Archief

Een mysterie voor elk mens anders

Ik stel zelf mijn geloofspakket samen naar eigen beeld en gelijkenis op grond van wat ik  relevant vind.

Waarmee ik kan leven en sterven. Ik kleur de geloofswaarheden persoonlijk in. Zoals ik die ervaar.

Ik kan niet veel beginnen met wat door de eeuwen heen als de enige waarheid wordt aangemerkt.

Dat betreft vooral het god-zijn van Jezus en alles wat men daarmee verbonden heeft en daaruit heeft opgemaakt.

Ik weet van de dood weinig en ik weet niets van wat ik na de dood moet of mag verwachten.

Maar is dat zo erg? Ik zal wel zien… of  niet… Wat heb je aan een zekerheid die geen zekerheid is!

Het mysterie van de dood onttrekt zich aan onze waarneming.

Waarom mag ik niet gewoon verwachten zonder al die stellige uitspraken?

Alles wat wij over het geloof zeggen is vaak een verlengstuk van onze behoeften en verlangens.

Maar het is een mysterie: voor elk mens anders.

                                                                       Dr.J. Buitkamp,

          Vrijzinnig predikant, theoloog, classicus en historicus.

                                                      (uit: Vrijzinnig Maandblad)

------------

'Let niet op de persoon van de leraar,
maar op zijn boodschap.
Let niet op de letterlijke betekenis van zijn woorden,
maar op de diepere betekenis.
Luister niet met je oordelende geest,
maar met je wijsheidsgeest.
Overweeg alles en neem alleen dat aan
waarvoor je zelf verantwoordelijkheid kunt nemen'
                                                               Boeddha

Oorlogsjaar 1941

Het carillon

Ik zag de mensen in de straten,
hun armoe en hun grauw gezicht, -
toen streek er over de gelaten
een luisteren, een vleug van licht.

Want boven in de klokketoren
na ’t donker-bronzen urenslaan
ving, over heel de stad te horen,
de beiaardier te spelen aan.

Valerius : - een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’

En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luistr’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.

Dit sprakeloze samenkomen
en Hollands licht over de stad –
Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.

Ida Gerhardt (zie voor I.G ook.:Pasen)

------------

Adriaen Valerius werd tussen 1570 en 1575 in Middelburg geboren en overleed in Veere op 27 januari 1625. Hij was notaris en later burgemeester van Veere. Hij schreef ook geuzenliederen, die na zijn dood, met een aantal andere door hem bewerkte liederen, werden uitgegeven als de Nederlandtsche Gedenck-clanck. Ze staan bekend als de z.g. ‘vaderlandse liederen’.

O Heer, die daar des hemels tente spreidt

en wat op aard is hebt alleen bereid,
het schuimig, woedig meer kondt maken stille
en alles doet naar uwen lieven wille,
wij slaan het oog
tot U omhoog,
die ons in angst en nood
verlossenkondt
tot aller stond,
ja zelfs ook van de dood.

Als gij, o vrome ,dikwijls hebt gesmaakt,
vermaakt u nu vrij, dat ’t uw harte raakt!
Looft God den Heer met zingen ende spelen
en roept vrij uit tezaam met luider kelen:

‘Had ons de Heer
- Hem zij de eer -
alzo niet bijgestaan,
wij waren lang
- ons was zo bang -
al in den druk vergaan!’

                                 
Adriaen Valerius (uit: Liedboek voor de Kerken)

Alan Wilson Watts werd op 6 januari 1915 geboren in het stadje Chislehurst in Kent, Engeland.

In 1938 ging hij naar de V.S., waar hij op 16 november 1973 in Californië stierf.

Hij was autodidact en vooral in de jaren 60 bekend als filosoof, schrijver, spreker en expert op het gebied van oosterse filosofieën en denkwijzen.

                                                          

* * *
Laten we ons het universum voorstellen als een gigantische rorschachvlek, waarvan de werkelijke betekenis niet in woorden is uit te drukken. Op deze vlek projecteren we de fantasieën van onze persoonlijkheid, doelstellingen, geschiedenis, religie, wetgeving, wetenschap en evolutie en zelfs ons primaire overlevingsinstinct. En deze projectie maakt op haar beurt deel uit van het gebeuren.

* * *
Voortdurend leven in de verwachting dat de hemel op komst is, is leven in de hel van opperste frustratie. Het ik leeft op de omtrek van de cirkel rond het ware Zelf en frustreert zichzelf met nutteloze zoektochten op die perifere lijn. Het koninkrijk der hemelen is te vinden in het centrum.

* * *
Derhalve is het aanvaarden van het feit dat alles komt en gaat een absolute voorwaarde voor vrijheid.

G.Vertogen is oud-hoogleraar theoretische natuurkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

De Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen wil dit jaar lezingen en discussies houden over het onderwerp ‘God’. Men hoopt hiermee een antwoord te krijgen op de vraag of geloof en wetenschap elkaar te allen tijde uitsluiten, of soms kunnen samengaan. Vertogen schreef hierover een artikel in het dagblad Trouw: ‘Wetenschap is ook geloof, net als God’. 
Daarin las ik o.a.het volgende :

Waarom iets is, is een vraag die ons al sinds mensenheugenis kwelt. Volgens de natuurwetenschap is dit raadsel opgelost met de oerknal. Toeval heeft onze kosmos als oerknal verwekt uit niets. Er was toeval en strijd om het bestaan met overleven van de sterkste. Maar de vraag wordt ook beantwoord, op een andere manier, nl. met de twee scheppingsverhalen uit het bijbelboek Genesis, waarin alles wat bestaat toegeschreven wordt aan God.

