een selectieve kijk op de politiek en de actualiteit (en tussendoor ook eens iets anders)
18-04-2011
Brief van een dokter
Brief geschreven in de Artsenkrant door een dokter uit Lede, die het beu is.
En het kan tellen,
Lees onderstaande .....
Brief van een Vlaamse dokter.....
Er worden 35.000 mensen per jaar ons land binnengepompt - wettelijk - in het kader van familieherenigingen. Volgens het Nieuwsblad heeft Buitenlandse Zaken aanbevolen zeer ruim te zijn in de toelatingen. Het gaat veelal om (oude) Turken, Noordafrikanen, Kosovaren enz. Zonder hier ooit een dag gewerkt te hebben, zonder enige taalkennis en zonder te zullen moeten werken (vaak gaat het om prille vijftigers - hier worden de autochtonen door de RVA afgejaagd) zijn ze direct in orde met de ziekteverzekering, ook kleine risico's, mits een kleine bijdrage van hun familie. Terwijl ik dit schrijf, heb ik een Russisch-Kazaks kindje laten opnemen op pediatrie met acute mastoïditis.
Ze liggen op een éénpersoonskamer. Er is HEEL beperkte kennis van het Nederlands.
Ze kunnen er altijd bij blijven want ze werken toch niet. Grootvader en grootmoeder Kazak zijn er ook bij.
Ze hebben mij al dadelijk verteld dat bij invullen van papieren voor 'dringende opname', zij helemaal niets moeten betalen.
Mijn bloedeigen kleindochter heeft hier ook op pediatrie gelegen op een éénpersoonskamer. Mijn zoon heeft véél opleg betaald. Het was ook dringend.
Lijdzaam moeten wij toezien hoe ons land op elk gebied leeggeplunderd wordt. Ik verwijs hierbij naar een artikel in een anti-Vlaamse krant waarbij de lof wordt gezwaaid van een Brussels ziekenhuis waar Vlamingen worden veracht. En niet in hun taal worden bediend. Maar wel vreemdelingen. Enfin, als ik deze onterende situatie vol hou en tot mijn 65ste werk, zal ik 35/45 van mijn wettelijk pensioen trekken. Dat zal toch al gauw 500 euro zijn. Uiteraard zal ik moeten blijven verder betalen voor mijn kleine risico's. Tenslotte ben ik maar een autochtone;
Vlaamse dokter Dr. L. Brondeel (Neus- Keel en Oorziekten) Lede
P.S. Ik heb ook al minimum vijf plastische neuscorrecties uitgevoerd bij asielzoekers, met goedkeuring van de desbetreffende OCMW's.
Vanavond wordt op de serie Terug naar Oosterdonk heruitgezonden.
Een fantastische reeks. Zonder meer een aanrader.
Terug naar Oosterdonk vertelt het verhaal van het polderdorp Oosterdonk (contaminatie van Oosterweel en Wilmarsdonk) ten noorden van Antwerpen dat moest verdwijnen voor de uitbreiding van de Antwerpse haven.Het is gebaseerd op de verdwenen dorpen zoals Oosterweel, Wilmarsdonk, Oorderen en Lillo in de jaren 50 en 60.
Het verhaal vangt aan op het einde van de jaren '90.
Na de begrafenis van de vader van reportagemaker Brecht Bosmans, worden tijdens de koffietafel in Café Spek en Eieren, herinneringen opgehaald, die afgewisseld worden met flashbacks uit de jeugd van de jonge Brecht die als snotaap met zijn vriend Walter Bolle kattekwaad uithaalde. Samen brengen ze in de polder vele uren door met de ietwat vreemde Pietje de Leugenaar.
Ook werd hij verliefd op bakkersdochter Elza Mees.
Verder is er ook nog de toenmalige en nu verwarde schoolmeester Moens die nog oude 8 mm-filpjes heeft meegebracht om te vertonen.
