Berichten van 1 oktober 2016 tot 31 oktober 2016

Het is stil geworden als ik terug kijk
Sommige vrienden zijn gebleven
Anderen verdwenen achter de horizon
Zij waren er wel maar toch maar even
Ik heb gezocht maar niets gevonden
Ze verdwenen als in dichte mist
Ook als je nieuwe vriendschap zoekt
Heb ik me al zo vaak in mensen vergist
Je wilt met anderen vriendschap sluiten
Helaas dat gebeurt meest niet zo vlug
Al ga je op weg om hen te bezoeken
Ze komen spijtig genoeg niet terug
Velen houden niet van rijmelerij
Toch is dat wat ik bieden wil
Het zijn gedachten uit het leven
Maar diep in mij is het nu stil

Liefs van Rozemarijn

Mijn huis is als een veilige haven
Voor wie er ooit is grootgebracht
Iedereen krijgt een luisterend oor
Ook degene die het niet verwacht
Het huis is veilig en vol liefde
Elk mens zal het welkom heten
Die even tot rust zal willen komen
Ze zullen de warmte voelen en weten
Dat ze hier nooit teveel zullen zijn
Een huis waar de deur open gaat
Onverwachts kun je er binnen
Zodat er niemand alleen voor staat
Toch zijn het mijn eigen kinderen
Die weten nog wel hoe dat voelt
Daar is het huis ooit voor gebouwd
Die veilige haven is zo bedoeld

Liefs van Rozemarijn

Mijn hart voelt af en toe wat weemoed
Vroeger hadden we het gezellig en goed
Met heel de familie een band zo hecht
Dat mis ik vaak al gaat het niet slecht
We hadden pret met nichten en neven
De meesten ervan zijn niet meer in leven
Tegenwoordig heeft men tot mijn spijt
Door allerlei zaken helaas amper tijd
Vroeger had ik ook een druk leven
Maar wist steeds aandacht te geven
Maakte de tijd vrij om op visite te gaan
Ze lachten als ze ons zagen staan
Dat was heel normaal en het was goed
Daarom is mijn hart vaak vol weemoed
De kleinkinderen moeten hard werken
Met studie en dat is goed te merken
Graag zou ik ze wat vaker willen zien
Hun liefde is er wel maar misschien
Zal dat op een dag nog wel komen
Daar is mijn weemoed in mijn dromen

Liefs van Rozemarijn

Soms zit ik voor me uit te staren
Denkend aan mijn kinderjaren..
Daar in dat huisje bij de brug
In mijn dromen zie ik het terug
Waar ik gejankt heb en gestoeid
Dat is waar ik ben opgegroeid
Met liefde maar ook met smart
Kreeg het een plekje in mijn hart
Niemand die mij daar nog kent
Hoe ik daar liep en heb gerend
Het is heel erg lang geleden
Maar is een deel van mijn verleden
Het doet pijn maar ik ga nooit terug
Naar mijn verleden daar bij de brug

Liefs, Rozemarijn

Je ziet de bomen hun blad verliezen
Dan is het met de zomer echt gedaan
Toch geeft de herfst heel mooie dagen
Wanneer je er midden in komt te staan
De avond brengt gezelligheid in huis
Als de lampen hun licht verspreiden
De verwarming weer wordt aangezet
Zodat je geen kou hoeft te gaan lijden
Je kijkt eens naar buiten als het regent
En denkt, wat hebben we het getroffen
Met die zomer zo overvloedig lang
Maar besef dat we heel erg boffen
Een heerlijk huis om in te wonen
Samen gezellig zittend op de bank
Zomaar eventjes niets meer moeten
Stemt je gelukkig en zeg je; Dank
Zomer je hebt ons zeer verwend
Maar die is nu werkelijk echt voorbij
Elk seizoen kent zo zijn charmes
Geniet ervan en maak elkaar blij

Liefs van Rozemarijn

Laat me vliegen hoog boven de bomen
De vrijheid zoeken in de zachte wind
Net als het geluk voelt in de luwte
En de liefde zien van elk klein kind
Dat me verlangend na zal kijken
Ook de vleugels uit wil spreiden
Maar de juiste weg nog niet kent
Die zal ik dan graag begeleiden
Ver weg over bergen en dalen
Zal de reis uit avonturen bestaan
Dat kind draag ik op mijn vleugels
Als het alleen niet verder kan gaan
Gelukkig en vrij vliegen op de wind
Omdat we aan dezelfde kant staan

Liefs van Rozemarijn

Dit zijn mijn twee lieve schatten...
Tommie en Rosy zijn mijn katten
Links zie de Tom, zijn baas wou hem kwijt
Wij kregen hem en hebben geen spijt
Al is hij nu de baas van de buurt
Die zelfs Rosy naar binnen stuurt
Toch kunnen ze niet buiten elkaar
En zijn saampjes een heerlijk paar
Rosy is al negentien en is reuze slim
Heeft onze hulp nodig want een klim
Kan ze niet meer maar is zo lief
Ze zijn eigenlijk beide een hartedief
Tommie is ook de jongste niet meer
Maar met 15 nog een krasse heer
Wanneer ze slapen straalt er rust
Ze hebben ons ook vaak gesust
Het leven is mooi met die 2 om ons heen
Door hen zijn we druk maar nooit alleen

Liefs van Rozemarijn

De nacht duurt me veel te lang
Het maakt me zelfs een beetje bang
Vroeger sliep ik als een roosje
Nu lukt het me slechts een poosje
Dwalend en draaiend, niet weten waarom
Zwetend wakker en voel me zo stom
Nachtmerries kwellen me telkens weer
Mijn lijf is moe en doet me zeer
Ontspanning zoek ik maar weet niet hoe
Terwijl ik er echt alles aan doe
Heeft het verleden me ingehaald?
Er wordt een dure prijs voor betaald
Mijn hersens draaien constant door
Al begrijp ik niet waarom en waarvoor
Wie zegt me hoe ik het kan voorkomen
Dan kan ik weer slapen met mooie dromen


Liefs van Rozemarijn