Mijn Zoon..

In het duister zoeken we je
Jij prachtige heldere ster
Die ons vrede geeft in het hart
Maar je bent nog heel erg ver
Soms verscholen achter de maan
Toch weten we dat jij er bent
Dan zien we je heldere stralen
Beseffen dat jij de weg wel kent
Om de onrust weg te nemen
Die ons hart gevangen houdt
Geef ons de goede richting aan
Warmte kostbaarder dan goud
Begeleid ons naar de Kerst
En verdrijf al onze zorgen
Kom, heldere ster dichter bij
Dan voelen we ons geborgen

Liefs van Rozemarijn

Vanavond wordt dit boek gesloten
De Sint, hij neemt het met zich mee
Na de kinderen te hebben verwend
Vertrekt de stoomboot weer overzee
Dankbaar voor alle mooie geschenken
Het is een spannende tijd geweest
We zijn nu toe aan wat bezinning
En verlangen naar het Kerstfeest

Liefs van Rozemarijn.

Dit is de December trein
Die rijdt ons overal naar toe
Stap maar in en ga rustig zitten
Dan worden we niet zo snel moe
Het zijn de drukste dagen dit jaar
Ieder heeft zoveel nog te doen
De trein stopt ook bij Sinterklaas
Kindjes zetten daar hun schoen
Wanneer we daar zijn uitgezwaaid
Rijdt de trein verder door elke stad
Je kunt er een koffietje bestellen
En met de anderen babbel je wat
Een leuk idee die December trein
Hij rijdt ons tot einde van het jaar
Als de bestemming is bereikt
Zijn vreemden vrienden van elkaar
Ook al is het maar wat fantasie
Het zou toch iets geweldigs zijn
Dus aarzel niet en stap maar in
Maak van December een festijn.

Liefs van Rozemarijn

Weet je wel wat vriendschap is?
Dat het ontvangen en geven is?
We weten vaak weinig van elkaar
Toch willen we dat maar al te graag
Sommigen kunnen alles samen delen
Maar dat is niet zo met heel velen
Je kunt ook niet alles overzien
Er zijn zoveel bloggers bovendien
Als je weet dat een mens nood heeft
Kun je troosten als je je hart geeft
Kijk af en toe eens om de hoek
Breng ook diegene eens een bezoek
Dan gaan contacten niet verloren
Wanneer je even van je laat horen
Een kleine moeite maar het is zo fijn
Ware vriendschap, geen valse schijn.

Liefs van Rozemarijn.

Oh, dat stille hunkerend hart
Dat zoveel warmte nodig heeft
Als het niet lekker met je gaat
Wil voelen dat men om je geeft
Even een arm dicht om je heen
Geeft je toch weer nieuwe moed
Je probeert toch door te zetten
Al lukt het dan niet meer zo goed
Dan kruip je het liefst op de bank
Een beetje ziek zijn wel gewend
Rustig aan doen is het devies
Tot je weer helemaal beter bent.
Toch kun je het meest niet laten
En brengt hier en daar een groet
Met warmte en een beetje steun
Komt het hopelijk snel weer goed.

Liefs van Rozemarijn.

Hallo, ja ik ben Zwarte Piet
Maar heb een hart van Goud.
De rechterhand van Sinterklaas
Die zoveel van alle kindjes houd
Wie begrijpt hoe ik me nu voel?
Mensen denken..ik ben een slaaf
Die kennen de geschiedenis niet
En dat vind de Sint niet zo braaf
Juist ik word gediscrimineerd
Alleen maar om mijn zwarte toet
Dat is dom en niet te bevatten
Ik doe met liefde mijn werk zo goed
Voor mij is ieder kind belangrijk
De kleur maakt geen verschil
Accepteer mij dan ook zo ik ben
Dat is wat toch iedereen wil?
De kinderen zijn allen dol op mij
Het feest is ook voor hen gedacht
Ik ben Zwarte Piet en ik ben vrij.

Liefs van ex Piet Rozemarijn.

Lieverd, gefeliciteerd.

Al is het leven soms erg nukkig
Slechts met jou ben ik gelukkig
Je staat altijd voor iedereen klaar
De kleinzoons weten,vraag Opa maar
Monitor stuk gegooid dat is erg dom
Maar Opa ruilt hem stiekem weer om
Ook dochterlief kan op je steunen
Jouw sterke schouder om op te leunen
De avonden zijn voor ons heilig
Samen op de bank, zo veilig.
Hopelijk komen er nog jaren bij
Want mijn liefste dat ben jij.

Veel liefs en een dikke kus
van je vrouw xxxx

Een traan verduistert het licht
Geen lach meer op het gezicht
Men ziet de last op ieders rug
Niets brengt de geliefden terug
Zoek het geluk in je eigen leven
Opdat je het verder door kunt geven
Probeer de tranen toch te drogen
Zodat ze met liefde verder mogen
Herinneringen worden weer zoet
Brengt ze verder met stille moed
Want al gaat de tijd nog zo vlug
Geen traan brengt de geliefde terug.

Sterkte en liefs
van Rozemarijn xx

Stil zat ik bij de tv te kijken naar de
herdenking die in de RAI werd gehouden.
Ter herinnering aan de vliegtuigramp
waren de nabestaanden bijeen en
alle 298 namen werden genoemd en
met een brok in mijn keel en een
knoop in mijn maag hoorde ik het aan.
Zag jonge mensen vertellen hoe het
was en toch nooit meer zal zijn.
Hele gezinnen kwamen nooit meer
thuis waaronder veel kinderen.
Uit alle landen waren ze gekomen
om samen stil te staan bij die éne
dag dat de wereld veranderde.
Ook Belgen waren erbij en het
past me niet om dit te rijmen...
Gewoon omdat het niet te rijmen is.