Het vooruitzicht dat het dorp moest verdwijnen en zou ondergespoten worden slaat diepe wonden in het dorp, dat zich uiteindelijk in twee kampen verdeelt.Maar de havenuitbreiding is niet te stoppen en Oosterdonk loopt langzaam leeg.Er worden wonden geslagen die zelfs 40 jaar later, op een eenvoudige begrafenis, nog niet geheeld blijken
"Eens wordt Oosterdonk begraven Ligt onze wereld onder 't zand Zoveel ik kan, wil ik bewaren Alles in mijn hart gebrand.
Maar nooit zal ik uw beeld vergeten En waar ik woon, of waar ik ga Er is slechts één in heel mijn leven Slechts gij, en niets daarna".
(Gedicht dat de jonge Brecht schreef voor het meisje Elza Mees waarop hij zo verliefd was en dat door de schoolmeester in de klas onderschept werd.Deze dacht dat het een emotioneel gedicht over het tot verdwijnen gedoemde dorp ging en was zo onder de indruk dat de jongen het op het schoolfeest moest voordragen.)
Het onderwerp van de reeks is in feite nog steeds actueel vermits ook het polderdorp Doel op Linkeroever als zoveelste in de rij sinds einde jaren 90 zich in eenzelfde situatie bevindt.
Terug Naar Oosterdonk kunnen we écht niet anders bestempelen dan een meesterwerk. Er is enorm veel aandacht besteed aan de historische reconstructie in de jaren '50: de sjofele muziek, de beklemmende sfeer van de clerus die het volk dom houdt, de naweeën van de oorlog, maar ook de komst van de televisie, de legendarische Vlaamse wielergoden... En dan krijg je vervolgens nog échte authentieke, vijftig jaar oude bussen te zien, die over betonnen macadam-platen rijden, zelfs de reclamepanelen die in beeld verschijnen, zijn van merken die alleen nog in onze herinneringen bestaan, alsof de makers hiermee nog eens extra de vergankelijkheid der dingen hebben willen benadrukken. Waar ze anno 1997 nog al die lokaties hebben gevonden om een veertig jaar oud accuraat plaatje te kunnen schieten is ook al een prestatie op zich. Elk detail van Terug Naar Oosterdonk is met veel liefde en zin voor historisch perspectief gemaakt (bespreking door Werner geplaatst op het internet)
(enkele van de bijgevoegde illustraties komen eveneens uit het internet)
Het bekende café 'Spek en eieren' in de Antwerpse haven.
Wat er nog rest van het vroegere Oosterweel: enkel de kerk is overeind gebleven.
Op de plaats van het vroegere dorp bevinden zich nu dokken. Tot voor de verdwijning was Oosterweel het laagst gelegen dorp van België. In 1910 had het dorp 1070 inwoners.
(Dit artikel schreef ik bij de vorige heruitzending van deze reeks in feb.2008 - toen op Canvas - en heb dit nu hier opnieuw geplaatst.)
Toerisme Vlaanderen plaatste in het jongste nummer van het gratis Parijse weekblad A nous Paris een halve bladzijde reklame voor Vlaanderen als toeristische bestemming. Daarin wordt ook Brussel vernoemd. De Brusselse Franstalige krant La Dernière Heure vindt dat Brussel aldus voorgesteld wordt als een Vlaamse stad en heeft daar problemen mee. Toerisme Vlaanderen wijst erop dat zijn rol er in bestaat Vlaanderen én Brussel te promoten.
Toeristische uitgaven, zoals kaartjes over Vlaanderen, leidden al eerder tot communautaire ophef.
Smeekbede van Waals minister-president Rudy Demotte (PS) aan Vlaanderen:
"We zijn wel degelijk voor een staatshervorming. Maar die mag niet leiden tot een verarming van Wallonië. Anders dreigt onze economische heropleving stil te vallen. Dat zou slecht zijn voor Wallonië. Maar onrechtstreeks ook voor de federale schatkist en dus voor Vlaanderen. Vlaanderen mag ons nu niet laten vallen."
