Berichten van 1 januari 2013 tot 31 januari 2013

Ik heb twee handen om te geven
Twee voeten om te kunnen lopen
En oren om naar jou te luisteren
Iets liefs te horen mag ik hopen
Ik heb een mond die je wil kussen
Ogen die graag naar je kijken
Wanneer jij net denkt zoals ik
Zal onze liefde steeds weer blijken

Liefs van Rozemarijn

Wanneer ik 's morgens wakker word
Kijk ik altijd eerst even naar buiten
Maar al dagen lang kan ik niets zien
Want de sneeuw beplakt de ruiten
Ach die stille witte winter wereld
Ben ik eigenlijk nu wel wat beu
Zelfs de katten willen binnen blijven
En dat vind ik toch een beetje sneu
Zo heeft alles zijn voor en z'n tegen
Al is het soms buiten nog zo mooi
We kregen meer als dat we vroegen
Zijn het wel beu en verlangen dooi

Liefs van Rozemarijn

Hoera het is winter, ga met me mee
Samen naar het bos in een arreslee
We kleden ons heel warmpjes aan
En kijken naar hertjes die er staan
Het is er stil en zo wonderschoon
De paarden trekken de kar gewoon
Slechts licht belgerinkel is te horen
Verder kan niets de rust verstoren
We zitten onder een warme deken
Rijdend door bos en langs de beken
Langzaam glijden we door het woud
Waar ik ontzettend veel van houd
De stilte om je heen doet je zo goed
De natuur is nieuw voer voor je bloed
Het laat ons gezicht weer gloeien
Kom maar mee, het zal je boeien

Liefs van Rozemarijn

Het gaat vriezen werd ons gezegd
Doch ik merk het nog niet echt
Koning Winter heeft niet veel zin
En houdt zich nog een beetje in
Hij zit te wachten in zijn paleis
Dat vol gepakt is met sneeuw en ijs
Maar als zijn deuren open gaan
Zullen er flinke buien ontstaan
Dan lacht hij om ons met dat gezeur
En stelt de kinderen niet teleur
Die genieten van al die pret
Er wordt een sneeuwpop neergezet
Dan hebben velen toch hun plezier
Maar van mij hoeft het nog niet hier
Ik zit er heus niet naar te smachten
Dus laat hem nog maar effe wachten

Liefs van Rozemarijn

Mijn vriendje kom eens bij me
Ik heb je nu eventjes nodig
Je hoeft niet eens te praten
Woorden zijn soms overbodig
Alleen je arm maar om me heen
Om bij je te kunnen schuilen
En als je soms wat tranen ziet
Laat me dan rustig huilen..
Herinneringen doen vaak pijn
Dan heb ik een verdrietige dag
Een beetje troost doet wonderen
En zorgt ervoor dat ik weer lach

Liefs van rozemarijn

Eigenlijk wil ik gedichtjes maken
Maar het lukt niet tot mijn spijt
Nu al het feestgedruis voorbij is
Ben ik mijn ritme toch wat kwijt
Ach de enige zal ik wel niet zijn
Die overschakeling naar normaal
Het lijkt in wezen toch zo simpel
Doch wat moet ik ermee allemaal
Geef me maar een beetje ruimte
Dan komt het heus wel voor elkaar
Het weekend is om uit te rusten
En wennen aan dit nieuwe jaar
Het nieuwe ritme zal wel komen
Als we eraan toe zullen zijn
Hier staat nu slechts wat rijmelarij
Zelfs vind ik dat ook wel es fijn

Liefs van Rozemarijn

Mijn wensen voor 2013.

De zieken wil ik gezondheid wensen
Eenzamen omringen met lieve mensen
Een beetje meer verdraagzaamheid
Warmte verspreiden en tederheid
We kunnen liefde tonen en mededogen
Bij verdriet elkanders tranen drogen
Achter je laten wat pijn heeft gedaan
Met moed en vertrouwen er voor gaan
Dan kan Tweeduizend-dertien van start
Die wensen komen oprecht uit mijn hart

Ik wens iedereen een gelukkig 2013
met liefs van Rozemarijn xx