De sceptici deden vorig jaar smalend over de ontdekking en waren ervan overtuigd dat de putten, die een cirkel vormen met een diameter van twee kilometer, op natuurlijke wijze waren ontstaan. Maar dat is nu wetenschappelijk weerlegd: het zijn met zekerheid mensenhanden die de schachten hebben gegraven, zo’n 4.500 jaar geleden. Dezelfde periode waarin ook het prehistorische en mysterieuze stenen monument Stonehenge is opgetrokken.
Precies in het centrum van de enorme schachtengordel ligt de nederzetting Durrington Walls, wat doet vermoeden dat het een heilige plek was. De archeologische site ligt ongeveer 3 kilometer ten noordoosten van Stonehenge op Salisbury Plain, nabij Amesbury in Wiltshire.
Wetenschappers analyseerden negen schachten, bijna de helft van de 20 die werden gevonden. “Ze zijn allemaal hetzelfde”, zegt professor Vincent Gaffney van de universiteit van Bradford. “Dat betekent dus eigenlijk dat dit één enorme structuur is.” Elke kuil is ongeveer 10 meter breed en 5 meter diep. De wetenschap staaft de theorie dat de neolithische mensen die Stonehenge bouwden, ook dit monument hebben gegraven.
De ondergrondse cirkel, tot vorig jaar onbekend, is twintig keer groter dan Stonehenge. De ontdekking levert nieuw bewijs voor het vermoeden dat vroege bewoners van Groot-Brittannië, voornamelijk boerengemeenschappen, een manier hadden ontwikkeld om te tellen, door honderden passen af te leggen om de kuilen af te meten. Mogelijk had de begrenzing van de schachten een kosmologische betekenis, terwijl Stonehenge duidelijk in verband stond met zonnewendes.
Het grondonderzoek gebeurde met de nieuwste teledetectietechnologieën, die zelfs na duizenden jaren kunnen aanwijzen waar de grond is verstoord en toelaten te achterhalen wanneer sediment voor het laatst aan daglicht werd blootgesteld. Over de uitgevoerde testen zei onderzoeksleider Tim Kinnaird van de universiteit van St Andrew dat ze “onomstotelijk bewijzen dat de kuilen dateren van rond 2400 voor Christus”. Uitvoerige analyse in het laboratorium bevestigde verder dat “dit geen natuurlijke fenomenen waren”. Dan zouden ze verschillende afmetingen moeten hebben, zoals dat het geval is met zinkgaten. Volgens de onderzoeksdata werden de schachten gebruikt van de late steentijd tot de midden-bronstijd. Daarna liet men ze dichtslibben, aldus Kinnaird. Ze werden dus nog “na de monumentfase van Stonehenge onderhouden”.


Flying Triangle” UFOs: Are They Us from Our Future?






