Alsof het omdopen van de Franse Gemeenschap in de Federatie Wallonië-Brussel nog niet volstond, haalde Philippe Moureaux een nieuwe atoombom uit zijn arsenaal.
"We moeten het Vlaamse offensief blokkeren. Geen enkele bijkomende toegeving doen we nog. We komen pas uit de loopgraven als er aan de andere kant opnieuw de wil is om ernstig te onderhandelen.' Oftewel: 'On ne bouge plus!' Zoals bij Verdun, toen het Franse heir het tegen de gehate Moffen moest opnemen: 'Ils ne passeront pas!'"
In Antwerpen (samen met de districten Berchem, Borgerhout, Deurne, Merksem en Hoboken) zijn er momenteel 44 moskeeën. Dit zijn meestal te klein, weinig confortabel en vele voldoen niet aan de veiligheidsvoorschiften.
Voor het vrijdaggebed zorgen ze vaak voor overlast in de buurt.
Een belangrijk deel van de Antwerpse moslimgemeenschap is dan ook al langer vragende partij om in Antwerpen plaats te creëren voor twee grote moskeeën.
De stad Antwerpen heeft nu een ideale plek voor een grote moskee gevonden aan de Noorderlaan in de vroegere gebouwen van GM op de Luchtbal, naast de brandweerkazerne.
Monica De Coninck (sp.a), schepen van Diversiteit: Het complex heeft een perfecte ligging. De grote moskee is goed bereikbaar met de wagen en de tram en er is voldoende parkeerplaats. We hopen een deel van het gebouw te huren. We zoeken ook in het zuiden van de stad naar een geschikte locatie voor een tweede grote moskee.
Binnen de moslimgemeenschap waren de eerste reacties positief.
Maar toch is er een maar.
Elhasan Radi, Antwerps lid van de moslim-executieve: Dit zou een oplossing zijn voor de huidige, kleine gebedshuizen. De grote moskee moet ook een architecturale parel zijn die symbool staat voor de culturele rijkdom van Antwerpen.
Maar Radi heeft ook een bezwaar tegen deze locatie: Te ver van de wijken waar veel moslims wonen. De locatie is goed voor de moslims op de Luchtbal, maar ik geloof niet dat geloofsgenoten in Borgerhout of Antwerpen-noord naar de Noorderlaan gaan komen. De moskee mag niet geïsoleerd staan, maar moet deel uitmaken van de samenleving.
Houssin Ben Hadach, bestuurslid van een Berchemse moskee ziet vooral voordelen in een grote moskee: Het is een droom van mij dat moslims van verschillende afkomst en strekking onder één dak hun geloof belijden. Elke groep moet wel zijn eigen stek krijgen in de moskee. Hij beseft wel dat er nog een lange weg af te leggen is. De oudere generatie heeft een emotionele band met zijn moskee. Zij hebben die zelf opgebouwd. De jongere generatie is meer voorstander. Als ze naar Metropolis kunnen gaan, dan kunnen ze best ook honderd meter verder rijden naar de moskee.
Politici reageren verdeeld.
Youssef Slassi (sp.a): De grote moskee op de Luchtbal is een goed plan. Ik ontving veel positieve reacties, vooral van de jonge moslims.
Meyrem Almaci (Groen!): Synagogen en kerken liggen in de stad, waarom kan dit dan niet voor de moskee. Bovendien was er geen overleg met de moslims.
Ergun Top (CD&V): De moslimgemeenschap is niet betrokken. De grote moskee komt beter in wijken waar veel moslims wonen.
Filip De winter (Vlaams Belang): We moeten de islamzuil afbouwen, niet de islamisering ondersteunen. Het stadsbestuur capituleert voor de islam. We overwegen de organisatie van een stedelijk referendum over de moskee.
Koninklijk onderhandelaar Wouter Beke blijft maar praten met Bart De Wever en Elio di Rupo, maar er is nauwelijks vooruitgang.