In gedachten zullen ze voortleven.

Vele mensen hebben een verslaving
De één drinkt koffie de ganse dag
Een ander is verzot op chocolade
Kan niet zonder of raakt van slag
Iemand kan snoepen echt niet laten
Wil koekjes of eet veel te veel drop
Anderen zijn dol op hun peceetje
Of steken steeds een sigaretje op
We weten allen wat niet goed is
Ook teveel alcohol is zó slecht
Steeds denken morgen stop ik
Er komt meest weinig van terecht
Als je nergens aan verslaafd bent
Begin er dan ook maar niet aan
Het is moeilijk om sterk te zijn
En elke verleiding te weerstaan
Of ik verslaafd ben weet ik niet
Zoals velen, een man of vrouw
Eén ding staat voor mij wel vast
Ik ben wel dol op jou en jou.

Liefs van Rozemarijn.

In stilte mijn handen gevouwen
Kan ik jullie stem nog horen
Denkend aan die mooie tijden
Nee, die gaan nooit verloren
Mijn geheugen is een kluis
Ik weet nog hoe jullie lachten
Alles wat we samen beleefden
Vond zijn plek in mijn gedachten
Zolang we over jullie vertellen
Al doet het gemis nog zo'n pijn
In ons hart leven jullie verder
Zo zullen we altijd samen zijn.

Liefs van mij xxxx

Wintertijd is de normale tijd
Zoals we het altijd hebben gekend
Wie vond dat alles anders moest
Dat is een raadsel ons onbekend
Oké het bleef dan wat langer licht
Maakte een wereld van verschil
Volgens de geleerden toentertijd
Maar vroegen ons niet naar de wil
Het was best zoals het toen was
Eigenlijk is het een raar idee
Om de tijd naar je hand te zetten
De bioritmische klok zegt nee....
Ach het zal allemaal wel wennen
We steken de lichtjes eerder aan
Al zijn we het er niet mee eens
Wat moet, dat moet en is gedaan

Liefs van Rozemarijn.

Gisteren werd het donker buiten
De regen kletterde tegen de ruiten
Maar achter de wolken zag ik licht
Van de zon, een prachtig gezicht
Het bliksemde en er was gedonder
Eigenlijk vond ik het heel bijzonder
Het maakte me totaal niet bang
Al duurde het toch best wel lang
Nog te vroeg om al avond te zijn
Genoot ik stilletjes van dit festijn
Beseffend dat op donk're dagen
De zon de wolken zal verjagen
Al is het nog zo donker gezicht
Het wordt altijd toch weer licht.

Liefs van Rozemarijn.

Met de wind onder mijn vleugels
Vlieg ik rustig de dagen door
Vrijheid voelend om te zweven
Niet wetend waarheen waarvoor
Kijkend naar mensen wat ze doen
Welke koers ze zullen kiezen
Ieder is vrij het te kunnen bepalen
Je hebt immers niets te verliezen
Zet de zorgen even aan de kant
Vrijheid is een geweldig gevoel
Dus als je kunt vlieg met me mee
Zonder te weten wat is je doel
Voel de wind onder je vleugels
Ga mee de vrijheid tegemoet
Het geeft je nieuwe energie
Rust brengt je ook weer moed.

Liefs van Rozemarijn

Bladeren vallen van de bomen
Toch is er nog heel veel groen
De laatste rozen staan in bloei
Herfst zal het rustig aan doen
De vogels zingen vrolijk door
Er lijkt niets veranderd te zijn
De natuur laat zich niet dwingen
Geregeld is er nog zonneschijn
Het is wachten op de stormen
Die de bomen kaal zal maken
We schuilen dan voor het geraas
En de wind weer zal gaan staken
Maar geniet nu van de herfst
Zijn verscheidenheid in kleur
Tijd nog voor een wandeling
Haal diep adem en voel de geur.

Liefs van Rozemarijn.

Heb het leven lief...
De bossen en de heide
Hou van de vogel in de lucht
De koeien op de weide
Heb het leven lief
De kinderen en ouden
Het is de grootste schat
Van al wat leeft te houden
Leer jezelf ook lief te hebben
Daarvoor zijn we op aarde
Zo zal God het hebben bedoeld
Liefde geeft het leven waarde.

Liefs van Rozemarijn.

Wees de stuurman op ons bootje
Dat dobbert door soms woeste zee
Houd het roer stevig in handen
Dan vaar ik rustig met jou mee
Wees mijn anker in veilige haven
Als de golven te gevaarlijk zijn
Wachtend tot we verder kunnen
Naar een plekje met zonneschijn
Vol vertrouwen geef ik me over
Aan jou bij wie ik me veilig voel
Wees mijn houvast in dit leven
Zo bereiken we samen ons doel

Liefs van Rozemarijn.

Tijd is niet met geld te betalen
Waarom ik toch telkens wacht
Alle energie stak in het gezin
Toch ging het anders dan ik dacht
Ieder is druk met zijn eigen leven
Wat ik vraag is slechts wat tijd
De klok tikt alle dagen weg
Niemand ziet mijn eenzaamheid
Ach je bent toch niet alleen
Dat is waar maar niet genoeg
Even tijd voor een gesprek
Belangrijk toch, stom dat ik niets vroeg
Op een dag, niemand weet wanneer
Zal de klok eens stil gaan staan
Dan heb je zonder te beseffen
Met spijt de tijd voorbij laten gaan.

Liefs van Rozemarijn,