Koude Koffie


En daar stonden we dan voor een allerlaatste groet, voor we de kist gezamenlijk zouden sluiten en mijn moeder naar haar laatste rustplaats werd gebracht.
Het was haar mooie bloes met de oranje en gele bloemen die ik voor haar had uitgezocht en die haar zo goed stond. We hadden het hier eigenlijk nooit over gehad, wat ze aan zou trekken, die allerlaatste dag. En waar ik....oh hoe belachelijk! Die afgelopen nacht over had liggen piekeren, want het vroor dat het kraakte, verdorie, en het Amsterdamse kerkhof lag onder een dik pak sneeuw. En niemand om het eventjes aan te vragen. Nu echt helemaal nooit meer: “màààààm weet jij...?”
Het waren mijn moeders handen. Het waren haar haren. Maar waar was haar rimpelkoppie gebleven? Zouden al die dure crèmes, die zij haar leven lang gesmeerd had en waarvan ze uiteindelijk tot de conclusie was gekomen, dat ze toch niet hielpen, dan toch hun werk hebben gedaan? Of kwam het dan tòch van die koude koffie , waarvan ze altijd beweerde en zij had die wijsheid dan weer gehoord van haar moeder: “ dat je daar mooi van werd!...Na je dood”.



















18 reacties op dit bericht
Goeie avond Loes.
Liefs,
Patrick .
Veel sterkte meid !
En telkens is het hard, zeker rond deze feestdagen, je wordt er ieder jaar aan herinnerd maar dat mag wel, je moet aan het moeder denken. Ze was er immers ook altijd voor jou toen je klein was, later ook, en nog later ook nog steeds.
Een flinke knuffel en tot volgende keer,
Chris.
Dag meissie
Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra
Morgendgroetjes uit Zonhoven , een groot verlies !!
sterkte
mvg
van jos
vriendelijke groeten
Morgendgroetjes
De mooiste tijd van je leven "is de tijd" Dat je gezond bent,
én vele mensen willen dat "nog "steeds niet begrijpen
*
Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra
Hallo
Louisa
Lieve Loewiesa
fff, die gedachten komen weer boven de tijd dat mijn papa overleed!! Schrijf het maar van je af lieve vriendin!!Dikke kus hoor
warme groetjes.
Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud.
Maar wel een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze drie rakkertjes
Veel liefs en groetjes
Hallo Loewiesa,
Kom eens even kijken hoe het met jou gaat.
Vreemd hé, dat getob over kleding en dergelijke dingen; maar waarschijnlijk herkent iedereen dat.
Natuurlijk krijgt je verdriet op een gegeven moment een plekje,
maar het gemis blijft.
Mijn moeder is in 1991 overleden en hoewel ik haar dood dus allang verwerkt moet hebben blijft het gemis. Zij ontbrak bij belangrijke gebeurtenissen zoals huwelijksfeesten, het trouwen van onze kinderen en de geboorte van onze kleinkinderen (haar achterkleinkinderen). Maar het vreemde is, er gebeuren ook bijzondere dingen. Zo is één van haar achterkleinkinderen op haar geboortedag geboren en bepaalde liedjes, gedachtes of uitspraken van haar, brengen haar voor even weer terug.
Ik wens je heel veel sterkte!
Sterkte met dit verlies lieve Loewiesa
voor mij is dit niet mooi maar hartverscheurend echt..
Lieve groetjes Loewiesa....mooie tekst.
Liefs Vivi.
Een fijne woensdag,zeer mooi geschreven