Niemand durft het hardop zeggen, maar de onderhandelingen over een nieuwe, grote staatshervorming zitten muurvast. Af en toe worden optimistische geluiden verspreid vanuit de omgeving van de koninklijke onderhandelaar, maar die moeten dienen als alibi om verder te doen.
De PS rekent er nog altijd op dat de N-VA uiteindelijk de onderhandelingen zal verlaten. Daarom dringt Elio Di Rupo zo aan op de formule met negen. Indien Bart De Wever afhaakt, blijven er nog acht over. Ruim voldoende voor een meerderheid in de Kamer, zelfs een twee derde.
De onderhandelingen spitsen zich vooral toe op de drie themas werkgelegenheid, gezondheidszorg en fiscale autonomie.
Gisteren ontving Wouter Beke in de voormiddag de Franstalige partijen samen en in de namiddag de Vlaamse partijen elk afzonderlijk.
Vandaag is er dan opnieuw een vergadering van het triumveraat gepland.
(ditmaal dus met Wouter Beke i.p.v. met Vande Lanotte zoals op dit cartoon)
Maar heeft hij wel iets te melden? Is er nu vooruitgang? Er is te horen dat het om milimeterwerk gaat. Di Rupo beweegt als een huisjesslak. Soms krabbelt hij zelfs terug op vroegere standpunten.
Intussen wordt in België van elk probleem een communautair probleem gemaakt.
Vlaanderen en Wallonië zijn twee werelden en er is niets meer waarover beide landsdelen het eens zijn. Op alle domeinen lopen de standpunten van Vlaanderen en Wallonië mijlenver uit elkaar en botsen ze frontaal.
Dan is er ook nog het zinnetje uit een interview van Vlaams minister-president Kris Peeters "Brussel zal nooit een volwaardig gewest worden", dat op de Franstalige politici het effect had van een rode lap op een stier.
Dit land is niet meer te redden.
Het is enkel nog wachten tot iemand de stekker uittrekt....
De Koning,die zijn politieke voorkeur niet meer kan verborgen houden,
maakt zich ook zorgen over de gang van zaken en krijgt er hoofdpijn en nachtmerries van.
Gelezen:Aardedonker, zonder sterren de laatste nieuwe uitgave van Stephen King.
3de en 4de verhaal uit het boek.
Verhaal nr 3/ De Verlenging.
Dave Streeter, een bankbediende, heeft kanker en is terminaal.
Op een vooravond op weg naar huis moet hij voor de zoveelste maal overgeven en stopt de auto langs de weg. Dan ziet hij aan de overkant een kraampje staan met een man die verlengingen aanbiedt. Uit nieuwgierigheid wat dat wel kan zijn, gaat hij er eens kijken. De man, Elvid (anagram van Devil duivel) biedt Streeter een levensverlenging aan.
Maar voor wat hoort wat. Je krijgt niets cadeau. Buiten een financiële vergoeding gedurende 15 jaar moet hij iemand anders kwaad doen om het kwaad van zichzelf weg te nemen.
Verhaal nr 4/ Een goed huwelijk.
Darcelle (Darcy) en Bob, een boekhouder, zijn al zeven en twintig jaar getrouwd. Ze hebben een goed huwelijk.
Bob is soms enkele dagen van huis om naar een verder afgelegen klant te gaan en ook om, als muntenverzamelaar, beurzen,veilingen en verkopers van munten te bezoeken. Zo is dit nu ook weer het geval.
Darcy heeft nieuwe batterijen nodig voor de afstandsbediening en gaat er naar op zoek in de garage. Daar ontdekt ze per toeval een geheime bergplaats van haar man. Wat ze er in vindt doet haar langzaam beseffen dat haar man al die tijd van hun huwelijk (behalve de eerste 17 jaar blijkt na wat opzoekwerk daarna op het internet), maar ook al daarvoor, verschrikkelijke dingen heeft gedaan. Dat ze al die tijd met een monster heeft geleefd. De vrouw van een Blauwbaard.