De KNAW impliceert dat wetenschap gepaard gaat met zinnig denken en geloof niet. Maar de wetenschap kan niet ontkennen dat geen zinnig mens iets gelooft, tenzij hij eerst denkt dat het geloofwaardig is.

Verschijnselen vormen onze wereld. Wij scheppen ze niet, maar ze doen zich aan ons voor. Hun manifestatie is onverklaarbaar. Een natuurwetenschappelijke theorie beschrijft reproduceerbare verschijnselen op grond van een aantal wetten. Dit zijn onbewezen stellingen die al dan niet voor geloofwaardig gehouden worden. Natuurwetenschap is ten diepste gegrond op niet weten, dus op geloof. Het verhaal van de oerknal, evenals het ontstaan van de mens uit de oersoep via de evolutie, is niet met experimenten te reproduceren. Het is niet mogelijk een wetenschappelijke status te verlenen aan het toeschrijven van de menswording door natuurlijke selectie, mutatie en een voldoende lange tijdsduur, omdat ze niet experimenteel toegankelijk is. Ook het argument van gevonden fossielen snijdt geen hout, want de fossielen vertellen geen verhaal aan de mens, maar de mens vertelt een verhaal over de fossielen.

De conclusie is onontkoombaar: ook het wetenschappelijke scheppingsverhaal is een geloofsverhaal’. Er valt niet te bewijzen dat God al dan niet bestaat. ‘Wie om een bewijs van Gods bestaan vraagt, bewijst daarmee alleen dat hij niet gelooft.
Het enige waarop valt te wijzen is dat mensen ervaringen hebben opgedaan die ze duiden in aannames als een ‘theorie van alles’ of God. God is een keuze, net als een theorie van alles’.

Ida Gerhardt werd op 11 mei 1905 in Gorcum geboren en overleed in Warnsveld op 15 augustus 1997. In haar gedichten speelt het Hollandse landschap, en speciaal het rivierenlandschap, waar zij haar jeugd doorbracht, een grote rol. 






Pasen

Een diep verdriet dat ons is aangedaan
kan soms, na bittere tranen, onverwacht gelenigd zijn.
Ik kwam langs Zalk gegaan,
op Paasmorgen, zéér vroeg nog op den dag.
Waar onderdijks een stukje moestuin lag
met boerse rijtjes primula verfraaid,
zag ik, zondags getooid, een kindje staan.
Het wees en wees en keek mij stralend aan.
De prille regen had het \'s nachts gedaan:
daar stond zijn doopnaam,
in sterkers gezaaid.

  Ida Gerhardt (uit Verzamelde Gedichten)

De schrijver Gerard Reve werd geboren als Gerard Kornelis van het Reve op 14 december 1923 in Amsterdam. Vanaf 1993 woonde hij in België in Machelen-aan-de-Leie. Hij overleed 8 april jl. op 82-jarige leeftijd in Zulte. Op 23-jarige leeftijd werd Reve bekend met zijn debuutroman ‘De avonden’ (1947). Hij was een controversieel figuur, bewonderd en verguisd, door zijn beschrijving van homoseksualiteit, religie en dood. Voor zijn werk kreeg hij verschillende prijzen. In 1998 werd hij Commandeur in Orde van de Nederlandse Leeuw. Zaterdag wordt hij begraven in zijn laatste woonplaats Machelen-aan-de-Leie.

Dagsluiting

Eigenlijk geloof ik niets
en twijfel ik aan alles,
zelfs aan U.

Maar soms,
wanneer ik denk dat gij waarachtig leeft,
dan denk ik dat Gij liefde zijt en eenzaam
en dat in zelfde wanhoop
Gij mij zoekt,
zoals ik U.

-------------

"De Dood is het mooiste onderwerp dat er bestaat, want hij laat de mens nooit in de steek; je kunt altijd op hem blijven rekenen."
                                                                         Gerard Reve

Jacqueline van der Waals werd op 26 juni 1868 geboren in Den Haag en overleed op 29 april 1922, op 54 jarige leeftijd,  in Amsterdam aan maagkanker. Haar onderwerpen waren vooral, de natuur, de verhouding tot God en de dood. Vaak gaan haar gedichten over haar twijfel en doodsaanvaarding. Pas na haar dood werden haar gedichten echt bekend.


 

Het Geitenweitje

Op het geitenweitje

Staat het kleine geitje

B ij de grote geit.

Geiteke, wat moet je

Met je fijne snoetje,

 Dat zo klaaglijk schreit?

Met je bleke bekje?

Geiteke, wat rek je,

Trek je aan het touw?

Snuffelende aan mijn mouwen….

Met je lief vertrouwen

In zo’n vreemde vrouw!

In mijn handen stop je

Nu je jonge kopje:

Zeg, wat moet ik doen?….

Op het geitenweitje

Staat het kleine geitje,

 Als een wittigheidje

In het prille groen.

 Jacqueline van der Waals, 1868-1922

uit Gebroken Kleuren