Berichten van 1 februari 2017 tot 28 februari 2017

Hier maak ik een dansje van plezier
Volgens mij gaat het vooruit hier
Hopelijk juich ik niet al wat te vroeg
Maar ik heb van ellende wel genoeg
Met kleine stapjes komen we er wel
Al gaat het allemaal nog niet zo snel
Mijn lief is nog niet zoals het moet
Toch gaat het beter en houden we moed
Gestopt met zware pillen, wat hij zelf wou
Zijn bloeddruk ging teveel omhoog nou
Voor de rest is het wachten op resultaat
Hoop dat de dokter achter dat staat
Kleine stukjes kan hij weer lopen
Met stapjes vooruit laten we hopen
Mijn dank aan vele lieve mensen
Die steunden ons met beste wensen
Morgen begint de maand van Maart
Dan hebben we het wellicht geklaard
Met steun van vrienden om ons heen
Dus huppel ik van been tot been

Liefs van Rozemarijn

Liefde is nemen en geven
Het beste met elkaar beleven
Maar ook de zorgen samen delen
Erover praten kan zoveel schelen
Laat elkander in hun waarde
Het is het mooiste hier op aarde
Toon respect voor iedereen
En sla de armen om elkaar heen
Wees nooit boos om een fout
Want liefde is als kostbaar Goud
Laat het niet uit je handen glijden
Dan moeten kinderen ook lijden
Hou het eerlijk en oprecht
Woorden op goede toon gezegd
Zijn voor iedereen een zegen
Er komt begrip in voor en tegen
Laat merken dat je om ieder geeft
Want dat is het doel waarvoor je leeft

Liefs van Rozemarijn

Mijn puzzel had ik haast compleet
Had er al jaren lang aan gewerkt
Maar er liggen stukjes verkeerd
Dat heb ik helaas te laat gemerkt
Enkele stukjes zijn ook verdwenen
Waar ze gebleven zijn is de vraag
Toch zal ik de moed niet opgeven
De oplossing vind ik niet vandaag
Geduldig zal ik blijven zoeken
Tot ik de stukjes zijn plek kan geven
Niet eerder zal ik de rust vinden
In deze puzzel van mijn leven

Liefs van Rozemarijn

Mijn hart behoort mijn Valentijn
Hij is de liefste, mijn liefste mijn
Al gaat het niet zo goed met hem
Dat hoor ik al gelijk aan zijn stem
Maar  samen komen we er wel door
Daar is toch de liefde juist voor
Hem helpen doe ik waar ik kan
Mijn Valentijn is mijn eigen man

Liefs van Rozemarijn

Het gaat hier even heel rustig aan
Mijn man kan amper op zijn benen staan
Slecht slapen doen we nu allebei
Hij heeft veel pijn en leunt op mij
Want het valt niet mee met lopen
Het enige dat we kunnen hopen
Dat deze tijd snel voorbij zal gaan
Al die tijd zal ik voor hem klaar staan
Ik kom wellicht langs als het kan
Maar nu ben ik er voor mijn man

Liefs van Rozemarijn