De laatste rozen..........................

Hier is een klein gedichtje
Met een stralend lichtje
Voor al die donkere dagen
Die beter zijn te verdragen
Met een sterretje zo klein
Het geeft hoop bij zielepijn
Weet dat iemand aan je denkt
Je daarom dit lichtje schenkt

Liefs van Rozemarijn

De media laten ons soms beven
Met alles wat gebeurt in het leven
Twijfel eens aan al wat je ziet
Het goede dat toont men niet
Een zender wil kijkcijfers scoren
Met zaken die men niet wil horen
Gelukkig kunnen we zelf kiezen
Om de moed niet te verliezen
Geen programma's over de dood
Want dat aanbod is veel te groot
Iemand die veel heeft meegemaakt
Zal er te diep door worden geraakt
Kijk ook uit wat kinderen doen
Veel Media hebben geen fatsoen
De jeugd verdient een beter lot
Ze maken hun vertrouwen kapot
Als ouders hebben we te zorgen
Dat slechte zaken blijven verborgen
Onze toekomst hangt af van de jeugd
Laten we vertrouwen dat dit deugt

Liefs van Rozemarijn

Je lijkt geen spat veranderd schat
In het jaar dat we hebben gehad
Je krullen zijn wel ietsje grijzer
En nog steeds wat eigenwijzer
Je hebt me weer es ingehaald
Een jaartje ouder dan ik bepaald
De liefde die ik altijd heb gevoeld
Is bij lange na nog niet bekoeld
Je bent mijn alles, mijn hartedief
Gefeliciteerd schat, .....
Ik heb je nog steeds zo lief.

Een dikke kus
van je eigen vrouwtje.

Vlieg omhoog en kijk wat je ziet
Mijn vogelvriendje jij bent vrij
Je vleugels gespreid in de wind
Wat je ziet, vertel het aan mij
Waarom doen mensen zo moeilijk
Vernielen al wat goed is geweest
Demonstreren liefst tegen alles
Zelfs tegen een gewoon kinderfeest
Hebben ze echt niets anders te doen?
Waren zij niet ooit ook een kind
Die blij waren met verrassingen
Vlieg mijn vriendje met de wind
Laten mensen na ga denken
Wij willen niet anders als jij
Gewoon genieten net als toen
Mijn gevoel zegt me,laat ons vrij

Liefs van Rozemarijn

Een beetje warmte kunnen geven
Is belangrijk in ieder zijn leven
De warmte doet een ander goed
Die zoekt naar wat troost en moed
Men kan niet weten wat is er nodig
Veel woorden zijn vaak overbodig
Geef de warmte door met je handen
Door een kaarsje te laten branden
Laat ze voelen dat je aan ze denkt
Door de liefde die het ze schenkt
Dan is het leven mooi en goed
Een wonder dat wat warmte doet

Liefs van Rozemarijn

Kom maar binnen met je zorgen
We bespreken het samen morgen
Eerst zul je tot rust moeten komen
Goed slapen met de mooiste dromen
Je kunt me alles rustig vertellen
Zonder te veel vragen te stellen
Kom maar even bij me schuilen
Je zult wellicht ook willen huilen
Dan zal ik je tranen wel drogen
We kijken elkaar diep in de ogen
Als je me geeft je ganse vertrouwen
Zul je het zeker niet berouwen
Geheimen zijn veilig hier bij mij
Want jij en ik zijn samen..wij
We leren dan ook van elkaar
Dus wees niet bang en..Kom maar

Liefs van Rozemarijn

HEER, ontferm U over ons allen
Die een geliefde heeft verloren
We moeten verder zonder hen
Maar kunnen de stem nog horen
Lieve GOD, U weet waarom
Ze leven verder in ons hart
Onze dierbaren, geborgen bij U
Toch voelen wij de bittere smart
We hadden nog zoveel te vragen
En gedenken al dat zware gemis
Elk leven is helaas zo eindig
Terwijl liefde altijd oneindig is.

