Berichten van 1 januari 2007 tot 31 januari 2007

Ik wil niet
denken wat ik denk
Ik wil niet
voelen wat ik voel
Ik wil niet
missen wat ik mis
Omdat het nog te pijnlijk is.

Is het niet prachtig?
Nog klein maar zo
krachtig.
Zie ze nou toch
zitten daar.
Ze zijn stapel op elkaar.
Het zijn mijn......
Drie Musketiers.
Zag je ooit al zoiets fiers?
Als je ze ziet, je weet meteen..
ÉÉN VOOR ALLEN
       EN ALLEN VOOR ÉÉN

Lieve Blogvrienden,
Nu moet ik toch maar
eens vertellen, hoe
het zit bij mij.
Door die verd...
CVS/ME word ik me
nu met bloggen pas goed bewust
van mijn beperkingen.Mijn hersens
nemen af en toe de regie even over.
Gisteren voelde ik me alsof ik met
mijn vingers in het stopcontact
had gezeten.Pffffft....en zoooo moe.
Gelukkig vandaag iets beter..alleen
een hoofd vol watten.Ik ben ook
niet in staat om nieuwe dingen op de
p.c. te leren en ben afhankelijk van de hulp van anderen...dank daarvoor lieverds.
Ben eigenlijk best wel pienter...
dus erg balen....Ik hoop nog op een
ommekeer, zodat ik wat lessen kan volgen
maar nu nemen mijn hersentjes niets
meer op...en als ik wil gaan slapen..
zeggen ze..ho even ..en je blog dan?
Voorlopig moeten jullie het doen
met mijn blog zoals het is....
Ik kan wel janken, maar doe het niet
want ik ben sterk en wil niet opgeven.
Nu kan ik alleen maar hopen
op jullie begrip en iedereen bedanken
die me al geholpen heeft.
Een bloemetje recht uit mijn hart
voor allemaal.
Liefs....Rozemarijn.

Deze keer geen
gedichtje van eigen
hand, maar van mijn
Moeder.Ze schreef
dit in mijn Poesie
Album op 15 nov.1950.
Het is gevlekt door traantjes
die ik liet. O zo dierbaar !!

Mijn lieve ....
Wat ik jou schrijven moet
is, blijf altijd braaf en goed.
En eerlijk tegen allen menschen.
Ook veel goeds wil ik je wenschen.
Veel vreugde en geluk in heel je leven.
Maar lieve kind, bedenk heel even,
dat wat je doet en ondervind.
Jij bent en blijft, mijn lieve kind.
                 Je liefhebbende 
                               Moeder.

Ik las het al zo menig keer..
maar de traantjes komen weer.