Ik weet het :

Het is hier al een hele tijd stil
en dat blijft voorlopig nog een tijdje zo.
Wil je toch weten wat hier vroeger stond ,
kijk dan hieronder links in het archief.

met  poëtische groet

hhugo

Zij strikte,  één blik  verleiding. Hij wikte, en zag misleiding.

hij was dan ook niet meer van de jongste

er ligt een bal op het gazon

het bloempje  er wiegde een bloempje     blauw en blauw in de lentewind   alsof het dansen wou met het spelend kind   het wérd geplukt maar ‘t ligt nu grauw   dat bloempje blauw, dood op het grind

hij sprak en sprak de leider kleefde op alles een cijfer wij gaapten in diepe twijfel allicht wordt Hij n'og rijker

vederlichte gedachten fladderen door mijn hoofd je komt, dat heb je beloofd al laat je nog even op je wachten maar je komt, dat heb je beloofd

een bus uit Ekeren is nochtans reeds voorbij gekomen

               loket 4

lachen ligt hem niet  liever koel en stijfjes    alleen maar aardig  als hij Niemand ziet

ik verander maar van rij en hoop

het huis een verloren thuis dan maar ijlings op de vlucht            weg voor haar 'grote kuis'

ik schud,   ik schud de winter   van me af   af, af   en trek de lente aan                            aan, aan

op het boordje van zijn stoel   nog aarzelend bang met vragen   'moe, mag ik naar die fuif nu, toe?'

vader had al ja gezegd