Amen,
Liefs van Rozemarijn

Het is stil geworden als ik terug kijk
Sommige vrienden zijn gebleven
Anderen verdwenen achter de horizon
Zij waren er wel maar toch maar even
Ik heb gezocht maar niets gevonden
Ze verdwenen als in dichte mist
Ook als je nieuwe vriendschap zoekt
Heb ik me al zo vaak in mensen vergist
Je wilt met anderen vriendschap sluiten
Helaas dat gebeurt meest niet zo vlug
Al ga je op weg om hen te bezoeken
Ze komen spijtig genoeg niet terug
Velen houden niet van rijmelerij
Toch is dat wat ik bieden wil
Het zijn gedachten uit het leven
Maar diep in mij is het nu stil

Liefs van Rozemarijn

Mijn huis is als een veilige haven
Voor wie er ooit is grootgebracht
Iedereen krijgt een luisterend oor
Ook degene die het niet verwacht
Het huis is veilig en vol liefde
Elk mens zal het welkom heten
Die even tot rust zal willen komen
Ze zullen de warmte voelen en weten
Dat ze hier nooit teveel zullen zijn
Een huis waar de deur open gaat
Onverwachts kun je er binnen
Zodat er niemand alleen voor staat
Toch zijn het mijn eigen kinderen
Die weten nog wel hoe dat voelt
Daar is het huis ooit voor gebouwd
Die veilige haven is zo bedoeld

Liefs van Rozemarijn

Mijn hart voelt af en toe wat weemoed
Vroeger hadden we het gezellig en goed
Met heel de familie een band zo hecht
Dat mis ik vaak al gaat het niet slecht
We hadden pret met nichten en neven
De meesten ervan zijn niet meer in leven
Tegenwoordig heeft men tot mijn spijt
Door allerlei zaken helaas amper tijd
Vroeger had ik ook een druk leven
Maar wist steeds aandacht te geven
Maakte de tijd vrij om op visite te gaan
Ze lachten als ze ons zagen staan
Dat was heel normaal en het was goed
Daarom is mijn hart vaak vol weemoed
De kleinkinderen moeten hard werken
Met studie en dat is goed te merken
Graag zou ik ze wat vaker willen zien
Hun liefde is er wel maar misschien
Zal dat op een dag nog wel komen
Daar is mijn weemoed in mijn dromen

Liefs van Rozemarijn

Soms zit ik voor me uit te staren
Denkend aan mijn kinderjaren..
Daar in dat huisje bij de brug
In mijn dromen zie ik het terug
Waar ik gejankt heb en gestoeid
Dat is waar ik ben opgegroeid
Met liefde maar ook met smart
Kreeg het een plekje in mijn hart
Niemand die mij daar nog kent
Hoe ik daar liep en heb gerend
Het is heel erg lang geleden
Maar is een deel van mijn verleden
Het doet pijn maar ik ga nooit terug
Naar mijn verleden daar bij de brug

Liefs, Rozemarijn

Je ziet de bomen hun blad verliezen
Dan is het met de zomer echt gedaan
Toch geeft de herfst heel mooie dagen
Wanneer je er midden in komt te staan
De avond brengt gezelligheid in huis
Als de lampen hun licht verspreiden
De verwarming weer wordt aangezet
Zodat je geen kou hoeft te gaan lijden
Je kijkt eens naar buiten als het regent
En denkt, wat hebben we het getroffen
Met die zomer zo overvloedig lang
Maar besef dat we heel erg boffen
Een heerlijk huis om in te wonen
Samen gezellig zittend op de bank
Zomaar eventjes niets meer moeten
Stemt je gelukkig en zeg je; Dank
Zomer je hebt ons zeer verwend
Maar die is nu werkelijk echt voorbij
Elk seizoen kent zo zijn charmes
Geniet ervan en maak elkaar blij

Liefs van Rozemarijn

Laat me vliegen hoog boven de bomen
De vrijheid zoeken in de zachte wind
Net als het geluk voelt in de luwte
En de liefde zien van elk klein kind
Dat me verlangend na zal kijken
Ook de vleugels uit wil spreiden
Maar de juiste weg nog niet kent
Die zal ik dan graag begeleiden
Ver weg over bergen en dalen
Zal de reis uit avonturen bestaan
Dat kind draag ik op mijn vleugels
Als het alleen niet verder kan gaan
Gelukkig en vrij vliegen op de wind
Omdat we aan dezelfde kant staan