Bob belt haar die avond vanuit zijn hotelkamer en hoort aan haar stem dat er iets aan de hand is. Ze verzint wel wat, maar hij komt toch diezelfde nacht nog terug naar huis. Hij heeft door dat ze zijn geheim, zijn andere ik, ontdekt heeft ..
De Paasvakantie in Belgie en Vlaanderen vangt in de regel aan op de 1ste maandag van April en duurt 2 weken.
Maar opgelet:
Als de feestdag Pasen in de maand Maart valt, dan vangt de Paasvakantie aan op de maandag na Pasen.
Als de feestdag Pasen na 15 April valt, vangt de Paasvakantie aan op de 2de maandag voor Pasen. In dit geval wordt de schoolvakantie met één verlofdag verlengd, namelijk met de feestdag Paasmaandag.
Het Christelijke Paasfeest wordt in principe gevierd op de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente.
Veel heibel en commotie over de buitensporig hoge bonussen die topmensen van banken krijgen bovenop hun ook al extreem hoge wedde. En zo gaat het ook bij de banken in anderen landen.
Absuberante afscheidspremies en bonussen worden steevast aangeklaagd, als deze worden uitgekeerd aan bankiers en beheerders. Maar het gebeurd niet enkel bij de banken blijkbaar.
Irene Khan was de eerste moslima die de mensenrechtenorganisatie Amnesty International mocht leiden als secretaris-generaal. Toen uitlekte dat deze moslima vooral tegen haar eigen armoede gevochten heeft, kreeg ze bij haar vertrek eind 2009 een afscheidspremie van 600.000 euro. Ook haar plaatsvervangster Kate Gilmore ving in 2009 een mooie duit. Het ging om 360.000 euro. De feiten kwamen aan het licht bij het afsluiten van de boekhouding voor 2010.
Kim Clijsters heeft op het trouwfeest van haar neef Tim haar enkel zwaar verstuikt en is minstens vier tot zes weken buiten strijd . Ze kwam verkeerd op haar voet neer en ging volledig door haar enkel.. De gevolgen zijn aanzienlijk: een zware verstuiking van de rechterenkel met ernstige verrekking van zowel de mediale als de laterale ligamenten en een kapselscheur met bloeduitstorting in het enkelgewricht. Clijsters enkel is nu volledig geïmmobiliseerd en ze mag enkele dagen niet op haar voet steunen. Ze zal sowieso vier, tot mogelijk zes weken moeten revalideren.
Bovendien is Kim ook al sinds begin deze maand 4 tot 6 weken out met een pijnlijke rechterschouder en -pols . Clijsters had al last van de schouder en pols in de toernooien van Indian Wells en Miami. Onderzoek wees uit dat beide gewrichten overbelast waren. De medische staf adviseerde relatieve rust en een intensieve revalidatie gedurende 4 tot 6 weken.
Dus terug een toestand zoals in haar 1ste carrière, in de periode dat ze nogal veel kwetsuren opliep...
"Kim Pleisters" (cartoon ook reeds vorig jaar gebracht in artikel over "Hoeveel geld won Kim Clijsters al in haar 2de carrière?" )
Carl Devos (Politicoloog aan de Universiteit Gent) in : "Je kan niet ontkennen dat de onafhankelijkheid dichterbij komt door de huidige impasse. Als je me dat een jaar geleden had gevraagd, had ik dat weggelachen. Nu sluit ik echt niet uit dat het ervan komt. En velen met mij. Dat is veelzeggend."
Grondwetspecialist Robert Senelle in : Wat België nu overkomt, staat al 180 jaar in de sterren geschreven. Dit land is een product van de Franstalige bourgeoisie. 1830 was voor ons, Vlamingen, een ramp, de grootste sinds 1585 en de val van Antwerpen.
Pol Van Den Driessche (Politiek journalist bij VTM) in : "Vroeger was een boedelscheiding nog een groot taboe, maar zelfs de vorst heeft nu al kunnen vaststellen dat die tijd voorbij is."
