaren ferm gezakt op de graadmeter van welvarende en herverdelende landen. Het aantal rijken en hun weelde is weliswaar gestegen, maar het aantal armen is onrustwekkend gestegen. Paars heeft niet omgezien naar de algemene welvaart van het land, maar stak alle energie in een blind goed-nieuws beleid van onevenwichtige belastingsverlagingen voor de meest welstellenden terwijl de rest van de bevolking moest opdraaien voor een stijgende belastingsdruk en het laks uit de weg gaan van de echte problemen. Met thema’s als economie en tewerkstelling kon niet worden gescoord en daarom lieten ze het beleid terzake maar aanmodderen. De 630.000 werklozen, een aantal dat nog steeds stijgt, moet het stellen met federale waanvoorstellingen van 200.000 extra jobs, zonder dat daar de afgelopen vijf jaar ernstig politiek werk werd aan besteed. Hoe meer ministers, hoe hoger de politieke wedden en hoe intenser de politieke benoemingen Paars kreeg, hoe minder sociaal en welvarend België werd.

     

    Nog steeds spiegelen onze politici ons voor dat we hier in een sociaal paradijs leven. Nu blijkt dat we op dat vlak zwaar hebben ingeleverd. België behoort  nu tot de slechtste landen in zijn reeks voor langdurige armoede, armoede onder ouderen en armoede onder uitkeringstrekkers in het algemeen.  Ons leefloon is bij de laagste in Europa en dat is ook het geval voor onze uitkeringen en vervangingsratio van onze pensioenen (verhouding pensioen/laatste loon). “Als we zo voortdoen, duikelen we straks uit de kopgroep van welvarende en herverdelende landen”, zegt de onverdachte professor Bea Cantillon, vice-rector van UA en directeur van het Centrum voor Sociaal Beleid.  Ook op de welzijnsindex van de VN, waarin België vorig jaar is gezakt van de 6de naar de 9de plaats, toont aan dat Paars ons land in de verkeerde richting heeft geduwd. 

     

    De vooruitzichten op dat vlak zijn bovendien ronduit slecht. Een groot deel van de welvaart gaat nog altijd naar de torenhoge staatsschuld, die veel minder is gedaald dan in de Euro-planning van de regering Dehaene.  Bovendien moet het sociale budget verdeeld worden over meer mensen dan in landen waar we ons mee vergelijken. De fiscale en parafiscale druk op hun loon blijft ook te hoog. Als dat nog niet genoeg is, zal de vergrijzing zich in 2010 onherroepelijk doen voelen wanneer er meer mensen uit de arbeidsmarkt vertrekken dan er bijkomen. De uitkeringen zullen daardoor nog verder zakken. Door eerst te denken aan hun postje en de partij-bediening verloren we met Paars minstens vijf jaar, want de door onoordeelkundige verwenpolitiek (onvoorwaardelijke belastingsverlagingen en premies) geschapen mentaliteit, blijft ons nog steeds parten spelen.

     

    Paars heeft dus andere prioriteiten gesteld : eigenbelang van personen en partijen. Het scenario van 1999, toen de vier Vlaamse regeringspartijen als eerste regeringsmaatregel doodleuk de 200 miljoen overschot ondereen opsoupeerden typeert hun latere beleid. Het overschot en het zuinig maar efficiënt beleid van de regering Vandenbrande-Demeester werd opgegeven voor een beleid van wegschenken tot er het laatste jaar van de regering Somers zelfs geen budget meer was voor dagdagelijkse werkingsmiddelen. Federaal waren geheime akkoorden met extra miljarden naar Franstalige onderwijs en het wispelturig uit evenwicht halen van allerlei regelingen belangrijker dan beleidsdaden in het belang van een blijvende algemene welvaart.  Daardoor ontstonden problemen met nachtvluchten (door wijziging vliegroutes), BHV (door nieuwe Paarse kieswet), wispelturig rechtsbestel (drugs, genocidewet, Francorchampswet en wapenleveringen).

     

    Het lamlendig beleid van de laatste jaren heeft ons in een gevaarlijke vicieuze cirkel gebracht, waarbij de plaatselijke economie niet meer kan steunen op de steeds aangroeiende groep van armen en mensen met financiële problemen. Daardoor komt de economie zelf in de problemen, waardoor er steeds meer werklozen bijkomen en fondsen moeten worden bijgestort voor onderhoud van die nog stijgende groep minderbegoeden.

    .

     

    08-09-2005 om 06:27 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    04-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilmots en de Nieuwe Politieke Cultuur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We hebben de laatste vijf jaar al wat meegemaakt met die Nieuwe Politieke Cultuur. De wedden omhoog, nieuwe kieswet en democratie die wordt aangepast aan eigenbelang, nieuwe geheime miljardenstroom naar Franstalig onderwijs, flagrant breken van formele kiesbelofte rond BHV, een regering die economie en tewerkstelling niet echt als regeringswerk zien, ministers die niet meer zijn dan een reclemapaneel voor hun partij en volop meedoen aan elke verkiezing op elk echelon,  opvolgers en overlopers nemen plaats over in de parlementen waarvoor ze gekozen zijn., enz.