Liefs van Rozemarijn

Dit zijn mijn twee lieve schatten...
Tommie en Rosy zijn mijn katten
Links zie de Tom, zijn baas wou hem kwijt
Wij kregen hem en hebben geen spijt
Al is hij nu de baas van de buurt
Die zelfs Rosy naar binnen stuurt
Toch kunnen ze niet buiten elkaar
En zijn saampjes een heerlijk paar
Rosy is al negentien en is reuze slim
Heeft onze hulp nodig want een klim
Kan ze niet meer maar is zo lief
Ze zijn eigenlijk beide een hartedief
Tommie is ook de jongste niet meer
Maar met 15 nog een krasse heer
Wanneer ze slapen straalt er rust
Ze hebben ons ook vaak gesust
Het leven is mooi met die 2 om ons heen
Door hen zijn we druk maar nooit alleen

Liefs van Rozemarijn

De nacht duurt me veel te lang
Het maakt me zelfs een beetje bang
Vroeger sliep ik als een roosje
Nu lukt het me slechts een poosje
Dwalend en draaiend, niet weten waarom
Zwetend wakker en voel me zo stom
Nachtmerries kwellen me telkens weer
Mijn lijf is moe en doet me zeer
Ontspanning zoek ik maar weet niet hoe
Terwijl ik er echt alles aan doe
Heeft het verleden me ingehaald?
Er wordt een dure prijs voor betaald
Mijn hersens draaien constant door
Al begrijp ik niet waarom en waarvoor
Wie zegt me hoe ik het kan voorkomen
Dan kan ik weer slapen met mooie dromen


Liefs van Rozemarijn

Wat is tijd, is het te meten?
Wie van jullie zal het weten
Hoeveel tijd ligt in het verschiet
Denkelijk beseffen we het niet
Want de tijd vliegt ons voorbij
Al wat was voor jou en voor mij
Neem voor vrienden wel de tijd
Anders krijg je later nog spijt
Tijd moet je zelf weten te maken
Om geen vrienden kwijt te raken
Ieder is druk met zijn eigen leven
Maar om liefde aan anderen te geven
Is de tijd zo kostbaar op aarde
Elke dag heeft zoveel waarde
Dat je geen uur ervan verspilt
Neem de tijd en doe wat je wilt

Liefs van Rozemarijn

Samen met jou heb ik geluk gehad
Want jij bent zo'n heerlijke schat
Al zijn we verschillend van aard..
Jij bent me als goud zoveel waard
Je bent zeker meer Papa's kind
Maar door je mams ook zo bemind
Vandaag ben je jarig lieve meid
En wordt er een feestje voorbereid
Met 4 mannen om je heen in huis
Schep je voor man en zoons een thuis
Waar het goed is om te leven
Met alle zorg die je hebt te geven
Wij als ouders zijn beretrots op jou
Je bent een sterke en lieve vrouw
We wensen je nog heel veel geluk
Gezondheid en liefde uit één stuk

Van harte lieverd
met een dikke kus van je
liefhebbende Pap en Mam xx

Wat kun je doen als je ellende ziet
Kijk dan eens 's avonds naar de maan
Het is een wonder wanneer je bedenkt
Dat daar eens mensen hebben gestaan
Een grote stap voor heel de mensheid
Voor de mens zelf een heel kleine stap
Toch is er daardoor weinig veranderd
En dat is iets wat ik nog steeds niet snap
We bouwen de hoogste wolkenkrabbers
Zijn tot zeer grootse dingen in staat
Maar weten niet wat we kunnen doen
Wanneer het om wereld vrede gaat
Het gaat allemaal om rijkdom en macht
Duizenden mensen zijn op de vlucht
Op zoek naar veiligheid die ze verloren
Ook boven hen zien ze hoog in de lucht
De maan die schijnt en geeft ze licht
Hopelijk komt er aan ellende een end
Komt er wereldvrede voor ieder in zicht

Liefs van Rozemarijn

Kijk me hier nu toch eens fijn zitten
De jarige in hoogst eigen persoon
Nooit gedacht deze leeftijd te halen
Maar met veel voorspoed zo gewoon
Ouder worden is een voorrecht?..

75 jaar het is voorwaar een gunst
Als je ziektes hebt overwonnen
Is ouder worden elke dag kunst
Al voel je hier en daar een pijntje
Daar trek je je niet teveel van aan
Want wanneer je niets zou voelen
Dan is het met het leven gedaan
Nog heel veel jaren wil ik mee
Ook al ben ik nu wat eerder moe
Genieten van alle kleine dingen
Daar gaat het om, dat doet er toe

Liefs van Rozemarijn