Eric Donckier (Hoofdredacteur) in: "De situatie is uitzichtloos. We weten niet hoe het verder moet. Verkiezingen? Die zouden dan wel eens kunnen gaan over de splitsing van het land."
Marc Uyttendaele, grondwetspecialist en echtgenoot van Laurette Onkelinx (PS), op de: Het Belgische model is aan het sterven. We moeten de verhoudingen tussen het Noorden en het Zuiden totaal omgooien en misschien overgaan tot de volledige scheiding.
Eerder deze week zagen we in het nieuws op TV dat Elio Di Rupo Vlaamse reporters had uitgenodigd om te tonen welke inspanningen de Waalse regering de laatste jaren doet om nieuwe bedrijven aan te trekken en zo de economie in Wallonië een nieuw elan te geven.
Maar het werd al vlug duidelijk waar het echt om ging: de schrik van de Franstaligen dat bij een grondige staatshervorming de enorme geldstromen vanuit Vlaanderen zullen verminderen.
Het is namelijk met dat in de schoot geworpen Vlaams geld dat al die projecten gefincancierd worden. En dat liet Di Rupo duidelijk verstaan.
Het probleem is niet lopende zaken. Het probleem is dat Bart De Wever tot dusver mislukt is.
Philippe Muyters, (N-VA), Vlaams minister van Begroting en Financiën, Ruimtelijke ordening, Werk en Sport:
Misschien wil Leterme gewoon dat Beke en De Wever niet slagen in datgene waarin hij zelf heeft gefaald: de splitsing van B-H-V, een doorgedreven staatshervorming, een nieuwe financieringswet, een efficiënte staatsstructuur .
Mijn overtuiging is dat vroeg of laat alle democratische partijen rond de tafel moeten komen, zozeer is de hervorming die het noorden van het land wil bepalend voor de toekomst van het land." zei PS-voorzitter Elio Di Rupo reeds eerder dit jaar en vorige week stelde hij dan ook voor om met negen partijen rond de tafel te gaan zitten.
Bart De Wever van N-VA wil daar echter niet van weten en zegt hierover: "Met negen partijen rond de onderhandelingstafel gaan zitten is tijdverlies. Er moet eerst een akkoord tussen de N-VA en de PS komen en Wouter Beke is bezig met dat basisakkoord."
Maar om tot akkoorden te komen blijft de kloof tussen de Vlaamse en de Franstalige partijen groot.
Di Rupo roept de Vlaamse partijen op tot meer redelijkheid. De Franstalige partijen zijn op dit moment al verder gegaan dan ze ooit zijn gegaan.
Joëlle Milquet, voorzitster van CDH,verklaarde dat de Franstaligen al enorme toegevingen hebben gedaan en dat het aanbod na de zomervakantie vervalt. De Vlamingen echter vinden dat het niet ver genoeg gaat.
De woorden van Madame NON maakten echter geen indruk op de N-VA en ze liggen er niet wakker van de straffe taal van Milquet. "Milquet heeft al zo veel gezegd. Haar partij heeft maar negen zetels, dat zal het verschil niet maken."
Dan is er nog Benoît Cerexhe (cdH), Brussels minister, die als reactie op de verklaringen van Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) in La Libre Belgique, zegt dat zijn partij nooit een staatshervorming zal aanvaarden die voor Brussel geen statuut voorziet van volwaardig gewest. De minister stelt ook dat de herfinanciering van Brussel gerechtvaardigd zal zijn omdat er elke dag 350.000 pendelaars uit Vlaanderen en Wallonië in de hoofdstad komen werken en omdat de hoofdstad een vijfde van de rijkdom van het land produceert.
Het zal nog zeer moeilijk worden om tot een aanvaardbaar compromis te komen.
Gelezen:Aardedonker, zonder sterren de laatste nieuwe uitgave van Stephen King.