     

    De beschamende vertoning van Marc Wilmots past in dit kader. Hij werd door Louis Michel (MR-FDF) binnengehaald voor een plaatsje op de senaatslijst van de MR en 110.000 voorkeurstemmen. Wat hij daar uitgespookt heeft, buiten zijn royale wedde, is niet om over naar huis te schrijven. Niettegenstaande al zijn positieve interviews vondt hij het normaal om na enkele maanden lal zijn job van volksvertegenwoordiger te combineren met het trainerschap van voetbalclub Sint-Truiden (van Duchatelet zeker van VLD).  Nu zegt hij ontgoocheld te zijn in de politiek, maar dan moest hij in die twee jaar toch wel de inzet gehad hebben om ook maar één mondelinge of schriftelijke vraag te stellen. Ook zijn bewering dat er te weinig aandacht was voor sport, klinkt belachelijk gezien hij zich liet verkiezen voor de senaat en sport een bevoegdheid is van de regio’s.  

     

    We kunnen volgende commentaar volledig volgen : “Zonder de minste kennis van zaken in de politiek stappen, twee jaar lang geen poot uitsteken en dan uithalen naar de politiek. De anti-politiek tot kunst verheven. Het ergste is dat Wilmots niet eens kán opstappen. Amper een jaar na de federale verkiezingen van 2003 zat de MR al door zijn opvolgers op de senaatslijst. Françoise Schepmans, Alain Destexhe, Marie-Hélène Crombé-Berton, Serge Kubla, Lucas Ducarme, Richard Miller, Jean-Marie Cheffert en Jihane Annane. De ene raakte via een omweg in de Senaat, de andere had uiteindelijk geen zin in een parlementszetel, anderen werden in een ander parlement verkozen...Straks moeten er nieuwe verkiezingen komen omdat er geen opvolgers meer zijn ! Daar zijn maar twee woorden voor: belachelijk en beschamend.”

    04-09-2005 om 01:11 geschreven door poli


    >> Reageer (0)
    03-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toestand rond New Orleans : beschamend voor USA
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De hulp voor de slachtoffers van de overstromingen in het door de orkaan geteisterde streek rond New Orleans mag als dramatisch slecht worden bestempeld. Het respect van de Amerikaanse leiders voor die burgers is beneden alle peil. In plaats van vooral veel aandacht te geven aan de arme hongerige plunderaars, was het leger beter ingezet om met alle kracht de vele noodlijdenden te redden van de verdrinkingsdood. Na vijf dagen worden duizenden, die snakken naar evacuatie, aan hun lot overgelaten. Hier handelt het zo sterke Amerika als een ontwikkelingsland.

     

    De smeekbede van de burgemeester is kenschetsend. Waar is de menslievendheid van de grote hotelketens, de grote transportbedrijven, de vliegtuigmaatschappijen, enz. die blijkbaar geen winst zien in deze menslievende onderneming.  Zwarten en armen zijn hier duidelijk minderwaardige burgers en hun levens zijn niet belangrijk. Ze maken er liever weer een oorlog van.

    Als de oorlogsindustrie van zijn vice-president extra winsten zien in een oorlog, dan kan Bush daar onmiddellijk op ingaan, zelfs zonder toelating van de UNO. Dan wordt zelfs een leugencampagne opgezet, alle middels zijn goed. En de Amerikanen hebben hem trouwens nog beloond ook met zijn herverkiezing!  Ruim honderdduizenden soldaten kunnen daarvoor worden ingezet en alle middelen zijn daarvoor goed, ook ruim duizend 'onschuldige' Amerikaanse soldatenlevens.
     
    Maar voor de catastrofe van Katrina kunnen maar een paar duizend soldaten worden vrijgemaakt, dan nog laattijdig en niet voor hulpacties maar legeracties tegen 'plunderaars'. Waar waren de bootjes, de bussen en de echte noodhulp om mensenlevens te redden en de noodlijdenden te helpen ?  De regering Bush heeft trouwens ook een onbetwistbare schuld aan de overstroming. De ramp was voorspelbaar. In plaats van te werken aan de dijk en de overstromingsgebieden te vrijwaren, werden deze vrijgegeven aan de vastgoedsector om nieuwe winsten op te strijken, nu blijkt ook ten koste van honderden mensenlevens. De beschermde gronden van de regering Clinton, werden winstgebieden voor winstbejag.  Is de ramp van 11 september ook geen gevolg van de arogante houding van Bush op wereldconferenties zoals in Zuid-Afrika toen ?
     

    03-09-2005 om 15:34 geschreven door poli


    >> Reageer (0)


    Archief per maand
  • 05-2010
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 07-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 06-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 12-2005
  • 11-2005
  • 10-2005
  • 09-2005
  • 08-2005
  • 07-2005
  • 06-2005
  • 05-2005
  • 04-2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!