Berichten van 1 september 2012 tot 30 september 2012

Had ik een ietsie pietsie van Toon
Zo heel bijzonder en toch gewoon
Zelf ben ik gewoon en niet bijzonder
Te worden als hij lijkt me een wonder

Liefs van Rozemarijn

Je bent een mooie en sterke vrouw
Jij hoort bij ons en wij bij jou
Drie kleinzoons heb je ons gegeven
Die brengen veel vreugde in ons leven
Druk met het huishouden en een baan
Maar je gezinnetje staat bovenaan
Toch als het nodig is maak je tijd vrij
Als rots in de branding voor Pa en mij
Al zien we elkaar niet iedere dag
Wanneer je komt is het met een lach
Dan pak je de trommel Engels Drop
Die ik altijd koop voor jou lieve mop
We wensen je een lang gelukkig leven
Waarin je nog veel moois mag beleven
Je bent onze trots; wat dacht je wat
Gefeliciteerd onze allerliefste schat

Een superdikke kus van je
Papa en Mama XXXX

Het is zeker al dertig jaar geleden
Dat ik een heel jonge duif bezat
Zo uit het nest dus moest ik voeren
Dan kon Gerrit gelijk erna in bad
In de gootsteen dat vond ie heerlijk
Zalig poedelen in het warme water
Om beurten de vleugeltjes gespreid
Vrolijk hoorde ik zijn leuk gesnater
Hij voelde zich oké in ons huis
Fladderde heel de kamer rond
Soms nam de slimmerik een taxi
En reed mee op de rug van de hond
Later moest ie verhuizen naar buiten
Daar merkten we op een dag pas
Gerrit had in zijn huisje een ei
Tot onze verbazing wisten we toen
Dat onze Gerrit een Beppie was.
Hier is echt niets van gelogen
Het is een waar gebeurd verhaal
Dat bewijst maar eens te meer
Vergissen doen we ons allemaal

Liefs van Rozemarijn
en dank voor alle wensen.

Jarig zijn is telkens groot feest
Dat ben ik al menigmaal geweest
Toch vond ik het vroeger iets fijner
Ons kringetje werd steeds maar kleiner
Maar het wordt vast een mooie dag
Herinneringen ophalen met een lach
Al ontbreken er nu wel een paar
In mijn gedachten zijn ze toch daar
Ik heb een schaal vol hapjes gemaakt
Neem gerust, ik hoop dat het smaakt

Liefs van Rozemarijn

Bloggen doe ik nu zes jaar lang
In het begin een beetje bang
Had geen idee waar ik aan begon
Wist ook niet of ik wel wat kon
Wat men meemaakt in het leven
In vele gedichtjes toch beschreven
Vind je het niks of toch wel apart?
Weet dat ik schreef vanuit mijn hart

Liefs van Rozemarijn

Is de wereld nu zo veranderd
Of kijk ik er anders tegenaan?
Dagelijks krijg je op t.v. te zien
Waar het weer is mis gegaan
Toen ik nog keek met jonge ogen
Was mijn wereldje niet zo groot
Nu zie ik vaak tot mijn verbijstering
Voor niks steekt men een ander dood
Toch heb ik hoop, er zijn ook helden
Die met gevaar voor eigen leven
Andere mensen weten te redden
Die wil ik alle hulde graag geven
De mooiste bloemen zijn voor hen
Vaak jonge mensen zijn het nog
Zelf vinden ze zich echt geen helden
Maar in mijn ogen zijn ze dat toch

Liefs van Rozemarijn