Waar de titel van dit boek op slaat, kan ik niet zo direct thuisbrengen. Het zijn 4 losse verhalen.
Verhaal nr 1/ 1922
De vrouw van een kleine boer met een bedrijf van 30 ha, erft van haar vader een stuk vruchtbare grond van 40 ha, welk hij aan zijn boerenbedrijf wil toevoegen. Maar zijn vrouw, die helemaal niet houdt van de boerderij en ook niet van het feit dat ze boerin is, wil het stuk verkopen aan een grote varkensslachterij. Zij wil zelfs van de eigen boerderij af om een chiquer leven te leiden.
De onenigheid en hoogoplopende ruzies hierover escaleren in zo erge mate dat de boer besluit zijn vrouw te vermoorden. Daarbij betrekt hij zijn 14-jarige zoon om hem te helpen. Deze heeft het er achteraf zeer moeilijk mee.
Die zoon maakt dan ook nog zijn liefje zwanger, wat de vriendschap tussen de twee gezinnen erg vertroebeld. Het meisje wordt door haar vader weggestuurd naar een tehuis voor zwangere meisjes, maar de jongen gaat er achteraan om ze daar weg te halen en samen te vluchten, onderweg winkels en banken overvallend om aan geld te geraken.
Op de boerderij blijft de vermoorde vrouw in levende lijve, samen met een groep agressieve ratten, de boer maar tergen. Zij vertelt hem zelfs zaken van wat er inmiddels allemaal met hun zoon aan het gebeuren is.
Alles gaat van kwaad naar erger.
Verhaal nr 2/ Grote Trucker
Tess, een schrijfster van een reeks graaggelezen detectieveromannetjes voor oudere dames, allemaal rond Het breiclubje van Willow Grove, geeft hierover ook regelmatig spreekbeurten bij damesleesclubs.
Ditmaal werd ze uitgenodigd voor een namiddaglezing door een leesclub van een plaatselijke bibliotheek zon 100 km bij haar vandaan. Na afloop geeft de bibliothecaresse haar een tip voor een kortere en tevens schilderachtige terugweg, een oude weg met weinig verkeer, welke tip ze graag aanneemt.
Onderweg, na een bocht en aan een vervallen oud gebouw wat ooit een winkel was geweest, liggen enkele grote versplinterde stukken hout waaruit roestige spijers steken, verspreid over de weg. Zij kan ze niet meer ontwijken en heeft een lekke band.
Kort daarna komt een oude Ford pick-up aangereden. Deze stopt en er komt een reus van een man uitgestapt die haar vriendelijk aanbiedt om het wiel voor haar te vervangen.
Maar dat waren niet zijn ware bedoelingen.
Intussen ziet Tess dat in de laadbak van de pick-up dezelfde stukken hout met spijkers liggen als er op de weg lagen en de angst slaat toe. De man verkracht haar en tracht haar daarna te vermoorden, maar dank zij haar zelfbeheersing overleeft ze het.
Eindelijk toch terug thuis geraakt, gaat ze op onderzoek naar de dader en wat ze allemaal ontdekt grenst werkelijk aan het ongelooflijke.
Bloem op mijn vleesetende moerasplant Sarracenia. Ik wist niet dat op dit soort planten ook bloemen kwamen. Nooit gezien.
Ik heb ze jammer genoeg zelf niet kunnen zien, want ze bloeide juist tijdens de weken dat ik in het ziekenhuis lag. De foto van de bloem werd genomen door mijn vrouw.
Aanvankelijk was ik van plan mijn Weblog gewoon onder mijn echte naam te starten. Maar als ik zo eens naar de andere reeds bestaande keek, viel het mij op dat de meeste ervan met een schuilnaam werken. Vandaar dat ik uiteindelijk beslist heb dat ook maar te doen.
.../raa. is het geworden. R.A.A. is in feite niet zo geheimzinnig als het op het eerste zicht lijkt. Het zijn namelijk de eerste letters van mijn voornamen.