Berichten van 1 januari 2010 tot 31 januari 2010

Steeds opnieuw vraag ik me af
Waar haal ik nu de moed vandaan
Na een periode van tegenslagen
Valt het me zwaar om door te gaan
Dan denk ik aan lieve blogmaatjes
Ze gaven me een steuntje in de rug
Staken me een hart onder de riem
Daardoor kom ik steeds weer terug
Al bekruipt me wel een lichte angst
Dat het weer mis zou kunnen lopen
Spring ik vol moed het diepe in
En zal er het beste maar van hopen

Dank voor alle steun
Veel liefs van Rozemarijn.

Soms kom je via vreemde wegen
Zomaar nieuwe vrienden tegen
Iemand die bij je wil gaan staan
Ook als het je wat minder zal gaan
Zit je een tijd niet goed in je vel
Die echte vriend begrijpt het wel
Is daar waar je het niet verwacht
Met lieve woorden je pijn verzacht
Wanneer anderen het af laten weten
Zal die goede vriend je niet vergeten
Het geeft je reden tot dankbaarheid
Zo'n vriend, dat is een zeldzaamheid

Zit nog in de lappenmand
Nog wat geduld aub
Veel liefs van Rozemarijn.

Ik zit niet lekker in mijn vel
Dan begrijp je het zeker wel
Echt ik heb mijn best gedaan
Maar moet nu even rustig aan
Per dag maar kijken wat ik kan
Al baal ik er wel weer stevig van
Door de ziektes die ik kreeg
Is snel mijn batterijtje leeg
Colitis Ulserosa en CVS
Nee dat is niet zo'n succes
Morgen is er een nieuwe dag
Wellicht dat ik dan alweer lach
Ik hoop snel weer terug te zijn
Liefs en een knuff van Rozemarijn

Mensen kunnen de slaap niet vatten
Liggen te piekeren in de nacht
Het is zo zinloos, heb ik ervaren
Nog nooit heeft dat iets opgebracht
In het donker lijkt álles even duister
Een oplossing......die vind je niet
Laat je zorgen dus even rusten
Tot je 's morgens het licht weer ziet
Draai je om, kwel je niet langer
Er komt weer een nieuwe dag
Dan zie je meestal wat te doen
Hetgeen je in de nacht niet zag

Liefs van Rozemarijn.

Wie raapt me op wanneer ik val
Wie zal dan mijn tranen drogen
Wie kent mijn gekwetste hart
Wie heeft me nog nooit belogen
Wie vertelde mij de waarheid
Wie kent het verhaal van toen
Wie gaf me zware last te dragen
Wie hielp me om het ook te doen
Wie ziet de krassen op mijn ziel
Wie weet wat alles achterliet
Wie accepteert me zoals ik ben
Wie..mijn God, ik weet het niet

Liefs van Rozemarijn

Breek het ijs
Sloop alle muren
Laten we bruggen bouwen.

Leidend naar vrede
Voor alle mensen
In een wederzijds vertrouwen.

Ik wil met vriendschap
En verdraagzaamheid
Dat wonder graag aanschouwen.

Veel liefs van Rozemarijn.

De kleine ijsbeer Pollie vraagt aan zijn
moeder: Mam: ben jij een echte IJsbeer?
Ja natuurlijk jongen zegt moeder.
En Pap, is dat ook een echte IJsbeer?
Ja mijn jongen Pap is er ook een hoor.
Dan ben ik toch ook een IJsbeer mam?
Natuurlijk jong, maar waarom vraag je dat?
En terwijl hij zijn pootjes wrijft zegt hij
Brrrrrrrr...ik heb het zo kkkkkoud.

Lachen mag
veel liefs van Rozemarijn.

Het jaar Tweeduizend negen is voorbij
Een fonkelend nieuw ligt voor ons open
Vol moed ga ik er weer tegen aan
Afwachtend hoe het zal gaan verlopen
Tranen heb ik wel genoeg vergoten
Dus liet ik achter me wat niet beviel
Maar zo veel vreugdevolle dingen
Brachten een glimlach op mijn ziel.